Legislator Case Law & Legislation
IV U 930/14 AI generated

Social security court dismissed pension appeal due to failure to prove 15 years of special conditions work.

Case Number IV U 930/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court dismissed the appellant's appeal regarding his right to a pension based on special working conditions. The appellant argued that his tenure as a sanitary installation fitter and later in a prefabricated parts factory constituted the required 15 years of special work, while the Social Security Office denied this claim. The court found that although some tasks involved special conditions, the appellant's primary duties included assembling prefabricated parts, which did not meet the specific statutory definition of special work required for the pension.

Legislator headnote

AI generated

Art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: The court must strictly interpret the statutory definition of work performed under special conditions, excluding tasks that merely involve assembling prefabricated components even if the job title suggests otherwise.

Keywords

AI generated
pension entitlement special working conditions social security office statutory interpretation employment duration prefabricated parts sanitary installation

Cited Legislation

AI generated
art. 184 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 930/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 czerwca 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2015r. w S. odwołania Z. L. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 7 lipca 2014 r. Nr (...) w sprawie Z. L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury oddala odwołanie. Sygn. akt: IV U 930/14

UZASADNIENIE

Decyzją z 7 lipca 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił Z. L. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Odwołanie od w/w decyzji złożył Z. L. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał m.in., że do okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach należy doliczyć okres pracy w Kółku Rolniczym – (...) w N. od 8 maja 1972r. do 17 listopada 1972r., gdzie i stale w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace traktorzysty, a także Kombinacie (...) w W., gdzie w okresie od 13 grudnia 1972r. do 21 kwietnia 1975r., a następnie po wojsku - od 2 maja 1977r. do 30 czerwca 1989r. pracował na stanowisku montera instalacji sanitarnych.

Łącznie okres zatrudnienia w tym przedsiębiorstwie wynosi 16 lat i 6 miesięcy. Wskazał, że jego główne zajęcie w czasie tego zatrudnienia to montowanie instalacji sanitarnych, a dodatkowo – po godzinach pracy i za dodatkowym zajęciem wykonywał inne czynności, które nie powinny być brane pod uwagę przy wystawianiu świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach (odwołanie k.1-2). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3-4).

Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony Z. L. w dniu 14 lutego 2014r. ukończył 60-ty rok życia. W dniu 20 maja 2014r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 20 maja 2014r. k.1 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy, uzupełniony pracą w gospodarstwie rolnym, w wymiarze 25 lat. Ponadto organ rentowy ustalił, że ubezpieczony nie wykazał, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze co najmniej 15 lat.

Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w szczególnych warunkach decyzją z 7 lipca 2014r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 7 lipca 2014r. k.28 akt emerytalnych). W dniu 6 sierpnia 2014r. ubezpieczony złożył w organie rentowym świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawione w dniu 7 lipca 2014r. przez Miejskie Przedsiębiorstwo (...) w m.st. (...) Sp. z o.o. będące następcą prawnym Kombinatu (...), z którego wynika, że ubezpieczony był zatrudniony w powyższym Kombinacie od 13 grudnia 1972r. do 30 czerwca 1989r., z czego w okresach od 14 marca 1973r. do 30 października 1973r., od 2 maja 1977r. do 23 września 1981r. i od 1 kwietnia 1983r. do 30 września 1987r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace, o których mowa w Dziale V poz.1 wykaz A załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

W oparciu o powyższe świadectwo, w dniu 13 sierpnia 2014r. organ rentowy wydał nową decyzję, w której ponownie odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury wskazując, że po zaliczeniu do stażu pracy w szczególnych warunkach okresów wymienionych w tym świadectwie staż pracy w szczególnych warunkach wynosi 9 lat, 6 miesięcy i 11 dni, co w dalszym ciągu oznacza niespełnienie warunków do nabycia emerytury na podstawie art.184 ustawy o emeryturach u rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (decyzja z 13 sierpnia 2014r. i świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 7 lipca 2014r. k.30-31a akt emerytalnych).

