Court allows lawyer fees for state-appointed counsel when client withdraws after defendant fulfills obligation.
Legislator summary
AI generatedThe District Court dismissed the lawyer's request for reimbursement of state-appointed legal fees, ruling that only one counsel's fees should be paid. The Court of Appeal overturned this, finding the lower court erred in treating these fees as procedural costs subject to the single-counsel rule. The appellate court clarified that under the Bar Law, the State must cover fees for services rendered to the client, regardless of whether the client withdrew or the defendant fulfilled the underlying obligation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 29 ust. 1 Prawo o adwokaturze; § 19 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie: Costs of unpaid legal aid provided by the State are not procedural costs and the State bears them even if the client withdraws the lawsuit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Cz 364/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodnicząca SSO Jadwiga Siedlaczek (spr.) Sędziowie SO Ilona Dąbek, SO Hanna Matuszewska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2013 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa T. J. przeciwko:(...) Towarzystwo Ubezpieczeń Spółka Akcyjna w W. o zapłatę na skutek zażalenia pełnomocnika z urzędu- adwokat O. K. na pkt 3 postanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 11 kwietnia 2013 r. sygn. akt I C 1041/12 postanawia: zmienić punkt 3. (trzeci) zaskarżonego postanowienia w ten sposób, że przyznać adwokat O. K. od Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Toruniu kwotę 225, zł (dwieście dwadzieścia pięć złotych) plus 23 % podatku VAT tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2013r Sąd Rejonowy w Toruniu ; umorzył postepowanie (pkt.10), zasądził od pozwanego (...) Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W. na rzecz powoda T. J. 276,75zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu (pkt.2): oddalił wniosek adwokata O. K. o zasądzenie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu ( pk.3): postanowił pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu państwa- Sądu rejonowego w Toruniu 50, zł tytułem zwrotu kosztów postepowania od uiszczenia których powód został zwolniony.
W uzasadnieniu Sąd rejonowy wskazał iż o kosztach orzekł na podstawie art. 98 §1 i 3 k.p.c. mając na uwadze fakt, że wprawdzie powód cofnął pozew ale uczynił to z uwagi na spełnienie świadczenia przez pozwanego po wytoczeniu powództwa i pozwany winien zwrócić celowe koszty dochodzenia roszczenia. Zwrotowi podlega zwrot ryczałtowego wynagrodzenia pełnomocnika za udział w sprawie i udział w postępowaniu zażaleniowym powiększone o podatek VAT.W ocenie Sądu Rejonowego koszty te winien pozwany zwrócić pełnomocnikowi , który działał za powoda ostatnio , zatem adwokatowi W.
K. a nie zaś adw. O. K., którą sad wcześniej zwolnił z funkcji pełnomocnika powoda. Natomiast problem wzajemnego rozliczenia pełnomocników nie należy do materii będącej przedmiotem orzeczenia o kosztach procesu. Nadto Sąd Rejonowy powołując się na art. 98 § 3 k.p.c. wskazał iż pozwany, który ponosi koszty jest zobowiązany do uiszczenia wynagrodzenia tylko jednego pełnomocnika . Adwokat O. K. wniosła zażalenie na punkt 3 postanowienia w którym Sąd Rejonowy oddalił jej wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu.
Skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia ewentualnie zmianę postanowienia i zasądzenie na jej rzecz kosztów pomocy prawnej jakiej udzieliła powodowi jako jego pełnomocnik z urzędu, nie uiszczonych przez niego ani w całości ani w części.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie było w całości uzasadnione. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia 10 września 2012r. Sąd Rejonowy w Toruniu ustanowił dla powoda T. J. adwokata z urzędu. W wykonaniu powyższego postanowienia, pismem z dnia 24 września 2012r., Okręgowa Rada Adwokacka w T. zawiadomiła, iż w sprawie niniejszej wyznaczyła adwokata z urzędu w osobie adwokat O. K. Pismem z dnia 11 stycznia 2013r. powód zwrócił się do Sądu o zmianę przyznanego pełnomocnika z urzędu z uwagi na utratę zaufania .Mając na uwadze stanowisko powoda adwokat O.
K. pismem z dnia 14 stycznia 2013r. wniosła o zwolnienie jej z obowiązku dalszego udzielania pomocy prawnej powodowi, wnosząc jednocześnie o zasądzenie na jej rzecz kosztów pomocy prawnej według norm przepisanych udzielonej powodowi z urzędu nie uiszczonych przez niego ani w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2013r. Sąd Rejonowy w Toruniu zwolnił adwokat O. K. z funkcji pełnomocnika powoda z urzędu. Jednocześnie Sąd Rejonowy zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie nowego pełnomocnika dla powoda Pismem z dnia 31 stycznia 2013r.
Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała sąd o wyznaczeniu adw. W. K. jako pełnomocnika z urzędu dla powoda. W tym miejscu wskazać należy iż ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przez sąd jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa procesowego (art. 118 § 1 k.p.c.). W kwestiach nieuregulowanych, do pełnomocnictwa urzędowego mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące pełnomocnictwa procesowego, którego źródłem jest oświadczenie woli strony jako mocodawcy. Przepisy o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez mocodawcę (art. 94 § 1 k.p.c.) mają więc odpowiednie zastosowanie do wypowiedzenia pełnomocnictwa adwokatowi (radcy prawnemu), którego dla strony ustanowił sąd .
W obecnym stanie prawnym brak jest ustawowych przesłanek do skutecznego żądania ustanowienia kolejnego pełnomocnika z urzędu, po wypowiedzeniu przez stronę pełnomocnictwa pierwszemu adwokatowi (radcy prawnemu) z urzędu. Jedynie w dwóch przypadkach ustawodawca przewidział wyznaczenie innego adwokata lub radcy prawnego dla strony korzystającej z pomocy pełnomocnika z urzędu. Ma to miejsce wówczas, gdy sąd zwalnia z ważnych przyczyn adwokata (radcę prawnego), na jego wniosek, od obowiązku zastępowania strony w procesie (art. 118 § 3 k.p.c.) oraz w przypadku, gdy pełnomocnik sporządził, bez zachowania zasad należytej staranności, opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej lub skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 118 § 5 w związku z art. 118 § 6 k.p.c.).( vide:postanow.
SN z 24.05.2012r- VCz 11/12 ). Skoro jednak Sąd Rejonowy uwzględnił wniosek powoda o zmianę pełnomocnika i zwrócił się do ORA o wyznaczenie kolejnego pełnomocnika to w ocenie Sądu Okręgowego pierwszemu pełnomocnikowi należy się wynagrodzenie za wykonana pracę W ocenie Sądu Okręgowego przyznanie przez Sąd pełnomocnika z urzędu stanowi w istocie zobowiązanie Skarbu Państwa do pokrycia kosztów udzielonej stronie pomocy prawnej .). Subsydiarny i publicznoprawny obowiązek ponoszenia tych kosztów przez Skarb Państwa wynika z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r.
Prawo o adwokaturze (jedn. tekst: Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 ze zm.).. Przewidziany w art. 29 ust. 1 Prawa o adwokaturze obowiązek Skarbu Państwa ponoszenia kosztów nieopłaconej przez strony pomocy prawnej z urzędu dotyczy pomocy "udzielonej", a zatem powstaje w momencie rozpoczęcia wykonywania przez adwokata czynności związanych bezpośrednio z udzieleniem pomocy stronie, dla której został on wyznaczony. Adwokat S. K. Adwokat Z. R. została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu dla powoda, wykonała w sprawie liczne czynności m.in. sporządzała pisma, sporządziła zażalenie .
Wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych oświadczając, że nie zostały uiszczone w całości ani w części . Zgodnie z powołanym na wstępie przepisem z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. ustawy - Prawo o adwokaturze, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa. Stosownie do unormowania zawartego w § 19 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawka minimalna w sprawie wynosi 180 złotych (§ 6 pkt 2 rozporządzenia), a stawki minimalna w postepowaniu zażaleniowym 45, zł (§ 13 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia). Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach czyli obecnie 23% Reasumując, wobec wykonania przez adwokata czynności związanych bezpośrednio z udzieleniem pomocy stronie, dla której został on wyznaczony adwokatowi należy się wynagrodzenie , które w tej konkretnej sytuacji winien ponieść Skarb Państwa.
Faktu tego nie zmienia słusznie podnoszona przez Sąd Rejonowy okoliczność iż pozwanego w sprawie obciąża obowiązek uiszczenia wynagrodzenia jednego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego (por. postanowienia z dnia 14 grudnia 2007 r., III CZ 61/07, BSN 2008, nr 4, poz. 12, z dnia 17 listopada 2009 r., III CZ 53/09, OSNC 2010, nr 5, poz. 79, z dnia 17 czerwca 2010 r., III CZ 20/10, Lex nr 852674), koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jeżeli zostaną pokryte przez Skarb Państwa nie stanowią kosztów procesu, o których mowa w art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Podstawą ich ponoszenia przez Skarb Państwa (por. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2011 r., III CZP 14/11, OSNC 2012, nr 1, poz.
2) nie są przepisy k.p.c. dotyczące kosztów procesu ani przepisy ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.). Subsydiarny i publicznoprawny obowiązek ponoszenia tych kosztów przez Skarb Państwa wynika z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (jedn. tekst: Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 ze zm.). Z powyższych względów w opisanym zakresie postanowienie Sądu Rejonowego podlegało zmianie. Dlatego też Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.