Legislator Case Law & Legislation
VIII C 18/14 AI generated

Court partially allowed claim for stolen car parts, dismissing excess value and awarding partial costs.

Case Number VIII C 18/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court partially granted the plaintiff's claim for damages regarding stolen car parts, awarding 3,100 zł for tires and rims while dismissing the remainder. The plaintiff argued for a higher value of the stolen items, but the court found the evidence supported only a 30% depreciation on the rims. Consequently, the court ruled that the plaintiff lost the portion of the claim where they failed to prove the actual loss amount.

Legislator headnote

AI generated

Art. 481 § 1 k.c.; Art. 355 k.p.c.; Art. 100 k.p.c.; The court assesses damages based on proven evidence of the item's value and depreciation, dismissing claims where the plaintiff cannot substantiate the alleged loss amount.

Keywords

AI generated
tort liability property damage burden of proof depreciation calculation court costs allocation partial dismissal stolen goods valuation

Cited Legislation

AI generated
Art. 481 § 1 k.c.
O odsetkach ustawowych Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 k.c. i jako datę początkową przyjął, zgodnie z żądaniem pozwu, datę złożenia pozwu.
Art. 355 k.p.c.
W zakresie kwoty 1.200 Sąd umorzył postępowanie na podstawie przepisu art. 355 k.p.c., bowiem w tym zakresie pozew został cofnięty wraz ze zrzeczeniem się roszczenia.
Art. 100 k.p.c.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c., stosunkowo je rozdzielając.
Art. 113 of the Act on Court Costs in Civil Matters
Na podstawie art. 113 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.
Art. 80 of the Act on Court Costs in Civil Matters
Na podstawie art. 80 powołanej ustawy o kosztach sądowych nakazano zwrócić powodowi nadpłacona opłatę sądową od pozwu.
art. 84 k.p.c
Pozwany wniósł o przypozwanie w trybie art. 84 k.p.c.
art. 835 k.c
Powód wywiódł roszczenie objęte pozwem w oparciu o przepis art. 835 k.c., zgodnie z którym przez umowę przechowania przechowawca zobowiązuje się zachować w stanie niepogorszonym rzecz ruchomą oddaną mu na przechowanie.
art. 837 k.c
Naruszenie obowiązku przechowania rzeczy w należyty sposób (zgodnie z art. 837 k.c.) powoduje odszkodowawczą odpowiedzialność kontraktową przechowawcy (art.
art. 481 § 1 k.c
O odsetkach ustawowych Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 k.c.
art. 355 k.p.c
W zakresie kwoty 1.200 Sąd umorzył postępowanie na podstawie przepisu art. 355 k.p.c., bowiem w tym zakresie pozew został cofnięty wraz ze zrzeczeniem się roszczenia.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII C 18/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 października 2015 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi Wydział VIII Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Katarzyna Nowicka-Michalak Protokolant: sekr. sąd. Dorota Piasek po rozpoznaniu w dniu 06 października 2015 r. w Łodzi sprawy z powództwa H. S. przeciwko „S. i Spółka” spółce jawnej w Ł. o zapłatę 1. zasądza od „S. i Spółka” spółki jawnej w Ł. na rzecz H. S. kwotę 3.100,00 zł (trzy tysiące sto złotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 19 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 136,00 zł (sto trzydzieści sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;

2. umarza postępowanie w zakresie kwoty 1.200,00 zł (jeden tysiąc dwieście złotych);

3. oddala powództwo w pozostałej części;

4. nakazuje ściągnąć od H. S. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi z zasądzonego roszczenia kwotę 15,70 zł (piętnaście złotych i siedemdziesiąt groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych od oddalonej części powództwa;

5. nakazuje pobrać od „S. i Spółka” spółki jawnej w Ł. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi kwotę 11,70 zł (jedenaście złotych i siedemdziesiąt groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych od uwzględnionej części ;

6. nakazuje zwrócić H. S. ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi kwotę 115,00 zł (sto piętnaście złotych) tytułem nadpłaconej opłaty sądowej od pozwu. Sygn. akt VIII C 18/14

UZASADNIENIE

H. S. w pozwie z dnia 19 grudnia 2013 r. skierowanym przeciwko „S. i Spółka” spółce jawnej w Ł. wniósł o zasądzenie kwoty 7.300 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty. Nadto wniósł o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że dochodzona pozwem kwota stanowi wartość opon, nakrętek oraz felg aluminiowych powoda, które były przechowywane przez pozwanego, a zostały skradzione przez nieustalonego sprawcę. W odpowiedzi na pozew „S. i Spółka” spółka jawna w Ł. wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda kosztów procesu.

