Social Security Court grants partial disability pension and holds agency liable for missing medical evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the agency's denial of a partial disability pension, granting benefits from June 2014 to June 2017. The insured argued that a prior doctor confirmed partial incapacity due to cancer and psychiatric issues, which the agency ignored. The court ruled that the agency failed to consider the medical evidence available to judicial experts, thereby violating procedural duties and establishing liability.
Legislator headnote
AI generatedArtykuł 57 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; artykuł 118 ust. 1a tej ustawy: The social security agency is liable for erroneous decisions when judicial experts had access to the same medical evidence that established partial disability, and the agency failed to utilize it.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI U 1972/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Janusz Madej Protokolant st.sekr.sąd. Dorota Hańc po rozpoznaniu w dniu 13 października 2015 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania W. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 27 czerwca 2014 r., znak: (...) w sprawie: W. P. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o rentę z tytułu niezdolności do pracy I zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonej W. P. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności pracy od 1 czerwca 2014 r. do 30 czerwca 2017 r., II stwierdza odpowiedzialność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Sygn. Akt VIU 1972/14
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 27 czerwca 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. po rozpoznaniu wniosku ubezpieczonej W. P. z dnia 19 maja 2014 roku odmówił przyznania wnioskodawczyni prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od 1 czerwca 2014 roku. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy powołując się na artykuł 57-y ustęp 1-y, artykuł 12-y i artykuł 107-y Ustawy oraz artykuł 61-y Ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wskazał, iż komisja lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 25 czerwca 2014 roku ustaliła, iż ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy.
A zatem brak było prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od 1 czerwca 2014 roku. Odwołanie od tej decyzji wniosła ubezpieczona domagając się zmiany decyzji i przyznania jej renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres. Ubezpieczona w uzasadnieniu odwołania wskazywała, że lekarz orzecznik w orzeczeniu z 4 czerwca 2014 roku ustalił jej częściową niezdolność do pracy do 30 czerwca 2017 roku. I dopiero komisja lekarska stwierdziła, iż nie jest ona niezdolna do pracy. Ubezpieczona powoływała się na swój stan zdrowia, wskazywała, że w 2001 roku miała amputowaną prawą pierś z powodu raka i po przeprowadzonym leczeniu chemio i radioterapią przebywała na rencie.
Podnosiła, iż w dalszym ciągu odczuwa przewlekły ból szyjno-barkowy oraz skurcze w miejscu amputacji. A ponadto wskazywała, że leczy się z powodu zaburzeń psychiatrycznych i pozostaje na leczeniu farmakologicznym. Z uwagi na chorobę psychiczną nie może realizować zawodo..., się zawodowo, gdyż nie może pracować zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami, jako pracownik umysłowy, to jest referendarz. A obecnie podjęła pracę w ochronie. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy ustalił i rozważył, co następuje. Ubezpieczona W. P. w okresie od 3 stycznia 2002 roku do 31 stycznia 2004 roku pobierała rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, a w okresie od 1 lutego 2004 roku do 31 maja 2014 rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Ubezpieczona urodziła się (...). Spór w niniejszej sprawie dotyczył tego, czy ubezpieczona jest nadal niezdolna do pracy od dnia 1 czerwca 2014 roku, albowiem z dniem 31 maja 2014 roku u..., ustało jej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
Zaskarżoną decyzją z dnia 27 czerwca 2014 roku, organ rentowy odmówił przyznania ubezpieczonej prawa do renty na dalszy okres, powołując się na orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 25 czerwca 2014 roku, w którym ustalono, iż nie jest ubezpieczona niezdolna do pracy. Wcześniej lekarz orzecznik ZUS w ramach przedmiotowego postępowania orzeczniczego ustalił, iż ubezpieczona jest nadal częściowo niezdolna do pracy do 30 czerwca 2017 roku. W celu zweryfikowania stanowiska organu rentowego Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii zespołu biegłych sądowych w skład, którego weszli specjaliści: medycyny przemysłowej, psychiatra, onkolog i endokrynolog.
