Legislator Case Law & Legislation
III U 722/14 AI generated

Social security court reduces overpaid pension refund amount by rejecting employer's evidence of false data.

Case Number III U 722/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The social security court modified the appealed decision to reduce the refundable overpaid pension amount from 15,807.92 PLN to 214.66 PLN. The employer argued that the social security office failed to identify false employment data, but the court relied on an expert accountant's opinion to determine the correct calculation. The court ruled that the refund must reflect the legally payable pension based on the correct certificate, not the actual amount paid, and set interest from the decision's delivery date.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych; Ustawa z dnia 14.12.1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin: The social security court must calculate the refund of overpaid benefits based on the legally payable amount derived from correct documentation, rather than the actual amount erroneously paid, and interest shall accrue from the date of the decision's delivery.

Keywords

AI generated
social security benefits overpaid pension refund expert accountant opinion false employment data social security interest rate

Cited Legislation

AI generated
art. 477 § 1 pkt 4 k.p.c.
Sąd wezwał w trybie art. 477 ( 11)§2 k.p.c.
Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych
Ustawa z dnia 14.12.1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: III U 722/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Teresa Suchcicka Protokolant: starszy sekretarz sądowy Emilia Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2015 r. w O. sprawy z odwołania (...) Spółdzielni (...) w O. przy udziale zainteresowanej D. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o zwrot nienależnie pobranego świadczenia na skutek odwołania (...) Spółdzielni (...) w O. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 30.05.2014r. znak (...)-1 orzeka:

1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdza, iż (...) Spółdzielnia (...) w O. jest zobowiązana do zwrotu nienależnie wypłaconych świadczeń za okres od 01.03.1995r. do 28.02.2013r. w kwocie 214,66zł wraz z odsetkami od dnia 27.06.2014r.;

2. oddala odwołanie w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 30 maja 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. zobowiązał (...) Spółdzielnię (...) w O. do zwrotu nienależnie wypłaconego świadczenia D. Z. w kwocie 15.807,92 zł wraz z odsetkami w kwocie 9.437,15 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji (...) Spółdzielnia (...) w O. podniosła, że nie zgadza się z powyższa decyzją ponieważ w jej ocenie nie wskazano nieprawdziwych danych skutkujących zawyżeniem świadczenia wypłaconego pracownicy (...) (...) D. Z.. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie.

Postanowieniem z dnia 1 września 2014r. Sąd wezwał w trybie art. 477 ( 11)§2 k.p.c. w charakterze zainteresowanej D. Z., która nie zajęła żadnego stanowiska w sprawie. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Począwszy od dnia 06.04.1995r. ubezpieczona D. Z. (ur. (...)) pobierała rentę inwalidzką III grupy przyznaną na podstawie ustawy z dnia 14.12.1982r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin. Ostatnie zatrudnienie ubezpieczonej przed nabyciem prawa do renty było w (...) Spółdzielni (...) w O. na stanowisku kierownika sklepu.

Wniosek o prawo do renty złożony został w dniu 27.02.1995r. w Oddziale ZUS w O. a wraz z nim świadectwa pracy i zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu Rp-7a wystawione, jak podaje płatnik na podstawie karty zarobkowej i zasiłkowej. (dowód: karta nr 7 akt 1-1053270). Na tej podstawie organ rentowy decyzją z dnia 6.04.1995r. przyznał D. Z. prawo do renty. W dniu 18.02.2013r. ubezpieczona złożyła wniosek o emeryturę. Wobec ujawnienia okoliczności mających wpływ na przyznanie świadczenia rentowego organ rentowy wszczął postępowanie wyjaśniające.

Decyzją z dnia 30.05.2014r. Inspektorat ZUS zobowiązał płatnika składek (...) Spółdzielnię (...) do zwrotu nienależnie wypłaconych świadczeń za okres od 01.03.1995r. do 28.02.2013r. w kwocie 15 807,92 zł i odsetki za okres od 20.05.1995r. do 30.05.2014r. do dnia wydania decyzji, w kwocie 9 437,15 zł. Łącznie zobowiązano odwołującą do zwrotu kwoty 25 245,07 zł. (dowód: decyzja k. 115 a.r.). Postanowieniem z dnia 26 listopada 2014r. ZUS z urzędu sprostował oczywistą omyłkę w ten sposób, że zamiast kwoty nienależnie wypłaconej renty w okresie od 01.03.1995r. do 28.02.2013r. od 01.03.1995r. do 28.02.2013r. wpisano kwotę 9.437,15 zł, a kwotę odsetek za okres od 20.05.1995r. do 30.05.2014r. określono na 15.807,92zł zamiast 9.437,15zł.

