Legislator Case Law & Legislation
III RC 6/15 AI generated

Court partially allowed child support increase due to child's school needs but dismissed excess claim.

Case Number III RC 6/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court partially granted the mother's request to increase child support from 350 to 450 PLN monthly, ruling that the child's needs rose due to starting school. While the mother argued for a higher amount based on the child's age, the court found the increase justified only by the transition to primary education and the mother's improved financial situation. The remaining portion of the claim was dismissed because the requested sum exceeded the necessary adjustment for the child's developmental stage.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o alimentach; Kodeks postępowania cywilnego: When a child's needs increase due to developmental milestones like starting school, the court may adjust support amounts proportionally, but must balance this against the parent's actual financial capacity and the child's specific requirements.

Keywords

AI generated
child support increase alimentary obligation school enrollment needs partial claim dismissal default judgment procedure parental financial capacity proportional adjustment

Cited Legislation

AI generated
art. 100 k.p.c.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 k.p.c. zasądzając zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości proporcjonalnej do stopnia uwzględnienia powództwa.
art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Orzeczenie o zwrocie na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych – opłaty, od której strona powodowa była ustawowo zwolniona, orzeczono na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, natomiast o rygorze natychmiastowej wykonalności na podstawie art.
art. 333 par. 1 pkt 1 k.p.c.
1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, natomiast o rygorze natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 333 par.
art. 339 k.p.c.
Z uwagi na to, że pozwany nie stawił się na rozprawę, nie żądał je przeprowadzenia pod swoją nieobecność oraz nie złożył wyjaśnień w jakiejkolwiek formie, Sąd wydał wyrok zaoczny (art. 339 k.p.c.).
art. 138 k.r.o
Sąd zważył: Podstawą zmiany orzeczenia konkretyzującego obowiązek alimentacyjny może być – zgodnie z art. 138 k.r.o.
art. 100 k.p.c
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 k.p.c.
art. 339 k.p.c
Z uwagi na to, że pozwany nie stawił się na rozprawę, nie żądał je przeprowadzenia pod swoją nieobecność oraz nie złożył wyjaśnień w jakiejkolwiek formie, Sąd wydał wyrok zaoczny (art. 339 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt III RC 6/15 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 września 2015r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze III Wydział Rodzinny i Nieletnich w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Mirosław Rogowski Protokolant:Dorota Osojca po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015r. w Kamiennej Górze sprawy z powództwa małoletniej G. G. reprezentowanej przez A. C. przeciwko K. G. o podwyższenie alimentów I. podwyższa z dniem 01.09.2015r. alimenty należne od pozwanego K. G. małoletniej G. G. do kwoty 450,00 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) miesięcznie, płatne do 15-go dnia każdego miesiąca do rąk matki dziecka A.

C. z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki, z dotychczasowych w kwocie 350,00 zł zasądzonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z 15.09.2010r. w sprawie sygn. akt RIIIC 120/10, II. w pozostałej części oddala powództwo, III. zasądza od pozwanego na rzecz A. C. 240,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, IV. nakazuje pozwanemu, aby uiścił na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze) kwotę 60,00 zł tytułem kosztów sądowych, V. wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

UZASADNIENIE

A. C., działająca jako przedstawiciel ustawowy małoletniej G. C. wniosła o podwyższenie alimentów należnych jej od pozwanego K. G. go kwoty 600 zł miesięcznie, z dotychczasowych – 350 zł. Żądanie pozwu uzasadniła wzrostem usprawiedliwionych potrzeb dziecka w związku z tym, że jest starsze i osiągnęło wiek przedszkolny. Pozwany nie stawił się na rozprawę i nie ustosunkował się do żądania pozwu na piśmie. Sąd ustalił: G. C. jest córką A. C. i pozwanego K. G.. Pozostaje pod bezpośrednią pieczą matki. Ojciec zobowiązany jest do jej alimentowania w kwotach ustalanych przez sąd.

Ostatnia konkretyzacja obowiązku alimentacyjnego miała miejsce na kwotę 350 zł miesięcznie w wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z 15. 09. 2010 r. w ostatecznym brzmieniu nadanym mu przez Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze – jako odwoławczy, w wyroku z 2. 12. 2010 r. d owód: wyroki: k. 86 i 117 akt RIIIC 120/10. Wtedy: - powódka miała 2 lata, była ogólnie zdrowym dzieckiem, jedynie czasami zapadała na infekcje dróg oddechowych. Miała potrzeby typowe dla swojego wieku. Pozwany nie utrzymywał z nią styczności, - A. C. miała 25 lat.

