Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 328/15 AI generated

Criminal appeal partially allowed; driving ban reduced from two to one year due to low THC levels.

Case Number IV Ka 328/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially upheld the first-instance judgment, reducing the defendant's two-year driving ban to one year while maintaining the conviction for driving under the influence. The defendant argued that the ban was disproportionately severe given his low THC concentration and lack of prior traffic offenses, whereas the prosecution maintained the original penalty. The court agreed that the low level of impairment justified a shorter ban, but affirmed the conviction based on the toxicological evidence.

Legislator headnote

AI generated

Art. 42 § 2 kk; Art. 178a § 1 kk; The length of a driving ban imposed for driving under the influence must be proportionate to the degree of impairment, allowing for reduction when the THC concentration is low and no prior offenses exist.

Keywords

AI generated
driving ban reduction driving under influence THC concentration criminal appeal proportionality principle traffic safety sentencing discretion

Cited Legislation

AI generated
Art. 42 § 2 kk
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że okres zakazu opartego na zasadzie art. 42 § 2 kk obniża do 1 (jednego) roku; II.
Art. 178a § 1 kk
oskarżonego z art. 178a§1 kk i art.
Art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
178a§1 kk i art. 62 ust.1 w zw.
Art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
z art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 30 stycznia 2015 roku, sygnatura akt II K 777/14 I.
Art. 69 § 1 kk
86§1 kk wymierzono oskarżonemu karę łączną 8 miesięcy pozbawieni a wolności, której wykonanie w oparciu o art. 69§1 kk i art.
Art. 70 § 1 pkt 1 kk
69§1 kk i art. 70§1 pkt 1 kk zawieszono warunkowo na okres lat 2.
Art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
69§1 kk i art. 70§1 pkt 1 kk zawieszono warunkowo na okres lat 2.
Art. 85 kk
Zgodnie z art. 85 kk i art.
Art. 86 § 1 kk
85 kk i art. 86§1 kk wymierzono oskarżonemu karę łączną 8 miesięcy pozbawieni a wolności, której wykonanie w oparciu o art.
Art. 438 pkt 2, 3, 4 k.p.k.
Z wyrokiem tym nie pogodził się oskarżony, w którego imieniu apelację wniósł obrońca zarzucając na podstawie art. 438 pkt 2,3,4 kpk oraz art.
Art. 427 § 2 k.p.k.
438 pkt 2,3,4 kpk oraz art. 427§2 kpk: I.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 328/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 czerwca 2015 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Mariusz Górski (spr.) Sędziowie: SSO Adam Pietrzak SSO Agnieszka Połyniak Protokolant: Magdalena Telesz przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 roku sprawy P. B. syna A. i A. z domu L. urodzonego (...) w D. oskarżonego z art. 178a§1 kk i art. 62 ust.1 w zw. z art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 30 stycznia 2015 roku, sygnatura akt II K 777/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że okres zakazu opartego na zasadzie art. 42 § 2 kk obniża do 1 (jednego) roku; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. wydatki związane z postępowaniem odwoławczym zalicza na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt IV Ka 328/15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem P. B. uznany został za winnego tego, że: w dniu 17 marca 2014 roku w D. kierował samochodem osobowym m-ki F. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym znajdując się pod wpływem środka odurzającego – badanie chemiczno – toksykologiczne wykazało we krwi obecność tetrahydrokannabinolu (THC) w stężeniu 4,1 ng/ml oraz jego metabolitu 11-nor-9-karboksy-tetrahydrokannabinolu (THCCOOH) w stężeniu 37,4 ng/ml, tj. za winnego popełnienia czynu z art. 178a§1 kk i za to, na mocy powołanego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.

P. B. uznany został nadto za winnego, że: w tym samym czasie i miejscu jak w pkt I wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste o masie 0,77 grama, przy czym czyn ten stanowi przypadek mniejszej wagi, tj. za winnego popełnienia występku z art. 62 ust. 3 ustawy z 29.07.05 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na mocy tego przepisu wymierzono sprawcy karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Zgodnie z art. 85 kk i art. 86§1 kk wymierzono oskarżonemu karę łączną 8 miesięcy pozbawieni a wolności, której wykonanie w oparciu o art. 69§1 kk i art. 70§1 pkt 1 kk zawieszono warunkowo na okres lat 2.

Zważywszy na treść art. 70 ust.2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci marihuany. Poza tym, zgodnie z treścią art. 42§2 kk orzeczono wobec sprawcy 2-letni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Z wyrokiem tym nie pogodził się oskarżony, w którego imieniu apelację wniósł obrońca zarzucając na podstawie art. 438 pkt 2,3,4 kpk oraz art. 427§2 kpk: I. Obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie: - art. 7 kpk poprzez błędną i dowolną cenę zebranego w sprawie materiału dowodowego wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, tj. błędną ocenę zeznań świadków K.

