Social court increases pension by correcting initial capital calculation using actual 1981-1982 earnings instead of minimum wage.
Legislator summary
AI generatedThe social court modified the Social Insurance Institution's decision to recalculate the insured person's pension based on a higher initial capital value. The insured argued that the institution incorrectly used minimum wage figures for 1981 and 1982 instead of his actual earnings, which were supported by employment records. The court accepted the evidence and increased the pension amount accordingly, ruling that the institution must use the proven actual earnings rather than the lower statutory minimums.
Legislator headnote
AI generatedArt. 24a ust. 1, 2, 3; Art. 25 ust. 1; Art. 174 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The court must determine the actual earnings of the insured for the purpose of calculating the initial capital when the insured provides documentary evidence proving higher income than the minimum wage, rejecting the social insurance institution's reliance on minimum wage figures in the absence of contradictory proof.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt III U 898/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Konin, dnia 02 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Koninie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący - Sędzia – SO Elżbieta Majewska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Alina Darul przy udziale po rozpoznaniu w dniu 02 października 2015 r. w Koninie sprawy M. D. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. o wysokość emerytury na skutek odwołania M. D. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. z dnia 11.08.2014r. znak: (...) Zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyjmuje do obliczenia emerytury ubezpieczonego wartość kapitału początkowego ustalonego na dzień 01.01.1999r. w wysokości 164.117,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt cztery tysiące sto siedemnaście złotych 25/100). Sygn. akt III U 898 / 14
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 11 sierpnia 2014 r. znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. przyznał M. D. (1) emeryturę z urzędu od dnia 24.07.2014 r. Do obliczenia podstawy emerytury organ rentowy przyjął kwotę składek na ubezpieczenie emerytalne zaewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego z uwzględnieniem waloryzacji w wysokości 38880,80 zł oraz kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego w wysokości 496070,58 zł. Emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę tj. 209,80 miesięcy i wyniosła 2.549,82 zł.
Z powyższą decyzją nie zgodził się M. D. (1) wnosząc odwołanie. Ubezpieczony kwestionował wysokość wyliczonej emerytury w zakresie przyjętego wartości przyjętego kapitału początkowego , a w szczególności zarobków przyjętych do ustalenia podstawy wymiaru kapitału początkowego w latach 1981 i 1982 . W tym czasie pracował w (...) w K. na stanowisku kierownika działu mechanicznego i jego zarobki były dużo większe niż przyjęte przez ZUS. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podnosząc, że do ustalenia podstawy wymiaru kapitału początkowego za lata 1981 – 1982 przyjęto kwoty obowiązującego w tym czasie minimalnego wynagrodzenia bowiem w zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 27.08.2001 r. nie wskazano wynagrodzeń z lat 1981 – 1982 z uwagi na brak dokumentów płacowych z powodu zalania archiwum.
Odwołujący natomiast nie przedłożył żadnych innych dokumentów potwierdzających wysokość wynagrodzenia jakie osiągał w tych latach.
Sąd ustalił i zważył co następuje :
M. D. (1), ur. (...), złożył w dniu 03.12.2003 r. wniosek o ustalenie kapitału początkowego. Do wniosku dołączył dokumenty potwierdzające okresy zatrudnienia i podlegania ubezpieczeniu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz wysokość zarobków , które stanowiły podstawę wymiaru składek. M.in. wnioskodawca przedłożył zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 27.08.2001 r. wystawione przez (...) Przedsiębiorstwo (...) w K., w którym potwierdzono, że wnioskodawca był tam zatrudniony od 22.11.1969 r. do 31.12.1986 r. oraz wskazano wysokość jego zarobków w latach od 1977 do 1986 wynikającą z kart wynagrodzeń.
Nie podano jednak wynagrodzenia z lat 1981 – 1982 wskazując, że za ten okres brak jest dokumentów z powodu zalania archiwum. Decyzją z dnia 27.06.2006 r. organ rentowy ustalił M. D. (2) kapitał początkowy na dzień 01.01.1999 r. przyjmując do obliczenia podstawy wymiaru kapitału przeciętną podstawę wymiaru składek z 10 kolejnych lat kalendarzowych tj. od 01.01.1980 r. do 31.12.1989 r. a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 89,12 %. Za lata 1981 – 1982 pozwany przyjął zarobki wynoszące 0,00 zł.
Powyższa decyzja jest prawomocna. Kolejną decyzją z dnia 06.08.2014 r. ZUS II Oddział w P. ponownie ustalił wnioskodawcy kapitał początkowy w związku z ustawą z dnia 28.07.2011 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS, przyjmując do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych od 01.01.1977 r. do 31.12.1986 r. , a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 105,63%.
Za lata 1981 i 1982 pozwany przyjął minimalne wynagrodzenie obowiązujące w tym okresie wynoszące odpowiednio 28.800 zł (1981 r.) i 48.000 zł (1982 r.). Odwołujący od dnia 26.06.2011 r. pobierał rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy Do ustalenia podstawy wymiaru renty organ rentowy przyjął wynagrodzenia i podstawę wymiaru składek z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia tj. z lat 1971, 1977-1980, 1983 – 1988, 1995 – 1996, 2001 – 2004, 2007 – 2009, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru renty wyniósł 88,30 %.
Odwołujący nie kwestionował ustalenia wysokości renty i wnosił odwołania od powyższej decyzji. W dniu 21.01.2014 r. M. D. (1) złożył wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru renty oraz kapitału początkowego dołączając dokumenty z archiwum z okresu zatrudnienia w (...)w P. od 01.09.1970 r. do 26.06.1971 r. tj. umowę o pracę, w której wpisano stawkę godzinową 10,50 zł , oświadczenie pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę i świadectwo pracy. Decyzją z dnia 14.02.2014 r. ZUS II Oddział w P. odmówił ubezpieczonemu przeliczenia podstawy wymiaru emerytury i kapitału początkowego wskazując, że przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty określają tylko stawkę godzinową ale nie ma informacji o liczbie godzin.
Zaskarżoną decyzją pozwany przyznał ubezpieczonemu emeryturę i ustalił jej wysokość uwzględniając wartość kapitału początkowego ustaloną w decyzji z dnia 06.08.2014 r. Odwołujący kwestionował wysokość kapitału początkowego a w szczególności fakt przyjęcia do obliczenia podstawy tego kapitału wynagrodzenia w latach 1981 – 1982 w wysokości minimalnego wynagrodzenia. Na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach osobowych odwołującego Sąd ustalił, że w tym spornym okresie M. D. (1) był zatrudniony w (...) w K. na stanowisku kierownika działu sprzętowo – transportowego.
Jego wynagrodzenie miesięczne składało się z wynagrodzenia zasadniczego określonego kwotowo oraz dodatku funkcyjnego. W okresie od stycznia 1981 r. wynagrodzenie zasadnicze wynosiło 5.100 zł plus dodatek funkcyjny w wysokości 1.000 zł miesięcznie (dowód: angaż z dnia 17.12.1980 r.). Od dnia 1.12.1981 r. wnioskodawcy przyznano wynagrodzenie zasadnicze w wysokości 6.000 zł miesięcznie (5.300 zł plus 700 zł na podstawie porozumienia zawartego w G. z dnia 29.10.1980 r.), pozostałe składniki płacowe bez zmian (dowód : angaż z dnia 15.12.1981 r.).
Od dnia 1 stycznia 1982 r. przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie zasadnicze w wysokości 5.800 zł plus 1150 zł z porozumienia (...), ustalony dodatek funkcyjny nie uległ zmianie (dowód: angaż z dnia 25.02.1982 r.). Od dnia 1.04.1982 r. wynagrodzenie miesięczne ubezpieczonego wzrosło do kwoty 7.200 zł, a dodatek funkcyjny do kwoty 1.500 zł ( dowód: angaż z dnia 22.04.1982 r. ). Od dnia 1.12.1982 r. dodatek funkcyjny podwyższono do kwoty 2.000 zł miesięcznie (dowód: angaż z dnia 17.12.1982 r.). Po uwzględnieniu powyższych danych Sąd przyjął, że wynagrodzenie zasadnicze wraz z dodatkiem funkcyjnym wyniosło w poszczególnych latach :
1) w 1981 roku - w miesiącach styczeń – listopad - wynagrodzenie zasadnicze 5100 zł plus 1.000 zł dodatek funkcyjny, razem 6.100 zł, - w grudniu - wynagrodzenie zasadnicze 6.000 zł plus 1000 zł dodatek funkcyjny , razem 7.000 zł, 2) w 1982 roku - w miesiącach styczeń – marzec - wynagrodzenie zasadnicze 5.800 zł plus 1.150 zł porozumienia (...) oraz dodatek funkcyjny 1.000 zł , razem 7.950 zł, - w miesiącach kwiecień – listopad - wynagrodzenie zasadnicze 7.200 zł plus 1.500 zł dodatek funkcyjny , razem 8.700 zł, - w miesiącu grudniu – wynagrodzenie zasadnicze 7.200 zł plus 2.000 zł dodatek funkcyjny, razem 9.200 zł.
