Legislator Case Law & Legislation
VII U 973/15 AI generated

Social court grants early retirement to baker proving 15 years of special conditions work.

Case Number VII U 973/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The social court granted the applicant's appeal, ordering the Social Insurance Institution to recognize his right to early retirement. The applicant, a baker, failed to initially document a 15-year period of work in special conditions, but the court verified his employment history spanning from 1971 to 1996. The court determined that the applicant successfully met the statutory requirements for a 15-year special conditions period and the necessary total work duration, thus allowing the retirement claim.

Legislator headnote

AI generated

Art. 27 ust. 1 k.p.s.; § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.: The court establishes that an employee performing work in special conditions acquires the right to early retirement upon meeting the statutory age and minimum duration requirements, provided the work was performed continuously and in full working hours.

Keywords

AI generated
early retirement rights special working conditions social insurance benefits baker employment status work duration verification social court jurisdiction emerytury na skutek

Cited Legislation

AI generated
Art. 27 ust. 1 k.p.s.
Art. 32 ust. 2 k.p.s.
§ 2 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku
§ 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku
§ 4 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku
Art. 1 § 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku
43 ze zm.) Zgodnie z art. 184 ust.
Art. 477 14 § 2 k.p.c.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.
art. 473 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII U 973/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 października 2015 roku. Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia S.O. Ewa Gulska Protokolant: sekretarz sąd. Małgorzata Gruza po rozpoznaniu w dniu 23 października 2015 roku w Lublinie sprawy J. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o prawo do emerytury na skutek odwołania J. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 27 kwietnia 2015 roku znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję i ustala J. K. prawo do emerytury od dnia(...) roku. Sygn. akt VII U 973/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 27 kwietnia 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił J. K. przyznania prawa do emerytury, gdyż wnioskodawca nie udokumentował 15-letniego stażu pracy w warunkach szczególnych. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł J. K. domagając się jej zmiany i przyznania prawa do emerytury. Wskazał, że pracował w warunkach szczególnych od dnia 1 września 1971 roku do dnia 31 sierpnia 1996 roku jako piekarz. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wskazał na rozbieżność stanowisk pracy w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 5 listopada 1998 roku i świadectwie pracy z dnia 31 sierpnia 1996 roku.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

J. K. urodzony (...) w dniu (...) roku złożył wniosek o emeryturę. Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Przed organem rentowym udowodnił 27 lat, 3 miesiące i 29 dni okresów składkowych i nieskładkowych (okoliczności bezsporne). J. K. w okresie od 1 września 1971 roku do dnia 31 sierpnia 1996 roku był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku piekarza w Gminnej Spółdzielni (...) w A.. W okresie od 1 września 1971 roku do dnia 31 stycznia 1974 roku pracę wykonywał w charakterze ucznia zawodu. Następnie od dnia 1 lutego 1974 roku do dnia 31 lipca 1996 roku jako piekarza, a w okresie od dnia 1 sierpnia 1996 roku do dnia 31 sierpnia 1996 roku jako piekarza-brygodzisty (świadectwo pracy – k. 9 akt świadczenia przedemerytalnego ZUS, częściowo świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach – k. 8 akt emerytalnych, świadectwo pracy – k. 23).

Od dnia 2 września 1996 roku do dnia 20 grudnia 2012 roku wnioskodawca pracował w pełnym wymiarze pracy na stanowisku piekarz-piecowy w Zakładzie (...) s.c. (...) w K. (świadectwo pracy – k. 11 akt świadczenia przedemerytalnego). W okresie zatrudnienia na stanowisku ucznia wnioskodawca pracował w piekarni jako piekarz przez 3 dni w tygodniu od 6 do 8 godzin dziennie, a przez 2 dni uczęszczał na zajęcia teoretyczne. Pracując już jako pełnoprawny pracownik na stanowisku piekarza wnioskodawca wykonywał wszystkie czynności związane z wypiekiem pieczywa, przygotowywał ciasto, wyrabiał je, piekł w piecu, przekładał pieczywo na drugą stronę, wyjmował je z pieca.

Obsługiwał dwa piece. Dodatkowo sprzątał żużel i popiół, przynosił węgiel do pieca. Pracując w charakterze brygadzisty, wnioskodawca nadal wykonywał te same czynności, ale dodatkowo odpowiadał za wyrobienie dziennej normy wyrobów. Praca odbywała się w dużej temperaturze i stałym zapyleniu z mąki. W powyższym okresie w latach 1974-1976 wnioskodawca odbywał zasadniczą służbę wojskową (zeznania wnioskodawcy – k. 24v-25, zeznania A. J. – k. 25v, zeznania T. K. – k. 26). Powyższy stan faktyczny ustalony został na podstawie powołanych dowodów.

