Court dismissed appeal against contact modification due to father's repeated drunk driving endangering child's safety.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal regarding a modification of contact arrangements with a minor child. The mother argued the father's alcohol abuse and violation of driving bans made weekend visits dangerous, warranting supervised daytime meetings only. The court upheld the lower court's decision, noting the father's repeated drunk driving and refusal to obey court orders created a direct threat to the child's life and health.
Legislator headnote
AI generatedArt. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.; The court may restrict parental contact with a minor when the parent's behavior, such as repeated drunk driving, poses a direct threat to the child's safety, prioritizing the child's best interests over parental rights.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Cz 447/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Słupsku, IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Jastrzębski Sędziowie SO: Elżbieta Jaroszewicz (spr.), Jolanta Deniziuk po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2013 r. w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. O. z udziałem J. K. o zmianę kontaktów z małoletnim M. K. w przedmiocie udzielenia zabezpieczenia na skutek zażalenia uczestnika J. K. na postanowienie Sądu Rejonowego w Chojnicach z dnia 24 maja 2013 r., sygn. akt III Nsm 69/13 postanawia: oddalić zażalenie. IV Cz 447/13
UZASADNIENIE
Ugodą zawartą w dniu 2 kwietnia 2013 roku przed Sądem Rejonowym w Chojnicach w sprawie sygn. III Nsm 174/10, uregulowano kontakty J. K.z jego małoletnim synem M. K. urodzonym (...)w następujący sposób: ojciec dziecka J. K.w okresie do 30 września 2012 roku miał się spotykać z synem w pierwszą i trzecią sobotę każdego miesiąca oraz w pierwszą i trzecią niedzielę każdego miesiąca, w miejscu zamieszkania matki dziecka, tj. N.nr 1, natomiast w okresie od 1 października 2012 roku do 31 grudnia 2012 roku spotkania w pierwszą sobotę miesiąca miały się odbywać w miejscowości B.nr (...), gm.
S., a spotkania w pierwszą niedzielę miesiąca, trzecią sobotę miesiąca i trzecią niedzielę miesiąca - w N., następnie w okresie od 1 stycznia 2013 roku do 31 marca 2013 roku spotkania w pierwszą sobotę i pierwszą niedzielę miesiąca miały się odbywać w miejscowości B.nr (...) przy czym ojciec dziecka miał odbierać syna z jego miejsca zamieszkania w sobotę rano oraz w niedzielę rano, a zawozić syna do jego miejsca zamieszkania w sobotę wieczorem oraz w niedzielę wieczorem, a spotkania w trzecią sobotę miesiąca i trzecią niedzielę miesiąca będą miały mieć miejsce w N., później w okresie od 1 kwietnia 2013 roku spotkania w pierwszą sobotę i pierwszą niedzielę miesiąca miały mieć miejsce w miejscowości B., przy czym ojciec dziecka miał odbierać syna z jego miejsca zamieszkania w sobotę rano i zawieźć go do jego miejsca zamieszkania w niedzielę wieczorem, a spotkania w trzecią sobotę miesiąca i trzecią niedzielę miesiąca miały mieć miejsce w N., zaś matka dziecka zobowiązała się nie utrudniać powyższych kontaktów oraz wydawać dziecko ojcu.
Wnioskodawczyni D. O. wniosła o zmianę kontaktów uczestnika postępowania J. K. z małoletnim synem M. K., ustalonych opisaną wyżej ugodą sądową z dnia 2 kwietnia 2012 roku. Nadto domagała się udzielenia zabezpieczenia w ten sposób, by uczestnik postępowania spotykał się z dzieckiem w pierwszą sobotę i pierwszą niedzielę miesiąca, w godzinach od 14:00 do 18:00 w miejscu zamieszkania matki dziecka, w jej obecności. W uzasadnieniu swojego stanowiska podała m.in., że aktualnie realizacja ugody, na podstawie której J. K. miał zabierać syna na noc do siebie, jest praktycznie niemożliwa, gdyż uczestnik nadużywa alkoholu i mimo odebrania prawa jazdy nadal prowadzi samochód.
W ocenie wnioskodawczyni takie postępowanie świadczy o jego nieodpowiedzialności i stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia dziecka. Uczestnik postepowania J. K. wniósł o oddalenie wniosku o udzielenie zabezpieczenia argumentując m.in., że twierdzenia wnioskodawczyni są pozbawione odniesienia do relacji uczestnika z dzieckiem i mają jedynie na celu dalsze utrudnienie kontaktów. Podkreślił, że nie jest on i nie był osobą uzależnioną od alkoholu, ani innych używek, a prowadząc działalność gospodarczą i utrzymując kontakty z klientami nie może sobie pozwolić na regularne spożywanie alkoholu.