Ubezpieczony był zatrudniony w Kółku Rolniczym – (...) w N. od 8 maja 1972r. do 17 listopada 1972r., a zatem przez 6 miesięcy i 9 dni w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku traktorzysty (legitymacja ubezpieczeniowa k.24 akt sprawy). Ubezpieczony był zatrudniony w Kombinacie (...) od 13 grudnia 1972r. do 30 czerwca 1989r., a zatem 16 lat, 6 miesięcy i 17 dni w pełnym wymiarze czasu pracy, z tym że w okresie od 24 kwietnia 1975r. do 7 kwietnia 1977r. odbywał zasadniczą służbę wojskową (świadectwo pracy z 26 czerwca 1989r. k.6 akt rentowych).

Ubezpieczony został zatrudniony w powyższym przedsiębiorstwie na podstawie umowy o pracę zawartej w dniu 13 grudnia 1972r. na 7 dniowy okres próbny, a po jego upływie na czas nieokreślony. W umowie wskazano, że ubezpieczony zostaje przyjęty w celu przyuczenia do zawodu montera (umowa o pracę z 13 grudnia 1972r . k.6 akt osobowych). W dniu 15 lutego 1973r. ubezpieczony ukończył wewnątrzzakładowy kurs przyuczenia do zawodu montera instalacji sanitarnych (zaświadczenie z 15 lutego 1973r. k.8 akt osobowych) i pismem z 27 lutego 1973r. pracodawca powierzył ubezpieczonemu od 13 marca 1973r. stanowisko montera instalacji sanitarnych (pismo pracodawcy z 27 lutego 1973r. k.7 akt osobowych).

Na stanowisku montera ubezpieczony pracował do 30 października 1973r. W piśmie z 27 października 1973r. ubezpieczony wystąpił do pracodawcy o przeniesienie go z budowy (gdzie wykonywał pracę montera instalacji sanitarnych) do pracy w transporcie w charakterze traktorzysty wskazując, że ma prawo jazdy ciągnikowe i chciałby pracował w tym zawodzie. Podanie ubezpieczonego zostało zaakceptowane przez kierownika bazy transportu w dniu 30 października 1973r. z adnotacją o przyjęciu do pracy na stanowisko ładowacza (podanie ubezpieczonego o przeniesienie do pracy w bazie transportu k.10-11 akt osobowych).

Na stanowisku ładowacza ubezpieczony był zatrudniony do chwili powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej ,tj. do 21 kwietnia 1975r. (karta obiegowa zwolnienia z pracy na stanowisku ładowacza w związku ze służbą wojskową k.15 akt osobowych). W dniu 7 kwietnia 1977r. ubezpieczony zakończył służbę wojskową i w dniu 2 maja 1977r. pracodawca i ubezpieczony podpisali nową umowę o pracę, zgodnie z którą od 2 maja 1977r. ubezpieczony został zatrudniony na stanowisku montera (umowa o pracę z 2 maja 1977r. k.21 akt osobowych).

Na stanowisku montera ubezpieczony pracował do 23 września 1981r. W dniu 22 września 1981r. ubezpieczony skierował do pracodawcy podanie o przeniesienie do pracy w magazynie. Podanie to zostało pozytywnie zaopiniowane przez kierownika działu kontroli jakości (podanie ubezpieczonego z 22 września 1981r. k.27 akt osobowych) i z dniem 24 września 1981r. ubezpieczony został przeniesiony do działu kontroli jakości na stanowisko pracownika magazynowego (pismo pracodawcy o przeniesieniu z dniem 24 września 1981r. do działu kontroli jakości k.28 akt osobowych i angaż na stanowisku pracownika magazynowego z 1 lipca 1982r. k.29 akt osobowych).

