Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III W 641/15 AI generated

Court convicts tax official for willful VAT non-payment and imposes fine and costs.

Case Number III W 641/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The court convicted the defendant, a sole executive director of a company, of a tax offense for willfully failing to pay VAT within the statutory deadline. The prosecution argued that the defendant knowingly neglected to remit over 14 million zlotys in tax for specific months between February and August 2014. Consequently, the court found the defendant guilty under the relevant tax code provisions and imposed a fine of 15,000 zlotys along with court costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 57 § 1 k.k.s.; Art. 9 § 3 k.k.s.; The court established that a sole executive director is personally liable for tax offenses committed by the company when acting with direct intent and persistent negligence in fulfilling payment obligations.

Keywords

AI generated
VAT non-payment tax offense conviction sole executive director willful tax evasion fiscal penalty

Cited Legislation

AI generated
Art. 103 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług
NIP (...) w okresie od 25 lutego 2014 roku do 25 sierpnia 2014 roku za miesiące 01, 04, 05, 06, (...) w łącznej kwocie 14.529.367 złotych czym naruszył przepisy art. 103 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
art. 57 § 1 k.k.s.
o wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 k.k.s. w zw.
art. 9 § 3 k.k.s.
z art. 9 § 3 k.k.s. orzeka: I.
art. 627 k.p.k.
na podstawie art. 627 k.p.k. w zw.
art. 113 § 1 k.k.s.
z art. 113 § 1 k.k.s. zasądza od oskarżonego kwotę 1.500 (tysiąca pięciuset) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 40 (czterdziestu) złotych tytułem wydatków.
art. 57 § 1 k.k
o wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 k.k.s.
art. 9 § 3 k.k
art. 627 k.p.k
na podstawie art. 627 k.p.k.
art. 113 § 1 k.k
na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. zasądza od oskarżonego kwotę 1.500 (tysiąca pięciuset) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 40 (czterdziestu) złotych tytułem wydatków.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III W 641/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 listopada 2015 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie w III Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Robert Bełczącki Protokolant Iga Dubaj z udziałem oskarżyciela skarbowego Lidii Romaniuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 21 sierpnia i 16 listopada 2015 roku sprawy E. H. (H.), PESEL (...), syna R. i I., urodzonego w dniu (...) w L. oskarżonego o to, że zajmując się sprawami gospodarczymi i finansowymi (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przy ulicy (...), jako prezes jednoosobowego zarządu odpowiedzialny za działania spółki, wiedząc o podleganiu obowiązkowi wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wystąpił podatek należny do wpłaty, działając w zamiarze bezpośrednim, uporczywie nie wpłacał w terminie ustawowym należnego podatku od towarów i usług, wykazanego w złożonych w Urzędzie Skarbowym W.

– M. deklaracjach podatkowych VAT – 7 (...) Sp. z o.o. NIP (...) w okresie od 25 lutego 2014 roku do 25 sierpnia 2014 roku za miesiące 01, 04, 05, 06, (...) w łącznej kwocie 14.529.367 złotych czym naruszył przepisy art. 103 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.) tj. o wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. orzeka: I. oskarżonego E. H. uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 57 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. i na podstawie art. 57 § 1 k.k.s. wymierza mu karę grzywny w kwocie 15.000 (piętnastu tysięcy) złotych;

II. na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. zasądza od oskarżonego kwotę 1.500 (tysiąca pięciuset) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 40 (czterdziestu) złotych tytułem wydatków.