Legislator Case Law & Legislation
VIII Gz 136/15 AI generated

Court dismissed appeal against rejection of objection to payment order due to missed deadline.

Case Number VIII Gz 136/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appellant's objection to a payment order because it was filed after the statutory two-week deadline. Although the appellant's representative claimed visual impairment prevented timely receipt of the court notice, the court found no evidence that the illness constituted an insurmountable obstacle. The decision emphasized that the appellant, as a corporate entity with professional legal counsel, must exercise due diligence in managing its correspondence and verifying receipt dates.

Legislator headnote

AI generated

Art. 503 k.p.c.; Art. 504 § 1 k.p.c.; Art. 168 § 1 k.p.c.: A party failing to file an objection within the statutory period is barred from relief unless they prove the delay was caused by an insurmountable obstacle, such as a sudden illness preventing personal action or access to assistance.

Keywords

AI generated
missed procedural deadline objection to payment order insurmountable obstacle corporate due diligence visual impairment defense professional legal counsel appellate review standard

Cited Legislation

AI generated
Art. 503 k.p.c.
w dniu 23 kwietnia 2015 r., a zatem z przekroczeniem dwutygodniowego terminu, o którym mowa w art. 503 kpc.
Art. 504 § 1 k.p.c.
Podlegał on zatem odrzuceniu na podstawie art. 504 § 1 kpc.
Art. 168 § 1 k.p.c.
Reasumując, Sąd I instancji zważył, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające przywrócenie pozwanemu terminu do złożenia sprzeciwu (art. 168 § 1 kpc).
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie strony pozwanej, orzekając jak w sentencji.
art. 394 § 1 k.p.c
art. 380 k.p.c
art. 397 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
post. Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt V CZ 69/14
postanowienie SN z dnia 22 marca 2005 r., II PZ 5/05
postanowienie SN z dnia 5 sierpnia 2005 r., II PZ 20/05
postanowienie SN z dnia 5 sierpnia 2005 r., II PZ 20/05, OSNP 2006, nr 13-14, poz.
postanowienie SN z dnia 15 maja 2007 r., sygn. akt VCZ 33/07
postanowienie SN z dnia 12 lipca 2005 r., I CZ 35/05
stwierdził Sąd Najwyższy, że wystarczające do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu jest nawet stwierdzenie przez sąd, że strona mimo choroby mogła skorzystać z pomocy innych osób (postanowienie SN z dnia 12 lipca 2005 r., I CZ 35/05, niepubl.).
III CRN 448/71
postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, z.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Gz 136/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy w następującym składzie: Przewodniczący SSO Marek Tauer (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) sp. j. w (...) przeciwko (...) Logistyka Sp. z o.o. we W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego od postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 21 sierpnia 2015 r., sygn. akt VIII GNc 1598/15 postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem Sąd Rejonowy w Bydgoszczy oddalił wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 25 marca 2015 r. wydanego w sprawie o sygn. akt VIII GNc 1598/15 i odrzucił sprzeciw. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że przedmiotowy nakaz zapłaty został odebrany przez członka zarządu pozwanej spółki – (...) w dniu 8 kwietnia 2015 r., podczas gdy sprzeciw od tego nakazu zapłaty wniesiony został przez pełnomocnika pozwanego – adw. D. S. w dniu 23 kwietnia 2015 r., a zatem z przekroczeniem dwutygodniowego terminu, o którym mowa w art. 503 kpc.

Sąd Rejonowy podkreślił, że przesyłka sądowa zawierająca odpis nakazu zapłaty została doręczona w prawidłowy sposób – jej odbioru dokonał członek zarządu, uprawniony do samodzielnej reprezentacji pozwanej spółki. Nie negując prawdziwości załączonej do wniosku o przywrócenie terminu dokumentacji medycznej reprezentanta pozwanego, Sąd Rejonowy podkreślił, że pozwany korzystał ze stałej obsługi prawnej dwóch radców prawnych, przy czym pozwany nie podał, aby istniały jakiekolwiek przeszkody w przekazaniu odebranego nakazu zapłaty pełnomocnikom.

Zarówno zatem pozwany, jak i jego pełnomocnicy mieli 14 dni na zweryfikowanie terminu odbioru nakazu zapłaty i wniesienie sprzeciwu w ustawowym terminie. Zdaniem Sądu Rejonowego, reprezentujący pozwanego powinien wykazać należytą staranność w wykonywaniu czynności, podejmując stosowne działania zmierzające do usunięcia schorzenia, na które się uskarża, tj. poprawy widzenia. W ocenie Sądu Rejonowego, pomimo wielu schorzeń reprezentanta pozwanego nie można tracić z pola widzenia faktu, że czynności reprezentującego pozwaną spółkę odnoszą skutek dla spółki.

Pozwany jest przede wszystkim zobowiązany zapewnić prawidłową obsługę korespondencji w spółce, a wszelkie konsekwencje wynikające z niezachowania należytej staranności obciążają pozwanego. Reasumując, Sąd I instancji zważył, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające przywrócenie pozwanemu terminu do złożenia sprzeciwu (art. 168 § 1 kpc). Konsekwencją powyższego było uznanie przez Sąd Rejonowy, że pozwany złożył sprzeciw po terminie. Podlegał on zatem odrzuceniu na podstawie art. 504 § 1 kpc. Pozwany w zażaleniu zaskarżył postanowienie Sądu Rejonowego w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu, zarzucając mu wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy, polegające na przyjęciu, że pozwany nie wykazał braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 25 marca 2015 r.

Zdaniem skarżącego, nie uchybił on temu terminowi, dlatego domaga się zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie sprzeciwu. W uzasadnieniu wniosku skarżący podkreślił, że problemy zdrowotne reprezentanta pozwanej spółki (...) są od niego całkowicie niezależne i nie są przejawem jego niedbalstwa. Pozwany wywodził, że na początku kwietnia 2015 r. nie rozpoznał jeszcze u siebie symptomów zaburzenia pola widzenia. Jak tylko się jednak zorientował, że występują one u niego, udał się do lekarza neurologa (w dniu 30 kwietnia 2015 r.), który stwierdził u niego zaburzenia pola widzenia, słaby prawy odruch skokowy, lewy odruch do wywołania.

Ponadto, zdaniem pozwanego, brak zaleceń lekarza neurologa, jak i wskazówek od lekarza kierującego, nie może stanowić podstawy do negowania postawionej przez lekarza diagnozy (zaburzenia pola widzenia). Skarżący podkreślił, że pozwany podejmuje aktualnie działania zmierzające do poprawy wzroku: poddał się badaniu guza rezonansem magnetycznym, oczekując na opis tego badania, otrzymał skierowanie do poradni neurochirurgicznej, ma umówione konsultacje medyczne w centrum neurochirurgicznym w W. pod kątem ustalenia metody czwartej już operacji usunięcia odrastającego guza.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie pozwanego nie zasługuje na uwzględnienie. Z kwestii proceduralnych wyjaśnić należy, iż z formalnego punktu widzenia rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu nie jest orzeczeniem zaskarżalnym, ponieważ nie jest ani postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, ani też nie jest postanowieniem wymienionym w treści art. 394 § 1 k.p.c. Rozstrzygając natomiast zażalenie na odrzucenie sprzeciwu od nakazu zapłaty w przedmiotowej sprawie uzasadnionym było badanie przesłanek jego odrzucenia i w tym zakresie niezaskarżalnego postanowienia o oddaleniu wniosku o przywróceniu terminu do wniesienia sprzeciwu w oparciu o art. 380 k.p.c., skoro pozwany w zażaleniu kwestionował zasadność tego orzeczenia, a niewątpliwie miało ono wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie.

Stąd też przedmiotem analizy i rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy uczynił przedmiot pkt I i II postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 21 sierpnia 2015 r. W dalszej kolejności wskazać trzeba, że w niniejszej sprawie niewątpliwym jest, że termin do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty upływał pozwanemu w dniu 22 kwietnia 2015 roku. Doręczenie pozwanemu odpisu nakazu zapłaty nastąpiło bowiem prawidłowo w dniu 8 kwietnia 2015 r. (por. k.45), a więc dwutygodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upływał dnia 22 kwietnia 2015 roku.

Okolicznością bezsporną w sprawie jest przy tym fakt, że sprzeciw pozwanego został złożony w dniu 23 kwietnia 2015 r. Stosownie do art. 168 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Strona występująca o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej zobowiązana jest uprawdopodobnić, że do uchybienia doszło bez jej winy. Ugruntowane na tle powyższego przepisu orzecznictwo i doktryna zgodnie wskazują, że brak winy w niedokonaniu w terminie czynności procesowej podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danej sprawy w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144).

Ustawodawca co do zasady chroni bowiem stan powstały w wyniku uchybienia terminu do podjęcia czynności procesowej, dopuszczając jedynie wyjątkowo powrót do stanu sprzed upływu tego czasu. W judykaturze nie uznaje się nawet za taki wyjątek, wskazujący na brak winy w uchybieniu terminu, przedłożenie zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego niezdolność do pracy pełnomocnika, jeśli tylko mógł on zadbać o wykonanie tej czynności procesowej przez inne osoby (postanowienie SN: z dnia 14 lutego 2013 r. II CZ 163/12, niepubl.; z dnia 18 grudnia 2013 r., I CZ 97/13, niepubl.).

