Social security court grants early pension by recognizing vocational training and hazardous work periods as contributory.
Legislator summary
AI generatedThe social security court granted the applicant's appeal, awarding an early pension effective April 1, 2015, and ordering the Social Security Office to pay processing costs. The court found that the applicant's vocational training period constituted contributory time and that specific work at a factory involving waste removal qualified as hazardous work under the law. Consequently, the applicant met the statutory requirements for early retirement, leading the court to modify the previously denied decision.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o systemie ubezpieczeń społecznych: periods of vocational training and work in hazardous conditions are recognized as contributory periods for early pension eligibility if supported by credible evidence and continuity of employment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V U 389/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 września 2015 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Główczyński Protokolant: Magdalena Pańków po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 r. w Legnicy sprawy z wniosku R. Ś. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę na skutek odwołania R. Ś. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 9 marca 2015 r. znak (...) I. zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 9 marca 2015 r. znak (...) w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy R. Ś. prawo do emerytury od dnia 01 kwietnia 2015 roku , II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. na rzecz wnioskodawcy kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt VU 389/15
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 09 marca 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wnioskodawcy R. Ś. prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że ubezpieczony na dzień 10 stycznia 1999 r.: - udowodnił 24 lata, 8 miesięcy i 10 dni okresów składkowych i nieskładkowych wobec wymaganych 25 lat, - udowodnił 9 lat, 8 miesięcy i 29 dni okresów pracy w szczególnych warunkach wobec wymaganych 15 lat, - jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego i nie złożył wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Jednocześnie organ rentowy nie uznał jako pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia od 01 września 1982 r. do 30 czerwca 1988 r. w (...) Przedsiębiorstwie (...), na podstawie świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze z dnia 26 stycznia 2015 r., ponieważ stanowisko pracy nie jest określone ściśle według wykazu, działu, pozycji i punktu powołanych przepisów branżowych. Ponadto brak informacji, czy Zakład (...) w Ś. jest następcą prawnym po (...) Przedsiębiorstwie (...) w L.. Nie uznał także do stażu okresu nauki w Kombinacie Budownictwa (...) w L. na podstawie zaświadczenia z dnia 05 czerwca 1973 r. ze względu na brak indywidualnej umowy o praktyczną naukę zawodu pomiędzy wnioskodawcą a zakładem pracy.
Ponadto brak jest dokładnego okresu trwania nauki. W odwołaniu od powyższej decyzji R. Ś. wniósł o jej zmianę poprzez przyznanie prawa do emerytury. Ubezpieczony nie zaakceptował ustaleń decyzji w zakresie odmowy uwzględnienia w stażu pracowniczym okresu nauki zawodu w (...) oraz nie uznania za wykonywaną w szczególnych warunkach pracy w (...) Oddział Ś., polegającej na oczyszczaniu ścieków i filtrów, wywozie nieczystości stałych i płynnych, pracy na wysypiskach i wylewiskach nieczystości. W odpowiedzi na powyższe odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o jego oddalenie uzasadniając swoje stanowisko jak w zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: R. Ś., ur. (...), na dzień 01.01.1999 r. wykazał 24 lata, 8 miesięcy i 10 dni okresów składkowych i nieskładkowych. W oświadczeniu z dnia 30 marca 2015 r. oświadczył, że jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego i jednocześnie wniósł o przekazanie środków za pośrednictwem ZUS na dochody budżetu państwa. Nadto w ocenie organu rentowego wnioskodawca udowodnił na dzień 01 stycznia 1999 r. okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 9 lat, 8 miesięcy i 29 dni oraz 24 lata, 8 miesięcy i 10 dni okresów składkowych i nieskładkowych.
