Civil court dismisses landlord's claim for damages against tenants for lease termination due to statute of limitations and lack of evidence.
Legislator summary
AI generatedThe civil court dismissed the landlord's lawsuit seeking damages for property damage upon lease termination. The tenants argued the claim was time-barred under Article 677 of the Civil Code and that the landlord failed to prove the extent of damages or the initial state of the premises. The court agreed, ruling that the claim expired upon lease return and that the plaintiff could not substantiate the alleged destruction or the necessary repair costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 677 k.c.; Art. 6 k.c.; Art. 232 k.p.c.: Claims for damages arising from the return of leased property are subject to a specific limitation period starting from the return date, and the plaintiff must prove the extent of damage and the condition of the property at the start of the tenancy.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 237/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2015 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi I Wydział Cywilny w składzie: Przewodnicząca: SSR Emilia Racięcka Protokolant: st. sekr. sąd Milena Bartłomiejczyk po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 roku w Łodzi sprawy z powództwa U. Sp. zo.o. z siedzibą w Ł. przeciwko R. B. i B. B. o zapłatę: oddala powództwo. Sygn. akt I C 237/15
UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 9 marca 2015 roku powódka U. Sp. zo.o. w Ł., reprezentowana przez fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, skierowanym przeciwko pozwanym R. B. i B. B. , wniosła o zasądzenie od pozwanych solidarnie kwoty 16.950,75 złotych tytułem odszkodowania za zniszczenia dokonane w wynajmowanym przez pozwanych lokalu numer (...) położonym w Ł. przy ulicy (...) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że pozwani byli najemcami lokalu należącego do powódki, który zdewastowali go wyprowadzając się po wypowiedzeniu umowy najmu. /pozew k.2-3/ Pozwani w odpowiedzi na pozew z dnia 13 kwietnia 2015 roku (data wpływu) wnieśli o oddalenie powództwa.
W uzasadnieniu podniesiono, że powódka nie wykazała wysokości dochodzonej kwoty, ponieważ do pozwu nie dołączono nawet faktury za remont na którą powołuje się powódka w pozwie , powódka nie wezwała wcześniej pozwanych do zapłaty, ani nie powiadomiła ich wczesniej o stwierdzonych w lokalu nieprawidłowościach. Pozwani podnieśli także zarzut przedawnienia roszczeń na podstawie art. 677 kc. /odpowiedź na pozew k. 27-30/ Sąd Rejonowy ustalił, co następuje: Powódka jest właścicielem nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy (...). /wydruk KW k. 15-17/ Na mocy umowy z dnia 23 stycznia 2002 roku pozwani byli najemcami lokalu nr (...) położonego w Ł. przy ulicy (...).
Zgodnie z § 8 umowy do obowiązków najemców po zakończeniu najmu należało: a. odnowienie lokalu i dokonanie obciążających ich napraw na podstawie wstępnego protokołu zdawczo-odbiorczego sporządzonego przez wynajmującego przy udziale najemców na wniosek i w terminie wskazanym przez najemców; b. zwrócenie wynajmującemu równowartości zużytych elementów wyposażenia technicznego, które znajdowały się w lokalu w chwili wydania go najemcom w postaci: trzonów kuchennych, kuchni i grzejników wody przepływowej (gazowych , elektrycznych i węglowych) , podgrzewaczy wody, wanien, brodzików , mis klozetowych, zlewozmywaków i umywalek wraz z syfonami, baterii i zaworów czerpalnych oraz innych urządzeń sanitarnych, w które lokal jest wyposażony, łącznie z ich wymianą.
Pozwani w 2011 roku założyli w lokalu centralne ogrzewanie za zgodą właściciela. Wyprowadzając się z lokalu pozwani chcieli zostawić centralne ogrzewanie i rozliczyć się z właścicielem. Prowadzili rozmowy z A. J. – wspólnikiem i prezesem zarządu powodowej spółki i chcieli, żeby wynajmujący zapłaci im 20.000 złotych. Założenie centralnego ogrzewania kosztowało około 10.000 złotych. Nadto pozwani przeprowadzili w lokalu remont, który kosztował około 10.000 złotych i obejmował ocieplenie ścian, położenie paneli ściennych, malowanie kuchni, remont łazienki.
Pozwani nie doszli do porozumienia z A. J. co do rozliczeń i A. J. powiedział, że wyprowadzając się mają zostawić „gołe ściany”. W lokalu trzeba było zamontować panele ścienne , bo w pomieszczeniach tynk obsypywał się i trzeba byłoby go skuwać i położyć od nowa. Okna w lokalu były stare skrzynkowe. Po wprowadzeniu się pozwanych zostały przez nich opalone i były malowane co dwa lata. /umowa k. 9-11, wypowiedzenie k. 13,14, przesłuchanie pozwanych k. 50 odw-51 w związku z 52-53/ Umowa została najemcom wypowiedziana. Okres wypowiedzenia upłynął w dniu 31 lipca 2013 roku.