Na stanowisku pracownika magazynowego ubezpieczony pracował do 31 marca 1983r., w tym czasie w okresie od 1 grudnia 1982r. przez trzy miesiące pełnił obowiązki zastępcy kierownika magazynu w związku z urlopem kierownika magazynu (pismo pracodawcy z 10 grudnia 1982r. o powierzeniu ubezpieczonemu na okres trzech miesięcy obowiązków zastępcy kierownika magazynu k.35 akt osobowych). Z dniem 1 kwietnia 1983r. pracodawca ponownie powierzył ubezpieczonemu stanowisko montera instalacji sanitarnych i na stanowisku tym ubezpieczony pracował do 30 września 1987r. (pismo z 15 kwietnia 1983r. o powierzeniu ubezpieczonemu z dniem 1 kwietnia 1983r. obowiązków montera instalacji sanitarnych i angaże z 18 października 1985r. i 1 października 1983r. na stanowisku montera instalacji sanitarnych k.32 i 36 akt osobowych).

Z dniem 1 października 1987r. pracodawca powierzył ubezpieczonemu stanowisko kontrolera jakości produkcji w ramach magazynu i na stanowisku tym ubezpieczony pracował do końca zatrudnienia w powyższym przedsiębiorstwie ,tj. do 30 czerwca 1989r. (pismo pracodawcy z 1 października 1987r. o powierzeniu ubezpieczonemu z dniem 1 października 1987r. obowiązków kontrolera jakości k.39 akt osobowych i angaż z 30 kwietnia 1988r. na stanowisku pracownika magazynu k.40 akt osobowych). Kombinat (...) zajmował się montażem instalacji sanitarnych do wody, centralnego ogrzewania.

Były to instalacje zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz obiektów – głównie w nowo budowanych lokalach mieszkalnych. Kombinat zajmował się zakładaniem instalacji w tych obiektach, przy czym zakładane w obiektach instalacje były wcześniej montowane - składane w formie prefabrykatów w siedzibie Kombinatu. Polegało to na tym, że pracownicy pracujący na hali skręcali pionopiętra, poziomy wody, łączyli rury, kolanka, kształtki itp. z wannami, umywalkami, a następnie tak zmontowane prefabrykaty były montowane przez innych pracowników w budowanych obiektach.

Elementy w postaci wanien, umywalek, syfonów, kształtek, kolanek, rur itp. były produkowane przez zewnętrzne podmioty, a w/w Kombinacie łączono je, a następnie montowano w obiektach. Stanowisko monter instalacji sanitarnych było stosowane przez Kombinat zarówno w odniesieniu do pracowników instalujących w/w prefabrykaty w obiektach, jak i do pracowników składających te elementy na hali. W pierwszym okresie zatrudnienia na stanowisku montera instalacji sanitarnych od 14 marca 1973r. do 30 października 1973r. (vide: ustalenia faktyczne) ubezpieczony wykonywał pracę montera bezpośrednio na budowach, a w późniejszych okresach pracy na tym stanowisku – od 2 maja 1977r. do 23 września 1981r. (po wojsku) oraz od 1 kwietnia 1983r. do 30 września 1987r. wykonywał pracę polegającą na montażu prefabrykatów (części instalacji) na hali produkcyjnej.

Do obowiązków monterów instalacji na hali należało – przed skręceniem rur, ich oczyszczenie (były to rury metalowe), a następnie pomalowanie minią. Na stanowisku ładowacza, które zostało powierzone ubezpieczonemu od 1 listopada 1973r. ubezpieczony zajmował się rozładunkiem wagonów, głównie z rurami, którzy przyjeżdżały z huty. Rozładunek był wykonywany ręcznie – rury były przenoszone z wagonów na ciągnik i przewożone do hali. Dział kontroli jakości, w którym ubezpieczony pracował od 24 września 1981r. do 31 marca 1983r. na stanowisku pracownika magazynowego, a później od 1 października 1987r. zajmował się odbieraniem prefabrykatów z produkcji i sprawdzaniem ich jakości - szczelności zbiorników, wanien, grzejników itp.