Na podstawie powyższych danych można więc wyliczyć wysokość wynagrodzenia wnioskodawcy obejmującego wynagrodzenie zasadnicze i dodatek funkcyjny w latach 1981 – 1982 i tak wynagrodzenie to wyniosło : - w roku 1981 74.100 zł (11 x 6.100 zł + 1 x 7.000 zł), - w roku 1982 102.650 zł (3 x 7.950 zł + 8 x 8.700 + 1 x 9.200 zł ). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach rentowych, dokumentów znajdujących się w aktach osobowych pracownika z okresu zatrudnienia w (...). Zdaniem Sądu treść dokumentów nie budziła wątpliwości co do zgodności z rzeczywistym przebiegiem zatrudnienia wnioskodawcy i nie była też kwestionowana przez żadną ze stron.
Z dokumentów znajdujących się w aktach osobowych wynika jednoznacznie jakie były składniki wynagrodzenia wnioskodawcy oraz wysokość wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego w latach 1981 – 1982 , na ich podstawie można więc było obliczyć wysokość wynagrodzenia za cały rok, a dodatkowo z akt osobowych nie wynika by w tym czasie odwołujący miał przerwy w zatrudnieniu bądź przebywał na urlopach bezpłatnych. Przyjęcie ustalonych wynagrodzeń w kwotach wyliczonych przez Sąd tj. w roku 1981 kwoty 74.100 zł (zamiast 28.800 zł), a w roku 1982 kwoty 102.650 zł (zamiast 48.000 zł) powoduje , że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego ubezpieczonego na dzień 01.01.1999 r. wyniesie z 10 kolejnych lat 1977 – 1986 114,55% , a kapitał początkowy na dzień 01.01.1999 r. wyniesie 164.117,25 zł.
Odwołujący nie kwestionował powyższych wyliczeń i zgadzał się z przyjęciem wynagrodzeń w powyższych wysokościach. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że zaskarżoną decyzją organ rentowy przyznał odwołującemu, uprawnionemu do renty z tytułu niezdolności do pracy, emeryturę działając z urzędu , na podstawie art. 24 a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. 2013.1440 – j.t.). Przepis ten w ustępie 1 stwierdza, że emeryturę, o której mowa w art. 24, przyznaje się z urzędu zamiast renty z tytułu niezdolności do pracy osobie, która osiągnęła wiek uprawniający do tej emerytury oraz podlegała ubezpieczeniu społecznemu albo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym.
Emeryturę przyznaje się od dnia osiągnięcia przez rencistę wieku uprawniającego do emerytury, a w przypadku gdy wypłata renty z tytułu niezdolności do pracy była wstrzymana - od dnia, od którego podjęto jej wypłatę (art. 24a ust. 2 ) i oblicza się zgodnie z art. 26, z uwzględnieniem ust. 4 i 5 – art. 24 a ust. 3 ustawy. W świetle przepisu art. 26 ust. 1 ustawy emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art. 183.
Natomiast zgodnie z treścią art. 25 ust. 1 podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego w art. 173-175 oraz kwot środków zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b oraz art. 185.
Okolicznością sporną w niniejszej sprawie była wartość kapitału początkowego, która powinna być przyjęta do wyliczenia podstawy emerytury. W szczególności odwołujący kwestionował wysokość wskaźnika podstawy wymiaru kapitału początkowego, który zgodnie z art. 174 ust. 3 ustawy ustala się na zasadach określonych w art. 15, 16, 17 ust. 1 i 3 oraz art. 18 , z tym, że okres 10 kolejnych lat ustala się z okresu przed dniem 01.01.1999 r. W decyzji z dnia 06.08.2014 r. organ rentowy ustalił odwołującemu wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego z 10 lat od 01.01.1977 r. do 31.12.1986 r. , przyjmując za lata 1981 i 1982 podstawę wymiaru składek w wysokości odpowiednio : 28.800 zł i 48.000 zł.
Wskaźnik wyliczył na poziomie 105,63 %. Przy uwzględnieniu natomiast wysokości wynagrodzeń wnioskodawcy ustalonych na podstawie dokumentów z akt osobowych tj. za rok 1981 – 74.100 zł , a za rok 1982 – 102.650 zł, wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniesie 114,46%, a wartość kapitału początkowego ustalona na dzień 01.01.1999 r. wyniesie wówczas 164.117,25 zł. Przy uwzględnieniu takiej wartości kapitału początkowego emerytura odwołującego wyniesie 2.677,84 zł, a po waloryzacji na dzień 1.03.2015 r. 2.713,84 zł.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art.477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w wyroku. SSO Elżbieta Majewska