Legislator Case Law & Legislation
VI C 1680/15 AI generated

Court dismissed plaintiff's claim for debt transfer as plaintiff lacked standing to sue the defendant.

Case Number VI C 1680/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's motion for a payment order and subsequent lawsuit regarding a debt transfer. The plaintiff alleged it acquired a claim from the original creditor, but the contract between the defendant and the original creditor did not list the plaintiff as a party. Consequently, the court found no legal basis for the plaintiff to assert standing to enforce the debt.

Legislator headnote

AI generated

Art. 509 k.c.; Art. 750 k.c.; Art. 6 k.c.: A creditor must prove they hold the specific claim being enforced; a debt transfer agreement is invalid if the assignee is not a party to the original contract and no succession occurred.

Keywords

AI generated
debt transfer standing to sue assignment of claim contractual privity payment order dismissal legal standing succession of rights

Cited Legislation

AI generated
Art. 509 k.c.
W konsekwencji okoliczności przedstawione przez Powoda w pozwie nie dawały podstawy do oceny prawnej, że roszczenie Powoda względem Pozwanej jest zasadne, skoro nie ma podstaw do przyjęcia, iż Powód nabył wierzytelność z umowy nr (...) ( art. 509 k.c.).
Art. 750 k.c.
Na mocy tej umowy – przy powyższych ustaleniach – nie ma podstawy prawnej do przyjęcia, iż doszło do przelewu wierzytelności z umowy nr (...) (art. 750 k.c. o świadczenie usług) w stosunku do Pozwanej, na rzecz Powoda.
Art. 6 k.c.
Nie zostały przedstawione twierdzenia i dowody na to wskazujące ( art. 6 k.c.) W konsekwencji w świetle niewykazania legitymacji czynnej do dochodzenia roszczenia z umowy nr (...) w ramach przedstawionych twierdzeń ( art.
Art. 339 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 339 § 1 k.p.c. jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny.
Art. 98 k.p.c.
Zgodnie bowiem z art. 98 k.p.c. to strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
art. 485 k.p.c
W związku z uznaniem, iż brak podstaw do wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym ( faktury nie są podpisane przez pozwaną, art. 485 k.p.c.) jak i w postępowaniu upominawczym ( dane na k.
art. 339 k.p.c
Powód nie stawił się również, wobec czego Przewodnicząca stwierdziła, iż stosownie do art. 339 k.p.c.
art. 245 k.p.c
15-18 – art. 245 k.p.c.).
art. 230 k.p.c
nie budził wątpliwości, art. 230 k.p.c.).
art. 227 k.p.c
Ustalenia faktyczne poczyniono w granicach faktów istotnych dla rozstrzygnięcia – art. 227 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI C 1680/15

UZASADNIENIE

wyroku zaocznego z dnia 7 października 2015 r. Pozwem z datą 12.06.2015 r. skierowanym przeciwko A. M. (1), (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. reprezentowana przez Pełnomocnika procesowego wniosła o zasądzenie nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym, także w przypadku złożenia zarzutów, kwoty 500 zł wraz z ustawowymi odsetkami od następujących kwot: - od kwoty 50 zł od dnia 18.04.2013 r. do dnia zapłaty - od kwoty 50 zł od dnia 17.05.2013 r. do dnia zapłaty - od kwoty 50 zł od dnia 17.06.2013 r. do dnia zapłaty - od kwoty 50 zł od dnia 17.07.2013 r. do dnia zapłaty - od kwoty 300 zł od dnia 20.03.2015 r. do dnia zapłaty, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego i opłatą skarbową od pełnomocnictwa według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazano, iż (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w miejscowości B. w dniu 30.04.2015 r. dokonała na rzecz (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. przelewu wierzytelności przysługującej jej w stosunku do Pozwanej, o czym Pozwana została poinformowana pismem z dnia 30.04.2015 r. Pozwana w dniu 11.05.012 r. zawarła z Cedentem umowę nr (...), w której zleciła wykonanie usługi świadczenia dostępu do Internetu. Strony w umowie uzgodniły m.in. okres obowiązywania umowy w okresie od dnia 11.05.2012 r. do dnia 11.05.2013 r. oraz miesięczną opłatę abonamentową w kwocie 50 zł.