Przy ocenie winy strony w uchybieniu terminu bierze się zatem pod uwagę miernik należytej staranności, a więc takiej, której należy oczekiwać od strony przejawiającej dbałość o swoje własne, życiowo ważne, sprawy z uwzględnieniem całokształtu okoliczności konkretnej sprawy, przy czym zaniedbanie pełnomocnika strony, skutkujące uchybieniem terminu, traktowane jest, jako zaniedbanie samej strony (postanowienia SN: z dnia 25 października 2012 r., IV CZ 106/12, niepubl.; z dnia 17 kwietnia 2013 r., V CZ 104/12, niepubl.). Choroba strony może uprawdopodobnić twierdzenie, iż niedochowanie terminu nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez stronę tylko wówczas, gdy wskazana jednostka chorobowa i zalecenia medyczne dotyczące jej leczenia stanowiły niedającą się usunąć przeszkodę w zachowaniu uchybionego terminu (por. post.

Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2014 r. , sygn. akt V CZ 69/14 i z dnia 22 marca 2005 r., II PZ 5/05, nie publ.). Brak zatem winy w razie choroby strony w okresie otwartym do złożenia środka zaskarżenia ma miejsce, gdy stan zdrowia uniemożliwił realnie podjęcie działania osobiście lub skorzystanie z pomocy innych osób (por. postanowienie SN z dnia 5 sierpnia 2005 r., II PZ 20/05, OSNP 2006, nr 13-14, poz. 214). W ocenie Sądu Okręgowego, pozwany nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty.

Istotnie, z dołączonych do wniosku o przywrócenie terminu dokumentów wynika, że w latach 2012-2013 przedstawiciel pozwanej spółki przebywał na oddziałach neurochirurgicznym i endokrynologicznym, poddając się leczeniu poważnych schorzeń. Brak jednakże, w ocenie Sądu Okręgowego, podstaw do przyjęcia, że w okresie, w którym doręczono pozwanemu odpis przedmiotowego nakazu zapłaty (pierwsza dekada kwietnia 2015 r.), jego reprezentant - J. S. cierpiał na jednostkę chorobową, która stanowiła przeszkodę w zachowaniu uchybionego terminu do złożenia sprzeciwu.

Jakkolwiek z zaoferowanego przez pozwanego dokumentu na k. 76 wynika, że J. S. odbył w dniu 30 kwietnia 2015 r. wizytę w poradni neurologicznej, gdzie stwierdzono u niego zaburzenia pola widzenia, to jednak lekarz nie wydał wówczas żadnych zaleceń medycznych ani wskazówek, nie zaordynował zabiegów. Ponadto, dokument ten wydany został już po upływie terminu do wniesienia sprzeciwu i nie wynika z niego, czy zaburzenia widzenia reprezentant pozwanej miał już w spornym okresie, tj. w dniu 8 kwietnia 2015 r. kiedy własnoręcznie potwierdzał doręczenie odpisu nakazu zapłaty.

Zresztą, nawet gdyby przyjąć, że przedstawiciel pozwanej spółki w spornym okresie faktycznie cierpiał na zaburzenia pola widzenia, to biorąc pod uwagę fakt, że nie jest to choroba nagła, która z dnia na dzień go zaskoczyła i uniemożliwiła podejmowanie jakichkolwiek działań w imieniu pozwanej, stwierdzić należy, że powinien on dochować należytą staranność i dbałość o interesy spółki, którą reprezentuje i dokładnie sprawdzić (korzystając choćby z pomocy innych osób) datę, w której odebrał korespondencję sądową.

Tym bardziej, że jak wynika z akt sprawy, pozwana spółka korzystała ze stałej profesjonalnej obsługi prawnej dwóch radców prawnych. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 15 maja 2007 r., sygn. akt VCZ 33/07, jest oczywiste, że stopień zorganizowania osób prawnych, zwłaszcza będących przedsiębiorcami, uzasadnia postawienie przed nimi wyższych, aniżeli w przypadku stron będących osobami fizycznymi, wymagań odnośnie do zorganizowania obiegu pism i trybu odbioru korespondencji (…). Z kolei w postanowieniu z dnia 12 lipca 2005 r.

I CZ 35/05, niepubl. stwierdził Sąd Najwyższy, że wystarczające do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu jest nawet stwierdzenie przez sąd, że strona mimo choroby mogła skorzystać z pomocy innych osób (postanowienie SN z dnia 12 lipca 2005 r., I CZ 35/05, niepubl.). Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie strony pozwanej, orzekając jak w sentencji.