Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 336/15 AI generated

Court allows prosecutor's appeal correcting probation suspension grounds and removing supervision for repeat offenders.

Case Number IV Ka 336/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court upheld the prosecutor's appeal against a first-instance judgment regarding two defendants charged with insult and threats against police officers. The court found the lower court erred in citing Article 73 § 2 of the Criminal Code as the basis for probation suspension and supervision, noting that the defendants were adults at the time of the offense. Consequently, the court revoked the probation suspension and supervision orders, corrected the legal basis to Article 73 § 1, and exempted the defendants from court costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 73 § 1, 2 k.k.; Art. 115 § 10 k.k.; The correct legal basis for court supervision during a probation period is Article 73 § 1 of the Criminal Code, not Article 73 § 2, and repeated criminal convictions preclude the application of probation suspension.

Keywords

AI generated
probation suspension court supervision adult offender repeated convictions criminal code provisions appellate review legal basis error

Cited Legislation

AI generated
Art. 73 § 1 k.k.
przyjmuje przepis art. 73 § 1 k.k.; III.
Art. 73 § 2 k.k.
w punkcie IX jego dyspozycji w ten sposób, iż za podstawę oddania pod dozór kuratora sądowego w miejsce art. 73 § 2 k.k. przyjmuje przepis art.
Art. 115 § 10 k.k.
Zauważyć należy, iż oskarżeni nie są osobami młodocianymi w rozumieniu art. 115§10 kk, bowiem w chwili popełnienia czynów zabronionych ukończyli 21 lat, zaś młodocianym jest sprawca, który w chwili popełnienia czynu zabronionego nie ukończył 21 lat i w czasie orzekania w pierwszej instancji 24 lat.
Art. 624 § 1 k.p.k.
art. 73 § 2 k.k
w punkcie IX jego dyspozycji w ten sposób, iż za podstawę oddania pod dozór kuratora sądowego w miejsce art. 73 § 2 k.k.
art. 73 § 1 k.k
przyjmuje przepis art. 73 § 1 k.k.; III.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 336/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Waldemar Majka Protokolant: Ewa Ślemp przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2015 r. sprawy 1. M. G. syna J. i K. z domu W. urodzonego (...) w Ś. oskarżonego z art. 226 § 1 kk, art. 190 § 1 kk 2. P. G. syna J. i K. z domu W. urodzonego (...) w Ś. oskarżonego z art. 226 § 1 kk, art. 190 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 12 lutego 2015 r. sygnatura akt II K 906/14 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego P. G. w ten sposób, że uchyla orzeczenie o warunkowym zawieszeniu wykonania kary zawarte w punkcie VIII dyspozycji oraz uchyla orzeczenia z punktu IX i XI dyspozycji dotyczące oddania pod dozór kuratora sadowego i nałożenia obowiązku przeproszenia pokrzywdzonych;

II. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. G. w punkcie IX jego dyspozycji w ten sposób, iż za podstawę oddania pod dozór kuratora sądowego w miejsce art. 73 § 2 k.k. przyjmuje przepis art. 73 § 1 k.k.; III. zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa. Sygnatura akt IV Ka 336/15

UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Świdnicy wniósł akt oskarżenia przeciwko M. G. oskarżając go o to, że: I. w dniu 02 lipca 2014 roku w Ś., woj. (...), podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, znieważył funkcjonariusza Policji W. Z. słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, tj. o czyn z art. 226§1 kk, II. w dniu 02 lipca 2014 roku w Ś., woj. (...), podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, znieważył funkcjonariusza Policji M. C. słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, tj. o czyn z art. 226§1 kk, III. w dniu 02 lipca 2014 roku w Ś., woj. (...), groził funkcjonariuszowi Policji W.

Z. popełnieniem przestępstwa na jego szkodę, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, tj. o czyn z art. 190§1 kk, IV. w dniu 02 lipca 2014 roku w Ś., woj. (...), groził funkcjonariuszowi Policji M. C. popełnieniem przestępstwa na jego szkodę, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, tj. o czyn z art. 190§1 kk. Nadto oskarżył P. G. o to, że: V. w dniu 02 lipca 2014 roku w Ś., woj. (...), podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, znieważył funkcjonariusza Policji W.

Z. słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, tj. o czyn z art. 226§1 kk, VI. w dniu 02 lipca 2014 roku w Ś., woj. (...), podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, znieważył funkcjonariusza Policji M. C. słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, tj. o czyn z art. 226§1 kk, VII. w dniu 02 lipca 2014 roku w Ś., woj. (...), groził funkcjonariuszowi Policji W. Z. popełnieniem przestępstwa na jego szkodę, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, tj. o czyn z art. 190§1 kk, VIII. w dniu 02 lipca 2014 roku w Ś., woj. (...), groził funkcjonariuszowi Policji M.

