Legislator Case Law & Legislation
VIII Cz 747/15 AI generated

Court dismisses appeal as inadmissible because lawyer filed appeal instead of required objection. Professional counsel bears consequences for incorrect procedural filing.

Case Number VIII Cz 747/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court rejected the creditor's appeal against a lower court judge's decision to deny enforceability to a bank title. The creditor's lawyer incorrectly filed an appeal instead of the legally required objection, and also misidentified the court decision and the proper court. The court ruled that such errors by a professional representative do not constitute a harmless mistake warranting conversion of the appeal into the correct remedy.

Legislator headnote

AI generated

Art. 398 ust. 22 § 1 k.p.c.; Art. 767 § 3a zd. 1 k.p.c.; Art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c.; Art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 373 zd. 1 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.: A professional legal representative cannot claim that an incorrectly filed appeal constitutes a harmless mistake when they also misidentified the decision and the competent court, thereby making the appeal inadmissible.

Keywords

AI generated
procedural error inadmissible appeal professional counsel harmless mistake enforceability clause judicial decision legal representation

Cited Legislation

AI generated
Art. 398 ust. 22 § 1 k.p.c.
W myśl art. 398 22 § 1 k.p.c.
Art. 767 § 3a zd. 1 k.p.c.
Kwestię zaskarżalności orzeczeń wydanych przez referendarza sądowego w postępowaniu egzekucyjnym reguluje natomiast art. 767 3a zd.1 k.p.c.
Art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c.
W konsekwencji stan faktyczny sprawy nie jest objęty hipotezą art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c., co wykluczało nadanie środkowi odwoławczemu dalszego biegu stosownie do wskazanego przepisu.
Art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Przedstawione względy obligowały Sąd Rejonowy do odrzucenia zażalenia już na etapie postępowania międzyinstancyjnego, co jednoznacznie wynika z art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Mając na uwadze przedstawione rozważania, Sąd Okręgowy na podstawie art.
Art. 373 zd. 1 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Mając na uwadze przedstawione rozważania, Sąd Okręgowy na podstawie art. 373 zd. 1 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. odrzucił zażalenie w ramach jego powtórnej kontroli formalnej.
art. 397 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Cz 747/15 POSTANOWIENIE Dnia 2 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VIII Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodnicząca SSO Małgorzata Kończal (spr.) Sędziowie SO Hanna Matuszewska, SO Jadwiga Siedlaczek po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela : (...) Banku S.A. we W. przeciwko dłużnikom: P. D., M. D. (1), M. D. (2), A. D. o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu na skutek zażalenia wierzyciela na postanowienie referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym w Toruniu z dnia 28 września 2015 r. sygn. akt I Co 3313/15 postanawia: odrzucić zażalenie. /SSO Hanna Matuszewska/ /SSO Małgorzata Kończal/ /SSO Jadwiga Siedlaczek/

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem referendarz sądowy oddalił wniosek wierzyciela o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przeciwko P. D., M. D. (1), M. D. (2) i A. D.. Wierzyciel, reprezentowany przez radcę prawnego, złożył zażalenie na to postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. W myśl art. 398 22 § 1 k.p.c. na orzeczenie referendarza sądowego co do istoty sprawy oraz na orzeczenia kończące postępowanie, jak również na orzeczenia, o których mowa w art. 394 § 1 pkt 1, 2, 4 2 i 5-9, przysługuje skarga, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Kwestię zaskarżalności orzeczeń wydanych przez referendarza sądowego w postępowaniu egzekucyjnym reguluje natomiast art. 767 3a zd.1 k.p.c. stanowiący, że na postanowienie referendarza sądowego przysługuje skarga.

Oznacza to, że w niniejszej sprawie na zaskarżone postanowienie referendarza sądowego przysługuje skarga, a nie zażalenie. W ocenie Sądu Okręgowego, złożenie przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego zażalenia zamiast skargi nie może być uznane za oczywistą omyłkę pozbawioną skutków procesowych. Nie sposób bowiem mówić o mylnym oznaczeniu pisma w sytuacji, gdy skarżący nie tylko błędnie zatytułował swoje pismo procesowe (zażalenie, a nie skarga), ale nadto błędnie oznaczył zaskarżone rozstrzygnięcie (postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu, zamiast postanowienie referendarza sądowego), w końcu – skierował je do niewłaściwego sądu, mianowicie do Sądu Okręgowego w Toruniu.

Nawarstwienie tych nieprawidłowości (co w szczególności odnosi się do skierowania środka zaskarżenia do sądu odwoławczego) nie pozwala na przyjęcie, że w sprawie mamy do czynienia jedynie z mylnym oznaczeniem pisma. Przeciwnie, uzasadniona jest teza, że złożonym środkiem zaskarżenia jest właśnie zażalenie. W konsekwencji stan faktyczny sprawy nie jest objęty hipotezą art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c., co wykluczało nadanie środkowi odwoławczemu dalszego biegu stosownie do wskazanego przepisu. Ponieważ, jak wyżej wskazano, od orzeczenia referendarza sądowego zażalenie nie przysługuje, podlegało ono odrzuceniu jako niedopuszczalne.

Sąd Okręgowy w pełni podziela stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 17 listopada 2006 r. (V CZ 85/06, Lex nr 489003), zgodnie z którym pismom wnoszonym przez zawodowych pełnomocników nie można nadawać znaczenia odmiennego od tego, które oni im niewątpliwie nadali. Skoro w niniejszej sprawie złożone przez pełnomocnika powoda pismo stanowiło modelowe zażalenie, to w ocenie Sądu Okręgowego, nie ma podstaw do potraktowania go jako skargi na orzeczenie referendarza wyłącznie z tej przyczyny, że in concreto przysługiwała skarga, a nie zażalenie.

Bez znaczenia pozostaje więc fakt, że co do meritum pismo to zawierało wszystkie niezbędne elementy skargi. Fachowy pełnomocnik powinien bowiem ponosić negatywne konsekwencje procesowe złożenia niedopuszczalnego środka odwoławczego i nie może oczekiwać od sądu dokonania konwersji takiego środka na inny, przewidziany przez przepisy. Przedstawione względy obligowały Sąd Rejonowy do odrzucenia zażalenia już na etapie postępowania międzyinstancyjnego, co jednoznacznie wynika z art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Mając na uwadze przedstawione rozważania, Sąd Okręgowy na podstawie art. 373 zd. 1 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. odrzucił zażalenie w ramach jego powtórnej kontroli formalnej. /SSO Hanna Matuszewska/ /SSO Małgorzata Kończal/ /SSO Jadwiga Siedlaczek/