Łączna kwota do zwrotu nadal została taka sama tj. 25.245,07zł. (dowód: postanowienie k. 1157a.r.). W odwołaniu od decyzji ZUS z dnia 30.05.2014r. odwołujący płatnik podnosi, że D. Z. była zatrudniona w (...) Spółdzielni (...) w O. od 1 kwietnia 1978r. do 28 marca 1995r. na stanowisku kierownika sklepu. W dniu 24-02-1995r zakład pracy wystawił D. Z. (1) zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu na obowiązującym w tym czasie druku ZUS Rp-7a wypełniając go zgodnie z obowiązującymi wymogami - podano wynagrodzenie pracownika z okresu wybranych przez niego 5 lat kalendarzowych z ostatnich 14 lat-tj. z okresu 01- 01-1983r do 31-12-1988r.

W ocenie odwołującej się - (...) Rp-7a nie przewidywał wykazywania okresów przebywania na zasiłkach chorobowych pracownika. Zaświadczenie natomiast zostało wystawione na podstawie kart zarobkowych i kart zasiłkowych zgodnie z tymi dokumentami. Ponadto w zaświadczeniu podano, że okres zasiłkowy D. Z. wyczerpie się 28 marca 1995r. Następnie 31 marca 2004r zakład pracy wystawił D. Z.zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu do kapitału początkowego za cały okres zatrudnienia, w którym kwoty wynagrodzenia wykazane w zaświadczeniu z 24-02-1995r za okres od 1983r. do 1988r są tożsame.

Zaświadczenie z 31 marca 2004r zawierało również kwoty wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy i świadczeń z ubezpieczenia społecznego, jak również zawarty w załączniku wykaz zwolnień lekarskich. W ocenie (...) (...) ZUS był już w posiadaniu pełnej wiedzy o okresach przebywania D. Z. na zasiłkach chorobowych. ZUS jako organ administracji publicznej obowiązany jest do pełnego wykorzystania posiadanych w swoich zasobach danych mających wpływ na wysokość ustalanych świadczeń z ubezpieczenia społecznego. W toku postępowania sądowego biegła H.

G. określiła, iż różnica pomiędzy świadczeniem wypłaconym D. Z. (1) w okresie od 29 marca 1995 roku do 28 lutego 2013 roku z uwzględnieniem okresów nieskładkowych wykazanych w zaświadczeniu k. 7 akt rentowych, a świadczeniem jakie winno być wypłacone przy przyjęciu okresów nieskładkowych z załącznika do zaświadczenia RP 7 (k. 6 akt emerytalnych) wynosi - biorąc pod uwagę faktycznie wypłacaną rentę i rentę jaka winna być wypłacana z uwzględnieniem treści zaświadczenia z k. 6 akt emerytalnych - 227.23 złotych (zał. 1 i 2) - wariant I.

Biorąc pod uwagę rentę jaka powinna być wypłacana z uwzględnieniem zaświadczenia dołączonego do akt rentowych (k.

7) i rentę jaka winna być wypłacana z uwzględnieniem treści zaświadczenia z k. 6 akt emerytalnych – 214,66 złotych (zał. 3 i 4) – wariant II opinii. ( dowód: akta emerytalno-rentowe D. Z. I - (...) oraz opinia biegłej H. G. k. 78-100).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie co do zasady zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, pracodawcy obowiązani są do wydawania pracownikowi lub organowi rentowemu zaświadczeń niezbędnych do ustalenia prawa do świadczeń i ich wysokości; przygotowania, za zgodą pracownika, wniosku o rentę z tytułu niezdolności do pracy i przedłożenia go organowi rentowemu na 30 dni przed ustaniem prawa do zasiłków chorobowych; Ponadto w myśl. art. 125a, ust. 3 ww. ustawy, Płatnik składek jest zobowiązany do wystawienia zaświadczenia o wysokości przychodu stanowiącego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, wypłaconego za okresy, za które przychód ten przysługuje, a także o wysokości wypłaconych wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy, świadczeń i zasiłków oraz innych należności, o których mowa w art. 15 ust. 3. 103 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach rentach z FUS.

Stosownie do art.84 ust.6 ustawy z dnia 13 października 1998r o systemie ubezpieczeń społecznych - jeżeli pobranie nienależnych świadczeń zostało spowodowane przekazaniem przez płatnika składek lub inny podmiot nieprawdziwych danych mających wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość, obowiązek zwrotu tych świadczeń wraz z odsetkami, o których mowa w ust. l, obciąża odpowiednio płatnika składek lub inny podmiot. Nieprawdziwe dane, o których mowa w art.84 ust.6 ustawy systemowej to dane niezgodne z rzeczywistością, niezgodne ze stanem faktycznym.

