Legislator Case Law & Legislation
V U 161/13 AI generated

Court dismissed bridge pension claim for train conductor as law covers only locomotive engineers.

Case Number V U 161/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a bridge pension. The applicant argued that his 15 years as a train conductor qualified under the law, but the court found the specific provision applies exclusively to locomotive engineers. Consequently, the court ruled that the applicant's position did not meet the strict statutory requirements for early retirement.

Legislator headnote

AI generated

Art. 9 of the Bridge Pension Act; Art. 4 of the Bridge Pension Act: The provision granting bridge pension rights to locomotive engineers applies exclusively to that specific role and does not extend to train conductors, even if they hold a medical certificate of incapacity for the latter position.

Keywords

AI generated
bridge pension locomotive engineer train conductor social insurance medical incapacity statutory interpretation early retirement

Cited Legislation

AI generated
Art. 9 of the Bridge Pension Act
pracował on na stanowisku kierownika pociągu, a praca ta nie została wymieniona w przepisie art. 9 ustawy o emeryturach pomostowych.
Art. 4 of the Bridge Pension Act
Zgodnie z art. 4 ustawy o emeryturach pomostowych , prawo do tego świadczenia przysługuje pracownikowi, który spełnił łącznie następujące warunki:

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VU 161/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 lipca 2013 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Beata Łapińska Protokolant stażysta Bożena Sobczyk po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2013 roku w Piotrkowie Trybunalskim sprawy z wniosku L. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o emeryturę pomostową na skutek odwołania L. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 21 stycznia 2013 r. sygn. (...) oddala odwołanie.

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 21 stycznia 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. po rozpoznaniu wniosku z dnia 21 grudnia 2012 r. odmówił L. W.prawa do emerytury pomostowej. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż ubezpieczony nie wykazał na wymagane 15 lat żadnego okresu pracy w szczególnym charakterze jako maszynista pojazdów trakcyjnych albowiem w okresie od 1.02.1983 r. do 20.12.2012 r. pracował on na stanowisku kierownika pociągu, a praca ta nie została wymieniona w przepisie art. 9 ustawy o emeryturach pomostowych.

Ubezpieczony zakwestionował powyższą decyzję ZUS, składając od niej odwołanie do Sądu. Podkreślił, że spełnia wszystkie warunki do przyznania mu emerytury pomostowej, albowiem osiągnął wiek 57 lat, w okresie od 1983 r. do 2012 r. wykonywał pracę kierownika pociągu wymienioną w załączniku nr 2 pkt. 5 i legitymuje się zaświadczeniem lekarskim o niezdolności do wykonywania prac jako kierownik pociągu. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił następujący stan faktyczny:

L. W.urodził się w dniu(...) Wniosek o emeryturę pomostową złożył w organie rentowym w dniu 21 grudnia 2012r. Na ten dzień posiadał staż pracy przekraczający 25 lat, nie pozostawał w tym czasie w zatrudnieniu. ( bezsporne ) W okresie od 2 września 1970 r. do 20 grudnia 2012 r. L. W. zatrudniony był w (...) Spółka z o.o. (...) Zakład (...) w K. na stanowiskach: manewrowego, konduktora i kierownika pociągu. Od 1 lutego 1983 r. do 20 grudnia 2012 r. pracował on na stanowisku kierownika pociągu. Informację o powyższym pracodawca zamieścił w punkcie 8 wystawionego ubezpieczonemu świadectwa pracy. (dowód:

świadectwo pracy zawarte w aktach rentowych – k. 4 akt ZUS-u) W dacie złożenia wniosku o emeryturę pomostową wnioskodawca legitymował się wydanym przez lekarza medycyny pracy orzeczeniem o niezdolności do wykonywania pracy na stanowisku kierownika pociągu . (dowód: orzeczenie lekarskie – k. 9 akt ZUS-u) Sąd Okręgowy

Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył co następuje:

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie jest w zasadzie bezsporny. Nie ulega wątpliwości, iż skarżący spełnia warunki dotyczące ogólnego stażu pracy, posiada 15 letni okres pracy w szczególnych charakterze jako kierownik pociągu , legitymuje się także orzeczeniem lekarskim o niezdolności do wykonywania pracy na tym stanowisku. Ma lat 57. Swoje żądanie skarżący wywodzi z przepisu art. 9 ustawy o emeryturach pomostowych w związku z punktem 5 załącznika nr do tejże ustawy. Emerytura pomostowa to świadczenie przysługujące z nowego systemu emerytalnego ( art. 24 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz.

U. Nr 162, poz. 1118 ze zm. - zwanej dalej ustawą o FUS) dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r. zatrudnionych w szczególnych warunkach/charakterze, którzy nie mają prawa do emerytury określonej w przepisach art. 32, art. 33, art. 39, art. 40, art. 46, art. 50, art. 50a, art. 50e i art. 184 ustawy o e.r. FUS oraz art. 88 Karty Nauczyciela, zwłaszcza z uwagi na niespełnienie, do końca 2008 r., warunków nabycia uprawnień do tych świadczeń. Świadczenie to spełnia funkcję emerytury z tytułu obniżonego (niższego) wieku emerytalnego (art. 32 ustawy o e.r.

