Legislator Case Law & Legislation
VIII Gz 188/15 AI generated

Appeal dismissed; mediation summons venue is exclusive to the court generally competent for the defendant. Mediation proceedings are auxiliary and governed by mandatory rules.

Case Number VIII Gz 188/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the lower court's decision to transfer a mediation summons case to a different regional court. The appellant argued that the lower court erred in applying the exclusive venue rule and failed to require the defendant to raise an objection under Article 202 of the Civil Procedure Code. The court rejected these claims, affirming that Article 185 § 1 of the Civil Procedure Code establishes exclusive jurisdiction for mediation summons proceedings based on the defendant's domicile, which courts must apply ex officio without needing a party's objection.

Legislator headnote

AI generated

Art. 185 § 1 k.p.c.; Art. 202 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c. – Mediation proceedings are auxiliary procedures governed by mandatory rules, establishing exclusive jurisdiction for the court generally competent for the defendant, which the court must apply ex officio regardless of whether the opposing party raises an objection.

Keywords

AI generated
mediation summons venue exclusive jurisdiction auxiliary proceedings mandatory rules ex officio duty civil procedure code transfer of case

Cited Legislation

AI generated
Art. 185 § 1 k.p.c.
Sąd I instancji stwierdził, że zgodnie z treścią art. 185 § 1 k.p.c. sądem wyłącznie właściwym do rozpoznania sprawy o zawezwanie do próby ugodowej - bez względu na właściwość rzeczową – jest sądu rejonowego ogólnie właściwego dla przeciwnika.
Art. 202 k.p.c.
nie jest konieczne podniesienie przez stronę przeciwną zarzutu zgodnie z treścią art. 202 k.p.c. Naruszenie przepisów o właściwości wyłącznej sąd bierze bowiem pod uwagę z urzędu.
Art. 200 § 1 k.p.c.
Wskazać należy także, że dla wydania w tej sytuacji postanowienia w trybie art. 200 § 1 k.p.c. nie jest konieczne podniesienie przez stronę przeciwną zarzutu zgodnie z treścią art.
Art. 385 k.p.c.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 385 kpc w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 kpc w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. orzeczono o oddaleniu zażalenia.
art. 185 § 1 k.p.c
Sąd I instancji stwierdził, że zgodnie z treścią art. 185 § 1 k.p.c.
art. 30 k.p.c
Stosownie do art. 30 k.p.c.
art. 202 k.p.c
nie jest konieczne podniesienie przez stronę przeciwną zarzutu zgodnie z treścią art. 202 k.p.c.
art. 200 § 1 k.p.c
Wskazać należy także, że dla wydania w tej sytuacji postanowienia w trybie art. 200 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Gz 188/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2015 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Agnieszka Woźniak Sędziowie: SO Anna Budzyńska (spr.) SO Patrycja Baranowska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2015 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) spółki jawna z siedzibą w S. z udziałem H.- (...) z siedzibą w W., o zawezwanie do próby ugodowej na skutek zażalenia wzywającego na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt X GCo 112/15 postanawia: oddalić zażalenie. SSO A. Budzyńska SSO A. Woźniak SSO P. Baranowska

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 maja 2015 roku (sygn.. akt X GCo 112/15) Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla miasta stołecznego Warszawy, Wydziałowi IX Gospodarczemu w W., jako miejscowo właściwemu. Sąd Rejonowy wskazał, że w dniu 12 marca 2015 roku wnioskodawca (...) spółka jawna z siedzibą w S. złożył wniosek o zawezwanie do próby ugodowej H.- (...) z siedzibą w W.. Sąd I instancji stwierdził, że zgodnie z treścią art. 185 § 1 k.p.c. sądem wyłącznie właściwym do rozpoznania sprawy o zawezwanie do próby ugodowej - bez względu na właściwość rzeczową – jest sądu rejonowego ogólnie właściwego dla przeciwnika.