W ocenie Sądu Okręgowego kluczową kwestią dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy jest ustalenie, czy pracodawca (...) (...) wskazał wszystkie okresy przebywania na zasiłku chorobowym przez D. Z. w składanym druku Rp-7 z dnia 24.02.1995r. ( k.7 a.r.). Wbrew twierdzeniem odwołującej się druk złożony przez pracodawcę zawierał stosowne miejsce na wskazanie w/w okresów przebywania na zasiłku chorobowym. W miejscach wykropkowanych pracodawca naniósł stosowne kreski, sugerujące, iż D. Z. z zasiłków chorobowych nie korzystała. W ocenie Sądu pracodawca nie wypełnił zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu w sposób prawidłowy – wskazał dane niezgodne z rzeczywistością.

Winien zatem co do zasady ponieść odpowiedzialność o której mowa w art. 84 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W ocenie Sądu nie jest to jednak kwota wskazana w zaskarżonej decyzji ZUS. Z opinii biegłej sądowej z zakresu rachunkowości H. G. wynika, że różnica pomiędzy świadczeniem wypłaconym D. Z. w okresie od 29 marca 1995 roku do 28 lutego 2013 roku z uwzględnieniem okresów nieskładkowych wykazanych w zaświadczeniu k. 7 akt rentowych, a świadczeniem jakie winno być wypłacone przy przyjęciu okresów nieskładkowych z załącznika do zaświadczenia RP 7 (k. 6 akt emerytalnych) wynosi:

• wariant I - biorąc pod uwagę faktycznie wypłacaną rentę i rentę jaka winna być wypłacana z uwzględnieniem treści zaświadczenia z k. 6 akt emerytalnych - 227.23 złotych (zał. 1 i 2), • wariant II - biorąc pod uwagę rentę jaka powinna być wypłacana z uwzględnieniem zaświadczenia dołączonego do akt rentowych (k.

7) i rentę jaka winna być wypłacana z uwzględnieniem treści zaświadczenia z k. 6 akt emerytalnych – 214,66 złotych (zał. 3 i 4). Biegła szczegółowo wskazała sposób wyliczenia powyższych kwot, sposób ich wyliczenia nie budzi wątpliwości. Opinia zdaniem Sądu, jest miarodajna i może stanowić podstawę do przyjęcia - zgodnie z wariantem II - iż rentę jaka powinna być wypłacana z uwzględnieniem zaświadczenia dołączonego do akt rentowych (k.

7) i rentę jaka winna być wypłacana z uwzględnieniem treści zaświadczenia z k. 6 akt emerytalnych - to kwota 214,66 złotych. Podnieść należy, że żadna ze stron nie wniosła zastrzeżeń do opinii, z tym że organ rentowy przychylał się do wariantu I, a odwołująca do II opinii. W ocenie Sądu należało przyjąć wariant II, w którym biegła określiła należność, z uwzględnieniem wysokość należnej renty (takiej jaka powinna być wypłacona). Wariant ten zakłada wysokość świadczenia jakie organ rentowy winien był wypłacać D.

Z. z uwzględnieniem zaświadczenia o okresach nieskładkowych dołączonego do wniosku o rentę. Wariant I uwzględnia faktycznie wypłaconą rentę – a skoro faktycznie wypłacana renta nie była określoną właściwie, to nie może w ocenie Sądu być przyjęta do wyliczenia nienależnie wypłaconego świadczenia. W przedmiocie odsetek Sąd Okręgowy w pełni podziela pogląd wyrażony w przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3.02.2010r. (w sprawie IUK 210/09), iż ,,nie ma żadnych podstaw do stosowania przepisów prawa cywilnego (o bezpodstawnym wzbogaceniu lub czynie niedozwolonym) do oceny wymagalności nienależnie pobranego świadczenia.

Określenia od kiedy należą się odsetki od świadczeń z ubezpieczenia społecznego, także od świadczeń podlegających zwrotowi , należy poszukiwać w prawie ubezpieczeń społecznych a nie w prawie cywilnym.” Mając powyższe stanowisko na uwadze Sąd Okręgowy uznał, iż odsetki winne być liczone od daty doręczenia decyzji tj. od dnia 27.06.2014r. Mając powyższe na uwadze, Oddział ZUS decyzją z dnia 30.05.2014r. słusznie co do zasady zobowiązał odwołującą do zwrotu nienależnie wypłaconego świadczenia D. Z. za okres od 01.03.1995r. do 28.02.2013r. w kwocie 214,66 zł wraz z odsetkami od dnia 27.06.2014r.

W pozostałym zakresie odwołanie zostało oddalone na podstawie art. 4771 4 § 1 k.p.c. 1