Social Security Court allows appeal by accepting salary evidence from a private certificate despite missing successor company proof.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court allowed the applicant's appeal to recalculate her initial capital based on higher historical earnings. The Social Security Agency had rejected specific salary figures because the issuing company did not prove legal succession, defaulting to minimum wage instead. The court found the applicant's testimony and the private certificate formed a coherent evidentiary chain sufficient to establish the true income levels.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS; art. 15 ust. 4, 5; art. 17 ust. 1-3; art. 18; art. 174 ust. 3; art. 233 k.p.c.; art. 477(14) § 2 k.p.c.: The court may accept private documents and witness testimony as sufficient evidence to establish past earnings for social security calculations, even if the issuing entity cannot prove legal succession, provided the evidence forms a coherent whole.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VII U 2536/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Chaciński Protokolant: starszy sekretarz sądowy Beata Pełczyńska po rozpoznaniu w dniu 06 listopada 2015 r. w Lublinie sprawy K. K. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o ustalenie kapitału początkowego na skutek odwołania K. K. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 28 września 2012 roku, nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustala K. K. (1) wskaźnik podstawy wymiaru kapitału początkowego 63,26% oraz podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 772,34 zł (siedemset siedemdziesiąt dwa złote trzydzieści cztery grosze). Sygn. akt VII U 2536/14
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 28 września 2012 roku znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wydaną z urzędu ustalił K. K. (2) początkowy. Do wartości kapitału organ rentowy nie przyjął wynagrodzeń z tytułu zatrudnienia w (...) w L. Zakład Handlu (...) w D.- R. w okresie od 1.04.1979 r. do 25.07 1987 r., ponieważ zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu Rp-7 z dnia 23.04.2003 r. zostało wystawione przez Przedsiębiorstwo Handlowo – Usługowe (...) S.A. w L. i nie zawiera informacji, czy Spółka jest następcą prawnym (...) w L.. W związku z powyższym ZUS za wymieniony okres przyjął wynagrodzenie minimalne. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła I. K. wnosząc o jej zmianę i uwzględnienie dochodów uzyskanych (...) w L. za wyżej wymieniony okres. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Decyzją z dnia 28 września 2012 r. organ rentowy ustalił K. K. (1) kapitał początkowy na dzień 1 stycznia 1999 r. w wysokości 93471,07 zł. Do obliczenia kapitału początkowego i przyjęto podstawę wymiaru w kwocie 592,13 zł . W części V decyzji organ rozstrzygnął o nieuwzględnieniu do ustalenia wartości kapitału początkowego wynagrodzeń uzyskanych przez wnioskodawczynię w okresie od 1.04.1979 r. do 25.07 1987 r., ponieważ zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu Rp-7 z dnia 23.04.2003 r. została wystawione przez Przedsiębiorstwo Handlowo – Usługowe (...) S.A. w L. i nie zawiera informacji, czy Spółka jest następcą prawnym (...) w L..
W związku z powyższym ZUS za wymieniony okres przyjął wynagrodzenie minimalne. K. K. (1) w okresie od 1 kwietnia 1979 r. do 25 lipca 1987 r. była zatrudniona w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Handlu (...) w D. – R. na stanowisku sprzedawcy oraz kierownika sklepu ( świadectwo pracy k.11-11v,a.k. akta osobowe). W poszczególnych latach uzyskała następujące wynagrodzenia: 1980 r.- 34482 zł, 1981 r.- 72600 zł, 1982 r.-107048 zł, 1983 r.-120536 zł, 1984 r.-138195 zł, 1985 r. – 205617 zł, 1986 r.-248680 zł, 1987 r.- 172847 zł. Wnioskodawczyni wniosek o ustalenie kapitału początkowego złożyła w dniu 16 października 2003 r..
Do wniosku dołączyła wydane przez Przedsiębiorstwo Handlowo - Usługowe (...) S.A. w L. zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu. W zaświadczeniu tym wskazano, że K. K. (1) była zatrudniona w okresie od 1 kwietnia 1979 r. do 25 lipca 1987 r. oraz że zajmowała stanowisko kierownika stoiska. Wskazano w nim również, że wynagrodzenie wnioskodawczyni wynosiło odpowiednio w latach: 1980 r.- 34482 zł, 1981 r.- 72600 zł, 1982 r.-107048 zł, 1983 r.-120536 zł, 1984 r.-138195 zł, 1985 r. – 205617 zł, 1986 r.-248680 zł, 1987 r.- 172847 zł.