Powołany w sprawie zespół biegłych sądowych rozpoznał u ubezpieczonej zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane, raka piersi prawej leczonego operacyjnie chemio i radioterapią w 2001 roku, niedoczynność tarczycy z wyrównan..., wyrównaną lekiem substytucyjnym. Na podstawie przeprowadzonych badań sądowo lekarskich i poznan..., zapoznaniu się z dokumentacją lekarską zebraną w aktach sprawy, ubez..., powołany w sprawie zespół biegłych ustalił, iż stan zdrowia ubezpieczonej upośledza jej sprawność organizmu w stopniu powodującym nadal okresową częściową niezdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji zawodowych.
Przyczyną tej niezdolności jest, według biegłych, stan układu psychicznego. Od 2008 roku ubezpieczona leczy się psychiatrycznie, pomimo leczenia brak jest poprawy funkcjonowania. U orzekanej stwierdzono nastrój i napęd psychoruchowy nieco obniżony z obniżonymi funkcjami uwagi i pamięci, i okresowymi myślami rezygnacyjnymi. Stąd biegli wskazali, że przeciwwskazana jest praca wymagająca dyspozycyjności, biegłej, systematycznej oceny i nabywania nowych umiejętności. Możliwe jest wykonywanie pracy po uwzględnieniu przeciwwskazań.
Ubezpieczona z wykształceniem średnim zawodowym pracuje poniżej posiadanych kwalifikacji na stanowisku pracownika ochrony w zakładzie pracy chronionej, a z uwagi na stan psychiczny możliwość przekwalifikowania zawodowego jest znacznie ograniczona. Biegli nie zaobserwowali poprawy w stanie zdrowia badanej. Natomiast choroba nowotworowa przebiega bez cech wznowy, schorzenie tarczycy przebiega w okresie eutyreozy i nie stanowi również o niezdolności do pracy. W konkluzji biegli sądowi wskazali, że badana jest nadal okresowo, częściowo niezdolna do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji od daty ustania poprzedni..., poprzedniego świadczenia, to jest od 1 czerwca 2014 roku do 30, do czerwca 2017 roku, a przyczyną jest stan układu psychicznego.
Biegli zgodzili się z orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS, natomiast nie zgodzili się z orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS wskazując, iż dysponowali tymi samymi dowodami, co organ rentowy. Zastrzeżenia do tej opinii zgłosił organ rentowy w piśmie procesowym z 25 czerwca 2015 roku. Z opinią biegłych na karcie sze...,15, 17 akt sprawy or...., organ rentowy kwestionował na postawie stanowiska przewodniczącego komisji lekarskiej ZUS. Wskazując, iż ubezpieczona pomimo rozpoznanych przez biegłych zaburzeń depresyjnych i lękowych jest aktywna zawodowo.
Pracuje w pełnym, na pełnym etacie, jako pracownik ochrony, a biegli nie wykazali cech ostrej psychopatologii, a ponadto w okresach nasilenia objawów ubezpieczona może korzystać ze zwolnień lekarskich. Dlatego organ rentowy wnosił o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej, a po zapoznaniu się z zastrzeżeniami opinii uzupełniającej w celu odniesienia się przez biegłych do zastrzeżeń zgłoszonych w piśmie procesowym organu rentowego, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o oddalenie odwołania. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę uznał, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy wystarcza do wydania w niej stanowczego rozstrzygnięcia.
Zastrzeżenia organu rentowego, ograniczył się praktycznie do lakonicznej, dwuzdaniowej wypowiedzi i do zakwestionowania opinii biegłych z powodu tego, że nie występuje u ubezpieczonej ostra psychopatologia. Zdaniem Sądu Okręgowego bie..., opinia biegłych sądowych w sposób rzetelny, merytoryczny i wszechstronny zanalizowała stan zdrowia ubezpieczonej. Wskazać, bowiem należy, że ubezpieczona posiada kwalifikacje zawodowe pracownika umysłowego. Przez wiele lat pracowała w (...), na stanowisku referenta, czy referendarza. Wskazują na to dowody zebrane w aktach rentowych, dowody z dokumentów.