Pozwani opuścili lokal w dniu 31 września 2013 roku. /bezsporne/ Wyprowadzając się pozwani zdemontowali panele ścienne, grzejniki , piecyk. Zostawili na ścianach rusztowania po demontażu paneli. Pozwani zabrali z lokalu wszystkie elementy wyposażenia, które można było zdemontować. /przesłuchanie pozwanych k. 50 odw-51 w związku z 52-53/ A. S. jest specjalistą do spraw administracyjnych, jest zatrudniona przez właściciela nieruchomości od 2011 roku. W wakacje 2013 roku A. S. była w lokalu wynajmowanym przez pozwanych. Lokal był wówczas w przyzwoitym stanie, na ścianach były panele, na podłogach wykładzina, na sufitach kasetony.
Okna w lokalu zostały wymienione, bo były w złym stanie. /zeznania A. S. k. 51odw-52/ G. P. był pracownikiem firmy zarządzającej nieruchomością. Był w lokalu zajmowanym przez pozwanych zanim się wyprowadzili, ale nie pamięta szczegółów wyposażenia i stanu lokalu. /zeznania świadka G. P. k. 52/ Remont w lokalu, z którego wyprowadzili się pozwani nie został jeszcze przeprowadzony, Wykonano jedynie prace przygotowujące do remontu. /zeznania M. S. k. 52 odw/ Powódka na podstawie faktury VAT numer (...) wystawionej w dniu 30 grudnia 2014 roku zapłaciła (...) kwotę 11.340 złotych .
Na fakturze wskazano: remont lokalu mieszkalnego w Ł. ul. (...) – lokal po dewastacji (wartość umowna). Powódka na podstawie faktury VAT numer (...) wystawionej w dniu 1 września 2014 roku zapłaciła (...) Sp.j. kwotę 4,950,75 złotych za wymianę okien . /faktura k. 47,48 / Ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie Sąd poczynił na podstawie dokumentów, zeznań świadków i przesłuchania pozwanych. Co do zeznań świadków to – mimo, że zostali powołani przez powódkę jako dowód na tę okoliczność – Sąd nie był w stanie ustalić na podstawie ich zeznań wysokości szkody, albowiem świadkowie ci nie mieli żadnej konkretnej wiedzy na temat zakresu prac przeprowadzonych w lokalu po wyprowadzeniu się pozwanych, a także na temat kosztów tychże prac.
Świadkowie ci nie mieli też wiedzy na temat rozmów i pertraktacji prowadzonych przez pozwanych z A. J.. I te okoliczność Sąd ustalił na podstawie przesłuchania pozwanych. Jeśli idzie o dokumenty w postaci faktur, które złożone zostały dopiero na rozprawie, to Sąd ocenił, że są to dokumenty prywatne i ich wiarygodność i prawdziwość nie była kwestionowana. Niestety jednak, dokumenty te oprócz stwierdzenia, że powódka na ich podstawie dokonała określonych płatności, nie pozwoliły Sądowi na poczynienie ustaleń w zakresie zasadności tychże wydatków i wysokości szkody, o czym będzie mowa niżej.
W toku niniejszego postępowania strona powodowa nie zgłosiła nikogo do przesłuchania w charakterze strony. Sąd uznał zatem, że wystarczający będzie w tej sprawie dowód z przesłuchania stron ograniczony do przesłuchania pozwanych. Możliwość taką daję Sądowi przepis art. 302 § 1 kpc.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
W uzasadnieniu pozwu stwierdzono, że powódka dochodzi wskazanej kwoty „za zniszczenia dokonane przez pozwanych w wynajmowanym lokalu”. Zgodnie z treścią przepisu art. 321 § 1 kpc Sąd nie może wyrokować co do przedmiotu, który nie był objęty żądaniem, ani zasądzać ponad żądanie. Wyrok uwzględniający powództwo na innej podstawie faktycznej, na której powód ani w pozwie, ani w toku postępowania przed sądem I instancji nie opierał swojego żądania, stanowi naruszenie art. 321 kpc (tak: Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz do artykułów 1–366.
