Legislator Case Law & Legislation
X Ga 328/15 AI generated

Court dismissed appeal regarding debt transfer validity based on written agreement and creditor consent under Civil Code.

Case Number X Ga 328/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the lower court's judgment in a simplified procedure for payment. The appellant argued that a debt transfer was ineffective because a written contract between the debtor and the third party was missing. The court rejected this, ruling that a 2008 letter containing the debtor's representative's and the third party's consent, along with the creditor's agreement, constituted a valid written transfer under the Civil Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 519 § 2 pkt 2 k.c.; Art. 65 k.c.: A debt transfer is valid if the debtor and third party agree in writing and the creditor consents, where the court interprets the intent of the parties based on the circumstances of the declaration rather than literal wording.

Keywords

AI generated
debt transfer written agreement creditor consent simplified procedure civil code provisions interpretation of intent appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 519 § 2 pkt 2 k.c.
W apelacji podniesiono zarzuty naruszenia prawa materialnego a to art. 519 § 2 pkt 2 k.c. poprzez uznanie, że doszło do skutecznego przejęcia długu pomiędzy pozwaną a PPHU (...) Spółką z o.o.
Art. 65 k.c.
Przypomnieć tutaj trzeba, że zgodnie z art. 65 k.c.
Art. 505 § 10 pkt 1, 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 505 10 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 505 § 13 pkt 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 505 10 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Biorąc powyższe pod uwagę, zarzuty apelacji uznano za nieuzasadnione i apelację na podstawie art. 385 k.p.c. oddalono.
art. 519 § 2 pkt 2 k.c
W apelacji podniesiono zarzuty naruszenia prawa materialnego a to art. 519 § 2 pkt 2 k.c.
art. 519 § 2 k.c
oświadczenie o zgodzie wierzyciela na przejęcie długu, z odwołaniem się do treści art. 519 § 2 k.c.
art. 65 k.c
Przypomnieć tutaj trzeba, że zgodnie z art. 65 k.c.
art. 385 k.p.c
Biorąc powyższe pod uwagę, zarzuty apelacji uznano za nieuzasadnione i apelację na podstawie art. 385 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
VII GC 79/15
akt VII GC 79/15 oddala apelację.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt X Ga 328/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział X Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Leszek Guza po rozpoznaniu w dniu 15 września 2015 roku w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Związku (...) w W. przeciwko (...) Spółce z o.o. w Z. o zapłatę w postępowaniu uproszczonym na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 27 kwietnia 2015 r., sygn. akt VII GC 79/15 oddala apelację. SSO Leszek Guza Sygn. akt X Ga 328/15

UZASADNIENIE

Apelację pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 27 kwietnia 2015r. wydanego w postępowaniu uproszczonym uznano za nieuzasadnioną. Zgodnie z art. 505 10 § 1 i 2 k.p.c. apelację wniesioną od wyroku wydanego w postępowaniu uproszczonym rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym. Zgodnie z art. 505 13 § 2 k.p.c., jeżeli Sąd II instancji nie prowadzi postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. W apelacji podniesiono zarzuty naruszenia prawa materialnego a to art. 519 § 2 pkt 2 k.c. poprzez uznanie, że doszło do skutecznego przejęcia długu pomiędzy pozwaną a PPHU (...) Spółką z o.o. podczas gdy nie zaszła przesłanka warunkująca skuteczne przejęcie długu, jaką jest zawarcie na piśmie umowy między dłużnikiem a osoba trzecią.

Sąd Okręgowy zważył : Apelacja była nieuzasadniona. Na wstępie należy wskazać, że wbrew twierdzeniom apelacji podniesiony w niej zarzut był nie tyle zarzutem naruszenia prawa materialnego co odnosił się do, błędnych w ocenie skarżącego, ustaleń faktycznych Sądu pierwszej instancji. Kwestionowała bowiem w istocie pozwana ustalenie przez ten Sąd, że doszło do zawarcia umowy przejęcia długu pomiędzy PPHU (...) a pozwaną, a w szczególności, że umowę o przejęcie długu stanowiło pismo z dnia 30 kwietnia 2015 r. Ten zarzut był nieuzasadniony.

Prawidłowo bowiem ustalił Sąd Rejonowy, że doszło do przejęcia długu PPHU (...) Spółki z o.o. przez pozwaną. Dowodem zawarcia umowy pomiędzy dłużnikiem a pozwaną w tym zakresie było pismo z dnia 30 kwietnia 2008 r. (k.23) w którym osoby reprezentujące dłużnika i pozwaną informują powódkę o przejęciu działalności dotychczasowego dłużnika (w tym zobowiązań i wierzytelności) przez pozwaną. Załącznikiem do tego pisma było oświadczenie z dnia 30 kwietnia 2008 r. (k. 113) zwierające m.in. oświadczenie o zgodzie wierzyciela na przejęcie długu, z odwołaniem się do treści art. 519 § 2 k.c. Nie powinno więc budzić wątpliwości, że zamiarem stron wyrażonym we wskazanym piśmie było m. in. przejęcie długu wobec powódki przez pozwaną.

Przypomnieć tutaj trzeba, że zgodnie z art. 65 k.c. oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje, a w umowach należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu. W sytuacji więc, gdy w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji nie było sporne, że umowa o przejęcie długu pomiędzy stroną pozwaną poprzednim dłużnikiem została zawarta, nie sposób zarzucić Sądowi Rejonowemu błędnych ustaleń w tym zakresie.

Samo zaś pismo z dnia 30 kwietnia 2008 r. poddaje się interpretacji zgodnej z tą poczynioną przez Sąd Rejonowy, co w sytuacji gdy interpretacja ta jest zbieżna ze stanowiskiem stron prezentowanym w procesie przed tym sądem, nie daje Sądowi odwoławczemu możliwości jej podważenia. Biorąc powyższe pod uwagę, zarzuty apelacji uznano za nieuzasadnione i apelację na podstawie art. 385 k.p.c. oddalono.