Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
VIII W 915/15 AI generated

Court acquits defendant of vehicle assignment failure due to lack of personal summons receipt.

Case Number VIII W 915/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The court acquitted the defendant, P. M., of the charge of failing to assign a vehicle to a driver as required by law. The prosecution alleged the defendant did not indicate who was driving the car on November 6, 2014, after being summoned by the City Guard. The court ruled that because the defendant did not personally receive the summons, he could not be held liable for the alleged omission, leading to his acquittal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 96 § 3 KW; Art. 5 § 1 pkt 1 k.p.w.: A person cannot be convicted of an omission requiring personal action if they were not personally summoned to perform that action.

Keywords

AI generated
failure to assign vehicle personal summons requirement omission crime liability acquittal due to procedure city guard summons

Cited Legislation

AI generated
Art. 96 § 3 KW
za wykroczenie z art. 96 § 3 KW w zw.
Art. 78 ust. 4 i 5 Prawo o ruchu drogowym
Art. 129b ust. 3 pkt 7 Prawo o ruchu drogowym
4 i 5 oraz art. 129b ust.
Art. 5 § 1 pkt 1 k.p.w.
W tej sytuacji, stosownie do przepisu art. 5 § 1 pkt 1 kpw, P.
Art. 118 § 2 k.p.w.
na podstawie art. 118 § 2 k.p.w. określa, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa w całości.
art. 118 § 2 k.p
na podstawie art. 118 § 2 k.p.w.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII W 915/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 24 września 2015 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy - Mokotowa w W., Wydział VIII Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Rafał Stępak Protokolant: Magdalena Rucińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2015 r. sprawy z oskarżenia Straży Miejskiej w T. przeciwko P. M., synowi W. i A. z domu W., urodzonemu dnia (...) w Ł. obwinionemu o to, że: wbrew ustawowemu obowiązkowi w dniu 07.04.2015 r. w m-ci W., przy ul. (...) nie wskazał na żądanie uprawnionego organu Straży Miejskiej komu powierzył pojazd osobowy marki L. o nr. rej. (...) do kierowania lub użytkowania w oznaczonym czasie tj. 06.11.2014 r., tj. za wykroczenie z art. 96 § 3 KW w zw. z art. 78 ust. 4 i 5 oraz art. 129b ust. 3 pkt 7 ustawy Prawo o ruchu drogowym orzeka: I. obwinionego P. M. uniewinnia od popełnienia zarzuconego mu czynu, II. na podstawie art. 118 § 2 k.p.w. określa, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa w całości.

UZASADNIENIE

P. M. został obwiniony o to, że wbrew ustawowemu obowiązkowi w dniu 07.04.2015 r. w m-ci W., przy ul. (...) nie wskazał na żądanie uprawnionego organu Straży Miejskiej komu powierzył pojazd osobowy marki L. o nr. rej. (...) do kierowania lub użytkowania w oznaczonym czasie tj. 06.11.2014 r. W oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W piśmie z dnia 18.03.2015 r. Straż Miejska w T. wezwała P. M. do stawienia się w siedzibie Straży Miejskiej w T. w celu udzielenia informacji, komu powierzony został pojazd marki L. o nr. rej. (...) do kierowania lub użytkowania w oznaczonym czasie tj. 06.11.2014 r. (pismo – k. 15).

Powyższe pismo zostało odebrane w dniu 24.03.2015 r. przez pracownika (...) S.A. (zpo - k. 16). Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i na rozprawie w dniu 21.09.2015 r. odmówił składania wyjaśnień. Z uwagi na fakt, iż obwiniony odmówił złożenia wyjaśnień Sąd nie mógł ich ocenić pod względem spójności, logiczności konstrukcji i jasności. Jednakże Sąd dał wiarę stanowisku P. M. w kwestii nieprzyznania się do popełnienia zarzuconego mu czynu w świetle pozostałych dowodów zgromadzonych w toku postępowania.

Prawdziwość, autentyczność i rzetelność sporządzenia zgromadzonych w sprawie pozostałych dowodów nieosobowych (notatka urzędowa – k. 1 – 2, pismo mLeasing – k. 6, świadectwo legalizacji – k.

19) nie była przedmiotem zarzutów stron, a także nie wzbudziła wątpliwości Sądu. Z tych względów Sąd nie odmówił wskazanym dowodom nieosobowym wiarygodności i mocy dowodowej. Mając na uwadze tak ustalony i oceniony materiał dowodowy Sąd przeszedł do rozważań prawnych. Obwinionemu zostało zarzucone popełnienie wykroczenia stypizowanego w art. 96 § 3 kw. Obwiniony nie pokwitował odbioru wezwania do stawienia się w siedzibie Straży Miejskiej w T. w celu udzielenia informacji, komu powierzony został pojazd marki L. o nr. rej. (...) do kierowania lub użytkowania w dniu 06.11.2014 r.

W tej sytuacji brak jest podstaw do przyjęcia, iż można mu skutecznie postawić zarzut popełnienia czynu polegającego na zaniechaniu – aby to było możliwe, P. M. musiałby osobiście odebrać skierowane do niego wezwanie. W tej sytuacji, stosownie do przepisu art. 5 § 1 pkt 1 kpw, P. M. należało uniewinnić, albowiem nie popełnił on zarzuconego mu czynu. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzasadnia art. 118 § 2 kpw, zgodnie z którym w razie uniewinnienia obwinionego w sprawie, w której wniosek o ukaranie złożył oskarżyciel publiczny, koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.