Legislator Case Law & Legislation
VII U 1469/15 AI generated

Social court dismisses appeal when pension granted by law overrides claimant's request for delayed start date.

Case Number VII U 1469/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The social court dismissed the insured's appeal against a decision granting a pension by law effective June 13, 2015. The insured argued that starting the pension in June prevented quarterly valuation of contributions, whereas they requested a July 1 start date. The court ruled that the statutory obligation to grant the pension by law overrides the insured's request for a delayed start.

Legislator headnote

AI generated

Art. 24a ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; general rule of pension law is that claims must be filed, but the legislature also provides for ex officio actions where the insured meets statutory requirements, meaning the authority must grant the benefit according to law rather than the claimant's specific timing request.

Keywords

AI generated
pension by law ex officio action quarterly valuation social security benefits statutory obligation delayed pension social court appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Pozwany wskazał, iż wydał zaskarżoną decyzję na podstawie art. 24a ustawy emerytalnej oraz wstrzymał wypłatę renty z tytułu niezdolności do pracy na podstawie art.
Art. 101a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
24a ustawy emerytalnej oraz wstrzymał wypłatę renty z tytułu niezdolności do pracy na podstawie art. 101a cyt.
Art. 24 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Pozwany wskazał, iż wydał zaskarżoną decyzję na podstawie art. 24a ustawy emerytalnej oraz wstrzymał wypłatę renty z tytułu niezdolności do pracy na podstawie art.
§ 3-4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe
Jednocześnie w § 3-4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (Dz.
Art. 477 14 § 1 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oraz cytowanych powyżej przepisów, oddalił odwołanie ubezpieczonego.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII U 1469/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Wiesława Szulczewska Protokolant: st. sekr. sądowy Małgorzata Wronkowska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2015 r. w Gdańsku sprawy M. D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o prawo do emerytury na skutek odwołania M. D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. z dnia 15 czerwca 2015 r. nr (...) oddala odwołanie

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 15.06.2015 r. na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.), dalej: ustawa, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. przyznał z urzędu ubezpieczonemu M. D. prawa do emerytury od dnia 13.06.2015 r. tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. W związku z przyznaniem emerytury, z dniem 13.06.2015 r. ustało prawo ubezpieczonego do renty z tytułu niezdolności do pracy. Odwołanie z dnia 13.07.2015 r. od w/w decyzji pozwanego organu rentowego wywiódł ubezpieczony, wnosząc o jej zmianę w całości poprzez ustalenie prawa do emerytury od dnia 01.07.2015 r.

Wnioskodawca wskazał, iż przejście na emeryturę w miesiącu czerwcu jest dla niego bardzo niekorzystne, gdyż składki i kapitał początkowy nie podlegają waloryzacji metodą kwartalnej (k. 2- 3 akt sprawy). W odpowiedzi z dnia 03.08.2015 r. na odwołanie ubezpieczonego pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Pozwany wskazał, iż wydał zaskarżoną decyzję na podstawie art. 24a ustawy emerytalnej oraz wstrzymał wypłatę renty z tytułu niezdolności do pracy na podstawie art. 101a cyt. ustawy, jako że odwołujący uzyskał zgodnie z art. 24 ust. 1b ustawy wiek emerytalny (k. 10 akt sprawy).

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony M. D., urodzony dnia (...), z zawodu ekonomista, ostatnio od dnia 01.09.2011 r. do 30.06.2015 r. przyznane miał prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy. okoliczności bezsporne, vide: decyzje przyznająca prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy z dnia 30.01.2012 r. i 28.01.2014 r. – k. 134 i 300 tom I akt rentowych; W dniu 29.05.2015 r. ubezpieczony zwrócił się do pozwanego z wnioskiem o zaniechania przyznania emerytury z urzędu z dniem 13.06.2015r. wskazując, iż do 30.06.2015 r. ma przyznane prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy i pozostaje w stosunku pracy, a przejście na emeryturę planuje w późniejszym terminie na swój wniosek, co podyktowane jest mniej korzystnymi warunkami przejścia na emeryturę w miesiącu czerwcu z uwagi na wykluczenie waloryzacji kwartalnej.

Dowód: wniosek ubezpieczonego z 29.05.2015 r. – k. 11 tomu III akt emerytalnych; Zaskarżoną decyzją z dnia 15.06.2015 r. pozwany organ rentowy przyznał z urzędu ubezpieczonemu prawa do emerytury od dnia 13.06.2015 r. tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego, wstrzymując jednocześnie z dniem 13.06.2015 r. prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy. dowód: zaskarżona decyzja pozwanego z 15.06.2015 r. – k. 12 tomu III akt emerytalnych; Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach rentowych i emerytalnych pozwanego organu, których prawdziwość i rzetelność nie była przez żadną ze stron kwestionowana.

Sąd również nie znalazł podstaw do podważenia jej wiarygodności z urzędu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego jest niezasadne. Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do ustalenia, czy wnioskodawca nabywający z urzędu prawo do emerytury z dniem osiągnięcia wieku emerytalnego zgodnie z art. 24a ustawy emerytalnej, uprawniony jest do złożenia wniosku o przyznanie prawa do emerytury w późniejszym terminie. Innymi słowy, czy możliwym jest w świetle art. 24a przejście przez ubezpieczonego na emeryturę zamiast renty z tytułu niezdolności do pracy, wyłącznie na jego wniosek i przyznanie prawa do przedmiotowego świadczenia z opóźnieniem i od daty wskazanej przez ubezpieczonego .

