Water supply contract dismissed; invoices insufficient without written agreement for separate properties.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment of water and sewage fees based on invoices alone. The defendants argued they owned separate properties with individual meters and no written contract existed. The court ruled that invoices merely prove debt calculation, not the existence of a valid contract, especially since the properties are legally distinct and do not meet the statutory requirements for a single building supply agreement.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 ust. 1, 4, 5, 6 ustawy z dnia 07 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków: Invoices alone are insufficient to prove a water supply contract between a utility company and owners of separate properties lacking a written agreement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt I C 138/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Jelenia Góra, dnia 20-06-2013 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Paweł Siwek Protokolant:Marcin Szczypiński po rozpoznaniu w dniu 20-06-2013 r. w Jeleniej Górze sprawy z powództwa (...)” sp. z o.o. w J. przeciwko B. D., I. P. o zapłatę I. powództwo oddala, II. zasądza od strony powodowej (...)” sp. z o.o. w J. solidarnie na rzecz pozwanych B. D. i I. P. kwotę 94 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt I C 138/13
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 20 listopada 2012 r. (...) sp. z o.o. w J. domagało się zasądzenia solidarnie od B. D., I. P. i M. W. kwoty 178,06 zł wraz z ustawowymi odsetkami od wskazanych kwot. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, że w ramach prowadzenia działalności gospodarczej dostarczała pozwanemu wodę i odbierała ścieki. Z tytułu świadczonych usług wystawiała rachunki i faktury VAT i przekazywała je stronie pozwanej. Strona powodowa obciążała również pozwanego wartością opłaty abonamentowej. Pozwany nie negował wysokości należnych powodowi kwot do zapłaty.
Jednakże zapłata nie nastąpiła. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I Nc 4759/12, Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze powództwo uwzględnił w całości. Sprzeciw od tego orzeczenia złożyli I. P. i B. D.. W uzasadnieniu swojego środka zaskarżenia pozwani zarzucili, że są właścicielami samodzielnych nieruchomości, tj. sąsiednich wydzielonych geodezyjnie działek zabudowanych budynkami w zabudowie szeregowej. Pozwani nie zawierali z powodem żadnej umowy dotyczącej zaopatrzenia w wodę i odbiór ścieków z budynku wielorodzinnego, nie są odbiorcami co do których znajdują zastosowanie przepisy art. 6 ust. 5,6,6a ustawy z dnia 07 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę.
Ponadto pozwani zarzucili, ze nigdy nie otrzymali faktur oraz wezwania i nie są zobowiązani wobec strony powodowej z tych faktur. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W okresie od maja 2011 r. do lipca 2012 r. (...) w J. wystawiło na B. D., I. P. i M. W. faktury na łączną kwotę 178,06 zł. Powyższa kwota obejmowała wyłącznie opłaty abonamentowe za wodę i ścieki. (Dowód: - faktury VAT k. 11 – 23 - wezwania z dnia 25.10.2012 r. k. 24 – 26) Działki gruntu przy ul. (...) w J., których dotyczyły faktury, to odrębne nieruchomości. (Dowód: - mapka k.
37) Każda z nieruchomości ma własny wodomierz główny. (Dowód: - zeznania świadka M. W. k. 65v - zeznania pozwanego I. P. k. 65v – 66) B. D., I. P. i M. W. nie podpisywali żadnej umowy na wspólny wodomierz. (Dowód: - zeznania świadka M. W. k. 65v - zeznania pozwanego B. D. k. 65v - zeznania pozwanego I. P. k. 65v – 66)
Sąd zważył co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 07 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jedn.: Dz. U. z 2006r., Nr 123, poz. 858 z późń. zm.) – zwanej dalej ustawą - dostarczanie wody lub odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie pisemnej umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zawartej między przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym a odbiorcą usług. Na mocy ust. 2 przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane do zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z osobą, której nieruchomość została przyłączona do sieci i która wystąpiła z pisemnym wnioskiem o zawarcie umowy.
