Legislator Case Law & Legislation
III AUz 67/12 AI generated

Appeal dismissed because the applicant filed the appeal after the statutory one-week deadline expired.

Case Number III AUz 67/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the applicant's appeal against the District Court's decision to reject a request for the judgment's reasoning. The applicant argued they were not served with the judgment and thus could not appeal, but evidence showed they had received the judgment and paid the required fee. The court ruled that the appeal was inadmissible because it was filed four days after the one-week deadline mandated by law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 394 § 2 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal filed after the expiration of the statutory one-week period is inadmissible and must be rejected as unfounded.

Keywords

AI generated
statutory appeal deadline inadmissible appeal service of judgment civil procedure code time limit expiration

Cited Legislation

AI generated
Art. 394 § 2 k.p.c.
wnioskodawca wywiódł zażalenie na wyżej opisane postanowienie, to jest po upływie przepisanego prawem terminu, o którym mowa w art. 394 § 2 kpc.
Art. 397 § 2 k.p.c.
Zgodnie natomiast z art. 397 § 2 kpc w zw.
Art. 370 k.p.c.
361 kpc i art. 370 kpc, odrzucił zażalenie, jako wniesione po upływie przewidzianego prawem terminu.
Art. 297 § 2 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny na mocy art. 297 § 2 kpc w zw.
Art. 385 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III A Uz 67/12 POSTANOWIENIE Dnia 9 marca 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący SSA Jacek Witkowski (spr.) Sędziowie: SSA Jarosław Błaszczak SSA Elżbieta Kunecka po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. Ł. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę na skutek zażalenia J. Ł. od postanowienia Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 6 lutego 2012 r. sygn. akt V U 554/11 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy w Legnicy odrzucił zażalenie wnioskodawcy na postanowienie tego Sądu z dnia 17 stycznia 2012 r., którym Sąd odrzucił, jako spóźnione, żądanie doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Postanowienie to zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 19 stycznia 2012 r. wraz z pouczeniem o możliwości, terminie i sposobie jego zaskarżenia. W dniu 30 stycznia 2012 r. wnioskodawca wywiódł zażalenie na wyżej opisane postanowienie, to jest po upływie przepisanego prawem terminu, o którym mowa w art. 394 § 2 kpc.

Termin do wniesienia zażalenia upłynął bowiem w dniu 26 stycznia 2012 r. Wobec takiego stanu sprawy Sąd Okręgowy zaskarżonym postanowieniem, na mocy art. 394 § 2 kpc w zw. z art. 361 kpc i art. 370 kpc, odrzucił zażalenie, jako wniesione po upływie przewidzianego prawem terminu. Na wyżej opisane postanowienie zażalenie wywiódł wnioskodawca zaskarżając je w całości i zarzucając po raz kolejny Sądowi, iż nie doręczył mu sentencji wyroku, chociaż dwukrotnie o to wnosił. Nadto wnioskodawca wskazał, że z uwagi na fakt, iż nie otrzymał sentencji wyroku, pomimo że zapłacił 30,- zł, nie może się on odwołać do Sądu Apelacyjnego.

Tym samym skarżący uznał, że Sąd nim manipuluje i nie traktuje jego sprawy w należyty sposób.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd Apelacyjny odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu, wyjaśnia, iż dotychczas przeprowadzone przez Sąd I instancji czynności w żadnym wypadku nie były niezgodne z obowiązującymi przepisami postępowania cywilnego. Wnioskodawca formułując tego rodzaju zarzuty nie zwrócił uwagi na fakt, że każdorazowo Sąd I instancji wskazywał na podstawę prawną kwestionowanych przez skarżącego orzeczeń. Wbrew twierdzeniu wnioskodawcy Sąd Okręgowy doręczył mu sentencję wyroku, wynika to wprost ze zwrotnego potwierdzenia odbioru widniejącego w aktach sprawy na karcie 32 a.s., które wnioskodawca własnoręcznie podpisał w dniu 5 stycznia 2012 r., a ponadto sam wnioskodawca w zażaleniu, które wpłynęło do Sądu w dniu 2.02.2012 r. przyznał, że w dniu 5 stycznia 2012 r.

„otrzymał takie pismo”. Wnioskodawca nie otrzymał uzasadnienia wyroku z uwagi na fakt, że wniosek o jego uzasadnienie wystosował po upływie przewidzianego w prawie terminu. Z tego też względu wniosek ten został słusznie odrzucony postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 17 stycznia 2012 r., który w uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił wnioskodawcy przyczynę odrzucenia i wskazał na podstawę prawną. Wnioskodawca zaskarżył to postanowienie zażaleniem i uiścił opłatę w kwocie 30,- zł, albowiem taką opłatę strona wnosząca środek zaskarżenia ma obowiązek uiścić, aby zażalenie to mogło być rozpoznane.

Kolejnym postanowieniem z dnia 6 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie, z uwagi na fakt, że wnioskodawca zażalenie wniósł po upływie tygodniowego terminu od doręczenia postanowienia. Jednocześnie Sąd po raz kolejny wyjaśnił w uzasadnieniu postanowienia przyczyny z jakich zażalenie zostało odrzucone, jak również wskazał na podstawę prawną. Wnioskodawca po raz kolejny wywiódł zażalenie (w należytym terminie), będącym obecnie przedmiotem rozpoznania, jednakże podlega ono oddaleniu z uwagi na jego niezasadność.

Po zbadaniu sprawy, Sąd Apelacyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, albowiem słusznie Sąd I instancji odrzucił zażalenie, wniesione po upływie terminu, o którym mowa w art. 394 § 2 kpc, który wprost stanowi, że termin do wniesienia zażalenia jest tygodniowy i liczy się go od doręczenia postanowienia. Wnioskodawca przekroczył ten termin o 4 dni. Zgodnie natomiast z art. 397 § 2 kpc w zw. z art. 370 kpc. Sąd I instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację (zażalenie) wniesione po upływie przepisanego terminu (…).

W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia z dnia 15 lutego 2012 r. (prezentata Sądu) na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 6 lutego 2012 r., albowiem zarzuty podniesione przez wnioskodawcę stanowią polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem Sądu I instancji, która nie została poparta żadnymi istotnymi dla sprawy argumentami, a która wynika z subiektywnego przekonania wnioskodawcy o prawidłowości jego żądań. Nadmienić należy, że formułowanie zarzutów mających na celu zarzucanie Sądowi manipulanctwa, jak również grożenie, iż wnioskodawca w wyniku prowokacji Sądu „przejdzie na inną stronę postępowania”, jest co najmniej nie na miejscu i uchybia godności urzędu.

W tym miejscu Sąd Apelacyjny, abstrahując od treści tych zarzutów, przypomina, iż zasady godnego i właściwego zachowania w procesie dotyczą nie tylko Sądu, ale również strony procesu. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny na mocy art. 297 § 2 kpc w zw. z art. 385 kpc. orzekł o oddaleniu zażalenia jako oczywiście bezzasadnego.