Nie pracowała. Miała status bezrobotnej bez prawa do zasiłku. Miała problem z podjęciem pracy z powodu konieczności sprawowania opieki nad dzieckiem. Nie miała wyuczonego zawodu. Przed urodzeniem dziecka odbywała przez 4 miesiące staż w Zakładzie Ubezpieczeń społecznych, przez taki sam okres pracowała jako sprzedawca w sklepie odzieżowym oraz przez około 2 lata była kelnerką w restauracji. Mieszkała z matkę, która pracowała zawodowo, - pozwany miał 29 lat. Z zawodu był technikiem technologii żywienia. Pozostawał w związku małżeńskim z P. G..

Zatrudniony był w firmie cukierniczej jej ojca za najniższym krajowym wynagrodzeniem (1317 zł brutto). Wspomagał także pracodawcę przy prowadzeniu zakładu przy zakupie sprzętu produkcyjnego, lecz profity jakie uzyskiwał z tego tytułu nie były znane. Przed podjęciem tego zatrudnienia pracował w czeskiej firmie (...), gdzie zajmował się marketingiem, sprzedażą i wdrożeniami technologicznymi, gdzie zarabiał około 5500 zł brutto i otrzymywał inne, pozapłacowe gratyfikacje. Cierpiał na schorzenie kręgosłupa w postaci spłycenia lordozy szyjnej oraz nieznacznego wygięcia kręgosłupa LS, które to dolegliwości nie uniemożliawiały mu wykonywania pracy.

Oprócz powódki miał jeszcze jedno dziecko na które łożył alimenty w wysokości 350 zł. d owód: uzasadnienia wyroków – k. 90 – 92 i 118 – 119 akt RIIIC 120/10. Obecnie: Powódka skończyła 7 lat i rozpoczęła naukę szkolną. Wcześniej uczęszczała do przedszkola w miejscu zamieszkania. Jej potrzeby są w dalszym ciągu typowe, wynikające z wieku. Prawidłowo rozwija się. Jest posyłana do Ogniska Muzycznego w K., gdzie uczy się gry na skrzypcach, za co odpłatność wynosi 150 zł miesięcznie. dowód: zaświadczenie (...) w K.

– k. 4 zeznania A. C. – k.100 (00:05:13 – 00:15:33), A. C. zatrudniona jest w firmie (...) SP. z.o.o. z siedzibą w B. na stanowisku przedstawiciela handlowego na podstawie umowy zlecenia za różnym wynagrodzeniem, zależnym od wykonanej pracy: 1500 – 2000 zł. W lipcu 2015 r. zarobiła 1156,24 zł brutto (975,18 zł netto). 13. 12. 2013 r. urodziła kolejne dziecko pochodzące ze związku z pozwanym, na które zostały zasądzone nieprawomocnym jeszcze wyrokiem alimenty w kwocie 350 zł miesięcznie. Po jego urodzeniu korzystała z urlopu macierzyńskiego i w chwili wniesienia pozwu uzyskiwała z tego tytułu dochody w wysokości 3.200 zł.

Później, nie pracując – korzystała ze świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia w kwocie 1.200 zł miesięcznie. Pobierała i pobiera zasiłki rodzinne na dwoje dzieci w łącznej kwocie 183 zł, oraz dodatki do nich w kwocie 250 zł Obecnie, w związku z utratą przez młodsze dziecko statusu osoby niepełnosprawnej -170 zł. Nie posiada majątku innego niż samochód P. (...). Obecnie zatrudniona jest w firmie (...) SP. z.o.o. z siedzibą w B. na stanowisku przedstawiciela handlowego na podstawie umowy zlecenia za różnym wynagrodzeniem, zależnym od wykonanej pracy: 1500 – 2000 zł.

W lipcu 2015 r. zarobiła 1156,24 zł brutto (975,18 zł netto). dowód: odpis aktu urodzenia K. C. – k. 4 akt IIIRC 7/15, wyrok – k. 153 akt IIIRC 7/15 , zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu- k. 150 akt IIIRC 7/15, zeznania A. C. – k. k.100 (00:05:13 – 00:15:33). Nie są znane aktualne dochody pozwanego K. G.. Z zawodu jest technologiem procesów żywieniowych. W okresie pozostawania w nieformalnym związku z A. C. pracował w piekarniach zajmując się wprowadzaniem nowych receptur i produktów. Zarabiał 5.000 – 6.000 zł. Jest żonaty.