Ponadto wskazał, że wnioskodawczyni utrudnia mu kontakty z synem zmieniając godziny i dni spotkań, lekceważy kierowanie wobec niej uwagi i nigdy nie informuje syna, że danego dnia odwiedzi go ojciec, przez co dziecko jest zaskakiwane jego przyjazdami. Uczestnik stwierdził ponadto, że sprzeczne z interesem dziecka jest żądanie, by jego kontakty z ojcem odbywały się jedynie w obecności matki, która podczas takich spotkań czyni negatywne i krytyczne uwagi pod jego adresem. Na rozprawie w dniu 24 maja 2013 roku wnioskodawczyni zmodyfikowała wniosek o udzielenie zabezpieczenia tak, by kontakty uczestnika z dzieckiem, na czas trwania postępowania, miały miejsce w pierwszą i trzecią sobotę miesiąca, w godzinach od 10:00 do 18:00, poza miejscem zamieszkania matki i dziecka.
Postanowieniem z dnia 24 maja 2013 roku Sąd Rejonowy w Chojnicach udzielił zabezpieczenia ustalając, że na czas trwania postępowania, kontakty J. K. z jego małoletnim synem M. K. urodzonym (...) będą miały miejsce w pierwszą i trzecią sobotę każdego miesiąca oraz w pierwszą i trzecią niedzielę każdego miesiąca, w godzinach od 10:00 do 18:00, poza miejscem zamieszkania dziecka i jego matki D. O. (punkt 1 sentencji) i oddalił wniosek w pozostałym zakresie (punkt 2 sentencji). Sąd I instancji uznał, że wnioskodawczyni uprawdopodobniła roszczenie i interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia.
Stwierdził, że z zebranych do tej pory dowodów, a także z wyjaśnień D. O. oraz J. K. wynika, iż obecnie uczestnik nie realizuje prawidłowo kontaktów ze swoim małoletnim synem M., co prowadzi do ciągłego konfliktu z matką dziecka. Przede wszystkim uczestnik nie przestrzega zastosowanego wobec niego sądowego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, orzeczonego na skutek popełnienia przestępstwa prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości. Takie postępowanie prowadzi do niepożądanych zachowań syna, wzbudzając w nim negatywne emocje, niewłaściwe z punktu prawidłowego rozwoju psychicznego dziecka.
Matka dziecka słusznie zaś obawia się nieodpowiedzialności uczestnika, który swoim postępowaniem (kierowanie samochodem pod wpływem alkoholu i wbrew sądowemu zakazowi prowadzenia pojazdów) może bezpośrednio zagrozić bezpieczeństwu ich małoletniego dziecka. Sąd Rejonowy stwierdził, że w świetle powyższych ustaleń, a także konfliktu między rodzicami M., dotychczasowy sposób kontaktów uczestnika z małoletnim synem należy na czas trwania postępowania zmodyfikować, by ograniczały się do kontaktów w pierwszą i trzecią sobotę każdego miesiąca oraz w pierwszą i trzecią niedzielę każdego miesiąca, w godzinach od 10:00 do 18:00, poza miejscem zamieszkania dziecka i jego matki, z wyłączeniem noclegów małoletniego poza miejscem zamieszkania.
W pozostałym zakresie wniosek o udzielenie zabezpieczenia został oddalony, jako zbyt daleko idący. Uczestnik postępowania J. K. zaskarżył powyższe orzeczenie zażaleniem, domagając się jego zmiany i oddalenia wniosku o zabezpieczenie, ewentualnie jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że wydane orzeczenie jest sprzeczne z dobrem dziecka, gdyż ograniczając mu możliwość kontaktu z ojcem, uniemożliwia jednocześnie budowanie z nim trwałych i silnych więzi emocjonalnych.
Podniósł, że możliwość spędzania z synem weekendowych nocy, zwłaszcza w porze letniej, kiedy to dni są dłuższe, a możliwości wspólnego spędzania czasu szersze, wpłynęłaby pozytywnie ich wzajemne relacje. Nadto podniósł, że nie jest już objęty zakazem prowadzenia pojazdów i nigdy nie naraził syna na niebezpieczeństwo. W odpowiedzi na zażalenie wnioskodawczyni wniosła o jego oddalenie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zasygnalizować, ze Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia oraz dokonał słusznych rozważań prawnych, które legły u podstaw wydania orzeczenia zaskarżonego aktualnie przez uczestnika postępowania J. K.. Zgodnie z art. 730 § 1 k.p.c., w każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. W myśl z kolei art. 755 § 1 pkt 4 k.p.c. jeżeli przedmiotem zabezpieczenia nie jest roszczenie pieniężne, sąd udziela zabezpieczenia w taki sposób, jaki stosownie do okoliczności uzna za odpowiedni, nie wyłączając sposobów przewidzianych do zabezpieczenia roszczeń pieniężnych.
