Appeal dismissed; child's needs and grandfather's income insufficiently proven for higher alimony security.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against a lower court's decision to secure alimony at 200 PLN monthly. The plaintiff argued this amount was insufficient to meet her child's needs, while the defendant claimed his medical expenses and age left him with only 600 PLN remaining after the security. The court rejected the appeal because the plaintiff failed to substantiate her child's specific needs or the defendant's financial capacity, which are mandatory requirements for increasing alimony security under the relevant civil procedure rules.
Legislator headnote
AI generatedArt. 753 § 1 k.p.c.; Art. 129 k.r.o.; Art. 133 § 1 k.r.o.; Art. 135 § 1 k.r.o.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 1, 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: In alimony cases, security requires only a reasonable probability of the claim, but increasing security demands proof of the child's justified needs and the obligor's financial means.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 191/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Magdalena Balion – Hajduk Sędziowie SO Grażyna Sobczyk SR (del.) Roman Troll (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa K. K. przeciwko Z. K. o alimenty na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 11 grudnia 2014 r., sygn. akt III RC 906/14 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Roman Troll SSO Magdalena Balion – Hajduk SSO Grażyna Sobczyk Sygn. akt III Cz 191/15
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2014 roku Sąd Rejonowy w Zabrzu w sprawie o alimenty udzielił zabezpieczenia roszczeniu powódki poprzez zobowiązanie pozwanego do łożenia na jej rzecz alimentów w kwocie po 200 zł miesięcznie płatnych do rąk jej matki od 11 grudnia 2014 roku do czasu prawomocnego zakończenia postępowania (pkt 1) oraz oddalił wniosek w pozostałej części (pkt 2). W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że w pierwszej kolejności obowiązek alimentacyjny ciąży na rodzicach małoletniej powódki, a jej ojciec - D. K. - w następstwie stanu zdrowia nie jest w stanie wywiązać się z tego obowiązku, dlatego też obowiązek ponoszenia całości kosztów utrzymania i wychowania małoletniej obciążył jej matkę, a jej możliwości zarobkowe majątkowe nie są obecnie w pełni znane.
Natomiast pozwany jest dziadkiem ojczystym małoletniej powódki, ma 77 lat jest schorowany i cierpi na rozedmę płuc, ma problemy z chodzeniem, na leki wydaje około 200 zł miesięcznie, na wizyty lekarskie od 100 do 200 zł miesięcznie, pozostałe jego wydatki związane z utrzymaniem mieszkania, opłatami na ubezpieczenia wynoszą około 800 zł miesięcznie, korzysta także z pomocy osoby, która mu sprząta i gotuje - jest to wydatek rzędu 350 zł miesięcznie - dlatego też stałe miesięczne wydatki pozwanego są w granicach 1600 zł miesięcznie, a do tego trzeba wliczyć wyżywienie, środki czystości i inne wydatki, zaś przy uwzględnieniu zabezpieczenia alimentów w kwocie 200 zł jego wydatki wzrosną do kwoty 1800 zł miesięcznie, co w rezultacie spowoduje, że na wyżywienie i pozostałe wydatki zostanie mu około 600 zł miesięcznie - co nie jest kwotą dużą jak na osobę w takim wieku.
Sąd Rejonowy udzielił zabezpieczenia zgodnie z art. 730 1 k.p.c. i art. 753 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie złożyła powódka zaskarżając je w części dotyczącej oddalenia wniosku i zarzucając mu sprzeczność istotnych ustaleń sądu z zebranym w sprawie materiałem dowodowym polegającą na przyjęciu, że kwota 200 zł tytułem udzielonego powódce zabezpieczenia jest adekwatna do jej usprawiedliwionych potrzeb, podczas gdy kwota to jest rażąco zaniżona i nie jest w stanie zaspokoić usprawiedliwionych potrzeb powódki. Podnosząc ten zarzut wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie zabezpieczenia w ten sposób, aby zobowiązać powoda do regulowania na jej rzecz, ponad już udzieloną w zabezpieczeniu kwotę, jeszcze kwotę 300 zł miesięcznie, ewentualnie uchylenie postanowienia i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu wskazała, że mieszka poza granicami kraju, a koszt jej utrzymania opiewa tam na kwotę prawie 7000 koron norweskich, co daje około 3500 zł miesięcznie, ale bez kosztów wakacji powódki; jej matka pracuje, ale stosunek otrzymywanego przez nią wynagrodzenia do kosztów utrzymania własnego i córki powodują, że konieczne utrzymanie małoletniej doznaje znacznego uszczerbku. Do zażalenia dołączono tłumaczenie dokonane przez tłumacza przysięgłego zaświadczenia o wynagrodzeniu matki powódki nie dołączono jednak dokumentu źródłowego.
