Social security appeal dismissed for excessive delay; applicant failed to meet statutory time limits and lacked independent cause.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's decision to reject their pension claim. The applicant argued that the delay in filing the appeal was justified by a recent Constitutional Court ruling, but the court found the delay excessive and attributable to the applicant. Consequently, the appeal was rejected because the statutory conditions for extending the deadline were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 477 § 9 k.p.c.; Art. 477 § 3 k.p.c.: An appeal filed after the expiration of the time limit is rejected unless the delay is not excessive and caused by circumstances independent of the appellant; both conditions must be cumulatively satisfied.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III AUz 135/12 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2012 roku Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSA Stanisława Kubica (spr.) Sędziowie: SSA Danuta Rychlik - Dobrowolska SSA Barbara Staśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. o wysokość emerytury na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 17 kwietnia 2012 roku, sygn. akt IXU 582/12 postanawia: oddalić zażalenie wnioskodawcy
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2012 roku Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu odrzucił odwołanie wnioskodawcy od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W.. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż W. L. w dniu 2 kwietnia 2012 r. złożył odwołanie od decyzji ZUS we W. z dnia 25 maja 2011 roku. Zdaniem Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie przekroczenie terminu jest nadmierne. Powyższe postanowienie w terminie zaskarżył wnioskodawca, wnosząc o jego uchylenie i rozpoznanie odwołania. Wnioskodawca podniósł, że środek odwoławczy został złożony w terminie miesiąca od daty ogłoszenia w Dzienniku Ustaw z 2012 r. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2012 roku, na podstawie którego ubezpieczony złożył swój wniosek. Wnioskodawca wskazał, iż do dnia wydania wyroku Trybunału Konstytucyjnego nie miał wiedzy o niekonstytucyjności działań organu rentowego.
Sąd Apelacyjny, zważył co następuje:
Zażalenie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 477 9 § 1 kpc odwołanie od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Natomiast § 3 powołanego artykułu stanowi, że Sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Tak więc z tego przepisu wynika wprost, iż do przywrócenia terminu niezbędne jest spełnienie obu warunków łącznie: przekroczenie terminu nie może być nadmierne i przyczyna tego musi być niezależna od odwołującego się.
Zatem tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd, iż zachodzą kumulatywnie obie przesłanki z art. 477 9 § 3 kpc, Sąd winien nadać odwołaniu bieg. Natomiast brak którejkolwiek z wymienionych przesłanek skutkuje zastosowaniem sankcji w postaci odrzucenia odwołania. Na tle okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stanowisko Sądu Okręgowego o nadmiernym i zawinionym przekroczeniu przez wnioskodawcę terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu rentowego jest zasadne. Wskazać bowiem należy, iż wnioskodawca odwołał się od decyzji z dnia 25 maja 2011 roku, a więc ze znacznym (ponad rocznym) przekroczeniem terminu.
Reasumując, w niniejszej sprawie żaden ze wskazanych wyżej warunków nie został spełniony. Toteż prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami Sąd Okręgowy odrzucił odwołanie wnioskodawcy. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia wnioskodawcy i z tego względu na mocy art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc orzekł jak w sentencji postanowienia. R.S.