Przesłuchani w sprawie świadkowie A. J. i T. K. to osoby obce dla wnioskodawcy. Szczegółowo opisali oni warunki pracy wnioskodawcy w Gminnej Spółdzielni (...) w A. na każdym z zajmowanych przez wnioskodawcę stanowisk. Zeznawali logicznie, spontanicznie i szczerze. Niektórych szczegółów nie byli w stanie sobie przypomnieć jednak jest to zrozumiałe z uwagi na znaczny upływ czasu. Treść tych zeznań w powiązaniu z twierdzeniami wnioskodawcy oraz świadectwami pracy umożliwiła Sądowi ustalenie, że wnioskodawca wykonywał pracę w warunkach szczególnych na stanowisku piekarza i piekarza-brygadzisty z wyjątkiem okresu 1974-1976, kiedy to odbywał zasadniczą służbę wojskowę.

Należy zaznaczyć, że Sąd nie jest związany żadnymi ograniczeniami w postępowaniu dowodowym w sprawach ubezpieczeń społecznych, które obowiązują w postępowaniu przed organem rentowym. Zasadniczym celem tego postępowania jest rozstrzygnięcie sprawy po dostatecznym, wszechstronnym wyjaśnieniu jej okoliczności spornych. Przepis art. 473 k.p.c. wprost stanowi, że w postępowaniu przed sądem w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków i przesłuchania stron.

Powyższe oznacza, że każdy fakt może być dowodzony wszelkimi środkami, które Sąd uzna za pożądane, a ich dopuszczenie za celowe. Z kolei ustalenie przez Sąd w toku postępowania odwoławczego, że dana praca była wykonywana w szczególnych warunkach jest wystarczającą podstawą do uznania wykonywanej pracy za pracę tego rodzaju (por. m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 1997 roku, II UKN 186/97, OSNP z 1998 roku, Nr 11, poz. 342; z dnia 21 września 1984 roku, III UZP 48/84, LEX nr 14630; z dnia 10 marca 1984 roku III UZP 6/84, LEX nr 14625).

W ocenie Sądu Okręgowego zgromadzony materiał dowodowy pozwala na jednoznaczne przyjęcie, że wnioskodawca pracował jako piekarz od dnia 1 stycznia 1977 roku do dnia 31 sierpnia 1996 roku (19 lat, 8 miesięcy). Są to prace wymienione w Wykazie A, Dziale X – W rolnictwie i przemyśle rolno-spożywczym, poz. 11 „Prace przy wypieku pieczywa rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity:

Dz. U. z 2015 roku, poz. 748 ze zm.), mężczyznom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.

27. Emerytura taka przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Od 1 stycznia 2013 roku nie jest wymagane rozwiązanie stosunku pracy przez ubezpieczonego będącego pracownikiem. Według art.

32. ust. 2 za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Ustęp 4 stanowi natomiast, że wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym w ust. 2 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Według § 3 cytowanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia.

Natomiast § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym, co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Jednocześnie przepis art. 1 § 2 rozporządzenia stanowi, że właściwi ministrowie, kierownicy urzędów centralnych oraz centralne związki spółdzielcze w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych ustalają w podległych i nadzorowanych zakładach pracy stanowiska pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazach A i B. Sumując powyższe, aby nabyć prawo do emerytury wnioskodawca musiał spełnić łącznie następujące warunki:

1) osiągnąć obniżony do 60 lat wiek emerytalny;

2) nie przystąpić do otwartego funduszu emerytalnego;

3) na dzień 1 stycznia 1999 roku udowodnić: )a co najmniej 15-letni okres wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze oraz )b staż pracy w wymiarze co najmniej 25 lat. W ocenie Sądu Okręgowego wszystkie te przesłanki zostały przez wnioskodawcę spełnione. W niniejszym postępowaniu wnioskodawca udowodnił okres stażu pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 19 lat i 8 miesięcy, co prowadzi do stwierdzenia, że spełnia on przesłankę 15-letniego stażu pracy w warunkach szczególnych. Należało zatem ustalić J. K. prawo do emerytury od dnia(...)roku, od dnia ukończenia 60 roku życia. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.