Po sprawdzeniu jakości prefabrykaty były wydawane z magazynu na poszczególne budowy. Po powrocie z wojska ubezpieczony zdobył uprawnienia do kierowania wózkami akumulatorowymi i po godzinach pracy zajmował się sprzątaniem magazynu, wywożeniem śmieci i odpadów, a także zbiórką złomu metalowego, który następnie odsyłany był do huty. Za tę dodatkową pracę ubezpieczony otrzymywał dodatkowe wynagrodzenie (pismo pracodawcy z 4 października 1988r. o przyznaniu premii za dodatkowe czynności w postaci sprzątania magazynu k.41 akt osobowych oraz karty wynagrodzeń z adnotacjami o ryczałcie za sprzątanie – w kopercie w aktach sprawy, zeznania świadków:

S. K. k.29v-30 – nagranie od minuty 4 do 20 i J. P. k.30-30v – nagranie od minuty 20 do 36 oraz zeznania ubezpieczonego k.31-31v – nagranie od minuty 40 do godziny 1 oraz k.20v-21v – nagranie od minuty 3 do 32). Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (raport z analizy konta k.9 akt emerytalnych).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie Z. L. podlegało oddaleniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.

W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.

Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia. Należy wskazać, że po wydaniu zaskarżonej decyzji z 7 lipca 2014r., w dniu 13 sierpnia 2014r. organ rentowy wydał nową decyzję, w której ponownie odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury na podstawie art.184 ustawy emerytalnej, ale jednocześnie w oparciu o przedłożone przez ubezpieczonego świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 7 lipca 2014r. zaliczył do stażu pracy w szczególnych warunkach okresy pracy ubezpieczonego w Kombinacie (...) od 14 marca 1973r. do 30 października 1973r., od 30 października 1973r. do 2 maja 1977r. i od 1 kwietnia 1983r. do 30 września 1987r. na stanowisku montera instalacji sanitarnych i grzewczych, co łącznie daje staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 9 lat, 6 miesięcy i 11 dni (decyzja z 13 sierpnia 2014r. i świadectwo z 7 lipca 2014r. k.30 i 31a akt emerytalnych).

W tych okolicznościach uznać należało, że brakujący okres do 15 lat pracy w szczególnych warunkach wynosi 5 lat, 5 miesięcy i 19 dni. Ubezpieczony podnosił, że wbrew ustaleniom organu rentowego posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, gdyż do stażu pracy w szczególnych warunkach należy zaliczyć cały okres zatrudnienia w Kombinacie (...) trwający od 13 grudnia 1972r. do 30 czerwca 1989r., a zatem 16 lat, 6 miesięcy i 17 dni ( w tym niespełna dwa lata służby wojskowej), a nie tylko w/w okresy w wymiarze 9 lat, 6 miesięcy i 11 dni.

Ponadto wskazał, że do stażu pracy w szczególnych warunkach należy zaliczyć okres zatrudnienia w Kółku Rolniczym w N., gdzie pracował od 8 maja 1972r. do 17 listopada 1972r. na stanowisku traktorzysty. Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd doszedł do przekonania, że uznać należy słuszność twierdzeń ubezpieczonego o pracy w szczególnych warunkach w okresie pracy w Kółku Rolniczym w N.. Z załączonej przez ubezpieczonego legitymacji ubezpieczeniowej wynika, że jego zatrudnienie w w/w Kółku trwało od 8 maja 1972r. do 17 listopada 1972r., a zatem przez 6 miesięcy i 9 dni i zgodnie z twierdzeniem ubezpieczonego była to praca na stanowisku traktorzysty, inaczej kierowcy ciągnika (kopia legitymacji ubezpieczeniowej k.24 akt sprawy).

Praca kierowcy ciągników zaliczona jest do pracy w szczególnych warunkach o czym stanowi wykaz A dział VIII poz.3 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Przeprowadzone w sprawie dowody nie pozwoliły natomiast na uznanie, że do stażu pracy w szczególnych warunkach należy zaliczyć cały okres zatrudnienia ubezpieczonego w Kombinacie (...) ,tj. również te okresy, które nie zostały ujęte w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach z 7 lipca 2014r. (na k.31 akt emerytalnych).