Zleconą usługę (...) wykonał prawidłowo i w całości. Pozwana nie zgłaszała żadnych uwag ani zastrzeżeń. W związku z powyższym Cedent wystawił pozwanego nastające faktury VAT o numerach: (...) opiewające na łączną kwotę 200 zł. Zgodnie zaś z § 1 pkt 3 umowy Cedent wystawił Pozwanej notę obciążeniową na kwotę 300 zł za niewywiązanie się z umowy. W związku z powyższym Pozwana zobowiązana jest do zapłaty łącznej kwoty 500 zł. Pozwana w umowie zaakceptowała również cenę usługi, zatem jej podpis na umowie stanowi uznanie długu co do zasady i wysokości i stanowi podstawę do wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym.

Pozwana nie uregulowała swojego zobowiązania pomimo wystawienia faktur, noty obciążeniowej oraz wezwania do zapłaty. Do pozwu dołączono umowę nr (...), która nie została podpisana przez (...) sp. z o.o., ale tylko przez osoby fizyczne m.in. (...) (k. 11) (pozew z załącznikami, k. 1-23). W związku z uznaniem, iż brak podstaw do wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym ( faktury nie są podpisane przez pozwaną, art. 485 k.p.c.) jak i w postępowaniu upominawczym ( dane na k. 11 w świetle twierdzeń pozwu – art. 499 pkt 1 i 2 k.p.c.) zarządzono zakreślenie sprawy w repertorium Nc i wpisanie jest do C - postępowanie uproszczone, wyznaczenie rozprawy oraz doręczenie odpisu pozwu pozwanej i zakreśleniem jej terminu 14 dni do złożenia odpowiedzi na pozew (zarządzenie z dnia 06.07.2015 r., k. 25).

Odpis zarządzenia został pozwanej doręczony w dniu 27.07.2015 r. ( k. 34). Nie wpłynęła odpowiedź na pozew. Na rozprawie w dniu 07.10.2015 r. Pozwana nie stawiła się, prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy. Powód nie stawił się również, wobec czego Przewodnicząca stwierdziła, iż stosownie do art. 339 k.p.c. rozprawa zostanie przeprowadzona zaocznie (protokół rozprawy z dnia 07.10.2015 r., k. 35). Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny. W dniu 11.05.2012 r. w miejscowości B. doszło do podpisania pomiędzy C.

Z. prowadzącym działalność pod firmą (...) nr NIP (...) a A. M. (1) umowy nr (...) o świadczenie dostępu do Internetu. W umowie tej A. M. zobowiązała się względem C. Z. do zapłaty za świadczone usługi świadczenie abonamentowego w kwocie po 50 złotych miesięcznie do 10 – dnia każdego miesiąca. Nadto A. M. zobowiązała się względem C. Z. do zapłaty kwoty 300 złotych w przypadku zerwania umowy przed terminem jej trwania (okoliczność niesporna, niebudząca wątpliwości z art. 339 k.p.c. a nadto umowa, k. 11, k. 14art. 245 i 230 k.p.c.).

W dniu 30.04.2015 r. w W.doszło do podpisania pomiędzy (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą w W.(jako Cedentem) nr NIP (...)a (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą w W.(jako Cesjonariusz) umowy przelewu wierzytelności nr (...). Cedent wskazał na wierzytelność względem A. m. wskazując na faktury na kwoty 4x50 złotych i notę obciążeniową na kwotę 300 złotych (umowa cesji, k. 9, art. 245 k.p.c.). W dniu 30.04.2015 r. (...) sp. z o.o.z siedzibą w W.skierowała do A. M.pismo o sprzedaży wierzytelności (okoliczność niesporna, sam fakt podpisania umowy o tej treści – art. 245 k.p.c. nie budził wątpliwości, a nadto pismo, k. 10, art. 245 k.p.c.). (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. wystawiła A.