Biegli sądowi oc..., sporządzając własną opinię, uwzględnili te kwalifikacje zawodowe, które posiadała ubezpieczona. Stan psychiczny ubezpieczonej nie uległ poprawie w stosunku do poprzedniego postępowania orzeczniczego w okresie, gdy ubezpieczona posiadała prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Biegli sądowi stwierdzili u badanej po 1-e, okresowe myśli rezygnacyjne, po 2-ie, obniżone funkcje uwagi i pamięci, i po 3-e, nastrój i napęd psychoruchowy nieco obniżony. Zdaniem biegłych sądowych ubezpieczona nie jest w pełni zdolna do pracy umysłowej, którą wykonywała przez wiele lat zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji zawodowych.
Organ rentowy twierdząc, iż ubezpieczona pomimo rozpoznanych przez biegłych zaburzeń depresyjnych i lękowych jest aktywna zawodowo, pracuje na pełnym etacie, jako pracownik ochrony, nie dostrzegał, iż ubezpieczona zacho..., w ramach zachowanej zdolności do pracy zdobywa środki utrzymania pracując, jako pracownik ochrony. Praca ta nie jest zgodna z poziomem posiadanych kwalifikacji zawodowych. W ocenie Sądu Okręgowego, do stwierdzenia, wbrew stanowisku organu rentowego, częściowej niezdolności do pracy ubezpieczonej, nie jest konieczne wystąpienie u niej cech ostrej psychopatologii.
Biegli sądowi, bowiem stwierdzili u niej tylko częściową niezdolność do pracy podkreślając, że ubezpieczona leczy się od 2000 oste..., 8-ego roku systematycznie psychiatrycznie. W tej sytuacji Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku organu rentowego, gdyż zmierzałby on tylko do przedłużenia postępowania w sytuacji, gdy mogło ono zostać merytorycznie zakończone. Zgodnie z artykułem 57-ym ustępem 1-ym renta z t..., Ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych tekst jednolity Dziennik Ustaw z 2015 roku pozycja 748, renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie warunki wskazane w punktach od 1 do 3 ustępu 1-ego tego przepisu, w szczególności, jeżeli jest niezdolny do pracy.
W niniejszej sprawie spełnienie pozostałych przesłanek przez ubezpieczoną do nabycia prawa do renty nie było kwestionowane przez organ rentowy. Dlatego przywołać jeszcze w tym miejscu należy, iż przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się po 1-e, stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, po 2-e, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania za, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne.
Tak stanowi artykuł 13-y ustęp 1-y Ustawy emerytalno rentowej. Biegli sądowi wskazali, iż ze względu na stan psychiczny ubezpieczona będzie miała trudności w przekwalifikowaniu orzekając, iż jest ona częściowo niezdolna do pracy od 1 czerwca 2014 roku do czerwca 2017 roku. Dlatego na podstawie artykułu 477 ze znaczkiem 14 paragraf 2 Kodeksu postępowania cywilnego, w związku z artykułem 57-ym, 58-ym, 12-ym i 13-ym Ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres orzeczony przez biegłych sądowych.
Z uwagi na to, iż, jak wskazali biegli w opinii z 15 kwietnia 2015 roku oraz, jak wynika z okoliczności sprawy, organ, or..., organy orzecznicze Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dysponowały tym samym materiałem dowodowym, który był także do dyspozycji biegłych sądowych, wystąpiła podstawa do orzeczenia o odpowiedzialności, o ponoszeniu odpowiedzialności przy orga..., przez organ rentowy, o której mowa w artykule 118 ustęp 1a Ustawy. Wskazać, bowiem należy, że za wadliwe orzeczenie komisji lekarskiej ZUS odpowiedzialność ponosi organ rentowy w sytuacji, gdy biegli sądowi dysponowali tym samym materiałem lekarskim i dowodowym.
Podkreślić należy, że orzeczenie lekarza orzecznika wydane w niniejszej sprawie stwierdzało częściową niezdolność do pracy, zgodnie z opinią biegłych. Na tym wygłoszenie uzasadnienia zakończono.