Court allows farmer's pension appeal, ruling psychiatric expert opinion proves total work incapacity.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the applicant's appeal against the Social Security Fund's refusal of a farmer's pension. The applicant argued that paranoid schizophrenia and mild intellectual disability prevented farm work, while the Fund relied on a conflicting expert opinion. The court ruled that the psychiatric expert's opinion, which confirmed total incapacity, was fully reliable and binding, thereby overturning the initial denial.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników; Art. 21 ust. 1, ust. 5; The court must accept the expert opinion as fully reliable evidence and cannot contradict it based on its own assessment of the facts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 4443/14
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 29 października 2014 r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziału (...) w Ł. odmówił R. K. prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, gdyż orzeczeniem Komisji Lekarskiej KRUS z dnia 27 października 2014 r. orzeczono, że wnioskodawca nie jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. /decyzja – k. 59 akt KRUS/ Od powyższej decyzji R. K. złożył w dniu 25 listopada 2014 r. odwołanie do Sądu Okręgowego w Łodzi wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do spornego świadczenia.
Wnioskodawca podniósł, iż obecny stan zdrowia uniemożliwia mu pracę w gospodarstwie rolnym, gdyż cierpi na zespół paranoidalny i jest upośledzony umysłowo w stopniu lekkim. /odwołanie – k. 2/ Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziału (...) w Ł. wniósł o oddalenie odwołania. /odpowiedź na odwołanie – k. 3/ Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi ustalił następujący stan faktyczny: R. K. urodził się w dniu (...) Ukończył zasadniczą szkołę zawodową. Z zawodu jest stolarzem, nie pracował w zawodzie.
Pomagał rodzicom na roli. /okoliczność bezsporna/ Wnioskodawca w okresie od 28 grudnia 2012 r. do 1 marca 2013 r. pobierał zasiłek chorobowy, a następnie pobierał rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym do 31 lipca 2014 r. /okoliczność bezsporna/ W dniu 1 lipca 2014 r. ubezpieczony ponownie złożył wniosek o rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy. /wniosek – k. 27 akt KRUS/ W dniu 12 sierpnia 2014 r. wnioskodawca został zbadany w ramach konsultacji przez lekarza psychiatrę rzeczoznawcę KRUS i rozpoznał organiczne zaburzenia osobowości i nastroju osoby z lekkim upośledzeniem umysłowym, przebyty zespół paranoidalny.
Wskazał, że ubezpieczony jest niepełnosprawny z przyczyn intelektualnych, jest nieco spowolniały psychoruchowo, ma gorszą pamięć i koncentrację. Zdaniem konsultanta powyższe objawy nie powodują długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. /opinia psychiatryczna – k. 35 – 37 akt KRUS/ W dniu 14 sierpnia 2014 r. R. K. został zbadany przez Lekarza Rzeczoznawcę KRUS, który rozpoznał u wnioskodawcy organiczne zaburzenia osobowości i nastroju, lekkie upośledzenie umysłowe, przebyty zespół paranoidalny. Orzekł, iż wnioskodawca nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. /orzeczenie Lekarza Rzeczoznawcy KRUS – k. 44 – 46 akt KRUS/ Decyzją z dnia 9 września 2014 r.
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziału (...) w Ł. odmówił R. K. prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, gdyż orzeczeniem Lekarza Rzeczoznawcy KRUS z dnia 14 sierpnia 2014 r. orzeczono, że wnioskodawca nie jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. /decyzja – k. 47 akt KRUS/ W dniu 23 września 2014 r. wnioskodawca złożył odwołanie od powyższego orzeczenia. /odwołanie – k. 48 akt KRUS/ W dniu 27 października 2014 r. ubezpieczony został zbadany przez Komisję Lekarską KRUS, która rozpoznała u wnioskodawcy organiczne zaburzenia osobowości i nastroju.
Wskazała, że jest osobą z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim i orzekła, że stwierdzone u badanego zmiany chorobowe nie powodują całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Ubezpieczony jest zdolny do samodzielnej egzystencji. /orzeczenie Komisji Lekarskiej KRUS – k. 53 – 58 akt KRUS/ W oparciu o powyższe orzeczenie Komisji Lekarskiej KRUS organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy zaskarżoną decyzją z dnia 29 października 2014 r. /decyzja – k. 59 akt KRUS/ U wnioskodawcy rozpoznano schizofrenię paranoidalną oraz upośledzenie umysłowe lekkie.
Schizofrenia przebiega z przewagą objawów negatywnych, które powodują brak współpracy chorego, sztywność emocjonalną, zagłębianie się w świecie własnych przeżyć. Jest to źle rokująca postać schizofrenii innymi słowy poważne zaburzenie psychiczne. Leczenie w dłuższym czasie może przynieść efekt. W momencie rozpoznania schizofrenii włączane są leki i choroba za stanu ostrego może przejść w stan przewlekły i pacjent może nie najgorzej funkcjonować. Około pół roku czeka się w ogóle by leki zadziałały i po około 2 latach można mówić o efektach leczenia.
