Legislator Case Law & Legislation
I ACz 392/13 AI generated

Appeal dismissed; court upheld lower court's finding that defendant can pay 1000 PLN court fee without hardship.

Case Number I ACz 392/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the lower court's decision to exempt the defendant from full court fees but require payment of 1000 PLN. The lower court found the defendant, despite suspending his business and owing significant debts, capable of paying this specific amount without compromising his family's necessary living standards. The appellate court rejected the argument that temporary business suspension justified a total fee waiver, noting the lengthy proceedings and the defendant's prior business activity.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 ust. 1 k.k.s.; Art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc: The court may determine that a party is unable to pay the full court fee without impairing the necessary maintenance of themselves and their family, but is able to pay a reduced amount.

Keywords

AI generated
court fees appellate procedure financial hardship civil litigation fee reduction

Cited Legislation

AI generated
Art. 102 ust. 1 k.k.s.
Art. 385 kpc
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 385 kpc w związku z art.
Art. 397 § 2 kpc
385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc .
Art. 108 § 1 kpc
O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnie Sąd I instancji w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie ( art. 108 § 1 kpc ).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 392/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Andrzej Palacz ( spraw.) po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa R. M. przeciwko M. J. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 16 kwietnia 2013 r., sygn. akt I C 1239/12 – pkt. 2 postanowienia . p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie .

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy :

1. zwolnił pozwanego M. J. od opłaty sądowej od apelacji ponad 1000 zł, 2. oddalił dalej idący wniosek . Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Sąd Okręgowy ustalił , że pozwany pozostaje w gospodarstwie domowym z żoną , która pracuje zawodowo i pobiera wynagrodzenie 2817,60 zł miesięcznie netto, małżonkowie mają na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci w wieku 7 i 4 lat , pozwany nie pracuje , w dniu 10.12.2012 r zawiesił prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą, a to do miesiąca sierpnia 2013 r. Pozwany wraz z żoną nie posiada pojazdów o wartości ponad 10000 zł , kosztowności, ani papierów wartościowych , nie są właścicielami , jak twierdzi, jakiejkolwiek nieruchomości albowiem ich zabudowana budynkiem mieszkalnym działka została sądownie przysądzona na rzecz nabywcy licytacyjnego za kwotę 329.210 zł – niewiadomym jest, czy orzeczenie to uprawomocniło się.

Posiada liczne kredyty i pożyczki , dług wynosi około 500.000 zł . Koszt utrzymania pozwanego i jego rodziny wynosi kwotę około 3000 zł miesięcznie . Sąd Okręgowy analizując powyższe ustalenia faktyczne przyjął, że pozwanego nie stać , bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny , na uiszczenie opłaty sądowej od apelacji w pełnej wysokości, jest jednak w stanie ponieść opłatę sądową w kwocie 1000 zł( art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych), tym bardziej, że niniejszy proces trwa od lipca 2012 r. , co oznacza, że pozwany miał odpowiednią ilość czasu by się do niego przygotować także finansowo , w tej dacie prowadził jeszcze działalność gospodarczą, ponadto nie przedłożył pozwany żadnych dokumentów bankowych na okoliczność, jakie kwoty pieniężne wpływają na jego konto .

Od powyższego postanowienia w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt. 2 , zażalenie wywiódł pozwany i zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na przyjęciu, że pozwany będzie w stanie uiścić kwotę 1000 zł tytułem opłaty od apelacji bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w zaskarżonej części przez zwolnienie pozwanego w całości od opłaty od apelacji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania .

Jednocześnie pozwany wniósł o przeprowadzenie w postępowaniu zażaleniowym dowodu z dokumentów bankowych dotyczących pozwanego i jego żony dołączonych do pisma procesowego z dnia 16.04.2013 r. na okoliczność, że pozwany nie uzyskuje żadnych „dowodów” ( chyba chodzi „dochodów”) z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej . Powód w odpowiedzi na zażalenie pozwanego wniósł o oddalenie zażalenia i o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych .

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje :

Zażalenie jest bezzasadne i jako takie podlega oddaleniu . Sąd Apelacyjny podziela ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego dotyczące stanu rodzinnego, majątkowego, osiąganych dochodach pozwanego, bo te ustalenia oparte są na stosownym materiale dowodowym , a także pogląd tego Sądu , że pozwany bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny jest w stanie ponieść opłatę od apelacji w kwocie 1000 zł , a odmienne wywody zaprezentowane w zażaleniu, że jest inaczej , nie są do podzielenia . Przecież pozwany prowadził działalność gospodarczą , obracał poważnymi kwotami pieniężnymi, co wynika z akt sprawy, działalność gospodarczą jedynie zawiesił , chwilowe nie osiąganie dochodów z tej działalności nie może być podstawą do zwolnienia pozwanego w całości od opłaty od apelacji, bo przecież postępowanie w sprawie trwa dłuższy okres czasu, zawieszając działalność gospodarczą pozwany może podjąć pracę i osiągać dochody, bo nawet nie naprowadził, że nie jest zdolny do świadczenia pracy .

Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc . O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnie Sąd I instancji w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie ( art. 108 § 1 kpc ).