M. (1) następujące faktury: w dniu 02.04.2013 r. fakturę VAT nr (...) na kwotę 50 zł z terminem płatności do dnia 17.04.2013 r. za usługę dostępu do Internetu w miesiącu kwietniu, fakturę VAT nr (...) na kwotę 50 zł z terminem płatności do dnia 16.05.2013 r. za usługę dostępu do Internetu w miesiącu maju, fakturę VAT nr (...) na kwotę 50 zł z terminem płatności do dnia 16.06.2013 r. za usługę dostępu do Internetu w miesiącu czerwcu, fakturę VAT nr (...) na kwotę 50 zł z terminem płatności do dnia 16.07.2013 r. za usługę dostępu do Internetu w miesiącu lipcu (k. 15-18 – art. 245 k.p.c.).

W dniu 12.03.2015 r. w.w. Spółka wystawiła notę obciążeniową na kwotę 300 zł za zerwanie umowy abonenckiej nr (...) z 7-dniowym terminem płatności (nota obciążeniowa, k. 19, art. 245 k.p.c., sam fakt wystawienia faktur i noty o tej treści w granicach art. 245 k.p.c. nie budził wątpliwości). Pismem z dnia 27.09.2013 r. (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. wezwała A. M. (1) do zapłaty kwoty 216,42 zł (wezwanie do zapłaty, k. 20, sam fakt sporządzenia wezwania nie budził wątpliwości w granicach art. 245 k.p.c.). Pismem z dnia 30.04.2015 r. (...) sp. z o.o. w W. wezwała A.

M. (1) do zapłaty kwoty 553,87 zł. A. M. (1) na żadne z pism nie odpowiedziała i nie dokonała zapłaty na rzecz (...) sp. z o.o. ani an rzecz (...) sp. z o.o. (wezwanie do zapłaty, k. 22, sam fakt sporządzenia wezwania o tej treści w granicach art. 245 k.p.c. nie budził wątpliwości, art. 230 k.p.c.). Ustalenia faktyczne poczyniono w granicach faktów istotnych dla rozstrzygnięcia – art. 227 k.p.c. i w granicach twierdzeń o faktach podniesionych w pozwie. Sama treść dokumentów prywatnych tj. fakt ich sporządzenia o danej treści nie budził wątpliwości w granicach art. 245 k.p.c. i 339 k.p.c. W ramach art. 339 k.p.c. budziły wątpliwości twierdzenia a de facto ocena, iż stroną umowy nr (...) z Pozwaną był Cedent tzn. (...) sp. z o.o.

W pozwie tego twierdzenia dodatkowo niewyjaśniono, a stawało ono w oczywistej sprzeczności z danymi na umowie nr (...). Na tej umowie nie ma danych spółki (...), różnica dotyczy także oznaczeń w numerze NIP. Nie ma żadnych informacji w pozwie, jak i załączonych dokumentach z jakich okoliczności miałoby wynikać ewentualne – jeśli w ogóle – następstwo prawne pomiędzy C. Z. a (...) sp. z o.o. Tych twierdzeń o zdarzeniach które ewentualnie miały miejsce zabrakło w pozwie, aby legitymacja po stronie Powoda czy podstawa do wystawiania faktur przez (...) sp. z o.o. z umowy (...) - nie budziły wątpliwości.