Pozwany podniósł, iż było prowadzone postępowanie likwidacyjne i dokonano już likwidacji szkody. Nadto pozwany zakwestionował wartości skradzionych części samochodowych. Pozwany wniósł o przypozwanie w trybie art. 84 k.p.c. (...) Spółkę Akcyjną w Ł.. Zarządzeniem z dnia 03 lipca 2014 r., doręczonym w dniu 10 lipca 2014 r., (...) Spółka Akcyjna w Ł. zostało zawiadomione o toczącym się procesie, ale nie przystąpiło do sprawy w charakterze interwenienta ubocznego. Na terminie rozprawy w dniu 06 października 2015 r. powód cofnął pozew w zakresie kwoty 1.200 zł wraz ze zrzeczeniem się roszczenia z tytułu opon, bowiem w tej części roszczenie zostało zaspokojone przez pozwanego.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 26 października 2011 r. powód zawarł z pozwanym umowę przechowania czterech sztuk opon samochodowych marki C. (...) (letnich) wraz z kompletem nakrętek oraz felg aluminiowych. Powyższe części samochodowe stanowiły własność powoda, powód nie posiadał rachunków na ich zakup. Elementy te były przechowywane u pozwanego od 2006 roku. Były to elementy oryginalne zakupione przez powoda u pozwanego wraz z samochodem. Powód zakupił samochód używany, ale z przebiegiem około 4000 km.

Samochód był standardowo użytkowany przez powoda, felgi i koła nie były zniszczone, były mało użytkowane. Od chwili zakupu samochód powoda był serwisowany przez pozwanego, pozwany znał stan samochodu oraz stan części oddanych na przechowanie. Pozwany odnotował w dokumentacji, że felgi były w stanie „bez zastrzeżeń”, to jest używane na skutek normalnej eksploatacji, nie uszkodzone. (umowa przechowania –k.17, oświadczenie powoda –k.19, zeznania świadka R. S. –k.42, zeznania powoda –k. 40 w zw. z k.91, zeznania pozwanego –k.91) W dniu 24 stycznia 2012 r. powód otrzymał od pozwanego pismo z informacją, że w dniu 09 grudnia 2011 r. ujawniono włamanie do magazynu pozwanego, w wyniku którego nieznani sprawcy skradli opony, nakrętki i felgi należące do powoda. (potwierdzenie doręczenia pisma –k.18, okoliczności niesporne) Pismem z dnia 08 grudnia 2013 r. powód wezwał pozwanego do naprawienia szkody w związku z nienależytym wykonaniem umowy przechowania przez zapłatę w ciągu 3 dni kwoty 7.300 zł, stanowiącej wartość skradzionych części samochodu powoda. (wezwanie do zapłaty –k.20) Po kradzieży pozwany zakupił dla powoda komplet opon letnich bez felg i nakrętek.

Powód przyjął te opony i zostały one zamontowane w samochodzie powoda. (zeznania świadka R. S. –k.42, zeznania powoda –k. 40 w zw. z k.91, zeznania pozwanego –k.91) Wartość skradzionych opon (4 x 150 zł), nakrętek (100 zł) i felg (4 x od około 530 zł do około 750 zł) w dacie szkody mogła wynieść od kwoty 2.800 zł do kwoty 3.700 zł brutto, przy czym ubytek wartości od 30 % do 50 % zależny jest od stanu skradzionych elementów samochodu powoda. Przy przyjęciu, że felgi są w dobrym stanie, ubytek ich wartości wynosi 30%. (opinia pisemna biegłego sądowego –k.48-61, opinia ustna biegłego sądowego –k.90-91) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych dowodów w postaci dokumentów, oceniając je jako wiarygodne, przy czym ostatecznie stan faktyczny nie był sporny między stronami.

Sąd Rejonowy zważył co następuje:

Powód wywiódł roszczenie objęte pozwem w oparciu o przepis art. 835 k.c., zgodnie z którym przez umowę przechowania przechowawca zobowiązuje się zachować w stanie niepogorszonym rzecz ruchomą oddaną mu na przechowanie. Świadczenie przechowawcy polega na sprawowaniu pieczy nad rzeczą, a więc na zapewnieniu odpowiednich warunków jej przechowywania oraz czuwaniu, by jej stan nie uległ pogorszeniu. Przez "stan niepogorszony" należy rozumieć taki stan rzeczy, w jakim znajdowała się w chwili jej wydania przechowawcy, a więc bez jakichkolwiek ubytków czy uszkodzeń.

