Legislator Case Law & Legislation
V Ca 423/15 AI generated

Appeal dismissed; court rejects argument for 60 installments and denies costs due to financial hardship.

Case Number V Ca 423/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appeal filed by three tenants against a first-instance judgment ordering them to pay overdue rent. The tenants argued for extending payment terms to 60 monthly installments and requested exemption from appeal costs due to their financial situation. The court rejected these claims, ruling that the original judgment was legally sound and that the specific circumstances did not justify altering the payment schedule or imposing costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 385 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: An appeal is dismissed when the lower court's decision is free of defects and no legal violations are proven, while costs may be exempted if the appellant demonstrates justified financial hardship.

Keywords

AI generated
civil appeal procedure overdue rent liability payment installments legal costs exemption tenant financial hardship property management dispute appellate review standard

Cited Legislation

AI generated
Art. 385 k.p.c.
Z tych przyczyn gdy zaskarżone orzeczenie nie zawiera wad o jakich mowa w apelacji, a także nie zachodzą zarzuty naruszenia prawa procesowego i materialnego, apelacja podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 kpc.
Art. 102 k.p.c.
Zważywszy na szczególną sytuację majątkową pozwanych, którą przedstawili w apelacji, Sąd Okręgowy uznał , że zachodzi usprawiedliwiony przypadek nieobciążania pozwanych obowiązkiem zwrotu powodowi kosztów postępowania apelacyjnego - art. 102 kpc.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V Ca 423/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie V Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący-Sędzia SSO Adam Simoni (spr.) Sędzia: Sędzia: SSO Małgorzata Mazur SSO Iwona Szczypiór Protokolant: st. sekr. sąd. Edyta Rak po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2015 r. w Rzeszowie na rozprawie sprawy z powództwa Spółdzielni (...) z siedzibą w R. przeciwko T. S., M. S. i J. S. o zapłatę na skutek apelacji pozwanych od wyroku Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt XI C 660/14 I. oddala apelację, II. nie obciąża pozwanych obowiązkiem zwrotu powodowi kosztów postępowania apelacyjnego. SSO Małgorzata Mazur SSO Adam Simoni SSO Iwona Szczypiór Sygn, akt V Ca 423/15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 września 2014r, (k.98, sprostowanego następnie postanowieniem z dnia 7 października 2014r. k. 116) sygn. akt XI C 660/14 Sąd Rejonowy w Rzeszowie po rozpoznaniu sprawy z powództwa Spółdzielni (...) w R. wytoczonego przeciwko T. S., M. S. i J. S.: zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 28.407,93 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 16 maja 2013r. do dnia 17 września 2014r., oddalił powództwo w pozostałej części, rozłożył należność zasądzoną w pkt I wyroku na 25 równych miesięcznych rat płatnych do dnia 15-go każdego następującego po sobie miesiąca, począwszy od miesiąca następnego po tym, w którym wyrok się uprawomocni z ustawowymi odsetkami na wypadek opóźnienia płatności poszczególnych rat, oraz zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 1.844,35 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

U podstaw powyższego rozstrzygnięcia legły ustalenia i wnioski zawarte w pisemnym uzasadnieniu wyroku(...), co też czyni zbędnym powtarzanie jego treści. Wnosząc apelację od powyższego wyroku (k.122-124) pozwani T. S. i M. S. wnosili o jego zmianę poprzez rozłożenie należności na 60 równych art miesięcznych płatnych od następnego miesiąca po uprawomocnieniu się orzeczenia i wnosili o nie obciążanie ich kosztami postępowania apelacyjnego. Pozwany J. S. wnosił o zmianę wyroku poprzez oddalenie powództwa. W zarzutach apelacji pozwany J.

S. kwestionuje swoją legitymację bierną w tym procesie wywodząc, że nie zamieszkiwał w lokalu mieszkalnym, natomiast jest jedynie tam zameldowany i odbiera pod tym adresem pocztę, a zatem nie jest odpowiedzialny za długi czynszowe związane z eksploatacją mieszkania. Natomiast pozwani T. S. i M. S. zarzucają, że świadczenie w wysokości 28.407,93 zł winno być rozłożone na 60 rat, albowiem nie są w możno zapłacić w terminie wskazanym w zaskarżonym wyroku rat z tytułu zaległego czynszu. W odpowiedzi na apelację (kl62-163) powód wnosił o jej oddalenie i zasądzenie solidarnie od pozwanych na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego.

Sąd Okręgowy zważył co następuje. Apelacja jest nieuzasadniona. Zarzut zgłoszony przez pozwanego J. S. że nie jest legitymowany biernie w niniejszym procesie albowiem od 2009r. nie zamieszkuje w spornym lokalu mieszkalnym jest bezzasadny. Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął, że wszyscy pozwani zobowiązani są do zapłaty na rzecz strony powodowej kwoty stanowiącej zaległe opłaty czynszowe i w tym też zakresie ustalenia faktyczne i przyjętą podstawę prawną rozstrzygnięcia przyjmuje za własne. Pogląd apelujących że zasądzone świadczenie winno być rozłożone na 60 rat nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia, tym bardziej, że zaskarżony wyrok wydany został w dniu 17 września 2014r., zaś płatność świadczenia rozłożonego na raty następuje dopiero od miesiąca następnego po tym w którym orzeczenie się uprawomocni to jest w konkretnym przypadku 5 listopada 2015n (data wydania wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie k. -172).

Z tych przyczyn gdy zaskarżone orzeczenie nie zawiera wad o jakich mowa w apelacji, a także nie zachodzą zarzuty naruszenia prawa procesowego i materialnego, apelacja podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 kpc. Zważywszy na szczególną sytuację majątkową pozwanych, którą przedstawili w apelacji, Sąd Okręgowy uznał , że zachodzi usprawiedliwiony przypadek nieobciążania pozwanych obowiązkiem zwrotu powodowi kosztów postępowania apelacyjnego - art. 102 kpc.