Court dismisses appeal against prosecutor's refusal to investigate embezzlement claim due to lack of new evidence and statute of limitations.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal against the prosecutor's decision not to initiate criminal proceedings for embezzlement. The prosecutor concluded that the act lacked criminal characteristics, while the appellant argued the bailiff wrongfully seized pension funds and a car. The court rejected the appeal because the submission offered no new evidence and the alleged seizure of the vehicle was time-barred.
Legislator headnote
AI generatedArt. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 101 § 1 pkt 4 k.p.k.: An appeal against a prosecutor's decision not to initiate proceedings is inadmissible if it fails to present new facts or evidence and if the alleged criminal act is subject to the statute of limitations.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VII Kp 238/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2015 roku Sąd Rejonowy w Siedlcach w VII Wydziale Karnym w składzie : Przewodnicząca : SSR Małgorzata Semeniuk Protokolant ; st. sekr. A. K. przy udziale Prokuratora - po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 19.11.2015 roku zażalenia L. O. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w Siedlcach z dnia 26.06. 2015 roku o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie 1 Ds 1156/15 Na podstawie art. 465§ 2 kpk POSTANAWIA zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 26.06. 2015 roku Prokurator Rejonowy w Siedlcach odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez Komornika S. przy SR w Siedlcach –H. D. poprzez bezpodstawne zajecie tytułem egzekucji komorniczej części świadczenia emerytalno- rentowego przysługującego L. O. w związku z prowadzonym postępowaniem w sprawie KMP 86/94 i działania tym samym na szkodę interesu prywatnego L. O. tj o czyn z art. 231 § 1 kk. Podstawą odmowy było stwierdzenie, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 kpk). Zażalenie na powyższą decyzje złożył L. O. podnosząc ,że Komornik bezpodstawnie zajął część należnych mu świadczeń emerytalnych jak również źle policzył odsetki od zaległych kwot. Ponadto podniósł ,ze komornik zajął też jego samochód T.. W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie przedmiotowego postanowienia i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia.
Sąd zważył co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim zażalenie nie wskazuje żadnych nowych okoliczności czy dowodów które należałoby przeprowadzić w toku dalszego postępowania przygotowawczego. Zażalenie skarżącego stanowi tylko swobodną i subiektywna polemikę z prawidłowo podjętą decyzją prokuratora. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego wskazuje ,że Komornik H. D. prowadziła postępowanie egzekucyjne z wniosku B. D. na podstawie trzech tytułów wykonawczych. Egzekwowane należności obejmują zarówno kwotę główną zadłużenia jak i odsetki.
W tej sytuacji nie ma żadnych przesłanek do kontynuowania postępowania przygotowawczego w zakresie rozstrzygania o przestępstwie z art. 231 § 1 kk którego miałby się dopuścić komornik sądowy. Odnośnie zaś okoliczności podnoszonej przez skarżącego tj. zajęcia samochodu T. to bezspornym jest ,że wcześniej postępowanie egzekucyjne przeciwko L. O. prowadziła Komornik I. R. i w dniu 27. 04. 1993 roku dokonała zajęcia tego pojazdu. W tej sytuacji możliwość wszczęcia postępowania o czyn z art. 231 § 1 kk uległo przedawnieniu 5 lat później tj. w dniu 27.04. 1998 roku / art. 101 § 1 pkt 4 kpk/ .Okoliczność ta nie miała jednak wpływu na treść wydanej decyzji prokuratora.
Mając powyższe na względzie zażalenie jako pozbawione podstaw merytorycznych należało oddalić ,dlatego postanowiono jak na wstępie.