Tom I red. prof. dr hab. Andrzej Marciniak, prof. dr hab. Kazimierz Piasecki Rok wydania: 2014 Wydawnictwo: C.H.Beck Wydanie: 6). A zatem w niniejszej sprawie Sąd rozważał jedynie zasadność powództwa w zakresie wskazanej przez powódkę podstawy faktycznej w postaci dewastacji lokalu. Sąd uznał jednak, że roszczenie powódki jest przedawnione i na tej podstawie podlegało oddaleniu w całości. Zgodnie z art. 677 kpc roszczenia wynajmującego przeciwko najemcy o naprawienie szkody z powodu uszkodzenia lub pogorszenia rzeczy, jak również roszczenia najemcy przeciwko wynajmującemu o zwrot nakładów na rzecz albo o zwrot nadpłaconego czynszu przedawniają się z upływem roku od dnia zwrotu rzeczy.
Artykuł 677 KC wprowadza szczególny, w stosunku do określonych przez art. 118 KC terminów ogólnych - termin przedawnienia dla niektórych roszczeń przysługujących ze stosunku z umowy najmu (por. wyr. SN z 17.10.1988 r., IV CR 258/88, L.). Jest to znacząco krótszy - bo roczny termin. Ponadto odmiennie, niż to określa art. 120 KC, początkiem jego biegu jest zasadniczo dzień zwrotu rzeczy, a nie chwila wymagalności. Zakres stosowania omawianego przepisu ogranicza się w pierwszym rzędzie do roszczeń wynajmującego o naprawienie szkody z powodu uszkodzenia lub pogorszenia przedmiotu najmu; bez znaczenia jest w tym zakresie, czy źródłem tego obowiązku jest odpowiedzialność deliktowa czy kontraktowa (uchw.
SN z 13.3.1975 r., III CZP 2/75, OSN 1976, Nr 1, poz. 9; wyr. z 28.9.1976 r., II CR 329/76, OSN 1977, Nr 9, poz. 168). A zatem nie ma racji strona powodowa twierdząc, że w niniejszej sprawie zastosowanie winny znaleźć ogólne terminy przedawnienia. Skoro wydanie lokalu nastąpiło w dniu 30 września 2013 roku, to roszczenia wynajmującego z powodu uszkodzenia lub pogorszenia lokalu przedawniły się z dniem 1 października 2014 roku. Powództwo zostało wniesione w marcu 2015 roku i dlatego jest roszczenie jest przedawnione. Nawet gdyby Sąd uznał , że roszczenie nie uległo przedawnieniu, to podlegałoby oddaleniu w związku z brakiem udowodnienia wysokości szkody, która była przez pozwanych kwestionowana.
Zgodnie z treścią art. 6 kc i 232 kpc to strona powodowa winna udowodnić wysokość dochodzonego roszczenia. Na poparcie roszczenia powódka przedłożyła dwie faktury – za wymianę okien oraz za „remont”. W toku tego postępowania strona powodowa nie wykazała, ażeby pozwanych opuszczających lokal obciążać powinien obowiązek wymienienia okien. Obowiązek ten nie wynikał z umowy, zdaniem Sądu nie udowodniono też, ażeby okna zostały przez pozwanych zniszczone. Przeciwnie Sąd ustalił, że były to po prostu stare skrzynkowe okna drewniane, które wymagały wymiany ze względu na wiek, a były przez pozwanych prawidłowo konserwowane.
Koszty wymiany okien nie mogą zatem obciążyć pozwanych. Co do kosztów „remontu” koniecznego w związku z dewastacją, to strona powodowa nie wykazała w żaden sposób jakie prace wykonane zostały w lokalu i ile konkretnie kosztowały. Na fakturze wpisano jedynie, że zapłacona kwota obejmuję koszt „remontu”. Świadek M. S. zeznał zaś , że żaden „remont” w lokalu nie został wykonany, a przeprowadzono tylko prace przygotowujące do remontu, których zakres nie był wykazany. Co istotne również, w tej sprawie dla ustalenia zasadności powództwa strona powodowa winna wykazać w jakim stanie był lokal gdy pozwani się do niego wprowadzali, gdy go obejmowali, a nie w jakim stanie był tuż przed wydaniem w 2013 roku i przed demontażem paneli, centralnego ogrzewania i okładzin.
Stan z 2002 roku był bowiem odpowiedni do czynienia ustaleń co do stanu w jakim lokal powinien być wydany. Okoliczność ta nie została w żaden sposób udowodniona. Brak takich ustaleń nie pozwala Sądowi na poczynienie ustaleń w zakresie „dewastacji”. Nadto w § 13 umowy nie zastrzeżono rygoru nieważności dla zmian umowy w formie pisemnej. A zatem forma pisemna zmian w umowie zastrzeżona została jedynie dla celów dowodowych. Pozwani zaś udowodnili, że wskutek rozmów prowadzonych z właścicielem lokalu ustalono, że mają oni pozostawić w lokalu „gołe ściany” – jak określił to właściciel.
Zgodnie z tymi ustaleniami , pozwani zostawili lokal po demontażu całego wyposażenia. Z tych względów orzeczono jak w sentencji. .