Court dismissed appeal against fine for unvaccinated dog, ruling evidence proved vaccination occurred.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court upheld the first-instance judgment convicting the defendant of failing to vaccinate his dog against rabies. The defendant argued he had fulfilled his duty, but the court found his testimony contradicted documentary evidence of vaccinations in July 2013. Consequently, the court rejected the appeal as the evidence clearly established the violation of animal protection laws.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o ochronie zdrowia zwierząt; Ustawa o postępowaniu karnym: The court upheld a conviction for failing to vaccinate a dog against rabies when documentary evidence contradicted the defendant's claim of compliance, rejecting the appeal as the facts were clearly established.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt XI Ka 75/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SO Sławomir Kaczor Protokolant:st.sekr.sąd.Agnieszka Juścińska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2015r. sprawy I. D. obwinionego z art.77 kw,art.85 ust.1a Ustawy o ochronie zdrowia zwierząt na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 5 sierpnia 2014r. sygn. akt II W 1350/13 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zwalnia obwinionego od kosztów sądowych za postępowaniem odwoławcze ustalając, iż wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa. XI Ka 75/15
UZASADNIENIE
I. D. obwiniony został o to, że: I. w dniu 29 maja 2013r. około godziny 18.30 w K. D. ul. (...) woj. (...) nie zachował zwykłych środków ostrożności przy trzymaniu psa w ten sposób, że pies biegał luzem bez nadzoru po ulicy tj. czyn z art.77 k.w. II. w dniu 29 maja 2013r. około godziny 19.00 w K. D. ul. (...) woj. (...) nie zachował zwykłych środków ostrożności przy trzymaniu psa w ten sposób, że pies biegał luzem bez nadzoru po ulicy tj. czyn z art.77 k.w. III. w miesiącu maju 2013r. w K. D. woj. (...) wbrew obowiązkowi uchylał się od ochronnego szczepienia psów przeciw wściekliźnie tj. o czyn z art.85 ust.1A ustawy o ochronie zwierząt. Wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2014r. Sąd Rejonowy w Puławach:
1. obwinionego I. D. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego w pkt III wniosku o ukaranie tj. wykroczenia z art.85 ust.1a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o ochronie zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (tekst jednolity Dz.U. z 2008r. Nr 213 poz.1342 z późn zm.) i za to na podstawie tego artykułu w zw. z art.36 § 1 k.w. w zw. zart.48 k.w. wymierzył obwinionemu karę nagany;
2. uniewinnił obwinionego od popełnienia czynów zarzuconych w pkt I i II wniosku o ukaranie tj. wykroczeń z art.77 k.w.;
3. w zakresie uniewinnienia kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. Od wyroku tego apelację wniósł obwiniony zaskarżając rozstrzygnięcie w zakresie uznania go za winnego czynu z art.85 ust.1a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o ochronie zwierząt. Podniósł, iż nigdy nie uchylał się od opieki nad posiadanymi zwierzętami, w związku z czym stawianie mu zarzutu unikania czegoś jest dla niego przykre. W oparciu o tak sformułowaną argumentację wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od dokonania tego czynu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy zgromadził, w zakresie czynu, którego dokonanie kwestionuje skarżący, kompletny materiał dowody, zaś jego ocena jest wolna od nieprawidłowości. Oskarżony nie udokumentował faktu – według stanu na maj 2013r. – wywiązania się z obowiązku ochronnego zaszczepienia przeciwko wściekliźnie posiadanych psów, który to obowiązek na nim ciążył wobec przeprowadzenia uprzednich szczepień w kwietniu 2012r. Ponieważ zaś dokumentacja uzyskana przez Sąd Rejonowy potwierdza wykonanie takich szczepień w lipcu 2013r. (k.69) jest oczywiste, że wyjaśnienia oskarżonego, jakoby psy były szczepione również w maju tego roku, nie polegają na prawdzie.
Wobec powyższego uprawnione jest stwierdzenie, że stanowisko skarżącego sprowadza się do skazanej na niepowodzenie prostej negacji okoliczności dla niego niekorzystnych i w sposób oczywisty wynikających ze zgromadzonych dowodów. Co się zaś tyczy wymierzonej obwinionemu najłagodniejszej z możliwych i czysto symbolicznej kary nagany, to w żadnej mierze nie może ona zostać uznana za niewspółmiernie surową. Z tych względów, a nadto wobec niestwierdzenia nieprawidłowości podlegających uwzględnieniu z urzędu, Sąd Okręgowy na podstawie art.437 § 1 k.p.k. w zw. z art.109 § 2 k.p.w. orzekł jak w wyroku.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze nastąpiło na podstawie art.624 § 1 k.p.k. i art.634 k.p.k. w zw. z art.119 k.p.w. Za zwolnieniem obwinionego od ich ponoszenia przemawiają zasady słuszności. Sławomir Kaczor