Civil court grants supplementary ruling to order defendant to vacate additional barn building omitted from initial judgment.
Legislator summary
AI generatedThe court issued a supplementary judgment ordering the defendant to vacate a barn building that was omitted from the original ruling. The plaintiff had expanded their claim to include this property after the initial decision, arguing the court failed to address the full request. The court allowed the request because the plaintiff filed the supplementary motion within the strict two-week statutory deadline, ensuring the matter was resolved in a single proceeding.
Legislator headnote
AI generatedArt. 351 § 1-3 k.p.c.; The court may grant a supplementary judgment to remedy an incomplete initial decision if the request is filed within the statutory two-week period, thereby avoiding the need for a new lawsuit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IX C 423/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 listopada 2015 roku Sąd Rejonowy w Słupsku IX Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Hubert Odelski Protokolant: sekr. sądowy Ewelina Miechówka po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2015 roku w Słupsku na rozprawie sprawy z powództwa Skarbu Państwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo L. Ł. przeciwko R. N. o opróżnienie lokalu mieszkalnego uzupełnia wyrok z dnia 25-09-2015 r. w ten sposób, że nakazuje pozwanej R. N. , aby opróżniła, opuściła i wydała powodowi Skarbowi Państwa Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu Lasy Państwowe Nadleśnictwo L. Ł. także budynek stodoły, przynależny do budynku mieszkalnego nr (...) położony w miejscowości P., gmina S., dla którego Sąd Rejonowy w Słupsku prowadzi księgę wieczystą (...). Sygn. akt IX C 423/14
UZASADNIENIE
Powód Skarb Państwa - Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasów Państwowych Nadleśnictwo L., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł o nakazanie pozwanej R. N., aby opróżniła, opuściła i wydała powodowi budynek oznaczony nr (...), położony w miejscowości P., gm. S., dla którego Sąd Rejonowy w Słupsku VII Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (...). Nadto powód domagał się zasądzenia od pozwanej na jego rzecz kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych i obciążenia pozwanej kosztami postępowania sądowego, od których z mocy ustawy był zwolniony.
Pozwana R. N. w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa w całości, ewentualnie o wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu mieszkalnego do czasu zapewnienia jej przez powoda lokalu zamiennego oraz o zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów procesu. W toku procesu powód rozszerzył powództwo poprzez żądanie nakazania pozwanej aby opuścił, opróżniła i wydała powodowi także budynek stodoły przynależny do budynku mieszkalnego nr (...). Wydając w dniu 25 września 2015 r. wyrok, Sąd nie orzekł o rozszerzonym powództwie.
W związku z tym powód w dniu 09 października 2015 r. wystąpił z wnioskiem o uzupełnienie wyroku w powyższym zakresie obejmującym rozszerzone powództwo, tj. o budynek stodoły. Stosownie do treści art. 351 § 1. Strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu - od jego doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
§ 2. Wskazuje, iż wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów lub natychmiastowej wykonalności sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. § 3 określa, iż orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w postaci wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów lub natychmiastowej wykonalności. Jak wynika z powyższego jeżeli sąd nie rozpozna całości żądania pozwu, to co do pozostałej części trwa stan sprawy w toku, a nadto stronie nie przysługuje środek odwoławczy, zgodnie z ogólną zasadą, że tam, gdzie nie ma rozstrzygnięcia, nie ma środka zaskarżenia.
Tę sytuację władny jest uleczyć sąd, orzekając o uzupełnieniu wyroku, ale tylko na wniosek strony złożony w terminie określonym w art. 351. Po upływie tego terminu (zob. jednak art. 168-172) strona może wytoczyć nowe powództwo o część nierozstrzygniętą, brak bowiem w tym zakresie powagi rzeczy osądzonej. Uzupełnienie wyroku może nastąpić wyłącznie na wniosek strony, złożony w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu - od dnia doręczenia wyroku. Wniosek o uzupełnienie wyroku, złożony przez stronę po upływie terminu przewidzianego w art. 351 § 1, podlega odrzuceniu (postanowienie SN z dnia 28 listopada 1989 r., I CZ 270/89, Lex nr 8999).
Termin do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku, jako termin procesowy, podlega przywróceniu na zasadach ogólnych (art. 168 i n.). Powstaje jednak pytanie, czy uchybienie terminowi do żądania uzupełnienia wyroku pociąga za sobą ujemne skutki dla strony, co według art. 168 § 2 jest przesłanką przywrócenia terminu. Niewątpliwie negatywne konsekwencje dla strony niesie pominięcie w wyroku rygoru natychmiastowej wykonalności czy rozstrzygnięcia o kosztach. Rozstrzygnięcia w tym zakresie nie można bowiem dochodzić w odrębnym postępowaniu.
Co się natomiast tyczy pominięcia w wyroku niektórych żądań albo nierozstrzygnięcie o roszczeniu w całości, to - skoro brak rozstrzygnięcia objętego powagą rzeczy osądzonej - powód ma możliwość dochodzenia roszczenia w nowym procesie w takim zakresie, w jakim nie zostało ono objęte wyrokiem (zob. wyrok SN z dnia 4 listopada 1966 r., II PR 436/66, OSNC 1967, nr 4, poz. 79). Wydaje się jednak, że nawet w przypadku, gdy powód może wytoczyć ponownie powództwo o niezasądzoną część roszczenia przyjąć należy dopuszczalność wniosku o uzupełnienie wyroku (tak też M.
Uliasz, Kodeks postępowania cywilnego..., s. 467). Chociaż wskutek pominięcia w wyroku części roszczenia prawa strony nie zostają uszczuplone, jednakże jego dochodzenie w nowym postępowaniu wiąże się z dodatkowymi staraniami i kosztami. W związku z wyrażonym wyżej zapatrywaniem należy zauważyć, że judykatura zajmuje stanowisko, iż od wyboru powoda zależy to, czy wystąpić w wnioskiem o uzupełnienie wyroku, czy też wytoczyć nowe powództwo o tę część roszczenia lub to spośród roszczeń, które nie zostało uwzględnione przez sąd (por. na tle uchylonego art. 321 § 2 wyrok SN z dnia 15 lipca 1969 r., II CR 246/69, OSPiKA 1979, z. 5, poz. 98).
W okolicznościach niniejszej sprawy ponad wszelką wątpliwość należy stwierdzić, iż powód zachował ustawowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Merytoryczne przesłanki rozstrzygnięcia są całkowicie analogiczne jak podane w uzasadnieniu do wyroku z 2015-09-25, a sam wyrok uzupełniający stanowi w innym zakresie dopełnienie orzeczenia sądu, obejmujące całość żądania, przy całkowicie tożsamych okolicznościach. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w wyroku uzupełniającym.