Appeal court reduced combined sentences for multiple crimes by applying cumulative rules instead of absorption due to strict factual connection.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially granted the appeal by reducing the combined prison sentences imposed by the first-instance court. The defendant argued that the sentences were disproportionate and should have been calculated using the absorption principle, but the court found the crimes too closely linked in time and nature to warrant such leniency. Consequently, the court applied cumulative sentencing rules while acknowledging the defendant's positive behavior and prior disciplinary record.
Legislator headnote
AI generatedArt. 437 k.p.k.; Art. 438 k.p.k.: When multiple crimes are committed within a strict factual connection, the court must weigh the preventive effect of the penalty, often rejecting the absorption principle in favor of cumulative sentencing if the number of offenses suggests a disregard for previous warnings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygnatura akt VI Ka 807/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Piotr Mika Sędziowie SSO Bożena Żywioł (spr.) SSO Dariusz Prażmowski Protokolant Barbara Szkabarnicka przy udziale Krystyny Marchewki Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 r. sprawy Ł. K. (1) ur. (...) w C. syna K. i B. w przedmiocie wydania wyroku łącznego na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 11 czerwca 2015 r. sygnatura akt III K 1377/14 na mocy art. 437 kpk, art. 438 kpk, art. 624 § 1 kpk 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - obniża wymiar kary łącznej z punktu 1 do 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, - obniża wymiar kary łącznej z punktu 3 do 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, 2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
3. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. L. N. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony skazanego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
4. zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa. VI Ka 807/15
UZASADNIENIE
Od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 11 czerwca 2015r., sygn.akt III K 1377/14, apelację wniósł obrońca skazanego Ł. K. (1). Zaskarżył orzeczenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze zarzucając rażącą niewspółmierność obu kar łącznych orzeczonych przez Sąd Rejonowy, które ukształtowano z zastosowaniem zasad bardziej zbliżonych do zasady kumulacji, to jest bez uwzględnienia postawy sprawcy oraz jego właściwości i warunków osobistych. W oparciu o taki zarzut obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez wymierzenie skazanemu kar łącznych z zastosowaniem całkowitej i pełnej absorpcji ewentualnie uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy częściowo uwzględnił apelację, czego skutkiem była zmiana zaskarżonego wyroku polegająca na obniżeniu wymiaru obu kar łącznych pozbawienia wolności, odpowiednio: z 4 lat i 6 miesięcy do 3 lat i z 6 lat do 3 lat i 6 miesięcy. Zmiana ta była konsekwencją uznania przez sąd ad quem, że sąd pierwszej instancji w stopniu niewystarczającym uwzględnił związek podmiotowo-przedmiotowy pomiędzy czynami skazanego, które pozostawały w zbiegach realnych Tymczasem związek ten jest na tyle ścisły, zarówno gdy chodzi o ramy czasowe przestępczej działalności Ł.
K. (1), jak i rodzaj dóbr chronionych naruszonych czynami oskarżonego, a także sposób działania skazanego /tożsamość kwalifikacji prawnej występków/, że nie ulega wątpliwości, iż wszystkie popełnione przez niego przestępstwa / w ramach każdego z dwóch ustalonych zbiegów realnych/ należy traktować jako swoistą całość, co winno mieć istotny wpływ na rozmiar orzekanych za zbiegające się przestępstwa kar łącznych. Wzgląd na powyżej naprowadzone okoliczności uzasadniał, w ocenie sądu odwoławczego, wydatne obniżenie wymiaru obu kar łącznych, zwłaszcza, że z opinii o skazanym wynika, iż podczas odbywania kary zachowuje się on pozytywnie, był wielokrotnie nagradzany, a jednocześnie nie wymierzono mu kar dyscyplinarnych i nie przeprowadzano z nim rozmów dyscyplinujących, wziął udział w programach organizowanych w jednostce penitencjarnej, jest zatrudniony nieodpłatnie, wykazuje krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw, obecnie przebywa w zakładzie typu półotwartego.
Wszystko to świadczy o skazanym pozytywnie i wskazuje na prawidłowy przebieg procesu resocjalizacji. Sąd odwoławczy nie znalazł natomiast podstaw do ukształtowania kar łącznych w oparciu o postulowaną w środku odwoławczym, najkorzystniejszą dla skazanego zasadę - zasadę absorpcji. Decydujące znaczenie przy wymiarze kary łącznej ma wzgląd na prewencyjne oddziaływanie kary, w znaczeniu prewencji ogólnej i indywidualnej. Popełnienie większej ilości przestępstw jest istotnym czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektyw absorpcji /wyrok SA w Warszawie z 12.07.2000r.
II Aka 171/00/. Skoro skazany dopuścił się szeregu przestępstw /grupy obejmują odpowiednio 21 i 10 czynów pozostających w realnym zbiegu/, to nie ulega wątpliwości, że stosowanie zasady absorpcji jest wykluczone. Kolejnym argumentem przemawiającym przeciwko orzeczeniu kar łącznych w wysokości odpowiadającej rozmiarowi najwyższych kar jednostkowych jest to, że w stosunku do skazanego w przeszłości wydano już, i to dwukrotnie, wyrok łączny. Dopuszczenie się przez Ł. K. następnych przestępstw oznacza, że skazany zlekceważył pierwsze i kolejne ostrzeżenie, jakim było orzeczenie kary łącznej w poprzednich wyrokach łącznych, oznaczających w praktyce łagodniejsze potraktowanie sprawcy.
Taka postawa skazanego musiała znaleźć wyraz przy kształtowaniu kar łącznych orzekanych w niniejszej sprawie - to jest za kolejne grupy przestępstw pozostających w zbiegu realnym i przemawiała przeciwko stosowaniu zasady absorpcji. Dlatego też wniosek apelacji obrońcy skazanego nie został uwzględniony. Przebywanie skazanego w zakładzie karnym uzasadniało zwolnienie go od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego.