Appeal dismissed; prosecution barred by statute of limitations; court voids verdict and dismisses proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court voided the first-instance verdict and dismissed the proceedings against the defendant, R. B., due to the statute of limitations. Although the defendant initially appealed on procedural grounds, they later argued the case was time-barred, a defense the court accepted even ex officio. The court ruled that since the limitation period had expired before the appeal was filed, the prosecution was legally barred, necessitating the dismissal of the entire case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 1 Kodeksu wykroczeń; Art. 5 § 1 pkt. 4 k.p.s.w.: If the limitation period for prosecution has expired, the proceedings must be discontinued, and the appellate court must void the verdict and dismiss the case ex officio.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
WYROK W I M I E N I U RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 listopada 2015 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu w XVII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Jerzy Andrzejewski Protokolant: st.prot.sad. Karolina Tomiak po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 roku sprawy R. B. obwinionej z art. 121 § 2 kw z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionej od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 15 lipca 2015 roku, sygn. akt III W 1025/13 1. na podstawie art. 104 § 1 pkt. 7 kpsw w zw. z art. 5 § 1 pkt. 4 kpsw uchyla zaskarżony wyrok i postępowanie w stosunku do R. B. prowadzone w niniejszej sprawie umarza;
2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. Anny Kaliszewskiej kwotę 738 zł (w tym VAT) tytułem wynagrodzenia za obronę obwinionej w postępowaniu przed Sądami obu instancji;
3. kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa. Jerzy Andrzejewski
UZASADNIENIE
Wyrokiem zaocznym z dnia 15 lipca 2015 r. Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, orzekając w sprawie sygn. akt: III W 1025/13, uznał obwinioną R. B. za winną wykroczenia z art. 121 § 2 k.w. popełnionego w dniu 30 sierpnia 2013 r. Wyrok ten w całości zaskarżył obrońca obwinionej, zarzucając obrazę prawa procesowego oraz błąd w ustaleniach faktycznych, które to uchybienia miały wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. W konsekwencji obrońca wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie obwinionej. Na rozprawie apelacyjnej w dniu 2 listopada 2015 r. obrońca zmodyfikował wniosek, tj. wniósł o uchylenie orzeczenia i umorzenie postępowania z uwagi na przedawnienie.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Wniesienie apelacji skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i umorzeniem postępowania - z uwagi na podnoszoną przez obrońcę na rozprawie okoliczności wyłączającej ściganie, tj. przedawnienie karalności czynu. Jak wynika z akt sprawy, przedawnienie nastąpiło po dniu złożenia apelacji, zaś Sąd Okręgowy był zobowiązany uwzględnić tę przesłankę nawet z urzędu. Zgodnie z treścią art. 45 § 1 kodeku wykroczeń karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, a jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu.
W niniejszej sprawie R. B. miała dopuścić się zarzuconego jej wykroczenia w dniu 30 sierpnia 2013 roku, a więc w dacie wydawania zaskarżonego wyroku tj. w dniu 15 lipca 2015 roku nie minął jeszcze dwuletni okres przedawnienia karalności czynu objętego zarzutem, a zatem Sąd Rejonowy zobowiązany był merytorycznie rozstrzygnąć kwestię sprawstwa i winy obwinionej. Zgodnie z treścią art. 104 § 1 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia - sąd odwoławczy uchyla na posiedzeniu zaskarżone orzeczenie niezależnie od granic zaskarżenia, podniesionych zarzutów i wpływu uchybienia na treść orzeczenia jeśli wystąpi jedna z okoliczności wskazanych w tym przepisie, natomiast w punkcie 7 cyt. przepisu wskazano, że może to nastąpić jeśli zachodzi jedna z okoliczności wyłączających postępowanie określonych w art. 5 § 1 pkt 4-10 cytowanej ustawy.
Otóż art. 5 § 1 pkt 4 kpsw stanowi, iż nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy „nastąpiło przedawnienia karalności czynu”. Z uwagi na stwierdzenie omówionej wyżej okoliczności Sąd Okręgowy - na podstawie art. 436 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.s.w. - ograniczył rozpoznanie wniesionego środka odwoławczego, albowiem jest ono wystarczające do wydania orzeczenia. Mając na uwadze powyższe Sąd Odwoławczy na podstawie art. 104 § 1 pkt 7 k.p.s.w. w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. uchylił zaskarżony wyrok i postępowanie w sprawie umorzył.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono w punkcie 2. wyroku, obciążając nimi Skarb Państwa, albowiem zgodnie z dyspozycją przepisu art. 118 § 2 k.p.s.w., (który na podstawie art. 634 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p.s.w. znajduje odpowiednie zastosowanie do kosztów procesu za postępowanie odwoławcze), w razie umorzenia postępowania w sprawach z oskarżenia publicznego koszty procesu ponosi Skarb Państwa. Nadto, z uwagi na stosowny wniosek obrońcy z urzędu, należało adwokat Annie Kaliszewskiej zasądzić kwotę 738 zł brutto tytułem obrony świadczonej przed sądami obu instancji.
Jerzy Andrzejewski