Organ rentowy nie uznał za pracę w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia od 01 września 1982 r. do 30 czerwca 1988 r. w (...) Przedsiębiorstwie (...), na podstawie świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze z dnia 26 stycznia 2015 r., ponieważ stanowisko pracy nie jest określone ściśle według wykazu, działu, pozycji i punktu powołanych przepisów branżowych. Ponadto brak informacji, czy Zakład (...) w Ś. jest następcą prawnym po (...) Przedsiębiorstwie (...) w L.. Nie uznał ponadto okresu nauki w Kombinacie Budownictwa (...) w L. na podstawie zaświadczenia z dnia 05 czerwca 1973 r., ze względu na brak indywidualnej umowy o praktyczną naukę zawodu pomiędzy wnioskodawcą a zakładem pracy.
Ponadto brak jest dokładnego okresu trwania nauki. (n i e s p o r n e) W okresie do 01 września 1971 r. do 20 czerwca 1973 r. R. Ś. był uczniem Zasadniczej Szkoły (...) Przedsiębiorstwa (...) w L., w zawodzie betoniarz prefabrykacji elementów budowlanych i w tym okresie był zatrudniony w celu nauki zawodu w Kombinacie Budownictwa (...) w L.. W dniu 05 czerwca 1973 r. wnioskodawca złożył przed Zakładową Komisją Kwalifikacyjną egzamin końcowy z zakresu drugiego roku praktycznej nauki w zawodzie betoniarz prefabrykacji elementów budowlanych.
Na podstawie umowy o pracę z dnia 16 czerwca 1973 r. ubezpieczony został zatrudniony od dnia 22 czerwca 1973 r., z zachowaniem ciągłości, w Kombinacie Budownictwa (...) w L.. d o w ó d: zaświadczenie, k. 13 akt rentowych, świadectwo ukończenia zasadniczej szkoły zawodowej, k. 12, zeznania świadków: J. S., k. 31, e-protokół: 00:28:00-00:31:00, S. M., k. 31, e-protokół: 00:22:00-00:26:00, w aktach osobowych (...), umowa o pracę, W czasie od 01 września 1982 r. do 30 czerwca 1988 r. ubezpieczony wykonywał w (...) Przedsiębiorstwie (...) w L.
Oddział w Ś. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracę polegającą na wywozie przy użyciu ciągnika z beczkowozem nieczystości z szamba. Z dołów kloacznych łopatą ładował nieczystości na przyczepę i ciągnikiem z przyczepą wywoził nieczystości stałe. Na wysypisku plantował przywiezione nieczystości przyczepionym do ciągnika pługiem. W okresie zimowym wnioskodawca również opróżniał szamba i woził nieczystości stałe na wysypisko i dodatkowo wykonywał pracę polegającą na posypywaniu dróg. Sporadycznie, w zastępstwie kierowcy Ż., podobnie jak i inni kierowcy ciągnika, R.
Ś. wykonywał pracę kierowcy Ż.. d o w ó d: zeznania świadka H. L., k. 31, e-protokół: 00:12:00-00:20:00. wyjaśnienia R. Ś., k. 31, e-protokół: 00:38:00-00:45:00, akta osobowe. Zakład (...) w Ś. jest następcą prawnym Przedsiębiorstwa (...) w Ś.. d o w ó d: uchwała nr 96, k.
27.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią przepisu art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 wskazanej ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 tj. 25 lat dla mężczyzn.
Emerytura, o której mowa, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy- w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1.
Wiek emerytalny, o którym mowa we wskazanym artykule, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Przy czym, zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa powyżej, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.
