Social court grants partial disability pension to insured woman based on expert medical opinion regarding chronic back pain.
Legislator summary
AI generatedThe Social Court overturned the ZUS decision denying a disability pension by granting the insured partial disability benefits for a specific period. The insured argued that her health deteriorated after surgery in 2013, causing persistent pain despite rehabilitation, while the ZUS relied on a medical commission ruling her fit for work. The court accepted the independent expert opinion of an orthopedist and neurologist, which detailed her chronic back syndrome and functional limitations, concluding that she met the statutory definition of partial disability.
Legislator headnote
AI generatedArt. 57 ust. 1, art. 58, art. 12 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; The court must rely on expert medical opinions regarding the insured's current health status and cannot substitute its own assessment of the facts when determining disability.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 357/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 listopada 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2015r. w S. odwołania J. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 27 lutego 2015 r. Nr (...)- (...) w sprawie J. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje J. K. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 01 stycznia 2015r. do 30 czerwca 2016r. Sygn. akt IV U 357/15
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 27.02.2015 r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. działając na podstawie art. 57 i art. 58 ustawy z dnia 17.12.1998 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.) odmówił ubezpieczonej J. K. przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu organ rentowy powołał się na orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 19.02.2015 r., w którym stwierdzono, iż ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła J. K.. Ubezpieczona wskazała m. in., iż w 2013 r. przeszła operację, w związku z czym stan jej zdrowia pogorszył się. Mimo przebytej rehabilitacji ciągle dokucza jej ból (odwołanie k. 1). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując się na argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji (odpowiedź na odwołanie k. 2-3).
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Ubezpieczona J. K., ur. (...), na podstawie decyzji wydanej przez (...) Oddział w S. w dniu 14.07.2014 r., była uprawniona do pobierania renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w okresie od 1.07.2014 r. do 31.12.2014 r. (decyzja k. 61 a. r.). W dniu 22 grudnia 2014 r. złożyła do organu rentowego wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (wniosek k. 65- 66 a. r.). Wobec powyższego została skierowana na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w dniu 22.01.2015 r. stwierdził, iż nie jest ona niezdolna do pracy (wypis z orzeczenia k. 68 a. r.).
Na skutek złożonego sprzeciwu, J. K. została skierowana na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która stwierdziła, iż ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (wypis z orzeczenia k. 71 a. r.). Powyższe stało się podstawą do wydania w dniu 27 lutego 2015 r. zaskarżonej decyzji, w której organ rentowy odmówił ubezpieczonej prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy (decyzja k. 72 a. r.). W toku postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii biegłych ortopedy i neurologa. Biegli rozpoznali u ubezpieczonej przewlekły zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego z ograniczeniem ruchomości i z obustronnym torem korzeniowym w przebiegu zmian zwyrodnieniowo-dyskopatycznych ze stenozą otworkową i uciśnięciem nerwów rdzeniowych na poziomie L5-S1, stan po leczeniu operacyjnym kręgozmyku L5-S1 II stopnia w 2013 r. oraz zespół bólowy kręgosłupa szyjnego z obustronnym torem korzeniowym w przebiegu dyskopatii C5-C6, C6-C7 ze stenozą otworkową- kwalifikujący się do leczenia operacyjnego.
Powyższe powoduje, iż J. K. jest częściowo niezdolna do pracy w okresie od 1.01.2015 r. do 30.06.2016 r. W uzasadnieniu opinii biegli wskazali m. in. iż w styczniu 2013 r. przebyła leczenie operacyjne kręgozmyku L5-S1 II stopnia, usunięcie dysku L5-S1, stabilizację transpedikularną L4-L5-S1, redukcja kręgozmyku, artodezę kostną miedzytrzonową L5-S1 i międzykręgową L3-L4. Aktualnie przeprowadzone badania ubezpieczonej dały podstawy do stwierdzenia przez biegłych, iż u J. K. występuje ok. L-S blizna pooperacyjna o długości 12 cm, zniesienia lordozy lędźwiowej, wzmożone napięcie mięśni przykręgosłupowych, ograniczenie ruchomości kręgosłupa szyjnego i L-S, obustronne zaznaczone objawy rozciągowe korzeniowe, niedoczulice na zewnętrznej powierzchni całej kończyny dolnej prawej i na palcach stopy lewej.
Biegli wskazali, iż u badanej występuje widoczny zespół bólowy kręgosłupa L-S. Ubezpieczona z trudem zmienia pozycję ciała i nadal wymaga dalszego leczenia i rehabilitacji. Biegli stwierdzili, iż zaawansowanie zmian dyskopatyczno-zwyrodnieniowych kręgosłupa szyjnego i L-S powoduje naruszenie sprawności organizmu J. K. w stopniu uzasadniającym przyznanie długotrwałej niezdolności do pracy zawodowej fizycznej zgodniej z jej kwalifikacjami (opinia k. 11). W ocenie Sądu Okręgowego, sporządzona w niniejszej sprawie opinia biegłych stanowi miarodajny i obiektywny dowód aktualnego stanu zdrowia ubezpieczonej.
Została ona sporządzona przez lekarzy-specjalistów z zakresu schorzeń, które dokuczają ubezpieczonej. Ponadto, przygotowanie opinii zostało poprzedzone przeprowadzeniem badania J. K. jak również zapoznaniem się z dokumentacją medyczną zgromadzoną w sprawie. J. K. z wykształcenia jest kucharzem. Dotychczas pracowała w wyuczonym zawodzie oraz jako operator linii produkcyjnej kineskopów (bezsporne). Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.
U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.) niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. W ocenie Sądu, sporządzona na potrzeby niniejszego procesu opinia w sposób wystarczający określa rodzaj i charakter schorzeń ubezpieczonej.
Warto zwrócić uwagę, iż przy ocenie opinii biegłych lekarzy Sąd nie może zająć stanowiska odmiennego, niż wyrażone w tej opinii, na podstawie własnej oceny stanu faktycznego (wyrok SN z 13 października 1987 r., II URN 228/87, PiZS 1988/7/62). Należy mieć również na uwadze, iż ubezpieczona była zatrudniania w charakterze pracownika fizycznego, zgodnie z zdobytym przez nią doświadczeniem, zaś, jak wskazali biegli, badana cierpi na ograniczenie ruchomości kręgosłupa w odcinku lędźwiowo-krzyżowym oraz z trudem zmienia pozycję ciała.
Mając na względzie rozpoznane przez biegłych schorzenia dotykające ubezpieczoną oraz wnioski, do których oni doszli, stwierdzić należy, iż J. K. jest nadal, częściowo niezdolna do pracy, w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Tym samym stwierdzić należy, iż ubezpieczona w okresie od 1.01.2015 r. do 30.06.2016 r. jest uprawniona do pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, stosownie do treści art. 57 ust. 1 przywołanej wyżej ustawy. Wobec powyższego, Sąd Okręgowy, na mocy art. 477 14 § 2 kpc, orzekł jak w sentencji wyroku.