Court dismisses loan repayment claim as defendant proved full payment via witness testimony and transfer records.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for loan repayment after the defendant provided evidence of full payment. Although the plaintiff initially denied the debt, the defendant presented a bank transfer record and credible witness testimonies confirming the debt was settled. The court found these facts sufficient to prove the obligation was extinguished, rendering the claim inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 720 i n. kc; Art. 6 kc: A creditor's claim for loan repayment is dismissed when the debtor proves full performance through reliable evidence, including witness testimony and documentary records, even if the creditor later attempts to contest the settlement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IC 1952/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 listopada 2015r. Sąd Rejonowy w Słupsku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Hanna Kaflak-Januszko Protokolant: starszy inspektor sądowy K. M. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2015 r. w S. sprawy z powództwa Ż. L. przeciwko E. J. o zapłatę oddala powództwo. I C 1952/15
UZASADNIENIE
Powódka Ż. L. domagała się zapłaty kwoty 1.100,00 zł z odsetkami ustawowymi tytułem zwrotu pożyczki. Powództwo zostało uwzględnione poprzez nakaz zapłaty wydany w postępowaniu upominawczym. Pozwany E. J. zaskarżył nakaz zapłaty w całości i wniósł o oddalenie powództwa, uzasadniając, że spłacił dług. Sąd ustalił, co następuje: 26.09.2012 r. strony zawarły pisemną umowę pożyczki kwoty 2.000 zł z obowiązkiem spłaty 2.400,00 zł w terminie 3 miesięcy od dnia zawarcia umowy. bezsporne a nadto dowód: umowa – k.6, potwierdzenie wypłaty pożyczki – k. 7 Przelewem z 11.03.2014 r. pozwany wpłacił tytułem zwrotu pożyczki 1.300,00 zł. bezsporne, nadto dowód: potwierdzenie przelewu – k. 8 Do 7.11.2013 r. pozwany spłacił resztę długu. dowód: zeznania A. J. – k. 41-41 i pozwanego – k. 42 wraz wydrukiem – k. 27
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie podlegało uwzględnieniu, gdyż materiał dowodowy potwierdził, iż pozwany spłacił dług. Bezsporne było, iż strony zawarły umowę pożyczki o treści pisemnej jak na k. 6 (regulowaną art. 720 i n. kc) oraz że uiścił tytułem spłaty 1.300 zł. W tej sytuacji rozstrzygnięcie sporu sprowadzało się do oceny, czy pozwany wykazał zgodnie z art. 6 kc, że spłacił całość zobowiązania. W ocenie Sądu mimo, że zeznania składały osoby bezpośrednio zainteresowane w sprawie, Sąd po analizie całości materiału dowodowego, uznał, iż zeznania te były wiarygodne i potwierdziły, że doszło do spłaty.
Powódka, gdy dowiedziała się, iż pozwany dysponuje zapisem z komunikatora internetowego, nie negowała, iż znaczenie wcześniej sama oświadczyła, że dług został uregulowany, a jej wyjaśnienia nie zostały poparte dowodami, które prowadziłyby do podważenia oceny wymienionych zeznań. Okoliczności towarzyszące sprawie, jak znaczny czas, jaki minął do chwili, gdy powódka przypomniała sobie o należności, dodatkowo prowadzi do zastanowienia, czy powódka myliła się na chwilę oświadczenia, na które powołał się pozwany, czy obecnie.
Zeznania pozwanego i jego córki nie wskazywały, że są tendencyjne. Wypowiedzi były naturalne i nie wzbudzały wątpliwości (w tym przy wzięciu pod uwagę ich logiki, stopnia szczegółowości przy uwzględnieniu upływ czasu i swobody oraz płynności relacji). Wobec stwierdzenia, że wiarygodne jest, że pozwany spłacił całą należność zgodnie z umową, zbędne było analizowanie przez Sąd, czy zasadne byłoby zasądzanie odsetek zastrzeżonych w umowie pod kątem, czy nie naruszają przepisów o odsetkach maksymalnych. Wobec powyższego i wiedzy Sądu na moment zamknięcia rozprawy (strona powodowa mimo prawidłowego zawiadomienia nie stawiła się na sprawie) rozstrzygnięto jak w sentencji, w tym o kosztach na podstawie art. 98 § 1 kpc.