Court dismissed appeal against cooperative board resolution for member expulsion due to proven inventory shortages.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's lawsuit seeking to annul the supervisory board's resolution to expel him from the cooperative. The plaintiff argued the resolution lacked formal justification and was based on false claims of inventory shortages, while the defendant maintained the member was responsible for the losses. The court ruled that the prior regional court judgment establishing the member's liability for the shortages was binding and sufficient to justify the expulsion under the cooperative law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 24 § 6 Prawa spółdzielczego; Art. 42 § 3 Prawa spółdzielczego: A member's expulsion resolution is valid if based on a prior final judgment establishing their liability for damages, satisfying the statutory requirement for justification without needing a new factual finding.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygnatura akt XVIII C 532/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Poznań, dnia 10 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu XVIII Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSO Jan Sterczała Ławnicy: Protokolant:Protokolant sądowy Anna Malak po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 r. w Poznaniu sprawy z powództwa G. P. przeciwko (...) Spółdzielnia (...) we W. o uchylenie uchwały 1. oddala powództwo, 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 197 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. /-/ SSO Jan Sterczała XVIII C 532/15
UZASADNIENIE
Pozwem, skierowanym przeciwko (...) Spółdzielni (...) we W., powód G. P. wniósł o uchylenie uchwały nr 2/12 Rady Nadzorczej pozwanej spółdzielni z dnia 31 lipca 2012 r. w przedmiocie wykreślenia powoda z rejestru członków spółdzielni. W uzasadnieniu stwierdzono między innymi, że uchwała nie spełnia wymogów formalnych, skoro nie zawiera szczegółowego uzasadnienia. Z kolei zarzut spowodowania rzekomych niedoborów był bezpodstawny. Powód zaprzeczył, by doprowadził do niedoborów. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa. W ocenie pozwanej spółdzielni powód „nie sprawdził się” jako zwierzchnik i fachowiec piekarniczy.
Strona pozwana podniosła również, iż powód odpowiada za powstałe niedobory. Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2013 r. Sąd zawiesił postępowanie na podstawie art. 177 par. 1 pkt 1 kpc – do czasu zakończenia postępowania w sprawie(...) toczącej się przed Sądem Rejonowym –(...). Postępowanie podjęto postanowieniem z dnia 12 lutego 2015 r., wobec prawomocnego zakończenia sprawy (...). Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Powód G. P. był zatrudniony w pozwanej spółdzielni od 4 stycznia 2010 r. na stanowisku koordynatora do spraw produkcji.
W marcu 2010 r. zawarł również umowę o odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie. W zakresie obowiązków powoda było organizowanie pracy piekarni oraz prowadzenie jej dokumentacji. Powód nie prowadził w należyty sposób dokumentacji piekarni, dodatkowo przeprowadzone przez pozwaną spółdzielnię kontrole wykazały niedobory w magazynie mąki na łączną kwotę ok. 1 592,55 zł za drugi, trzeci i czwarty kwartał 2010 r. Powstanie niedoborów wynikało z zaniedbań powoda – nie ewidencjonował zużycia surowca, ingerował w receptury (do czego nie miał uprawnień).
Kwestia niedoborów i odpowiedzialności powoda za tenże stan rzeczy znalazła swój finał w Sądzie Rejonowym – (...). W sprawie tej, o sygn. (...), (...) Spółdzielnia (...) we W. wniosła, pozwem z dnia 29 czerwca 2011 r., o zasądzenie od G. P. kwoty 1 592,55 zł z odsetkami z tytułu powstałych niedoborów. G. P. wnosił w tamtym postępowaniu o oddalenie powództwa. Wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2014 r. Sąd Rejonowy –(...)powództwo uwzględnił w całości. Apelacja od wyroku została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego (...)z dnia 23 stycznia 2015 r. w sprawie (...) W dniu 31 lipca 2012 r.
Rada Nadzorcza pozwanej spółdzielni podjęła uchwałę nr 2/12 w przedmiocie wykreślenia powoda z grona członków spółdzielni, z powołaniem na par. 19 statutu, ze względu na niewypełnianie obowiązków statutowych, doprowadzenia do powstania niedoboru i tym samym działania na szkodę spółdzielni. O treści uchwały poinformowano powoda. W chwili podjęcia uchwały w pozwanej spółdzielni obowiązywał statut, który w treści par. 19 pkt 4 przewidywał możliwość wykreślenia członka z rejestru członków spółdzielni, jeśli „doprowadza do powstawania niedoborów w prowadzonej placówce”.