FUS), a zatem zostało wprowadzone ze względu na obiektywne okoliczności szybszego niż normalnie pogarszania się, wraz ze starzeniem się organizmu człowieka, zdolności do wykonywania dotychczasowego zatrudnienia z uwagi na jego specyfikę, tj. szczególne warunki lub charakter pracy. Jednak w porównaniu do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym istotnie zawężono krąg ubezpieczonych-pracowników uprawnionych do emerytury pomostowej, zasadniczo kierując się przy tworzeniu wykazów prac w szczególnych warunkach/charakterze (załączniki nr 1-2 do ustawy z dnia 18 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych - Dz.

U. Nr 237, poz. 1656 - zwanej dalej ustawą o e.p.) kryteriami medycznymi z zakresu medycyny pracy. Pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach są osoby, które po dniu 31 grudnia 2008 r. wykonywały, w pełnym wymiarze czasu pracy, prace wymienione w załączniku nr l do ustawy o e.p. oraz ubezpieczeni z tytułu działalności twórczej lub artystycznej, tancerze zawodowi, o ile po dniu wejścia w życie tej ustawy (l stycznia 2009 r.) wykonywali prace związane z bardzo ciężkim wysiłkiem fizycznym (art. 3 ust. 4 i 6 ustawy o e.p.).

Natomiast za pracowników zatrudnionych w szczególnym charakterze uznaje się osoby, które po dniu 31 grudnia 2008 r., w pełnym wymiarze czasu pracy, wykonywały prace wymienione w załączniku nr 2 do ustawy o e.p. (art. 3 ust. 5 tej ustawy). Ponadto, pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach/charakterze są także osoby, które przed dniem l stycznia 2009 r. wykonywały, w pełnym wymiarze czasu pracy, prace szczególne wymienione w załącznikach nr 1-2 do ustawy o e.p. oraz prace szczególne w rozumieniu art. 32 i 33 ustawy o e.r.

FUS w zw. z wykazami A i B rozp. w sprawie wieku emerytalnego, bez względu na to, czy obecnie prace te zostały wskazane w załącznikach do ustawy o e.p. (art. 3 ust. 7 ustawy o e.p.). Zgodnie z art. 4 ustawy o emeryturach pomostowych , prawo do tego świadczenia przysługuje pracownikowi, który spełnił łącznie następujące warunki:

1. urodził się po 31 grudnia 1948 r.;

2. ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat;

3. osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn;

4. ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art. 5-9 i art. 11 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i co najmniej 25 lat dla mężczyzn;

5. przed 1 stycznia 1999 r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ;

6. po 31 grudnia 2008 r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych ;

7. nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy. Poza sporem jest, iż skarżący wykonywał pracę w szczególnym charakterze tj. na stanowisku kierownika pociągu , albowiem punkt 5 załącznika stanowiącego wykaz prac w szczególnym charakterze stanowi, iż zalicza się do nie prace maszynistów pojazdów trakcyjnych (maszynista pojazdów trakcyjnych, maszynista instruktor, maszynista zakładowy, maszynista wieloczynnościowych i ciężkich maszyn do kolejowych robót budowlanych i kolejowej sieci trakcyjnej, kierowca lokomotywy spalinowej o mocy do 300 KM, pomocnik maszynisty pojazdów trakcyjnych) i kierowników pociągów.

Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się natomiast oceny, czy swoje prawo do emerytury pomostowej wnioskodawca może wywodzić wyłącznie z przepisu art. 4 (tj. z chwilą ukończenia 60 roku życia), czy jak tego właśnie chce skarżący podstawę prawną jego żądania powinien stanowić przepis art. 9 tejże ustawy. Zgodnie z treścią art. 9 ustawy o emeryturach pomostowych, pracownik wykonujący prace maszynistów pojazdów trakcyjnych wymienione w pkt 5 załącznika nr 2 do ustawy , który spełnia warunki-określone w art. 4 pkt 1,4-7, nabywa prawo do emerytury pomostowej, jeżeli:

1) osiągnął wiek wynoszący co najmniej 50 lat dla kobiet i co najmniej 55 lat dla mężczyzn;

2) ma okres pracy jako maszynista pojazdów trakcyjnych wymienionej w pkt 5 załącznika nr 2 do ustawy, wynoszący co najmniej 15 lat;

3) lekarz medycyny pracy wydał orzeczenie o niezdolności do wykonywania prac jako maszynista pojazdów trakcyjnych. Analiza ustawy o emeryturach pomostowych wykazuje , iż ustawodawca stworzył 2 grupy uprawnionych do tego świadczenia. Pierwszą stanowią ci ubezpieczeni, którzy spełnią warunki opisane w art. 4, drugą zaś ci, którzy z racji wykonywania określonych rodzajów prac mają prawo do emerytury pomostowej w niższym wieku emerytalnych, tj. kobiety w wieku 50 lat, mężczyźni w wieku 55 lat. Jeśli chodzi o ubezpieczonych uprawnionych do nabycia praw do emerytury pomostowej w tym niższym wieku emerytalnym to ustawodawca reguluje ich sytuacje prawną w przepisach od art. 5 do art. 11 ustawy.

