Legislator Case Law & Legislation
VII U 1763/14 AI generated

Social security appeal dismissed for lack of specific grounds and failure to appear in court proceedings.

Case Number VII U 1763/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's decision regarding her pension amount. The applicant failed to provide specific grounds for the alleged errors in non-contributory periods, initial capital, or compensatory certificates, and did not appear at the scheduled court hearings. Consequently, the court ruled that the principle of adversarial proceedings requires the applicant to substantiate her claims with evidence, preventing the court from reviewing the decision ex officio.

Legislator headnote

AI generated

Art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c.; Art. 183 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; The principle of adversarial proceedings in social insurance proceedings requires the applicant to specify concrete grounds and present evidence for their claims, precluding the court from reviewing the administrative decision ex officio when the appeal lacks specific allegations.

Keywords

AI generated
social insurance appeal adversarial proceedings principle specific grounds requirement failure to appear court pension calculation error non-contributory periods ex officio review prohibition

Cited Legislation

AI generated
Art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c.
Na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 § 1 k.p.c.
Art. 53 of the Pension Act
Organ rentowy w zaskarżonej decyzji ustalił wysokość emerytury wnioskodawczyni zgodnie z art. 53 ustawy emerytalnej i jej wysokość ustalił na kwotę 886,56zł, jednakże podlegała ona ograniczeniu do kwoty 766,06 zł gdyż nie mogła przekraczać 100% podstawy wymiaru.
Art. 26 of the Act on pensions and allowances from the FUS
Następnie dokonano obliczenia należnej emerytury w oparciu o przepis art. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS ( tekst jedn.
Art. 183 of the Act on pensions and allowances from the FUS
Wobec tego, że wnioskodawczyni osiągnęła wiek emerytalny w 2014 roku jej świadczenie ustalone zostało zgodnie z przepisem art. 183 ustawy tj.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII U 1763/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 października 2015 roku. Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Grażyna Cichosz Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Sobczuk po rozpoznaniu w dniu 26 października 2015 roku w Lublinie sprawy J. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o wysokość emerytury na skutek odwołania J. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 30 maja 2014 roku znak (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VII U 1763/14

UZASADNIENIE

J. P. odwołała się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 30 maja 20104roku, którą ustalono jej emeryturę. W odwołaniu wnioskodawczyni wskazała, że „ nie zgadza się w wielu kwestiach dotyczących okresów nieskładkowych, w OFE, kapitału początkowego, wariantowania z wykreśleniem z OFE lub nie, świadectw rekompensacyjnych nie wliczonych do podstawy i ostatecznie kwoty emerytury, zasiłku dla bezrobotnych w latach 1999-2000 r.” Nic ponadto co wyżej wnioskodawczyni nie wskazała (k. 2). Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, wskazują, że wnioskodawczyni w odwołaniu nie wskazała konkretnych zarzutów, które umożliwiłyby szczegółowe ustosunkowanie się do podnoszonych nieprawidłowości (k. 3).

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją z dnia 30 maja 2014 roku organ rentowy na wniosek wnioskodawczyni przyznał emeryturę w związku z uzyskaniem wieku emerytalnego. Organ rentowy w zaskarżonej decyzji ustalił wysokość emerytury wnioskodawczyni zgodnie z art. 53 ustawy emerytalnej i jej wysokość ustalił na kwotę 886,56zł, jednakże podlegała ona ograniczeniu do kwoty 766,06 zł gdyż nie mogła przekraczać 100% podstawy wymiaru. Następnie dokonano obliczenia należnej emerytury w oparciu o przepis art. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS ( tekst jedn.

Dz.U. z 2013roku poz.1440) i emerytura ta została wyliczona na kwotę 1.028,62 zł. Wobec tego, że wnioskodawczyni osiągnęła wiek emerytalny w 2014 roku jej świadczenie ustalone zostało zgodnie z przepisem art. 183 ustawy tj. w systemie mieszanym ( 20 % emerytury obliczonej w oparciu o przepis art. 53 plus 80% emerytury obliczonej w oparciu o przepis art. 26 ustawy). Obliczona w wyżej wymieniony sposób emerytura okazała się wyższa od ustalonej w myśl art. 26 wymienionej ustawy i taką wysokość organ rentowy ustalił jako należne wnioskodawczyni świadczenie emerytalne W ocenie Sądu Okręgowego odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Ustalona przez organ rentowy wysokość emerytury ( w decyzji zaskarżonej ) nie wskazuje na nieprawidłowości. Podnieść należy, że wnioskodawczyni w toku postępowania była całkowicie bierna. Jej inicjatywa ograniczyła się do złożenia odwołania, w którym nie sformułowała żadnych konkretnych zarzutów, które mogłyby podlegać weryfikacji. W szczególności ubezpieczona nie wskazała, jakich okresów nie zaliczono, na czym według niej polega błąd w ustaleniu kapitału początkowego. Nie wskazała także, iż wbrew ustaleniom organu rentowego, otrzymała świadectwa rekompensacyjne poza rokiem 1992 ( co wynika z zaświadczenia zakładu pracy).

Wnioskodawczyni także nie przedłożyła dowodu, iż pobierała zasiłek dla bezrobotnych w latach 1999-2000 roku. Ubocznie należy wskazać, iż organ rentowy wydał po decyzji będącej przedmiotem niniejszego sporu, decyzję z dnia 30 lipca 2014 roku w przedmiocie zwariantowania wysokości emerytury z uwzględnieniem wykreślenia z OFE i nie wykreślenia z OFE od tej decyzji wnioskodawczyni nie złożyła odwołania. Sąd Okręgowy dwukrotnie wyznaczał terminy rozprawy, o wszystkich terminach ubezpieczona została prawidłowo zawiadomiona. Na drugą rozprawę Sąd wezwał wnioskodawczynię do stawiennictwa obowiązkowego w celu wyjaśnienia zarzutów odwołania.

Jednakże wnioskodawczyni nie stawiła się i nie złożyła żadnego pisma procesowego, w którym precyzowałaby swoje żądanie. Nie złożyła też żadnego wniosku dowodowego. Innymi słowy, nie skorzystała z możliwości obrony swojego stanowiska. W tych okolicznościach należy podkreślić, że zasada kontradyktoryjności procesu cywilnego obowiązuje również w postępowaniu z zakresu ubezpieczeń społecznych. Wymaga ona, aby strony wskazywały dowody dla wykazania swoich twierdzeń. Sąd nie może za odwołującego precyzować jego żądania i prowadzić postępowania z urzędu.

Treść złożonego przez wnioskodawczynię odwołania w żaden sposób nie daje podstaw do weryfikacji zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, uznając, że zaskarżona decyzja znajduje podstawę w materiale zgromadzonym w toku postępowania przed organem rentowym, a ubezpieczona przeciwnych twierdzeń nie udowodniła, brak było podstaw do uwzględnienia odwołania. Na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.