Stosownie do art. 30 k.p.c. właściwym miejscowo w sprawie jest sąd siedziby spółki przeciwnika. Siedziba spółki przeciwnika mieści się w W., w związku z czym właściwym miejscowo dla rozpoznania sprawy jest Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł wzywający zaskarżając postanowienie w całości i wnosząc o jego uchylenie. Skarżący zarzucił naruszenie: - art. 185 § 1 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że wyłącznie właściwym miejscowo i rzeczowo dla rozpoznania złożonego przez wnioskodawczynię wniosku o zawezwanie do próby ugodowej przeciwnika jest sąd rejonowy określany według właściwości miejscowej przeciwnika, w sytuacji gdy przepis ten – zdaniem skarżącego – nie przewiduje właściwości wyłącznej, a jedynie możliwość skierowania wniosku do sądu właściwego ze względu na siedzibę przeciwnika, - art. 202 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że pomimo braku zarzutu strony przeciwnej Sąd Rejonowy uznał się niewłaściwym miejscowo do rozpoznania wniosku o zawezwanie do próby ugodowej, podczas gdy przeciwnik nie podniósł zarzutu co do niewłaściwości miejscowej Sądu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne. Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu I instancji, że właściwość miejscowa sądu wskazana w art. 185 § 1 k.p.c. ma charakter właściwości wyłącznej, co powoduje, że w przypadku skierowania przez wnioskodawcę wniosku o zawezwanie do próby ugodowej do sądu rejonowego z naruszeniem tej właściwości – podlega on przekazaniu sądowi właściwemu. Wskazać należy także, że dla wydania w tej sytuacji postanowienia w trybie art. 200 § 1 k.p.c. nie jest konieczne podniesienie przez stronę przeciwną zarzutu zgodnie z treścią art. 202 k.p.c. Naruszenie przepisów o właściwości wyłącznej sąd bierze bowiem pod uwagę z urzędu.

Odnosząc się do stanowiska skarżącego, iż przepis art. 185 § 1 k.p.c. nie przewiduje właściwości wyłącznej, a jedynie możliwość skierowania wniosku do sądu właściwego ze względu na siedzibę przeciwnika – należy w pierwszej kolejności wskazać na charakter postępowania o zawezwanie do próby ugodowej. Postępowanie to w doktrynie i orzecznictwie zaliczane jest do tzw. postępowań pomocniczych, które mają na celu przygotowanie lub zabezpieczenie postępowania głównego tj. rozpoznawczego, które ma na celu rozstrzyganie sporów i załatwianie spraw co do ich istoty.

W piśmiennictwie i judykaturze przyjmuje się przy tym, że postępowania pomocnicze są regulowane przepisami bezwzględnie obowiązującymi, mającymi charakter przepisów szczególnych wobec przepisów normujących postępowania główne (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2004r., III CZP 110/03). Podkreślić należy, że celem postępowania o zawezwanie do próby ugodowej jest polubowne rozwiązywanie sporów i zawarcie ugody sądowej - bez wszczynania procesu i konieczności prowadzenia sformalizowanego postępowania.

Wniosek o zawezwanie do próby ugodowej i postępowanie nim wywołane nie może być więc traktowane jako równoznaczne i tożsame z wytoczeniem powództwa. W ocenie Sądu odwoławczego treść powołanego przepisu wskazuje, że zarówno właściwość rzeczowa jak i miejscowa sądu w sprawach o zawezwanie do próby ugodowej została uregulowana w sposób zupełny i wyczerpujący. Przeprowadzenie postępowania pojednawczego należy bowiem zawsze do sądu rejonowego, niezależnie od tego, który sąd - rejonowy czy okręgowy - byłby właściwy w I instancji do rozpoznania sprawy w postępowaniu rozpoznawczym.

Co do właściwości miejscowej sądu – zdaniem Sądu Okręgowego – kryteria jej określenia zostały wskazane w sposób wyraźny i jednoznaczny – jako sąd „ogólnie właściwy dla przeciwnika”. Oznacza to odwołanie się do treści przepisów art. 27-30 k.p.c. (znajdujących się w oddziale 1 „Właściwość ogólna”) regulujących właściwość miejscową sądu według miejsca zamieszkania lub siedziby pozwanego. Powyższe – mając na uwadze wskazany charakter tego postępowania oraz treść przepisu art. 185 § 1 k.p.c. nie można podzielić stanowiska skarżącego, iż użyty w tym przepisie zwrot „może” daje wnioskującemu swobodę w zakresie wyboru sądu właściwego do złożenia wniosku o zawezwanie do próby ugodowej.

Nadmienić należy, iż pogląd, że przepis art. 185 § 1 k.p.c. przewidując w sprawach o zawezwanie do próby ugodowej właściwość miejscową jednego sądu , nadaje tej właściwości cechy właściwości wyłącznej znajduje potwierdzenie w stanowisku Sądu Najwyższego wyrażonym w postanowieniu z dnia 1 czerwca 2015 roku, III CO 37/15, Biul. SN 2015, nr 7). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. orzeczono o oddaleniu zażalenia. SSO A. Budzyńska SSO A. Woźniak SSO P. Baranowska Sygn. akt VIII Gz 188/15 ZARZĄDZENIE 1) (...) 2) (...) 3) (...) (...) (...) S..