Jeśli wnioskodawca jest obecnie całkowicie niezdolny do pracy to niezdolność istniała także między lipcem i październikiem 2015 r.. Z psychiatrycznego punktu widzenia R. K. jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. Niezdolność ma charakter okresowy i trwa od 25 marca 2013 r. /opinia lekarza biegłego sądowego specjalisty w zakresie psychiatrii dr n. med. K. K. – k. 33 – 35, pisemna opinia uzupełniająca – k. 43, ustna opinia uzupełniająca z dnia 9 grudnia 2015 r. – 00:02:13 – 00:06:55 – płyta CD – k. 52/ Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie w szczególności załączone do akt sprawy akta rentowe ubezpieczonego oraz wydaną w sprawie opinię biegłego psychiatry, którego specjalizacja odpowiada rodzajowi schorzeń występujących u wnioskodawcy.
Wydana w sprawie opinia jest logiczna, spójna i rzetelnie opisuje stan zdrowia ubezpieczonego, stanowiąc tym samym wiarygodne źródło dowodowe. Opinia ta została wydana w oparciu o pełną dokumentację medyczną wnioskodawcy oraz po uprzednim zbadaniu R. K., a zatem brak jest podstaw do zasadnego jej kwestionowania. Biegły uznał, iż wnioskodawca jest osobą całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym. W ocenie Sądu brak jest podstaw do kwestionowania opinii wyżej wskazanego biegłego. Biegły dokonał rozpoznania jednostek chorobowych występujących u wnioskodawcy i ocenił je w kontekście zdolności wnioskodawcy do pracy w gospodarstwie rolnym.
Nadto na skutek uwag organu rentowego do opinii psychiatry biegły wydał pisemną opinię uzupełniającą oraz ustną opinię uzupełniającą, w których podtrzymał dotychczas wydaną opinię pisemną w sprawie wraz z wnioskami końcowymi oraz udzielił odpowiedzi na wszystkie pytania. Dlatego też Sąd uznał niniejszą opinię za całkowicie wiarygodną. Sąd Okręgowy
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył, co następuje:
W świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz poczynionych na jego podstawie ustaleń faktycznych odwołanie nie jest zasadne i jako takie podlega oddaleniu. W myśl art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2013 r., poz. 1403 z późniejszymi zmianami) renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:
1) podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez wymagany okres, o którym mowa w ust.2, 2) jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, 3) całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu lub w okresach, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2, lub nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym uważa się ubezpieczonego, który z powodu naruszenia sprawności organizmu utracił zdolność do osobistego wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym (art. 21 ust. 5).
Ustalenia dokonane w toku przedmiotowej sprawy uzasadniają zmianę zaskarżonej decyzji. Przeprowadzone postępowanie wykazało bowiem, że wnioskodawca jest osobą całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym w rozumieniu art. 21 ust. 5, wskazanej powyżej ustawy. Wynika to w sposób jednoznaczny z wydanych w toku postępowania sądowego opinii biegłego psychiatry. Opinia ta – o czym mowa była już wcześniej - stanowi pełnowartościowy materiał dowodowy. W oparciu o przedmiotową opinię stwierdzić należy, że odwołujący nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym.
Biegły rozpoznał u badanego schizofrenię paranoidalną oraz upośledzenie umysłowe lekkie. Z punktu widzenia psychiatry wnioskodawca jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. Podkreślić należy, że przy ocenie biegłych lekarzy Sąd nie może zająć stanowiska odmiennego, niż wyrażone w tej opinii, na podstawie własnej oceny stanu faktycznego. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że sposób motywowania oraz stopień stanowczości wniosków wyrażonych w opinii biegłych jest jednym z podstawowych kryteriów oceny dokonywanej przez Sąd, niezależnie od kryteriów zgodności z zasadami wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego oraz podstaw teoretycznych opinii (tak postanowienie SN z 27 listopada 2000 r., I CKN 1170/98, OSNC 2001 nr 4 poz. 84).
Reasumując Sąd Okręgowy przyznał rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym od 1 sierpnia 2014 r. do 30 września 2015 r. Data początkowa jest związana z datą kończącą pobieranie przez ubezpieczonego świadczenia rentowego z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, a data końcowa wynika z opinii biegłego psychiatry. Mając powyższe na uwadze, wobec zaistnienia podstaw do uwzględnienia odwołania Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 §2 k.p.c. orzekł jak w sentencji wyroku. ZARZĄDZENIE Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć organowi rentowemu.