S. oraz K. G. na których podstawie nie można jednoznacznie przyjąć, iż nienaturalne zachowanie oskarżonego przesądza o wystąpieniu u oskarżonego stanu pod wpływem środka odurzającego, a także błędnej oceny całokształtu zebranych w sprawie dowodów, w tym opinii biegłego na podstawie których nie można uznać ponad wszelką wątpliwość, iż oskarżony znajdował się pod wpływem środka odurzającego, - art. 167 kpk poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z urzędu w postaci przesłuchania świadka M. B., żony oskarżonego z którą oskarżony przeprowadzał rozmowę telefoniczna chwilę przed zatrzymaniem, a także świadków A.

B. i A. B. (1) rodziców oskarżonego, którzy po 10/15 minutach zjawili się na miejscu, w którym doszło do zatrzymania, co skutkowało poczynieniem przez Sąd ustaleń faktycznych na podstawie niekompletnego i niewystarczającego dla rozstrzygnięcia sprawy materiału dowodowego; II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na błędnym przyjęciu przez Sąd, że oskarżony znajdował się pod wpływem środka odurzającego w sytuacji w której oskarżony znajdował się co najwyżej po użyciu środka odurzającego;

III. rażącą niewspółmierność orzeczonego w pkt VI wyroku wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat bez uwzględnienia warunków osobistych oskarżonego, w tym w szczególności sytuacji rodzinnej, majątkowej oraz obecnej sytuacji na rynku pracy, który to zakaz uniemożliwia oskarżonemu w istocie wykonywanie pracy zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o: - uchylenie przedmiotowego wyroku w zaskarżonej części, tj. pkt I i IV i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania w tym zakresie; - względnie o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez złagodzenie orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych poprzez orzeczenie ww.

środka karnego wobec pojazdów mechanicznych, dla prowadzenia których konieczne są uprawnienia kategorii A,B,BE,C,CE i T na okres 1 roku. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja zasługuje jedynie na częściowe uwzględnienie. Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd I instancji po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dokonał trafnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy, a stanowisko swe przekonująco uzasadnił. W tej sytuacji, skoro Sąd Okręgowy zgadza się z tezami Sądu Rejonowego – zbędną jest ponowna analiza faktów, gdyż byłoby to jedynie powtarzaniem trafnych, podniesionych wcześniej argumentów.

Tym samym, odnosząc się wyłącznie do szczegółowych zarzutów apelacji należy wskazać, że stwierdzenia funkcjonariuszy policji – K. S. i K. G. co do zachowania oskarżonego w czasie zatrzymania mają drugorzędne znaczenie dla ustaleń tyczących występku z art. 178a§1 kk. Decydujące znaczenie w tej kwestii ma opinia biegłego w zakresie toksykologii leków i trucizn organicznych, który stwierdził jednoznacznie, że w krwi oskarżonego ujawniono obecność tetrahydrokannabinolu (THC) o stężeniu 4,1 ng/ml. Analogicznie potraktować należy ewentualny dowód z przesłuchania żony P. B..

Gdyby nawet stwierdziła ona, że zachowanie oskarżonego w czasie zatrzymania było normalne ( a o czym miała wywnioskować z rozmowy telefonicznej), to okoliczność ta nie mogła mieć praktycznie większego znaczenia dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Nie sposób zgodzić się także z zarzutami skarżącego jakoby 4,1%-owe stężenie THC nie było wystarczająco wysokie dla bytu art. 178a§1 kk. To zagadnienie precyzyjnie, jednoznacznie, przekonująco uzasadnił Sąd Rejonowy, zaś Sąd II instancji je w pełni akceptuje.

W konstatacji trzeba stwierdzić, iż zagadnienie wypełnienia przez P. B. znamion przestępstwa z art. 178a§1 kk nie może budzić wątpliwości. Sąd Okręgowy zgadza się natomiast ze skarżącym, że 2-letni zakaz prowadzenia przez oskarżonego pojazdów mechanicznych jest zbyt surowym „ukaraniem” oskarżonego. Do takiego poglądu prowadzi w szczególności fakt, że stężenie środka odurzającego we krwi P. B. nie było szczególnie wysokie ( odpowiadające ok. 1% alkoholu), zaś oskarżony nie był dotąd karany za jakiekolwiek przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, a tym samym można wyprowadzić wniosek, że roczny zakaz oparty na zasadzie art. 42§2 kk będzie dostateczną przestrogą dla P. B. na przyszłość.

Z uwagi na powyższe – zdecydowano jak w wyroku.