Stosownie do art. 24 ustawy emerytalnej, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego w ust. 1a i 1b, z zastrzeżeniem art. 46, 47, 50, 50a, 50e i 184. W ustępie 1b pkt 4 cytowanego przepisu wskazano natomiast, iż wiek emerytalny dla mężczyzn urodzonych w okresie od dnia 1 października 1949 r. do dnia 31 grudnia 1949 r. wynosi co najmniej 65 lat i 8 miesięcy. Zgodnie zaś z art. 24a ust. 1.ustawy, emeryturę, o której mowa w art. 24, przyznaje się z urzędu zamiast renty z tytułu niezdolności do pracy osobie, która osiągnęła wiek uprawniający do tej emerytury oraz podlegała ubezpieczeniu społecznemu albo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym.

W ustępu 2 wynika, iż emeryturę przyznaje się od dnia osiągnięcia przez rencistę wieku uprawniającego do emerytury, a w przypadku gdy wypłata renty z tytułu niezdolności do pracy była wstrzymana - od dnia, od którego podjęto jej wypłatę. Bezspornym jest, iż powyższy wymagany wiek 65 lat i 8 miesięcy ubezpieczony osiągnął dnia 13.06.2015 r. Bezspornie również do dnia 30.06.2015 r. ubezpieczony uprawniony był do renty z tytułu niezdolności do pracy. Art. 116. 1 stanowi zaś, iż postępowanie w sprawach świadczeń wszczyna się na podstawie wniosku zainteresowanego, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Ust. 1a. wskazuje, że postępowanie o emeryturę wszczyna się z urzędu, jeżeli wiek emerytalny dla uprawnionych do świadczenia przedemerytalnego lub zasiłku przedemerytalnego określają przepisy art. 24 ust. 1a i 1b oraz art. 27 ust. 2 i 3. Jednocześnie w § 3-4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (Dz. U. Nr 237, poz. 1412) wskazano, że postępowaniu w sprawie świadczeń wszczyna się na podstawie wniosku zainteresowanego, chyba że przepisy ustawy przewidują wszczęcie tego postępowania z urzędu.

Przykładowe sytuacje obligatoryjnego działania organów rentowych to: przyznanie emerytury zamiast renty z tytułu niezdolności do pracy (art. 24a, art. 27a), podział renty rodzinnej w razie ujawnienia okoliczności powodujących konieczność dokonania podziału po raz pierwszy lub zmiany warunków dotychczasowego podziału ze względu na zmianę liczby osób uprawnionych (art. 74 ust. 3), zmiana wysokości emerytur i rent w ramach waloryzacji (art. 93). Wskazać należy zatem, iż generalną zasadą prawa emerytalno-rentowego jest zasada wnioskowości zainteresowanych starających się o stosowne świadczenia.

Nie mniej jednak jak wynika jednoznacznie z treści przywołanych wyżej przepisów, ustawodawca przewidział również sytuacje, w których działanie organu rentowego nie jest warunkowane żadnymi wnioskami zainteresowanych, a świadczenie przyznawane jest z urzędu . Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, w której zgodnie z brzmieniem art. 24a ustawy emerytalnej, ubezpieczonemu przyznano z urzędu emeryturę zamiast dotychczas pobieranej renty z tytułu niezdolności do pracy, bezpośrednio po osiągnięciu wieku uprawniającego do przyznania emerytury.

Tym samym w ocenie Sądu Okręgowego, brak jest w świetle cytowanych przepisów ustawy, do uwzględnienia wniosku ubezpieczonego o „opóźnienie” przyznania prawa do emerytury, które w istocie miało na celu osiągnięcie emerytury z uwzględnioną waloryzacją kwartalną. Wobec faktu, iż ubezpieczony spełnił przesłanki nabycia prawa do emerytury z urzędu , pozwany organ rentowy zobowiązany był do przyznania przedmiotowego świadczenia zgodnie z treścią obowiązujących przepisów ustawy, nie zaś zgodnie z wnioskiem ubezpieczonego.

Uwzględnienie natomiast przez pozwanego wniosku ubezpieczonego, nie tylko kłóciło by się z ideą wszczynania postępowania z urzędu, ale również naruszałoby w tym zakresie przepisy cytowanej ustawy zobowiązujące pozwany organ do obligatoryjnego działania w sprawie przyznania świadczenia. Zważywszy na zobowiązanie pozwanego organu emerytalnego przez ustawodawcę do wszczęcia postępowania z urzędu, nie budzić wątpliwości konieczność wydania merytorycznej decyzji stanowiącej zwieńczenie prowadzonego postępowania. W tym stanie rzeczy, bez znaczenia pozostaje fakt złożenia wniosku, zarówno o przyznanie prawa do emerytury, jak również wniosku o przesunięcie przyznania tego prawa, jak w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oraz cytowanych powyżej przepisów, oddalił odwołanie ubezpieczonego. SSO Wiesława Szulczewska