W ustawowym terminie powód zaskarżył uchwałę do Sądu Okręgowego w Poznaniu, inicjując niniejsze postępowanie. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów w postaci : 1- dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy : uchwały nr 2/12 – k. 3 pisma z dnia 6/08/2012 – k. 4 akt sprawy IV P 69/12 – k. 11-18, 165- 174 statutu pozwanej – k. 77-89 2- zeznań świadka T. K. (1) – k. 208 3- zeznań stron – k. 212. Sąd prowadził postępowanie dowodowe zgodnie z inicjatywą dowodową stron. Sąd oddalił jednak w części wnioski dowodowe pozwanej, zawarte w odpowiedzi na pozew z uwagi na fakt, iż okoliczności powołane w tych wnioskach dowodowych nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Kluczowym problemem, jaki miał do rozstrzygnięcia sąd w niniejszej sprawie, był fakt powstania niedoboru i jego przyczyn (taką bowiem podstawę powołano w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały) i to, czy spowodowanie niedoboru przez powoda mogło stanowić podstawę do jego wykreślenia z rejestru członków spółdzielni. Oddalono też wiosek o przesłuchanie K. G. – również wskazana teza dowodowa nie przystawała do uzasadnienia uchwały. Oddalono również wnioski dowodowe powoda o przesłuchanie świadków S. U. i P. T., gdyż mimo zobowiązania strona nie wskazała tezy dowodowej – faktów, jakie zamierzała wykazać przy pomocy tychże dowodów.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka T. K., potwierdziły one jednak fakty, które wynikały jednoznacznie ze zgromadzonych w sprawie dokumentów. Sąd uznał za wiarygodne zeznania strony pozwanej, jako korespondujące z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym. Zeznania zaś powoda uznano za wiarygodne w części, w jakiej wynikały z nich fakty niesporne. Z kolei ta część zeznań, która stała w sprzeczności z treścią wyroku Sądu Rejonowego (...)w sprawie (...)(przyczyny niedoborów), musiała zostać przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie uznana za niewiarygodną, z uwagi na treść art. 365 § 1 kpc.
Zgromadzone w aktach dokumenty prywatne okazały się wiarygodne z punktu widzenia ich prawdziwości i autentyczności (nie były w tym zakresie kwestionowane). Najistotniejszymi dokumentami były : statut pozwanej spółdzielni oraz zaskarżona w niniejszym procesie uchwała Rady Nadzorczej pozwanej. Podstawowe jednak znaczenie miały dla sprawy dokumenty urzędowe – fragmenty akt sprawy (...). Zgodnie z art.365 § 1 kpc wyrok wydany w tamtej sprawie miał wiążące i kluczowe dla niniejszej sprawy znaczenie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Powództwo okazało się bezzasadne. Zgodnie z art. 24 § 6 Prawa spółdzielczego jeżeli organem właściwym w sprawie wykluczenia albo wykreślenia członka ze spółdzielni jest, zgodnie z postanowieniami statutu, rada nadzorcza, członek spółdzielni ma prawo (…) zaskarżyć uchwałę rady nadzorczej do sądu w terminie sześciu tygodni od dnia doręczenia członkowi uchwały z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 42 § 3 Prawa spółdzielczego sprzeczna z postanowieniami statutu bądź dobrymi obyczajami lub godząca w interesy spółdzielni albo mająca na celu pokrzywdzenie jej członka może być zaskarżona do sądu.
Wbrew stanowisku powoda, przeprowadzone postępowanie dowodowe nie potwierdziło sformułowanych w pozwie twierdzeń dotyczących wadliwości formalnej lub merytorycznej zaskarżonej uchwały. Uchwała zawiera – wprawdzie skrótowe – ale jednoznaczne określenie o wystąpieniu niedoborów, jako przesłance podjęcia uchwały. Nie można więc mówić o braku jej uzasadnienia, jak zarzucono to w uzasadnieniu pozwu. Podjęcie uchwały było również uzasadnione merytorycznie. Skoro w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w Szamotułach przesądzono, że pozwany odpowiada za powstanie niedoboru w kwocie przekraczającej 1 500 zł, to w niniejszym postępowaniu Sąd nie mógł uczynić odmiennych ustaleń.
Spowodowanie zaś niedoboru przez powoda, stanowiło zatem uzasadnioną realnie – statutową podstawę do wykreślenia powoda z rejestru członków spółdzielni. Przesłanka powstania niedoboru była warunkiem wystarczającym do podjęcia zaskarżonej uchwały. W konsekwencji powództwo oddalono (pkt 1 sentencji). O kosztach procesu rozstrzygnięto na podstawie art. 98 par. 1 kpc. Powód przegrał sprawę, dlatego też zobowiązano go do zwrotu pozwanej poniesionych kosztów procesu, którymi to kosztami były poniesione przez pozwaną koszty zastępstwa radcowskiego w wysokości 180 zł plus 17 zł opłaty skarbowej.
Wysokość kosztów zastępstwa radcowskiego określono na podstawie przepisów par. § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28/09/2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz U poz. 1349 ze zm.). SSO Jan Sterczała