Piecza nad rzeczą wyraża się nie tylko w strzeżeniu jej przed ubytkiem, uszkodzeniem czy zniszczeniem, ale również w jej ochronie przed utratą. Przechowawca powinien więc podejmować takie czynności, które umożliwią mu wydanie rzeczy składającemu w takim samym stanie, w jakim rzecz znajdowała się w chwili jej oddania na przechowanie. Zgodnie z przepisem art. 837k.c. przechowawca powinien przechowywać rzecz w taki sposób, do jakiego się zobowiązał, a w braku umowy w tym względzie, w taki sposób, jaki wynika z właściwości przechowywanej rzeczy i z okoliczności.

Naruszenie obowiązku przechowania rzeczy w należyty sposób (zgodnie z art. 837 k.c.) powoduje odszkodowawczą odpowiedzialność kontraktową przechowawcy (art. 471 i n. k.c.). W realiach niniejszej sprawy pozwany nie wywiązał się należycie z obowiązku przechowania części samochodowych należących do pozwanego, co skutkowało włamaniem do magazynu pozwanego i kradzieżą własności powoda. Na pozwanym zatem ciąży zatem obowiązek naprawienia powstałej szkody. Z przeprowadzonego materiału dowodowego wynika, że przechowywane przez pozwanego części samochodowe powoda były w dobrym stanie, nieuszkodzone, ich stan znany był od początku pozwanemu, bowiem wcześniej zostały przez pozwanego sprzedane powodowi, a następnie od 2006 roku przechowywane w magazynie pozwanego.

Ostatecznie niesporną między stronami okazała się wartość nakrętek- w kwocie 100 zł. Spór toczył się w zakresie wartości felg aluminiowych. Biorąc pod uwagę stan felg – bardzo dobry, niewielkie użytkowanie pojazdu przez powoda, przyjąć należało, że utrata wartości felg nie powinna przekroczyć 30%, a zatem wartość jednej felgi na dzień powstania szkody wynosiła kwotę 750 zł a czterech felg kwotę 3.000 zł. Mając to na uwadze zasądzono od pozwanego na rzecz powoda łącznie kwotę 3.100 zł, stanowiącą wartość skradzionych felg aluminiowych oraz nakrętek.

O odsetkach ustawowych Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 k.c. i jako datę początkową przyjął, zgodnie z żądaniem pozwu, datę złożenia pozwu. W zakresie kwoty 1.200 Sąd umorzył postępowanie na podstawie przepisu art. 355 k.p.c., bowiem w tym zakresie pozew został cofnięty wraz ze zrzeczeniem się roszczenia. W pozostałej części powództwo podlegało oddaleniu jako bezzasadne, powód bowiem nie udowodnił w tym zakresie, że wartość skradzionych części była wyższa niż wynika to zebranych w sprawie dowodów. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c., stosunkowo je rozdzielając.

Powód wygrał proces w 42,50 %. Sąd przyjął, że cofnięcie pozwu w zakresie kwoty 1.200 zł traktować należało jako przegranie procesu w tej części, bowiem powód otrzymał od pozwanego komplet czterech opon letnich jeszcze przed wytoczeniem powództwa, a mimo tego, wystąpił z żądaniem zapłaty za utracone felgi. Na koszty poniesione przez powoda złożyły się: opłata sądowa od pozwu w kwocie 250 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w stawce podstawowej 1.200 zł oraz zaliczka na koszty dowodu z opinii biegłego sądowego w kwocie 500 zł – łącznie w kwocie 1.967 zł.

Pozwany wygrał proces w 57,50%. Koszty pozwanego wyniosły kwotę 1.217 zł, na którą złożyły się opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł i wynagrodzenie pełnomocnika w stawce podstawowej 1.200 zł. Biorąc to pod uwagę zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 136 zł kosztów procesu. Na podstawie art. 113 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) orzeczono o kosztach sądowych w zakresie wydatków na przeprowadzenie dowodów z opinii biegłego sądowego w zakresie, w którym nie pokryte zostały z zaliczki powoda.

W zakresie roszczenia powoda do pokrycia pozostała kwota 15,70 zł którą nakazano ściągnąć z zasądzonego roszczenia od oddalonej części powództwa. W pozostałej części nakazano pobrać brakującą kwotę 11,70 zł od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi. Na podstawie art. 80 powołanej ustawy o kosztach sądowych nakazano zwrócić powodowi nadpłacona opłatę sądową od pozwu.