W sprawie bezsporny był fakt iż na dzień 01.01.1999 r. wnioskodawca wykazał wymagane 24 lata, 8 miesięcy i 10 dni okresów składkowych i nieskładkowych, oraz 9 lat, 8 miesięcy i 29 dni okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach. W dacie wydania decyzji przez organ emerytalny miał skończone 60 lat oraz był członkiem OFE ale w dniu 30 marca 2015 r. złożył oświadczenie z wnioskiem o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku za pośrednictwem ZUS na dochody budżetu państwa. . Sporną kwestią wymagają ustalenia Sądu było natomiast to, czy wnioskodawca posiadał na dzień 01 stycznia 1999 r. wymagane 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz 15 lat okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
W świetle zebranego w sprawie materiału uzasadnione jest zdaniem Sądu przyjęcie, iż wbrew ustaleniom zaskarżonej decyzji, będąc uczniem Zasadniczej Szkoły (...) Kombinatu Budownictwa (...) w L., R. Ś. był zatrudniony na podstawie umowy o praktyczną naukę zawodu w Kombinacie Budownictwa (...) w L.. Okoliczność ta wynika z zaświadczenia Nr(...) z dnia 05 czerwca 1973 r., w którym wprost stwierdzono, iż ubezpieczony był zatrudniony we wskazanym wyżej Kombinacie w celu nauki zawodu. Ponadto należy zauważyć, że w umowie o pracę z dnia 16 czerwca 1973 r. wskazano, iż obowiązująca od 22 czerwca 1973 r. umowa zachowuje ciągłość pracy.
Gdy się uwzględnia zatem fakt, że wnioskodawca w okresie do 20 czerwca 1973 r. był uczniem Zasadniczej Szkoły (...) Przedsiębiorstwa Budowlanego w L., w dniu 05 czerwca 1973 r. zdał egzamin końcowy z zakresu drugiego roku praktycznej nauki w zawodzie, a ponadto po ukończeniu tej nauki, z dniem 22 czerwca 1973 r., w świetle treści umowy zachowując ciągłość pracy, kontynuował zatrudnienie w (...) w L., nie może budzić wątpliwości fakt, iż w czasie nauki w szkole zawodowej dla pracujących ubezpieczony był także zatrudniony w tym Kombinacie, w ramach praktycznej nauki zawodu.
Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają w przekonaniu Sądu ocenę, że w realiach rozpoznanej sprawy okres praktycznej zawodu jest okresem składkowym w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Taka ocena sprawia, iż na dzień 01 stycznia 1998 r. R. Ś. udokumentował wymagane 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Zebrany w sprawie materiał dowodowy uzasadnia wniosek, że w spornym okresie od 01 września 1982 r. do 30 czerwca 1988 r. ubezpieczony wykonywał w (...) Przedsiębiorstwie (...) w L.
Oddział Ś. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace w szczególnych warunkach, wymienione w stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 . w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykazie A, Dział IX, poz. 3, prace przy wywozie nieczystości stałych i płynnych oraz prace na wysypiskach i wylewiskach nieczystości. Taka ocena znajduje uzasadnienie w wiarygodnych w przekonaniu Sądu, zbieżnych w swej treści zeznaniach świadków, aktach osobowych wnioskodawcy i jego wyjaśnieniach.
Całokształt zebranego materiału wskazuje bowiem, że ubezpieczony wykonywał prace przy wywozie zarówno nieczystości płynnych jak i stałych, jak również wykonywał prace na wysypiskach i wylewiskach nieczystości. Prace te wykonywał będąc kierowcą zaopatrzonego, stosownie do potrzeb, w beczkowóz, przyczepę lub pług ciągnika. Na taką ocenę nie ma istotnego wpływu ustalony fakt, że sporadycznie wnioskodawca wykonywał pracę kierowcy Żuka. Z okoliczności faktycznych wynika bowiem, że pracę tę wykonywał w zastępstwie kierowcy Ż. pod jego nieobecność a ponadto wnioskodawca był jedynym z kilku kierowców wykonujących takie zastępstwo.
Odnosząc się do motywów odwołania należy także wskazać, iż w świetle treści uchwały Nr (...)Rady Gminy i Miasta w Ś. z dnia 30 grudnia 1991 r., Zakład (...) w Ś. jest następcą prawnym Przedsiębiorstwa (...) w Ś.. W świetle zatem ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz powyższych rozważań, R. Ś. wraz z niekwestionowanym przez organ rentowy okresem wykazał łącznie wymagane 15 lat okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach, w rozumieniu wymienionych wyżej przepisów prawa. Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Sąd podzielając uzasadnione argumenty odwołania , na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., zmieniając zaskarżoną decyzję orzekł co do istoty sprawy.