Court partially allowed delay claim, awarding 5,000 PLN compensation for nearly ten-month court inactivity.
Legislator summary
AI generatedThe court partially granted the plaintiff's complaint regarding procedural delay in a civil case before the District Court in Rybnik. The plaintiff argued that nearly ten months of inactivity by the court registry between July 2014 and July 2015 constituted an unjustified delay. The court found the delay caused by the registry's lack of action and awarded 5,000 PLN compensation while dismissing the request for the full 15,000 PLN as excessive.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Skarga na przewlekłość postępowania musi być częściowo uwzględniona, gdy stwierdzona bezczynność organu sądowego uzasadnia zadośćuczynienie, ale żądanie pełnej kwoty jest wygórowane.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III S 156/15 POSTANOWIENIE Dnia 13 października 2015r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący-Sędzia SO Barbara Braziewicz (spr.) Sędziowie SO Gabriela Sobczyk SO Anna Hajda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 października 2015r. sprawy ze skargi H. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie prowadzonej przed Sądem Rejonowym w Rybniku pod sygn. akt II C 971/14 z udziałem Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Rejonowego w Rybniku postanawia:
1. stwierdzić, że w sprawie prowadzonej przed Sądem Rejonowym w Rybniku pod sygn. akt II C 971/14 nastąpiła przewlekłość postępowania;
2. przyznać skarżącemu H. S. (S.) od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Rybniku kwotę 5 000 ( pięć tysięcy) złotych;
3. oddalić skargę w pozostałej części. SSO Anna Hajda SSO Barbara Braziewicz SSO Gabriela Sobczyk
UZASADNIENIE
Dnia 14 lipca 2015r. H. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym w Rybniku, sygn. akt II C 971/14, domagając się stwierdzenia przewlekłości tego postępowania, przyznania na jego rzecz od Skarbu Państwa kwoty 15.000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz zasądzenia kosztów postępowania. Skarżący w uzasadnieniu wskazał, iż w maju 2014r. złożył w Sądzie pozew o zasądzenie od Szpitala na jego rzecz kwoty 30.000zł. W dniu 8 lipca 2014r. otrzymał z I. A. w K. pismo, iż w sprawie został wyznaczony adwokat z urzędu.
Bezzwłocznie po otrzymaniu tej informacji skarżący zgłosił się do adwokata Z. S., który w dniu 24 lipca 2014r. złożył do Sądu pismo, w którym wniósł o doręczenie mu odpisu pozwu. Od tego czasu tj. od 24 lipca 2014r. do dnia 9 lipca 2015r. tj. do czasu doręczenia odpisu pozwu jego pełnomocnikowi w sprawie nic się nie działo. Doręczenie pozwu jego adwokatowi trwało rok. W tym stanie rzeczy uważa, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przystępując do niniejszej sprawy, Skarb Państwa – Prezes Sądu Rejonowego w Rybniku wniósł o oddalenie skargi, wskazując na poparcie swojego stanowiska na okoliczności przemawiające przeciwko stwierdzeniu, że doszło do przewlekłości postępowania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Skarga zasługiwała na częściowe uwzględnienie. Postępowanie w sprawie, której dotyczy skarga wszczęte zostało złożeniem pozwu w dniu 12 maja 2014r. o zasadzenie od Szpitala (...) w R. na rzecz H. S. kwoty 30.000zł tytułem zadośćuczynienia. Zarządzeniem z dnia 16 maja 2014r. zadekretowano sprawę i skierowano wniosek powoda o ustawienie pełnomocnika z urzędu i zwolnienie od kosztów sądowych na posiedzenie niejawne. Zarządzenie to sekretariat wykonał w dniu 21 maja 2014r. Postanowieniem z dnia 22 maja 2014r. zwolniono H. S. od obowiązku ponoszenia opłaty od pozwu, w pozostałym zakresie jego wniosek oddalając i ustanowiono dla niego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata, którego wyznaczy O. (...) w K..