W szczególności sąd może uregulować sposób roztoczenia pieczy nad małoletnimi dziećmi. Jak z kolei stanowi art. 113 5 k.r.o., sąd opiekuńczy może zmienić rozstrzygnięcie w sprawie kontaktów, jeżeli wymaga tego dobro dziecka. Należy mieć na uwadze, że zaskarżonym orzeczeniem Sąd I instancji tymczasowo nakreślił ramy prawne umożliwiające wykonywanie, przysługującego skarżącemu i jego małoletniemu synowi, prawa do wzajemnych kontaktów. Tym samym, niejako usankcjonował możliwość rozbudowywania, podtrzymywania i pielęgnowania przez wymienionych wzajemnej więzi emocjonalnej, która stanowi istotny element w procesie wychowywania oraz kształtowania osobowości i psychiki dziecka.
Sąd Rejonowy kierował się przy tym przede wszystkim dobrem małoletniego M., które z jednej strony wymaga zapewnienia mu w jak najszerszym zakresie styczności z ojcem, z drugiej zaś wyeliminowania sytuacji, które stwarzałyby jakiekolwiek zagrożenie dla jego życia i zdrowia. Bezsprzecznie skarżący J. K. został w październiku 2012 roku prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości (wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 2 października 2012 roku, sygn. II K 1051/12). Sąd wymierzył mu z tego tytułu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na okres 2 lat, dodatkowo orzekając środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku.
J. K. nie stosował się do orzeczonego zakazu, skutkiem czego wyrokiem nakazowym z dnia 22 maja 2013 roku, wydanym w sprawie sygn. II K 348/13, został przez Sąd Rejonowy w Chojnicach skazany za przestępstwo z art. 244 k.k., tj. za kierowanie w dniu 3 lutego 2013 r. w C. na ulicy (...) samochodem marki S. o nr. rej. (...), mimo orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów. W świetle powyższego, Sąd I instancji słusznie uznał, że uczestnik postępowania wykazuje się w ostatnim czasie nagannym zachowaniem, łamiąc podstawowe zasady ruchu drogowego i stwarzając bezpośrednie zagrożenie dla życia zdrowia swojego, jak i innych osób.
Co więcej, lekceważy prawomocny wyrok karny i wbrew orzeczonemu nim zakazowi, porusza się, jako kierowca samochodem osobowym. Pomijając aspekt braku poszanowania dla obowiązującego porządku prawnego i orzeczeń organów wymiaru sprawiedliwości, podkreślić należy, że J. K. – jako kierowca - stanowi poważne zagrożenie dla małoletniego M.. Jak bowiem wynika z zebranego dotychczas materiału dowodowego, zabierając syna na weekend z domu matki, skarżący prawdopodobnie woził go prywatnym samochodem mimo odebrania mu uprawnień do kierowania pojazdami.
Na tym etapie postępowania – wobec zarzutów wnioskodawczyni - nie można również wykluczyć, że mógł w tym czasie być pod wpływem alkoholu. Przywołane okoliczności zbada Sąd Rejonowy, w toku postępowania o zmianę orzeczenia w przedmiocie uregulowania kontaktów. Na etapie postępowania o udzielenie zabezpieczenia, budzą one jednak na tyle poważne wątpliwości, że uzasadnionym było ograniczenie kontaktów uczestnika z synem do ściśle określonych ram czasowych i wykluczenie możliwości zabierania małoletniego na wspólny weekendowy nocleg.
Sąd II instancji oceniając okoliczności sprawy nie dążył do zaspokojenia osobistych ambicji któregoś z rodziców małoletniego M.. Kierował się naczelną w tym zakresie zasadą dobra dziecka, ważąc jego interes w obliczu argumentacji rodziców. Należy podkreślić, że orzeczenie w przedmiocie udzielenia zabezpieczenia ma jedynie charakter tymczasowy. Jego zadaniem jest uregulowanie kontaktów skarżącego z synem do czasu wyjaśnienia przez Sąd I instancji wszystkich istotnych okoliczności sprawy i wydania ostatecznego rozstrzygnięcia.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.