Legislator Case Law & Legislation
VIII Ka 662/15 AI generated

Court acquits defendant on traffic charges due to unverified video evidence and factual errors by lower court.

Case Number VIII Ka 662/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The appellate court overturned the lower court's conviction, acquitting the defendant of two traffic offenses. The defendant argued that the court failed to verify critical facts, specifically the timing and location of the incident shown in video footage. The court agreed, noting that the video data was unverified and contradicted the defendant's schedule, leading to a reversal of the guilty verdict.

Legislator headnote

AI generated

Art. 74 § 1 k.p.k.; Art. 20 § 3 k.p.w.: The court must verify all evidence; if facts are unverified or contradictory, the defendant is acquitted, and the lower court cannot make new factual findings detrimental to the accused.

Keywords

AI generated
traffic offense unverified evidence factual error acquittal appellate review video footage reformationis in peius

Cited Legislation

AI generated
Art. 74 § 1 k.p.k.
Stosownie do treści art. 74 § 1 k.p.k., który poprzez art.
Art. 20 § 3 k.p.w.
74 § 1 k.p.k., który poprzez art. 20 § 3 k.p.w. znajduje swoje zastosowanie również w postępowaniu wykroczeniowym obwiniony […] nie ma obowiązku dowodzenia swej niewinności […].
Art. 118 § 2 k.p.w.
Kosztami postępowania w sprawie, na podstawie art. 118 § 2 k.p.w. w zw.
Art. 119 k.p.w.
Konsekwencją takiego stanu rzeczy była decyzja o uniewinnieniu Z. C. od popełnienia zarzucanego mu czynu. Kosztami postępowania w sprawie, na podstawie art. 118 § 2 k.p.w. w zw. z art. 119 k.p.w. w zw. z art. 634 k.p.k. obciążono Skarb Państwa.
Art. 634 k.p.k.
z art. 634 k.p.k. obciążono Skarb Państwa.
art. 74 § 1 k.p.k
Stosownie do treści art. 74 § 1 k.p.k., który poprzez art.
art. 20 § 3 k.p
74 § 1 k.p.k., który poprzez art. 20 § 3 k.p.w.
art. 118 § 2 k.p
Kosztami postępowania w sprawie, na podstawie art. 118 § 2 k.p.w.
art. 119 k.p
Konsekwencją takiego stanu rzeczy była decyzja o uniewinnieniu Z. C. od popełnienia zarzucanego mu czynu. Kosztami postępowania w sprawie, na podstawie art. 118 § 2 k.p.w. w zw. z art. 119 k.p.w. w zw. z art. 634 k.p.k. obciążono Skarb Państwa.
art. 634 k.p.k
Konsekwencją takiego stanu rzeczy była decyzja o uniewinnieniu Z. C. od popełnienia zarzucanego mu czynu. Kosztami postępowania w sprawie, na podstawie art. 118 § 2 k.p.w. w zw. z art. 119 k.p.w. w zw. z art. 634 k.p.k. obciążono Skarb Państwa.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Ka 662/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - SSO Dariusz Gąsowski Protokolant – Katarzyna Grecka przy udziale oskarżyciela publicznego – bez udziału po rozpoznaniu w dniu 15.10.2015 r. sprawy: Z. C. obwinionego o czyny z art. 92 § 1 k.w. i art. 86 § 1 k.w. z powodu apelacji obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 01.06.2015 r. sygn. akt XIII W 1500/15: I. Zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że uniewinnia obwinionego od popełnienia obu zarzucanych mu czynów. II. Kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Z. C. został obwiniony o to, że - w dniu 24.04.2014 roku o godzinie 12:41 na drodze krajowej nr (...) w rejonie wjazdu do miejscowości (...)kierując autobusem marki (...)o numerze rejestracyjnym (...) nie zastosował się do znaku poziomego P-4 „linia podwójna ciągła” nadjeżdżając na nią, tj. o czyn z art. 92 § 1 k.w. - w dniu 24.04.2014 roku o godzinie 12.41 na drodze krajowej nr (...) w rejonie wjazdu do miejscowości (...)kierując autobusem marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) zjeżdżając na pas ruchu przeznaczony do jazy w kierunku przeciwnym zmusił kierującego samochodem osobowym marki (...) o (...). numerach rejestracyjnych jadącego w tym samym kierunku do częściowego zjechania na lewe pobocze oraz hamowania celem uniknięcia zderzenia.

Czynem swoim spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. o czyn z art. 86 § 1 k.w. Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 01 czerwca 2015 r., w sprawie sygn. akt XIII W 1500/15 obwinionego Z. C. uznał za winnego popełnienia zarzuconych mu czynów i za to na podstawie art. 86 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. orzekł wobec niego karę grzywny w wysokości 600 złotych. Zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Białymstoku kwotę 387,36 złotych tytułem kosztów postępowania. Apelację od przedmiotowego wyroku złożył obwiniony, który zaskarżając rozstrzygnięcie w całości ostatecznie domagał się jego zmiany poprzez wydanie uniewinnienie go od obu czynów.