C. popełnieniem przestępstwa na jego szkodę, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, tj. o czyn z art. 190§1 kk. Wyrokiem z dnia 12 lutego 2015 roku (sygn. akt II K 906/14) Sąd Rejonowy w Świdnicy: I. oskarżonego M. G. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach I i II części wstępnej wyroku, przyjmując iż czyny te zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw z art. 91§1 kk, tj. czynów z art. 226§1 kk i za czyny te na podstawie art. 226§1 kk w zw. z art. 91§1 kk wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

II. oskarżonego M. G. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach III i IV części wstępnej wyroku, przyjmując, iż czyny te zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw z art. 91§1 kk, tj. czynów z art. 190§1 kk i za czyny te na podstawie art. 190§1 kk w zw. z art. 91§1 kk wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; III. oskarżonego P. G. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach V i VI części wstępnej wyroku, przyjmując, iż czyny te zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw z art. 91§1 kk, tj. czynów z art. 226§1 kk i za czyny te na podstawie art. 226§1 kk w zw. z art. 91§1 kk wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV. oskarżonego P. G. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach VII i VIII części wstępnej wyroku, przyjmując, iż czyny te zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw z art. 91§1 kk, tj. czynów z art. 190§1 kk i za czyny te na podstawie art. 190§1 kk w zw. z art. 91§1 kk wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; V. na podstawie art. 91§2 kk orzeczone oskarżonemu M. G. kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu karę łączną 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

VI. na podstawie art. 91§2 kk orzeczone oskarżonemu P. G. kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu karę łączną roku pozbawienia wolności; VII. na podstawie art. 69§1 kk i art. 70§1 pkt 1 kk zawiesił oskarżonemu M. G. warunkowo wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności tytułem próby na okres lat 3 (trzech); VIII. na podstawie art. 69§1 kk i art. 70§1 pkt 1 kk zawiesił oskarżonemu P. G. warunkowo wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności tytułem próby na okres lat 4 (czterech); IX. na podstawie art. 73§2 kk oddał oskarżonych M.

G. i P. G. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; X. na podstawie art. 72§1 pkt 2 kk zobowiązał oskarżonego M. G. do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonych W. Z. i M. C. – w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku; XI. na podstawie art. 72§1 pkt 2 kk zobowiązał oskarżonego P. G. do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonych W. Z. i M. C. – w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku; XII. zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa po ½ kosztów sądowych, w tym kwoty po 50 zł ( pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania oraz wymierzył oskarżonym opłaty w kwotach po 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych).

Apelację od wyroku wywiódł prokurator zaskarżając wyrok w części orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonych, w oparciu o przepis art. 438 pkt 1 i 3 kpk i art. 437§2 kpk – zarzucając: I. błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść wyroku polegający na niesłusznym przyjęciu wbrew zgromadzonym dowodom, oraz danym o wcześniejszej wielokrotnej karalności podejrzanego P. G., w tym za czyn z art. 190§1 kk, iż w stosunku do tego oskarżonego istnieje dodatnia prognoza kryminologiczna, dająca podstawy do zastosowania wobec P. G. warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności;

II. obrazę prawa materialnego – art. 73§2 kk, mającą wpływ na treść wyroku, a polegającą na niesłusznym wskazaniu wspomnianego przepisu, jako podstawy do zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary w stosunku do M. G. mimo, iż nie był on w chwili aresztowania osobą młodocianą, a niezastosowanie jako podstawy tego środka – art. 73§1 kk; III. obrazę prawa materialnego – art. 73§2 kk, mającą wpływ na treść wyroku, a polegający na niesłusznym wskazaniu wspomnianego przepisu, jako podstawy do zażalenia instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary w stosunku do P. G. mimo, iż nie był on w chwili aresztowania osobą młodocianą, a podnosząc wskazane zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie pkt VIII oraz zmianę pkt XI części dyspozytywnej wyroku poprzez wskazanie podstawy orzeczenia dozoru- art. 73§1 kk w stosunku do M.

G. oraz uchylenie zapisu oddającego pod dozór oskarżonego P. G.. Na rozprawie prokurator poparł apelację prokuratora rejonowego z tym, że sprecyzował wniosek apelacyjny domagając się zmiany wyroku w pkt. VIIII, IX części dyspozytywnej, bowiem błędnie wskazano pkt XI zamiast IX. Sąd Okręgowy zważył: apelacja jest zasadna. Sformułowane we wniesionym środku odwoławczym zarzuty naruszenia prawa materialnego tj. art. 73 § 2 kk są w pełni zasadne. Zauważyć należy, iż oskarżeni nie są osobami młodocianymi w rozumieniu art. 115§10 kk, bowiem w chwili popełnienia czynów zabronionych ukończyli 21 lat, zaś młodocianym jest sprawca, który w chwili popełnienia czynu zabronionego nie ukończył 21 lat i w czasie orzekania w pierwszej instancji 24 lat.

Podstawą orzeczenia dozoru kuratora w okresie próby pozostaje art.73§1 kk, nie zaś art. 73§2 kk, dlatego zaskarżony wyrok w tym zakresie podlegał -względem oskarżonego M. G. – zmianie w postulowanym w apelacji zakresie. Odnośnie zaś apelacji dotyczącej oskarżonego P. G. to również nie można odmówić jej słuszności. Sąd I Instancji nie tylko błędnie powołał podstawy prawne orzeczenia o dozorze, ale również nie wykazał aby w wypadku tego oskarżonego istniały podstawy warunkowego zawieszenia wykonania kary. Wielokrotna karalność oskarżonego na kary również z warunkowym zawieszeniem ich wykonania prowadzi do wniosku, iż oskarżony demonstruje lekceważący stosunek do porządku prawnego i jedynie kara bezwzględna odniesie swój skutek względem oskarżonego.

Wobec powyższego uwzględniono apelację oskarżyciela publicznego. Mimo wadliwego w konstrukcji wniosku apelacji (bowiem zakwestionowanie podstaw warunkowego zawieszenia wykonania kary odnosi się również do wszystkich orzeczeń związanych z tymże warunkowym zawieszeniem) zakres zaskarżenia orzeczeń o karze dawał możliwość uchylenia również związanego z warunkowym zawieszeniem wykonania kary - orzeczenia z punktu XI dyspozycji. Sytuacja majątkowa oskarżonych uzasadnia odstąpienie od obciążania ich kosztami postępowania odwoławczego (art.624§1 kpk).