Zarządzenie to wykonał sekretariat w dniu 2 lipca 2014r. Dnia 11 lipca 2014r. do Sądu wpłynęła informacja z (...) w K., iż ustanowiono dla powoda pełnomocnika w osobie adw. Z. S.. Pismem z dnia 24 lipca 2014r. pełnomocnik zwrócił się do Sądu z prośbą o doręczenie mu kserokopii lub odpisu pozwu w niniejszej sprawie, wobec tego, iż H. S. nie dysponował jego odpisem. Dnia 2 września 2014r. zarządzono doręczenie pełnomocnikowi powoda kopii pozwu. Zarządzenie to wykonano w dniu 7 lipca 2015r. z uwagi na to, iż w systemie informatycznym Sądu nie dokonano wpisu zarządzenia do wykonania.
Przedstawiony przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie objętej skargą uzasadnia stwierdzenie, iż w sprawie tej doszło do przewlekłości postępowania w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2004r., Nr 179,poz.1843 z późn. zm.). Skarga zasługiwała na uwzględnienie ponieważ postępowanie w sprawie niniejszej trwa dłużej, niż było to konieczne dla wydania w niej rozstrzygnięcia, w szczególności Sąd w okresie co najmniej od początku września 2014r. do dnia 7 lipca 2015r. nie podejmował żadnych czynności w sprawie.
Zwłoki tej nie uzasadnia w szczególności obszerność ani stopień skomplikowania sprawy. Zatem w sprawie zaistniała prawie dziesięciomiesięczna przewłoka. Zgodnie z art. 2 ust. 2 cytowanej powyżej ustawy strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (…).
Zgodnie natomiast z ust. 2 dla stwierdzenia, że w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez Sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty (…), uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Skardze wnioskodawcy nie sposób odmówić zasadności albowiem przewlekłość postępowania została spowodowana niczym nieuzasadnioną bezczynnością sekretariatu II wydziału cywilnego w okresie prawie dziesięciu miesięcy.
Z uwagi na przywołane na wstępie kryteria oraz dokonaną przez Sąd Okręgowy analizę prawidłowości, terminowości i celowości podjętych przez Sąd Rejonowy czynności w przedmiotowej sprawie stwierdzić należy, iż skarga wnioskodawcy musiała skutkować stwierdzeniem, iż w przedmiotowym postępowaniu nastąpiła przewlekłość postępowania. Żądanie Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Rejonowego w Rybniku, aby skargi nie uwzględnić, nie znajduje więc uzasadnienia. Równocześnie złożone w sprawie wyjaśnienia przez Prezesa Sądu Rejonowego w Rybniku wskazujące na trudną sytuację kadrową Wydziału II Cywilnego, w zakresie obsadzania etatów urzędniczych i orzeczniczych, nie wyjaśniają w dostatecznym stopniu, jakie były podejmowane czynności organizacyjne, aby nadać bieg sprawie, tak aby nie doszło w niej do przewlekłości w okresie od końca września 2014r. do początku lipca 2015r.
Z tych względów, na zasadzie art. 12 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy ( …) w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki skargę częściowo uwzględniono. Zatem Sąd Okręgowy stwierdził, że w postępowaniu Sądu Rejonowego w Rybniku w sprawie o sygn. akt II C 971/14 nastąpiła przewlekłość postępowania, nadto z tego tytułu przyznał od Skarbu Państwa, uwzględniając częściowo żądanie skargi, kwotę 5.000zł, uznając tą kwotę za odpowiednią.
Równocześnie skarga skarżącego nie mogła odnieść oczekiwanego skutku w pozostałym zakresie. W pozostałej części żądanie skargi należało oddalić, jako zbyt wygórowane. Sąd Okręgowy uznał, że w okolicznościach sprawy zadośćuczynienie w wysokości 5.000zł spełni swą funkcję i będzie stanowić słuszną rekompensatę za krzywdzące swą nadmiernością negatywne skutki trwającego postępowania, równocześnie z uwagi na powyżej przytoczone argumenty w dalej idącym zakresie skargę skarżącego jako niezasadną oddalił na zasadzie art.12.ust.1 powołanej ustawy.