Ubezpieczony utrzymywał, że na stanowisku montera instalacji sanitarnych pracował nie tylko w okresach wykazanych w tym świadectwie, ale przez cały okres zatrudnienia. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego z twierdzeniem tym nie można się zgodzić. Należy przypomnieć, że zgodnie ze świadectwem wykonywania prac w szczególnych warunkach ubezpieczony pracował na stanowisku montera instalacji sanitarnych w okresach: od 14 marca 1973r. do 30 października 1973r., od 30 października 1973r. do 2 maja 1977r. i od 1 kwietnia 1983r. do 30 września 1987r.

Odnosząc powyższe okresy do dokumentacji zgromadzonej w aktach osobowych ubezpieczonego wskazać należy, że dokumentacja ta potwierdza, że w okresach tych ubezpieczony pracował na stanowisku montera instalacji sanitarnych. Brak jest natomiast podstaw do uznania pracy ubezpieczonego na w/w stanowisku w okresach przerw, jakie wyłaniają się między uwzględnionymi okresami. Wskazuje na to szczegółowa analiza akt osobowych zawarta w części poświęconej ustaleniom faktycznym. Należy przypomnieć, że pierwszy okres pracy w szczególnych warunkach obejmuje czas od 14 marca 1973r. do 30 października 1973r.

W okresie trzech miesięcy poprzedzających ten okres, ubezpieczony – jak wynika z akt osobowych – był zatrudniony w celu przyuczenia do zawodu montera instalacji sanitarnych i uczestniczył w wewnątrzzakładowym kursie montera i dopiero po jego zakończeniu od 14 marca 1973r. został zatrudniony na stanowisku montera instalacji sanitarnych i pracował na tym stanowisku do 30 października 1973r. Następnie miała miejsce przerwa w pracy na stanowisku montera instalacji sanitarnych, gdyż od 1 listopada 1973r. do 21 kwietnia 1975r. (powołanie do wojska) ubezpieczony pracował na stanowisku ładowacza w bazie transportu przy rozładowywaniu materiałów, głównie rur.

Należy podkreślić, że na k.10-11 akt osobowych ubezpieczonego znajduje się jego podanie o przeniesienie z pracy montera na budowie do pracy w bazie transportu, które spotkało się z akceptacją pracodawcy, w wyniku czego ubezpieczony został przeniesiony do pracy na stanowisku ładowacza. W toku procesu ubezpieczony wskazywał, że wykonywał pracę ładowacza, ale po godzinach pracy jako dodatkowe zajęcie. Dowody zgromadzone w aktach osobowych przeczą tym twierdzeniom. Gdyby bowiem praca ładowacza była jedynie dodatkowym zajęciem nie byłoby konieczności zmiany stanowiska pracy ubezpieczonego.

Należy podkreślić, że wiarygodność dokumentów zgromadzonych w aktach osobowych ubezpieczonego nie budzi wątpliwości. Dokumenty te były sporządzane na bieżąco w toku zatrudnienia, dlatego stanowią miarodajne źródło ustaleń w sprawie. Do pracy na stanowisku montera instalacji sanitarnych ubezpieczony powrócił – jak wynika z akt osobowych - po odbyciu służby wojskowej od 2 maja 1977r. i pracował na nim do 31 marca 1981r., a po tej dacie – znowu na swój wniosek z 22 września 1981r. na k.27 akt osobowych – został przeniesiony do pracy w dziale kontroli jakości.

W dniu 1 kwietnia 1983r. pracodawca ponownie powierzył ubezpieczonemu stanowisko montera instalacji sanitarnych i ubezpieczony pracował na nim do 30 września 1987r. Był to ostatni okres pracy ubezpieczonego na tym stanowisku, gdyż od 1 października 1987r. doszło do zmiany stanowiska pracy na stanowisko kontrolera jakości produkcji, na którym ubezpieczony pracował do końca zatrudnienia w przedmiotowym przedsiębiorstwie (vide: ustalenia faktyczne). W przekonaniu Sądu w świetle dowodów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonego, wskazujących niewątpliwie na zmiany rodzaju pracy wykonywanej przez ubezpieczonego, nie sposób przyjąć obecnych twierdzeń ubezpieczonego, że niezależnie od nazwy stanowiska pracy wykonywał pracę montera instalacji sanitarnych, a ewentualne inne zajęcia wykonywał po godzinach pracy.

