Legislator Case Law & Legislation
III Ca 392/15 AI generated

Court dismissed appeal on costs, ruling discretion to exempt loser applies when plaintiff acted in good faith.

Case Number III Ca 392/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appeal regarding the allocation of litigation costs, upholding the lower court's decision to exempt the losing party. The plaintiff argued that costs should be borne, but the court found the plaintiff acted in good faith, believing their legal claim was correct for over two years. Consequently, the court applied the discretionary provision allowing exemption from costs, deeming the lower court's assessment of these special circumstances correct.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: The court possesses sovereign discretion to exempt the losing party from costs when justice prevails against charging them, provided no obvious error exists in applying this rule.

Keywords

AI generated
litigation costs allocation exemption from costs good faith plaintiff discretionary judicial power appeal dismissal civil procedure code special circumstances

Cited Legislation

AI generated
Art. 355 k.p.c.
do punktu 2 i 3 postanowienia Wobec skutecznego cofnięcia apelacji w zakresie punktu 1 i 3 zaskarżonego postanowienia Sąd Okręgowy na podstawie art. 355 k.p.c w zw.
Art. 391 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 umorzył postępowanie apelacyjne w tym zakresie.
Art. 102 k.p.c.
Na wstępie wskazać należy, że skorzystanie z przewidzianej w art. 102 k.p.c., który poprzez art.13§2 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
102 k.p.c., Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. i art.
art. 355 k.p
do punktu 2 i 3 postanowienia Wobec skutecznego cofnięcia apelacji w zakresie punktu 1 i 3 zaskarżonego postanowienia Sąd Okręgowy na podstawie art. 355 k.p.c w zw.
art. 391 k.p.c
art. 102 k.p.c
Na wstępie wskazać należy, że skorzystanie z przewidzianej w art. 102 k.p.c., który poprzez art.13§2 k.p.c.
art.13§2 k.p.c
102 k.p.c., który poprzez art.13§2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2012 r., V CZ 26/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2012 r., V CZ 26/12, L.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 490/15 III Ca 392/15

UZASADNIENIE

do punktu 2 i 3 postanowienia Wobec skutecznego cofnięcia apelacji w zakresie punktu 1 i 3 zaskarżonego postanowienia Sąd Okręgowy na podstawie art. 355 k.p.c w zw. z art. 391 k.p.c. i art. 13 § 2 umorzył postępowanie apelacyjne w tym zakresie. Zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu. Na wstępie wskazać należy, że skorzystanie z przewidzianej w art. 102 k.p.c., który poprzez art.13§2 k.p.c. ma zastosowanie do przedmiotowego postępowania, możliwości nieobciążenia przegrywającego uczestnika kosztami postępowania podlega dyskrecjonalnej ocenie sędziowskiej.

Ustalenie, czy zachodzą szczególne wypadki uzasadniające zastosowanie tej instytucji, ustawodawca pozostawił swobodnej ocenie sądu. Ocena ta powinna uwzględniać wszystkie okoliczności, które mogą mieć wpływ na jej podjęcie. Wymaga podkreślenia, że skorzystanie ze wskazanego przepisu jest suwerennym uprawnieniem jurysdykcyjnym sądu orzekającego. W związku z tym, jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie Sądu Najwyższego, rozstrzygnięcie w tym zakresie może zostać skutecznie zakwestionowane w ramach kontroli instancyjnej jedynie w razie oczywistego naruszenia reguł zastosowania art. 102 k.p.c. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2012 r., V CZ 26/12, L.).

W niniejszej sprawie przypadek taki nie zachodzi a rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego w przedmiocie kosztów postępowania w niniejszej sprawie jest prawidłowe. Wbrew zapatrywaniom skarżącego, analiza zgromadzonego materiału dowodowego nakazuje bowiem podzielić stanowisko Sądu I Instancji, iż w zakresie rozliczenia kosztów procesu w przedmiotowym postępowaniu zastosowanie winien znaleźć art. 102 k.p.c. Przepis ten odnosi się przecież do wszelkich przypadków, w których względy słuszności, przemawiają przeciwko obciążaniu strony przegrywającej proces kosztami poniesionymi przez przeciwnika.

Okoliczności niniejszej sprawy, w ocenie Sądu Okręgowego, nie pozostawiają zaś wątpliwości, że taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Dla oceny przedmiotowej kwestii nie może bowiem pozostać bez znaczenia charakter i przedmiot niniejszej sprawy. Nie bez znaczenia jest również fakt, który wynika , z materiały dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, że wytaczając przedmiotowe postępowanie, wnioskodawca działał w subiektywnym przekonaniu o słuszności swoich racji jako, że jak to słusznie podniósł Sąd Rejonowy w motywach rozstrzygnięcia korzystał on z przedmiotowego dojazdu przez okres ponad dwóch lat będąc również przekonany, iż jego poprzednik prawny również korzystał z takiego dojazdu.

Mając powyższe na względzie i uznając, iż w przedmiotowym stanie faktycznym winien mieć zastosowanie w stosunku do wnioskodawcy art. 102 k.p.c., Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13§2 k.p.c. oddalił zażalenie.