Jakkolwiek też nie sformułował on zarzutów procesowych, to z treści uzasadnienia środka odwoławczego, jak też na podstawie zawartego w nim żądania należy wnosić, że kwestionuje on prawidłowość poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę uznania jego zawinionego sprawstwa.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżonego jest zasadna i mogła zostać uwzględniona. Stosownie do treści art. 74 § 1 k.p.k., który poprzez art. 20 § 3 k.p.w. znajduje swoje zastosowanie również w postępowaniu wykroczeniowym obwiniony […] nie ma obowiązku dowodzenia swej niewinności […]. Jednakowoż w realiach przedmiotowej sprawy, stojący pod zarzutem popełnienia czynów z art. 92 § 1 k.w. i art. 86 § 1 k.w. Z. C. wykazał, że wbrew zaaprobowanym przez Sąd Rejonowy twierdzeniom oskarżyciela nie kierował w dniu 24.04.2014 r. o godzinie 12 ( 41) na drodze krajowej nr (...) w rejonie miejscowości (...)autobusem marki(...) o nr rej (...).

W rezultacie nie mógł w tym czasie nie zastosować się do znaku poziomego P-4 najeżdżając na rozdzielającą przeciwne pasy ruchu tzw. linię podwójną ciągła. Otóż, jakkolwiek z treści udzielonych przez (...)informacji w sposób jednoznaczny wynika to, że w dniu 24.04.2014 r. kierowcą wskazanego powyżej autobusu był obwiniony, to równocześnie nie ulega kwestii, że o godzinie 12 ( 41) pojazd ten nie znajdował się w trasie, ale oczekiwał na wyjazd w (...). Przedłożona bowiem przez Z. C. „Karta drogowa” świadczy, że po zakończeniu o godzinie 12 ( 25) kursu pomiędzy K. a B. rzeczony pojazd kolejny wyjazd miał dopiero o godzinie 13 ( 10), kiedy to udał się z B. do S..

W świetle powyższego niewątpliwym pozostaje, że obwiniony nie mógł popełnić wykroczenia drogowego w dniu 24.04.2014 o godzinie 12 ( 41) kierując wymienianym autokarem. W rezultacie rację ma apelujący kiedy zarzuca Sądowi meriti dokonanie błędnych ustaleń faktycznych w zakresie tych okoliczności, które wydają się być kluczowymi dla oceny zasadności stawianego mu zarzutu procesowego. W sposób ewidentnie niekorzystny na wydanym w stosunku do Z. C. wyroku skazującym, zaważyły daleko posunięte założenia, jakich w istocie dokonał organ rozstrzygający.

Nie sposób nie zgodzić się z tym, że w sprawie nie nastąpiło zweryfikowanie informacji wynikających z nagrania przeprowadzonego przy użyciu tzw. wideo rejestratora podróży. W sposób całkowicie bezkrytyczny przyjęto bowiem, że zdarzenie uwidocznione na filmie ma miejsce na drodze nr (...), do tego w rejonie miejscowości (...) i dalej, że wskazana w dolnym rogu filmu data i godzina odpowiadają rzeczywistości. Ogół tych informacji przełożył się na uznanie, że naruszający przepisy prawa o ruchu drogowym (...) (...)to pojazd o nr rej. (...) [pełnego numeru rejestracyjnego nie udało się odczytać], a w dalszej kolejności i to, że jego kierowcą w tamtej dacie był obwiniony.

W opinii Sądu Odwoławczego co najmniej jedna ze wskazanych informacji, których bez wątpienia nie zweryfikowano, okazała się ewidentnie nieprawdziwa. Co więcej nie można w sposób jednoznaczny wykluczyć i tego że wszystkie te dane bądź ich większość, z tych czy innych względów nie odpowiadają realiom. Słuszność zatem ma skarżący kiedy podnosi, że już chociażby w odniesieniu do informacji ujawnionych na nagraniu [data i godzina] nie sposób zakładać ich miarodajności. Co więcej ich nierzetelność apelujący wykazał w sposób niewątpliwy, podważając tym samym zasadność postawionego mu zarzutu procesowego.

Faktem też pozostaje, że w niniejszej sprawie została wniesiona tylko jedyna apelacja odnośnie winy, do tego na korzyść oskarżonego. W tym też kontekście pamiętać trzeba o dwóch kolejnych kwestiach, mianowicie o tym, że sąd odwoławczy, wobec związania zakazem reformationis in peius, nie może dokonywać nowych ustaleń faktycznych sprzecznych z interesem obwinionego ani też uchylać wyroku i w tym celu przekazywać sprawy do ponownego rozpoznania. [analogicznie Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 21.08.2012 r. w sprawie IV KK 65/12].

Konsekwencją takiego stanu rzeczy była decyzja o uniewinnieniu Z. C. od popełnienia zarzucanego mu czynu. Kosztami postępowania w sprawie, na podstawie art. 118 § 2 k.p.w. w zw. z art. 119 k.p.w. w zw. z art. 634 k.p.k. obciążono Skarb Państwa.