Civil court dismisses loan claim due to lack of clear evidence proving valid assignment of debt.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff sued to recover a loan amount, claiming to have acquired the debt through subsequent legal transactions. The defendant contested the claim, arguing that the plaintiff failed to prove a valid assignment of the debt to them. The court dismissed the lawsuit because the documentary evidence did not clearly demonstrate a simple legal assignment of the debt.
Legislator headnote
AI generatedart. 509 i nast. k.c.; art. 353 § 1 k.c.: A claim for debt recovery based on an assignment is inadmissible if the evidence fails to clearly and transparently document the simple legal act of assigning the debt.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt XC 183/15
UZASADNIENIE
Powód (...) sp. z o.o. sp.K-A w W. wniósł o zasądzenie od pozwanego M. W. kwoty 1 344 złote tytułem należności z umowy pożyczki, którą pozwany zawarł z wierzycielem pierwotnym (...) sp. z o.o. w W., a którą to wierzytelność powód miał nabyć w drodze kolejnych czynności prawnych. W sprzeciwie od nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym, pozwany podniósł, iż uznaje dług wobec wierzyciela pierwotnego. W dalszym postępowaniu podniósł zarzut braku skutecznego przelewu wierzytelności
Sąd ustalił i zważył, co następuje
Jest bezspornym w sprawie, iż pozwanego łączy umowa pożyczki z wierzycielem pierwotnym – (...) sp. z o.o. w W., która w dochodzonej części nie została spłacona. Pozwany zarzucił jednak w przedmiotowej sprawie brak wykazania przez powoda skutecznego przelewu wierzytelności na jego rzecz. Powództwo jest bezzasadne. Z przedstawionym powyżej stanowiskiem pozwanego należy się zgodzić. Dowody w postaci dokumentów, złożone przez stronę powodową nie zostały zakwestionowane przez pozwanego w zakresie ich autentyczności. Sąd również uznał je za wiarygodne.
Jednak lektura samego uzasadnienia pozwu, jak i tych dokumentów nie obrazuje rzeczywistego przelewu wierzytelności, po myśli art. 509 i następnych kodeksu cywilnego. Dowody z dokumentów, w ślad za uzasadnieniem pozwu, wskazują na skomplikowany mechanizm ekonomiczny niejasnych operacji prawno-finansowych, które pozostają częściowo niezrozumiałe, także dla Sądu. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż żadna z tych operacji nie dokumentuje w sposób jasny i przejrzysty prostej czynności prawnej, jaką jest przelew wierzytelności. Słusznie więc zauważył pozwany, iż uznać należy, iż pozostaje on dłużnikiem wierzyciela pierwotnego, który nie jest stroną przedmiotowego procesu, natomiast zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie skutecznego przelewu wierzytelności na rzecz powoda, a więc także jego legitymacji czynnej w przedmiotowej sprawie.
W tej sytuacji, Sąd na mocy art. 353 § 1 kodeksu cywilnego (a contrario) oddalił powództwo w całości. Sąd nie orzekł w wyroku o kosztach procesu, albowiem poniósł je w całości powód, który przegrał sprawę.