Z ustaleń Sądu wynika, że istotnie ubezpieczony wykonywał pewne czynności po godzinach pracy, ale dotyczyło to sprzątania magazynu. Na wniosek ubezpieczonego Sąd przesłuchał świadków w osobach współpracowników ubezpieczonego w rozpatrywanym okresie. Świadkowie w osobach S. K. i J. P. potwierdzili, że ubezpieczony pracował na stanowisku montera instalacji sanitarnych - przy montażu prefabrykatów, ale zeznania te nie podważają ustaleń płynących z analizy akt osobowych co do pracy ubezpieczonego również na innych stanowiskach.

Świadek J. P. nie pamiętał, czy ubezpieczony pracował w dziale kontroli jakości, ale przyznał, że dział taki funkcjonował w przedsiębiorstwie. Z kolei świadek S. K. wskazał, że ubezpieczony pracował w dziale kontroli produkcji i w magazynie i zajmował się sprawdzaniem zmontowanych prefabrykatów pod względem szczelności, jakości wykonania przed wydaniem na budowę. Twierdzeniom ubezpieczonego, że przez cały okres pracował na stanowisku montera instalacji sanitarnych przeczy treść jego pisma z 7 marca 1989r. złożonego na k.49 akt osobowych, dotyczącego rozwiązania stosunku pracy, w którym wskazuje m.in., że prowadzi na bieżąco pracę magazynu, a w okresach nieobecności zastępuje kierownika magazynu.

Kończąc, na marginesie wskazać należy, że z zeznań ubezpieczonego oraz świadków wynika, iż stanowisko montera instalacji sanitarnych obejmowało w rzeczywistości dwie grupy pracowników. Monterów instalacji sanitarnych – wody i centralnego ogrzewania w budynkach, lokalach mieszkalnych oraz na zewnątrz obiektów, a także pracowników wytwarzających prefabrykaty w hali produkcyjnej, które montowane były następnie przez pierwszą grupę pracowników (vide: ustalenia faktyczne). W ocenie Sądu spośród tego rodzaju prac do pracy w szczególnych warunkach, o której mowa w Dziale V poz.1 wykazu A załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, zaliczyć można prace monterów instalacji sanitarnych zewnętrznych i wewnętrznych, a zatem układów do dostarczania wody i energii cieplnej.

Do monterów instalacji sanitarnych nie można natomiast zaliczyć pracowników montujących w hali prefabrykaty wykorzystywane do budowy tych instalacji np. skręcających pionopiętra, poziomy wody, łączących rury, kolanka, kształtki z wannami, umywalkami. Praca tego rodzaju polegała na montowaniu - w rozumieniu składania – elementów, ale montaż prefabrykatów nie jest równoznaczny z montażem instalacji sanitarnych niezalenie od przyjętej nazwy stanowiska pracy. Z ustaleń Sądu wynika, że ubezpieczony, poza pierwszym okres pracy na stanowisku montera instalacji sanitarnych, kiedy to pracował na budowach, w późniejszych okresach pracy na stanowisku montera pracował przy montażu prefabrykatów.

W pracy monterów prefabrykatów występowały elementy pracy w szczególnych warunkach jak np. malowanie rur minią, ale całokształt pracy nie był wykonywany w szczególnych warunkach w rozumieniu wykazów zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r., które w sposób enumeratywny wymieniają rodzaje prac wykonywanych w szczególnych warunkach. Reasumując Sąd uznał, że ubezpieczony Z. L. nie legitymuje się co najmniej 15-letnim okresem pracy w szczególnych warunkach. Mając to na uwadze na podstawie art.477 14§1 kpc Sąd odwołanie ubezpieczonego oddalił.