Appeal dismissed because the 1975 expert fee regulation was superseded by a 2013 regulation lacking merit-based reduction clauses.

Sygn. akt VIII Cz 493/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VIII Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący : SO Włodzimierz Jasiński (spr.) Sędziowie : SO Małgorzata Kończal, SO Rafał Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. G. i I. G. z udziałem J. S. , J. P. , B. S. , K. Z. , A. E. i Gminy G. o zasiedzenie na skutek zażalenia uczestnika postępowania J. S. od postanowienia Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 29 maja 2013 roku sygn. akt I.Ns 655/09 w przedmiocie przyznania wynagrodzenia biegłemu p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 29 maja 2013 roku Sąd Rejonowy w Grudziądzu przyznał biegłemu R. C. wynagrodzenie w kwocie 3.533,78 zł tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii oraz tytułem poniesionych wydatków. Sąd ocenił opinię biegłego pod względem formalnym dotyczącym przyjętych stawek , naliczonego czasu pracy i poniesionych wydatków i powołując się na przepisy art. 288 k.p.c. , art. 90 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, a także ogólnie na rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 18 grudnia 1975 roku w sprawie kosztów przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych w postepowaniu sadowym uznał , iż wysokość wynagrodzenia zostało sporządzona poprawnie rachunkowo.

W zażaleniu na powyższą decyzję sądu wnoszący je w imieniu uczestnika pełnomocnik odniósł się zasadniczo do kwestii merytorycznych opinii biegłego wskazując , iż w jego ocenie jest ona nieprzydatna do rozstrzygnięcia sporu bowiem wykonana została nie zgodnie z tezą dowodową i okolicznościami na jakie została dopuszczona Żalący zarzucił Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisu § 11 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 18 grudnia 1975 roku w sprawie kosztów przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych w postepowaniu sądowym ( Dz.

U. Nr 46 , poz. 254 ze zm.) poprzez nie zastosowanie tego przepisu , w tym przypadku możliwości obniżenia wynagrodzenia w odpowiednim zakresie za pracę wadliwie wykonaną i nieprzydatną dla sprawy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Zażalenie podlegało oddaleniu. Przede wszystkim uszło uwadze żalącego się jak i Sądowi pierwszej instancji , iż w chwili orzekania w przedmiocie przyznania wynagrodzenia biegłemu za wykonaną pracę – opinię nie obowiązywało już rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 18 grudnia 1975 roku w sprawie kosztów przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych w postepowaniu sądowym ( Dz. U. Nr 46 , poz. 254 ze zm.) przewidujące rzeczywiście możliwość zmniejszenia wynagrodzenia dla biegłego min. w sytuacji kiedy opracowana opinia nie jest do końca przydatna dla rozstrzygnięcia sprawy z winy biegłego.

Rozporządzenie to utraciło jednak swoją aktualność na rzecz wydanego w dniu 24 kwietnia 2013 roku rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych (….) - Dz. U. 2013 , poz. 518 , które już nie zawiera regulacji odnoszących się do kwestii przydatności opinii pod względem merytorycznym - wymienionych w dotychczasowym rozporządzeniu w § 11 i którego naruszenie zarzuca niniejsze zażalenie. Jako że nowe rozporządzenie nie zawiera przepisów intertemporalnych oznacza to , iż obwiązywało ono w chwili podejmowania zaskarżonej decyzji ( weszło w życie z dniem 6 maja 2013 roku ) Oznacza to , także w aktualnym stanie prawnym mając na uwadze treść art. 90 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku - koszty sądowe w sprawach cywilnych ,iż zarzuty dotyczące merytorycznej przydatności opinii biegłego do rozstrzygnięcia danej sprawy nie mogą być obecnie przedmiotem oddzielnego zażalenia stron , a jedynie przedmiotem toczącego się przed sądem postępowania w ramach zasadniczej podstawy żądania i wniosków procesowych stron składanych w tym postępowaniu , a także oceny przydatności tego dowodu w ramach sądowej oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie.

Mając zatem na uwadze powyższe rozważania Sąd Okręgowy na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak na wstępie.