Zgodnie z ust. 4 umowa, o której mowa w ust. 1, może być zawarta z osobą, która posiada tytuł prawny do korzystania z nieruchomości, do której ma być dostarczana woda lub z której mają być odprowadzane ścieki, albo z osobą, która korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym. Jak stanowi ust. 5 jeżeli nieruchomość jest zabudowana budynkiem wielolokalowym lub budynkami wielolokalowymi, umowa, o której mowa w ust. 1, jest zawierana z ich właścicielem lub z zarządcą. Na mocy ust. 6 na wniosek właściciela lub zarządcy budynku wielolokalowego lub budynków wielolokalowych przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne zawiera umowę, o której mowa w ust. 1, także z osobą korzystającą z lokalu wskazaną we wniosku, jeżeli:
1. instalacja wodociągowa w budynku jest wyposażona w wodomierze, zainstalowane zgodnie z obowiązującymi warunkami technicznymi, przy wszystkich punktach czerpalnych;
2. jest możliwy odczyt wskazań wodomierzy w terminie uzgodnionym przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne z właścicielem lub zarządcą;
3. właściciel lub zarządca rozlicza, zgodnie z art. 26 ust. 3, różnicę wskazań między wodomierzem głównym a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody;
4. właściciel lub zarządca na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1, reguluje należności wynikające z różnicy wskazań między wodomierzem głównym a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody;
5. właściciel lub zarządca określa warunki utrzymania wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych oraz warunki pobierania wody z punktów czerpalnych znajdujących się poza lokalami;
6. został uzgodniony z właścicielem lub zarządcą sposób przerwania dostarczania wody do lokalu bez zakłócania dostaw wody do pozostałych lokali; w szczególności przez możliwość przerwania dostarczania wody do lokalu rozumie się założenie plomb na zamkniętych zaworach odcinających dostarczanie wody do lokalu;
7. został uzgodniony z właścicielem lub zarządcą sposób przerywania dostarczania wody z punktów czerpalnych znajdujących się poza lokalami, bez zakłócania dostaw wody do lokali. 6a. właściciel lub zarządca przed złożeniem wniosku, o którym mowa w ust. 6, jest obowiązany do poinformowania osób korzystających z lokali o zasadach rozliczeń, o których mowa w ust. 6 pkt 3 i 4, oraz o obowiązku regulowania dodatkowych opłat wynikających z taryf za dokonywane przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne rozliczenie. Biorąc powyższe pod uwagę należało wskazać, że strona powodowa nie wykazała, że posiada z pozwanymi umowę na zaopatrzenie w wodę i odbiór ścieków obejmującą wspólny wodomierz główny za którego wskazania zostały wystawione dołączone do pozwu faktury.
W szczególności nie mogły stanowić dowodu na fakt zawarcia takiej umowy same faktury. Dowodzą one bowiem jedynie, że pozwanym zostały naliczone wskazane w nich należności. Natomiast w sytuacji kiedy pozwani zakwestionowali fakt zawarcia umowy na zaopatrzenie w wodę i odbiór ścieków nie stanowiły one wystarczającej podstawy do przyjęcia, że taka umowa faktycznie pomiędzy stronami została zawarta. Zresztą brak jest podstaw prawnych do zawarcia takiej umowy. Przepis art. 6 ust. 4 ustawy przewiduje, że umowę zawiera się pomiędzy właścicielem nieruchomości a przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym.
Tymczasem w niniejszej sprawie wynikałoby, że jedna umowa miałaby zostać zawarta pomiędzy (...) sp. z o.o. a właścicielami trzech odrębnych zabudowanych nieruchomości. Nie można było nie zauważyć również, że z faktu że budynki przy ul. (...) w J. położone są na gruntach stanowiących odrębne nieruchomości, wynika że nie mogą one zostać potraktowane jako budynek wielolokalowy o którym mowa w art. ust. 5 i 6 ustawy. W tym świetle nie bez znaczenia była okoliczność o której zeznali na rozprawie w dniu 20 czerwca 2013 r.
świadek M. W. oraz pozwany I. P., że każda z nieruchomości ma własny wodomierz główny i płaci odrębne rachunki z dostarczaną wodę i odbiór ścieków. Fakt ten potwierdzają same faktury na których widnieją należności wyłącznie abonamentowe, natomiast ilości zużytej wody na skutek odczytów z liczników założonych na terenie każdej z nieruchomości z każdym razem zostały zmniejszone do zera. A w tym miejscu trzeba było zauważyć, że taki sposób odczytu jest dopuszczalny jedynie w przypadku budynków wielolokalowych (którymi jak już wspomniano nieruchomości pozwanych nie są) i to spełnieniu szeregu warunków o których mowa w art. 6 ust. 6 ustawy (których w przypadku odrębnych nieruchomości nie da się spełnić).
W tej sytuacji biorąc pod uwagę, że strona powodowa ani nie przedstawiła umowy ani nie wskazała innego tytułu prawnego do naliczania wobec pozwanych należności, jej powództwo podlegało oddaleniu. O kosztach postępowania Sąd Rejonowy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W niniejszej sprawie na koszty te w przypadku strony powodowej złożyło się opłata skarbowa 34 zł oraz koszty zastępstwa procesowego 60 zł (§ 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późń. zm.)).