Cassation appeal dismissed as inadmissible due to lack of mandatory lawyer representation in social insurance dispute.
Legislator summary
AI generatedThe court rejected the cassation appeal filed by the applicant against a second-instance decision denying her social insurance pension claim. The applicant attempted to file the appeal herself, violating the mandatory requirement for lawyer representation in social insurance proceedings before the Supreme Court. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code because the applicant lacked a qualified legal representative.
Legislator headnote
AI generatedArt. 87 § 1 k.p.c.; Art. 130 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 6 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.: A cassation appeal in social insurance matters is inadmissible if filed directly by the party without a mandatory lawyer representative, as such representation is compulsory and cannot be waived.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III A Uz 346/11 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2012r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSA Maria Pietkun (spr.) Sędziowie: SA Irena Różańska ─ Dorosz SA Kazimierz Josiak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 stycznia 2012r. sprawy z wniosku M. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o wysokość emerytury na skutek skargi kasacyjnej M. B. od postanowienia Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 17 października 2011r. sygn. akt III A Uz 346/11 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 17 października 2011r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił zażalenie wnioskodawczyni M. B. od postanowienia Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Opolu z dnia 1 lipca 2011r. w przedmiocie odrzucenia odwołania. Odpis postanowienia doręczono wnioskodawczyni w dniu 5 grudnia 2011r., a uprzednio w dniu 18 listopada 2011r. (data stempla pocztowego), wnioskodawczyni złożyła sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od powyższego postanowienia . Sąd Apelacyjny zważył.
Skarga kasacyjna wnioskodawczyni podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przedmiotowe postanowienie Sądu Apelacyjnego zostało wydane w wyniku rozpoznania zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu I instancji odrzucające odwołanie. Zgodnie z art. 398 1 § 1 kpc skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez Sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych w razie stwierdzenia negatywnej przesłanki procesowej warunkującej rozpoznanie roszczenia odrzuceniu podlega odwołanie strony.
Z tego względu postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji o odrzuceniu odwołania od decyzji organu rentowego należy traktować jako postanowienie "w przedmiocie odrzucenia pozwu" w rozumieniu art. 398 1 § 1 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2011r. sygn. akt II UZ 49/10). Z treści pisma wnioskodawczyni, która nazwała je „zażaleniem” wynika jednoznacznie, że kwestionuje ona postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 października 2011r., z tego względu Sąd dokonuje oceny pisma według przepisów regulujących wymogi formalne skargi kasacyjnej przy zastosowaniu art. 130 § 1 zd. 2 kpc w zw. z art. 398 1 kpc i art. 391 § 1 kpc.
Zgodnie z art. 87 1 § 1. kpc w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Z powyższej regulacji jednoznacznie wynika, że skarga kasacyjna winna być sporządzona wyłącznie przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym działającym w imieniu strony, która sama nie może skutecznie sporządzić skargi. Nadmienić należy, iż w sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych w przepisie § 2 powołanego artykułu, zwalniająca z obowiązkowego zastępstwa strony .
Z tych motywów skarga kasacyjna wniesiona przez wnioskodawcę podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, o czym Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 130 § 5 kpc w zw. z art. 398 6 § 2 kpc.