Z pisma L. Urzędu Wojewódzkiego w L. z dnia 15 maja 2015 r. wynika, że w archiwum tego Urzędu brak jest kart wynagrodzeń wnioskodawczyni za sporny okres (k.98). Urząd ten nie jest również w posiadaniu jakiegokolwiek dokumentu wskazującego na przejęcie Przedsiębiorstwa Handlu (...) przez Przedsiębiorstwo (...). Przy uwzględnieniu w podstawie wymiaru kapitału początkowego wynagrodzenia w (...) w L. w w/w okresie wskaźnik podstawy wymiaru z lat 1979 – 1988 wynosi 63,26%, a podstawa wymiaru kapitału początkowego 772,34 zł. ( pismo ZUS z 9 lipca 2015 r.).
Powyższy stan faktyczny został przez Sąd ustalony na podstawie w/w dokumentów oraz dowodu z przesłuchania wnioskodawczyni. Stosownie do treści par.21 rozporządzenia Ministra Pracy i polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o oświadczenia emerytalno - rentowe środkiem dowodowym stwierdzającym wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu oraz uposażenia przyjmowanego do ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty są dla pracowników – zaświadczenie pracodawcy lub innego płatnika składek, legitymacja ubezpieczeniowa lub inny dokument, na podstawie którego można ustalić wysokość wynagrodzenia.
Podkreślenia jednak wymaga że Sąd, w przeciwieństwie do organu rentowego, nie jest związany określonymi środkami dowodowymi. Zgodnie z treścią art. 473 k.p.c. w postępowaniu przed sądem w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków i przesłuchania stron. Powyższe oznacza, że każdy fakt może być dowodzony wszelkimi środkami, które Sąd uzna za pożądane, a ich dopuszczenie za celowe (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1984 r., sygn.
III UZP 6/84; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1984 r., sygn. III UZP 48/84wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 1997 r., sygn. H UKN 186/97; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. III AUa 808/12). Oceniając zgromadzone dowody, Sąd dał wiarę wnioskodawczyni co do tego, że w spornym okresie była zatrudniona w (...) w L. oraz że uzyskała wynagrodzenie wskazane w zaświadczeniu z dnia 23 kwietnia 2003 r. Jej zeznania są zbieżne z dowodami z dokumentów tj. świadectwem pracy oraz dokumentami znajdującymi się w jej aktach osobowych.
W ocenie Sądu nie ma żadnej wątpliwości, że zaświadczenie z dnia 23 kwietnia 2003 r. wystawione przez Przedsiębiorstwo (...) dotyczy zatrudnienia wnioskodawczyni w (...). Z treści tego zaświadczenia wynika, że zostało ono wystawione na podstawie kartotek wynagrodzeń i list płac oraz że od kwot wskazanych w zaświadczeniu zostały odprowadzone składki ZUS. Okoliczność, że listy płac się nie zachowały nie może dyskwalifikować powyższego dowodu, który jest dowodem z dokumentu prywatnego, którego wiarygodność oceniana jest w powiazaniu z innymi przeprowadzonymi w sprawie dowodami.
Podobnie okoliczność, że brak dowodów wskazujących na następstwo prawe Spółki (...) nie wyłącza możliwości oceny, iż powyższe zaświadczenie zawiera prawdziwe dane dotyczące wynagrodzeń uzyskanych przez wnioskodawczynię. Dowody z dokumentów oraz dowód z zeznań wnioskodawczyni tworzą spójną całość Na podstawie tych dowodów bez obrazy art. 233 k.p.c. można przyjąć, że wnioskodawczyni w spornym okresie uzyskała wynagrodzenia wskazane w zaświadczeniu z 23 kwietnia 2003 r. Odwołanie K. K. (1) jako zasadne zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art.15 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust.4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę. Przy czym na wniosek ubezpieczonego podstawę wymiaru świadczenia może stanowić również przeciętna podstawa wymiaru składki w okresie 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu polegania ubezpieczeniu.
Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art.15,16, 17 ust.1-3 oraz art.18, z tym że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed dniem 1 stycznia 1999 r.(art.174 ust.3 ustawy). Jak wyżej wskazano Sąd Okręgowy uznał, że wnioskodawczyni uzyskała wynagrodzenia wskazane w zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z 23 kwietnia 2003 r. Zgodnie ze stanowiskiem organu rentowego zawartym w piśmie z dnia 9 lipca 2015 r. najkorzystniejszym wariantem w odniesieniu do ustalenia wysokości kapitału początkowego jest przyjęcie przychodów z lat 1979 – 1988 r.
Przy przyjęciu tych przychodów wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału wynosi 63,26% , a sam podstawa 772,34 zł. Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art.477(14) § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.