Court quashes acquittal due to victim's late filing of private prosecutor declaration and remands for retrial.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal quashed the lower court's acquittal and remanded the case for a retrial. The victim had timely declared intent to act as a private prosecutor, but the court clerk erroneously filed the declaration after the verdict was issued. The court held that the lower court committed a serious procedural violation by failing to allow the victim to participate effectively in the main hearing.
Legislator headnote
AI generatedArt. 26 § 3 k.p.w.; Art. 436 k.p.k. in conjunction with Art. 109 § 2 k.p.w.; A timely declaration by a victim to act as a private prosecutor creates their status as a party to the proceedings, and a court cannot ignore such a declaration due to clerical errors in document handling.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu w XVII Wydziale Karnym Odwoławczym, w składzie: Przewodniczący: SSO Justyna Andrzejczak Protokolant : stażysta Patrycja Rataj po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2015 r. sprawy K. S. obwinionego o czyn z art. 124 § 1 k. z powodu apelacji wniesionej przez oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Rejonowego w Kościanie z dnia 4 sierpnia 2015r., sygnatura akt II W 417/15 Uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Kościanie do ponownego rozpoznania. Justyna Andrzejczak
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2015 roku w sprawie II W 417/15 Sąd Rejonowy w Kościanie uniewinnił obwinionego od zarzucanego mu wykroczenia z art. 124 § 1 k.w. (k. 28 – 28v). Apelację od wyroku Sądu Rejonowego wniósł oskarżyciel posiłkowy (k. 38 – 53).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżyciela posiłkowego okazała się konieczna. Zawarta w niej argumentacja i wnioski były przedwczesne, jednak wniesiony środek odwoławczy pozwolił Sądowi Okręgowemu na instancyjną kontrolę wydanego orzeczenia, co doprowadziło w konsekwencji do jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie dopuścił się rażącego naruszenia przepisu art. 26 § 3 k.p.w., które miało wpływ na treść wydanego wyroku, albowiem uniemożliwiono oskarżycielowi posiłkowemu prawidłowe występowanie w toku rozprawy głównej, a następnie wydano wyrok uniewinniający obwinionego od zarzucanego mu czynu.
Pokrzywdzony w niniejszej sprawie złożył w terminie zawitym 7 dni, zgodnie z przepisem art. 26 § 3 k.p.w. prawidłowe oświadczenie o zamiarze działania w charakterze oskarżyciela posiłkowego (k. 29). Pismo to zostało nadane w dniu 16 czerwca 2015 roku w urzędzie pocztowym w C. (k. 30), a wpłynęło do Sądu Rejonowego w dniu 19 czerwca 2015 roku (k. 29). Zostało jednak wszyte do akt sprawy dopiero za wydanym w dniu 4 sierpnia 2015 roku wyrokiem. Jak wynika z notatki służbowej (wprawdzie bez podanej daty oraz imienia i nazwiska osoby ją sporządzającej) pismo zawierające oświadczenie pokrzywdzonego o zamiarze działania w charakterze oskarżyciela posiłkowego zostało odłożone „do teczki pism w sprawach zakończonych” (k. 32).
Oczywistym jest jednak, że oskarżyciel posiłkowy złożył przedmiotowe oświadczenie w terminie zawitym. W żadnym przypadku nie może on natomiast ponosić negatywnych konsekwencji nieprawidłowego funkcjonowania obiegu dokumentów w sekretariacie Sądu Rejonowego, co doprowadziło w konsekwencji możliwości jego prawidłowego działania w toku rozprawy głównej, w tym składania stosownych wniosków dowodowych oraz zadawania pytań świadkom. Czynności te należy więc bezwzględnie powtórzyć z właściwym udziałem oskarżyciela posiłkowego.
W judykaturze Sądu Najwyższego wyraźnie podkreśla się, że samo oświadczenie pokrzywdzonego, że będzie działał w charakterze oskarżyciela posiłkowego, kreuje go oskarżycielem posiłkowym, bez potrzeby uzyskania orzeczenia o dopuszczeniu go do procesu. Oświadczenie to ma charakter konstytutywny i jeśli nie wystąpią przeszkody formalne, uniemożliwiające jego przyjęcie, od momentu jego złożenia pokrzywdzony staje się stroną czynną postępowania jurysdykcyjnego ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2004 roku, III KK 295/03, Lex 84468).
W tym stanie rzeczy mając na uwadze wszystkie powyżej wskazane uchybienia i sprzeczności koniecznym było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Zgodnie więc z przepisem art. 436 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. Sąd Okręgowy ograniczył rozpoznanie apelacji skarżącego do wskazanych powyżej uchybień i zarzutów, albowiem było to wystarczające do wydania orzeczenia. Ponadto rozpoznanie pozostałych zarzutów byłoby na obecnym etapie sprawy dalece przedwczesne. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze wszystkie poczynione powyżej rozważania, Sąd Okręgowy na podstawie przepisu art. 437 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę K.
S. Sądowi Rejonowemu w Kościanie do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy obowiązany będzie powtórnie przeprowadzić rozprawę główną oraz umożliwić oskarżycielowi posiłkowemu udział w niej, w tym składania stosownych wniosków dowodowych i zadawania pytań świadków. Dopiero wówczas po przeprowadzeniu rozprawy głównej z prawidłowym udziałem w niej oskarżyciela posiłkowego Sąd I instancji będzie mógł wydać ponowny wyrok w niniejszej sprawie. Justyna Andrzejczak