Civil appeal dismissed for failure to prove new facts and damages in second instance proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the first-instance judgment ordering partial payment of damages. The plaintiff argued that the lower court erred in fact-finding and failed to apply the contract terms regarding penalty interest, but introduced new claims and evidence only during the appeal. The court ruled that the plaintiff could not rely on facts and proofs discovered after the first trial, as the opposing party was not given a chance to respond to them.
Legislator headnote
AI generatedArt. 382 k.p.c.; Art. 505 §2 k.p.c.: The appellate court must approve the first-instance court's factual findings unless the appellant successfully challenges them; new facts and evidence introduced solely in the appeal cannot be considered if the opposing party was not given an opportunity to respond.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 442/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ K., dnia 20 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Janusz Roszewski po rozpoznaniu w dniu 20 października 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnymsprawy z powództwa H.I (...)w K. przeciwko W. A. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Pleszewie z dnia 25 lutego 2015 roku sygn. akt I C 157/15 oddala apelację. Sygnatura akt II Ca 442/15
UZASADNIENIE
Powód H. (...)z siedzibą w K.wniósł o zasądzenie od pozwanej W. A.kwoty 14.614,07 złotych. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa. Sąd Rejonowy w Pleszewie wyrokiem z dnia 25 lutego 2015 r. zasądził od pozwanej W. A.na rzecz powoda H. (...) z siedzibą w K.kwotę 7.938,24 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP obliczanymi od dnia 26 maja 2014 r. do dnia zapłaty i oddalił powództwo w pozostałym zakresie. Apelacje od wyroku wniósł powód zaskarżając wyrok w części. Zarzucił temu wyrokowi naruszenie postanowienia umownego, tj.
§ 2 pkt 9 załączonej do pozwu umowy poprzez jego niezastosowanie i błędne uznanie, że powód nie wykazał podstawy oraz wysokości dochodzonych odsetek karnych; naruszenie przepisu art. 230 Kodeksu postępowania cywilnego – poprzez przyjęcie za nieudowodnione twierdzenia powoda w zakresie wysokości dochodzonej należności w sytuacji, kiedy pozwana nie kwestionowała tych twierdzeń; przepisu art. 233 Kodeksu postępowania cywilnego – poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, oraz błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących podstawy oraz wysokości dochodzonej należności.
Stawiając powyższe zarzuty powód wniósł o zasadzenie od pozwanej na rzecz powoda kwoty 6.423,59 zł tytułem odsetek karnych oraz kwoty 252,24 zł tytułem kosztów windykacji, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd l-instancji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja jest nieuzasadniona. Podniesione w apelacji zarzuty naruszenia prawa procesowego, są nieuzasadnione. Ponieważ Sąd Okręgowy nie dokonał nowych ustaleń i oparł się na ustaleniach Sądu I instancji, to uzasadnienie winno zawierać jedynie rozważanie prawne. ( art. 505 §2 13 k.p.c.).
Podstawę faktyczną sprawy stanowią zatem zgodnie z art. 382 k.p.c. ustalenia Sądu Rejonowego dokonane w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, którego oceny apelujący skutecznie nie podważył w ramach zarzutu naruszenia przepisu art. 230 i art. 233 k.p.c. Sąd Okręgowy ustalenia te w całości aprobuje i w dalszych rozważaniach przyjmuje za własne. Na aprobatę zasługują zarówno ustalenia faktyczne, jak i ocena prawna, z których wynika trafny wniosek, że żądanie w zakresie skapitalizowanych odsetek powodowi się nie należy.
Przedmiotem dowodzenia w procesie są fakty uzasadniające twierdzenia stron co do istnienia, które powinny być swą treścią powiązane z hipotezą normy prawnej, na której zostały oparte. Stąd zgodnie z art. 227 k.p.c. przedmiotem dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie. Fakty te wraz z dowodami je potwierdzającymi są zgodnie z art. 6 k.c. treścią twierdzeń uzasadnienia powództwa. Twierdzenia o wymagalności poszczególnych spłat i podstaw do żądania skapitalizowanych od nich odsetek karnych oraz poniesionych kosztów windykacji, powód przytoczył dopiero w swojej apelacji jak i dowody na potwierdzenie faktów z nimi związanymi.
W postępowaniu apelacyjnym Sąd ustala nowe fakty i przeprowadza dowody jedynie w przypadkach, gdy strona nie mogła je powołać przed sądem I instancji z powodu ich późniejszego wykrycia. Z uzasadnienia apelacji wynika jedynie, że potrzeba przytoczenia nowych faktów i dowodów związana jest jedynie z niedostatkiem dowodzenia przed sądem I instancji wynikającym z wyrażonej oceny sprostania ciężarowi dowodzenia w uzasadnieniu do wyroku. Zatem na podstawie art. 505 §2 11k.p.c. należy uznać, że potrzeba związana jedynie z ujemną oceną dochodzonego roszczenia dokonana przez Sąd I instancji do takich sytuacji nie należy.
Strona przeciwna bowiem powinna mieć możliwość odpowiedzi na twierdzenia i dowody na okoliczności związane z dochodzonym roszczeniem znane jej już przed Sądem I instancji. Zarzucając braki w zakresie ustaleń faktycznych, opartych wyłącznie na twierdzeniach zawartych w pozwie, skarżący pominął, ze zgodnie z art. 230 k.p.c. Sąd uznając je za przyznane miał na uwadze wynik całej rozprawy. Z ustaleń faktycznych, dokonanych w oparciu o wynik postępowania dowodowego, brak jest podstaw do uznania, że powód poza okolicznościami istnienia wymagalnej kwoty roszczenia głównego oraz opóźnienia istniejącego w jej zapłacie na dzień wniesienia pozwu, poprzez przyznanie strony przeciwnej, wykazał także te okoliczności faktyczne, z których wynikają twierdzenia o istnieniu roszczenia o zapłatę skapitalizowanych odsetek.Z dowodów, jak i twierdzeń powoda wskazanych w pozwie, nie wynikają okoliczności dotyczące kwoty od jakiej naliczone były skapitalizowane w pozwie odsetki umowne, a od jakiej odsetki w wysokości umownej i karnej, czy też daty od jakich każde z nich były wymagalne.
Uzupełnienie tych twierdzeń i przytaczanie brakujących faktów, jak i wskazywanie dowodów je uzasadniających, nie może być dokonywane przez stronę dopiero w drodze podnoszenia zarzutów apelacyjnych. Skoro powód uprzednio nie dowiódł okoliczności uzasadniających naliczenie przez niego, jak i przez cedenta, skapitalizowanych odsetek karnych w wysokości 6 423,59 zł oraz podstaw do dochodzonej kwoty 252,24 zł z tytułu innych kosztów, lub innego rodzaju opłat, zaskarżony wyrok w tej części, oddalający powództwo znajduje uzasadnienie w zastosowanej podstawie prawa materialnego art. 6 k.c. w zw. z art. 509 §2 k.c. oraz art. 481 §1-3 k.c. W zakresie prawa procesowego podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowi art. 385 k.p.c., który pozwala sądowi oddalić apelację jeżeli jest bezzasadna, art. 98 i art. 108 §1 k.p.c. nakazujący rozstrzygnąć o kosztach postępowania zarówno w pierwszej, jak i drugiej instancji i art. 505 10 k.p.c., który nakazuje sądowi rozpoznać apelację w składzie jednego sędziego.
Zgodnie zaś z art. 505 13 §2 k.p.c. jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.