Wykładnia językowa przepisu art. 9 ustawy wskazuje, iż dyspozycja tego przepisu odnosi się wyłącznie do „ pracownika wykonującego pracę maszynistów pojazdów trakcyjnych” wymienionych w punkcie 5 załącznika nr 2 do ustawy. Zgodnie z załącznikiem nr 2 pkt 5 do cytowanej wyżej ustawy, pracą o szczególnym charakterze jest praca maszynistów pojazdów trakcyjnych ( maszynisty pojazdów trakcyjnych, maszynisty instruktora, maszynisty zakładowego, maszynisty wieloczynnościowego i ciężkich maszyn do kolejowych robót budowlanych i kolejowej sieci trakcyjnej, kierowcy lokomotywy spalinowej o mocy do 300 KM, pomocnika maszynisty pojazdów trakcyjnych) i kierowników pociągów.

Analiza tych przepisów wykazuje, iż do pracy maszynistów pojazdów trakcyjnych można zatem zaliczyć wyłącznie te stanowiska, które zawarte są w nawiasie . Stanowisko kierownika pociągu jest poza nawiasem, co oznacza, iż jest to także (obok pracy maszynistów pojazdów trakcyjnych) praca w szczególnych charakterze , nie oznacza to jednak, jak tego chce skarżący , iż jest to praca maszynisty pojazdów trakcyjnych. Brak jest w ocenie Sądu Okręgowego podstaw do zastosowania wobec kierownika pociągu przepisu art. 9 ustawy , gdyż przepis ten, jakkolwiek powołuje się na punkt 5 załącznika nr 2 to ogranicza swoje zastosowanie wyłącznie do tych ubezpieczonych, którzy wykonywali pracę maszynistów pojazdów trakcyjnych .

Gdyby intencją ustawodawcy było objecie powyższym przepisem także kierowników pociągów , to brzmiałby on tak jak, np. przepis art. 8 ustawy, który stanowi, iż pracownik wykonujący prace w szczególnych warunkach wymienione w pkt 20, 22 i 32 załącznika nr 1 do ustawy, który spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1, 4-7, nabywa prawo do emerytury pomostowej, jeżeli:

1) osiągnął wiek wynoszący co najmniej 50 lat dla kobiet i co najmniej 55 lat dla mężczyzn; 2)ma okres pracy w szczególnych warunkach wymienionej w pkt 20, 22 i 32 załącznika nr 1 do ustawy, wynoszący co najmniej 10 lat. Skoro zatem przepis art. 9 nie odwołuje się ogólnie do prac w szczególnym charakterze wymienionych w punkcie 5 załącznika nr 2, a ogranicza swój zakres wyłącznie do prac maszynistów pojazdów trakcyjnych to oznacza, iż wolą ustawodawcy było przyznanie prawa do emerytury pomostowej w niższym wieku emerytalnym tylko tym pracownikom , którzy wykonywali prace w nim wskazane, co jest zresztą o tyle zrozumiałe i racjonalne, iż z całą pewnością obciążenie psychofizyczne maszynistów pojazdów trakcyjnych jest wyższe niż tych, którzy wykonują prace kierowników pociągów.

Warto w tym miejscu zwrócić uwagę, iż przepis art. 9 mówi nadto o niezdolności do wykonywania prac jako maszynista pojazdów trakcyjnych ,a nie, jak to ma miejsce , np. w przepisie art. 7 ustawy, w którym wymaga się jedynie, aby lekarz medycyny pracy wydał orzeczenie o niezdolności do wykonywania prac w szczególnych warunkach wymienionych w pkt 4-12 załącznika nr 1 do ustawy. Reasumując należy przyznać racje organowi rentowemu, iż brak jest podstaw prawnych dla przyznania wnioskodawcy prawa do emerytury pomostowej w niższym wieku , tj. 55 lat, albowiem nie spełnia on warunków przewidzianych w art. 9 ustawy.

Nie wykonywał on bowiem przez okres 15 lat pracy maszynistów pojazdów trakcyjnych i nie legitymuje się orzeczeniem o niezdolności do wykonywania tychże prac. Skarżący posiadając 15 letni okres pracy na stanowisku kierownika pociągu będzie mógł ubiegać się o emeryturę pomostową lub wcześniejszą po ukończeniu 60 roku , albowiem poza sporem jest , iż posiada on 15 letni okres pracy w szczególnym charakterze jak też spełnia pozostałe warunki o których mowa w art. 4 ustawy. Bez znaczenie dla sprawy jest podnoszony przez skarżącego fakt, iż jego koledzy ( R.

C. oraz J. P.) wykonujący pracę kierowników pociągów otrzymali emerytury pomostowe przyznane im dobrowolnie przez inne organy rentowe . Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy oddalił odwołanie wnioskodawcy jako bezzasadne, o czym na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.