W sprawie przedstawiono jedynie twierdzenia o następstwie miedzy Powodem a spółką (...) sp. z o.o. a tak spółka nie widnieje na umowie nr (...). Tej okoliczności Sad nie mógł ustalić w granicach przedstawionych twierdzeń przez Powoda, a twierdzenie iż Cedent był stroną umowy nr (...) nie mogło być uznane za prawdziwe ( art. 3 k.p.c.) skoro na umowie nr (...) dane Cedenta nie widnieją. W konsekwencji na podstawie art. 245 k.p.c., 230 k.p.c. i w granicach twierdzeń niebudzących wątpliwości – art. 339 k.p.c. Sąd Rejonowy ustalił stan faktyczny, jak wyżej.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje. Powództwo w niniejszej sprawie zostało oparte na twierdzeniu o zobowiązaniu Pozwanej do spełnienia świadczenia pieniężnego z tytułu umowy o świadczenie usług dostępu do Internetu nr (...) Powodowi jako następcy prawnemu pierwotnego wierzyciela – (...) sp. z o.o. w W.. Zgodnie z art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby to się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. § 2 stanowi, iż wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, a w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.

W sprawie niniejszej Powód zawarł umowę przelewu wierzytelności z (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.. Na mocy tej umowy – przy powyższych ustaleniach – nie ma podstawy prawnej do przyjęcia, iż doszło do przelewu wierzytelności z umowy nr (...) (art. 750 k.c. o świadczenie usług) w stosunku do Pozwanej, na rzecz Powoda. Powód bowiem zawarł umowę przelewu z podmiotem – Spółką, która nie była stroną umowy nr (...), co wynika wprost z treści tej umowy, której kserokopię złożył sam Powód. Umowę nr (...) Pozwana zawarła z C.

Z. ( k. 11-14). Ani z twierdzeń pozwu, ani z załączonej dokumentacji nie wynikają żadne zdarzenia, które dawałyby podstawę do przyjęcia, iż (...) sp. z o.o. jest następcą prawny C. Z. w ramach sukcesji uniwersalnej czy singularnej. W konsekwencji okoliczności przedstawione przez Powoda w pozwie nie dawały podstawy do oceny prawnej, że roszczenie Powoda względem Pozwanej jest zasadne, skoro nie ma podstaw do przyjęcia, iż Powód nabył wierzytelność z umowy nr (...) ( art. 509 k.c.). Aby doszło do nabycia wierzytelności, zbywcy musi przysługiwać ta wierzytelność, a to nie wynika z twierdzeń i dowodów przedstawionych przez Powoda.

Okoliczność, iż Pozwana nie złożyła odpowiedzi na pozew i nie zajęła stanowiska także na rozprawie niestawiając się na nią, nie stanowi sama w sobie podstawy do wydania wyroku uwzględniającego powództwo. Twierdzenia pozwu nie mogą bowiem budzić wątpliwości i nadto te twierdzenia muszą wpisywać się w przepisy prawa dające podstawę do oceny prawnej zasadności roszczenia w płaszczyźnie podmiotowej i przedmiotowej. Zgodnie z art. 339 § 1 k.p.c. jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny.

W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Jak wskazano wyżej twierdzenie Powoda, iż Cedent był stroną umowy nr (...) jest sprzeczne z zapisami tej umowy, gdzie spółka (...) nie pojawia się. Zatem Sąd Rejonowy nie mógł uznać za prawdziwe twierdzeń, iż po stronie Powoda istnieje roszczenie wobec Pozwanej.

Nie zostały przedstawione twierdzenia i dowody na to wskazujące ( art. 6 k.c.) W konsekwencji w świetle niewykazania legitymacji czynnej do dochodzenia roszczenia z umowy nr (...) w ramach przedstawionych twierdzeń ( art. 509 k.c. w zw. z art. 750 k.c. w zw. z art. 6 k.c., art. 339 k.p.c. in fine) powództwo należało oddalić jak w punkcie I wyroku. W punkcie II Sąd Rejonowy oddalił wniosek Powoda o zasądzenie kosztów procesu. Zgodnie bowiem z art. 98 k.p.c. to strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).

W sprawie niniejszej Sąd powództwo oddalił, zatem stroną przegrywającą proces był właśnie Powód, któremu zwrot kosztów się nie należy. ZARZĄDZENIE (...)