Oprócz dwojga dzieci z A. C. ma jeszcze troje z innymi kobietami. Na dziecko z małżeństwa ma zasądzone alimenty w kwocie 700 zł, na dwoje kolejnych – po 350 zł. Nie wiadomo, czy i jaką kwotą alimentuje najmłodsze dziecko. Ma także zasądzone alimenty na żonę w wysokości 300 zł. Nie płaci dobrowolnie zasądzonych alimentów na starsze dziecko A. C., która otrzymuje je zastępczo z funduszu alimentacyjnego. Formalnie nie jest zatrudniony, podejmuje prace w „szarej strefie”. Prowadzone przeciwko niemu postępowanie karne o niealimentację zostało umorzone. d owód: zeznania A.

C. – (00:05:13 – 00:15:33). Sąd zważył: Podstawą zmiany orzeczenia konkretyzującego obowiązek alimentacyjny może być – zgodnie z art. 138 k.r.o. – zmiana stosunków. Należy przez nią rozumieć w zmianę w zakresie okoliczności od zależy zakres obowiązku alimentacyjnego, wymienionych w art. 135 par 1 i 2 k.r.o.: potrzeb uprawnionego - w przedmiotowej sprawie powódki G. G. i możliwości majątkowych i zarobkowych zobowiązanych – A. C. i pozwanego K. E., w grę może wchodzić zmiana w zakresie stopnia w jakim rodzice wykonują swój obowiązek alimentacyjny przez osobiste starania o utrzymanie i wychowanie dziecka.

W ocenie Sądu potrzeby małoletniej G. G. wzrosły, a wzrost ten jest na tyle istotny, że powinien skutkować nową konkretyzacją obowiązku alimentacyjnego pozwanego. Wzrost potrzeb wynika z procesu dorastania dziecka. Dziewczynka jest o prawie pięć lat starsza. Niewątpliwie rozwinęła się fizycznie. Potrzebuje zatem większej ilości ubrań, o większych rozmiarach, co pociąga za sobą większe wydatki. Rozwinęła się też intelektualnie, bo przeszła okres przedszkolny i rozpoczęła naukę szkolną. Rozwija swoje zainteresowania muzyczne.

Skutkiem także i tego procesu są niewątpliwie większe wydatki. Wzrost potrzeb dziecka nie jest jednak tak duży, jak twierdzi A. C.. Nie można zapominać, że dziewczynka ma dopiero 7 lat i – w świetle doświadczenia życiowego należy przyjąć, że jej potrzeby są jeszcze stosunkowo niewielkie, zdecydowanie mniejsze, niż dziecka dorastającego, o czym jego matka przekona się niewątpliwie w przyszłości. Biorąc pod uwagę, że A. C. wykonuje pieczę nad dwojgiem małoletnich dzieci, Sąd uznał, że uzyskiwane przez nią wynagrodzenie za pracę (1.500 – 2.000 zł miesięcznie), za odzwierciedlające jej możliwości zarobkowe.

Porównując tę sytuację z poprzednią – z czasu konkretyzacji obowiązku alimentacyjnego na kwotę 350 zł, uznać należało, że uległa ona poprawie. Dochody pozwanego nie zostały ustalone z braku dowodów, których strona powodowa nie dostarczyła. Z ujawnionych przez nią informacji można wyciągnąć wniosek, że jest osobą dość zaradną, posiadającą atrakcyjne kwalifikacje zawodowe i doświadczenie zawodowe. Jest jednak zobowiązany do alimentacji pięciorga innych dzieci, o troje więcej niż poprzednio. Zobowiązania te ograniczają istotnie jego zdolność alimentacyjną wobec G.

G.. Nie mnie jednak, oceniając pozwanego jako osobę zaradną, Sąd przyjął także, że powinien być odpowiedzialną i w odpowiednim stopniu utrzymywać swoje dzieci. Dlatego też podwyższył zasądzone wcześniej alimenty o 100 zł, do kwoty 450 zł - od 1 września 2015 r., kiedy to potrzeby powódki wzrosły znacznie i skokowo w związku z rozpoczęciem nauki szkolnej. Wobec powyższego powództwo w pozostałej części podlegało oddaleniu. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 k.p.c. zasądzając zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości proporcjonalnej do stopnia uwzględnienia powództwa.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 k.p.c. zasądzając zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości proporcjonalnej do stopnia uwzględnienia powództwa. Orzeczenie o zwrocie na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych – opłaty, od której strona powodowa była ustawowo zwolniona, orzeczono na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, natomiast o rygorze natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 333 par. 1 pkt 1 k.p.c. Z uwagi na to, że pozwany nie stawił się na rozprawę, nie żądał je przeprowadzenia pod swoją nieobecność oraz nie złożył wyjaśnień w jakiejkolwiek formie, Sąd wydał wyrok zaoczny (art. 339 k.p.c.).