Z tego tłumaczenia wynika, że w listopadzie 2014 roku otrzymała otrzymała ona 1956 koron norweskich, we wrześniu tego samego roku 2184 Korony norweskie, a w październiku 2014 roku 229 koron norweskich. Zdaniem powódki jej matka nie jest w stanie zapewnić jej środków utrzymania, a pozwany posiada możliwości majątkowe, bo otrzymuje wysokie świadczenia emerytalne w kwocie około 2500 zł, zaś jego koszty oscylują w okolicach 1 500 zł.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W sprawach o alimenty podstawą zabezpieczenia jest jedynie uprawdopodobnienie roszczenia (art. 753 § 1 kpc). Przepis ten bowiem dotyczy udzielenia zabezpieczenia polegającego na zobowiązaniu obowiązanego do zapłaty uprawnionemu określonej sumy pieniężnej i w tego rodzaju sprawach konieczne jest jedynie uprawdopodobnienie istnienia roszczenia bez potrzeby uprawdopodobnienia interesu prawnego w zabezpieczeniu (por. uzasadnienie uchwały Sadu Najwyższego z dnia 23 lutego 1982 r., III CZP 3/82, opublik. w OSNC z 1982 r., nr 7, poz. 100). Dlatego też małoletnia powódka w rozpoznawanej sprawie winna uprawdopodobnić jakie są jej usprawiedliwione potrzeby oraz jakie są możliwości majątkowe i zarobkowe pozwanego oraz, że nie ma osób zobowiązanych przed nim (por. art. 129 k.r.o., art. 133 § 1 k.r.o., art.135 § 1 k.r.o.).
Ojciec małoletniej, z uwagi na sparaliżowanie nie jest w stanie sprostać swojemu obowiązkowi alimentacyjnemu wobec niej. Zaś pozwany - będący jej ojczystym dziadkiem - ponosi wydatki na zamieszkanie - 450 zł, energię elektryczną - 50 zł miesięcznie, gaz - 50 zł miesięcznie, telewizję z telefonem - 100 zł miesięcznie, ubezpieczenie - 130 zł miesięcznie, a na leki wydaje około 200 zł miesięcznie, bo jest osobą schorowaną - cierpi na rozedmę płuc, ma problemy z chodzenia, cierpi na nadciśnienie, kręgosłup i korzonki, ma łzawienie oczu i przyjmuje krople, prywatnie chodzi do lekarzy, gdzie wizyty kosztują około 100 do 200 zł miesięcznie, do pomocy na panią, która mu sprząta i gotuje, co kosztuje 350 zł miesięcznie, a resztę wydaje na żywność i środki czystości, nie ma żadnych oszczędności ani długów.
Z powyższego wynika, że pozwany uprawdopodobnił stałe wydatki w kwocie około 1600 zł miesięczne, a jego dochody, możliwości zarobkowe oraz sytuacja majątkowa biorąc pod uwagę jego wiek - 77 lat - wynoszą około 2400 zł miesięcznie netto, co powoduje, że na wydatki związane z żywnością i środkami czystości co miesiąc pozostaje mu kwota około 800 zł, a zabezpieczenie alimentów w kwocie 200 zł powoduje, że ta kwota zmniejsza się do wysokości 600 zł. Gdyby przyjąć argumentacje powódki za prawidłową należałoby tę kwotę obniżyć jeszcze o dodatkowe 300 zł, co spowodowałoby, że pozwany miałby kwotę 300 zł miesięcznie jako pozostającą na wyżywienie i środki czystości.
Trzeba także mieć na uwadze fakt, że w pozwie powódka wskazuje, że mieszka w czteroosobowej rodzinie, a zestawienia wydatków wynika, że wydatki na powódkę w okresie miesiąca wynoszą ponad 6000 koron norweskich, a na całą rodzinę jest to kwota około 50 000 koron norweskich na miesiąc i nie wiadomo z jakich dochodów jest ona ponoszona. Przy uprawdopodobnionych dochodach i kosztach utrzymania pozwanego, a dodatkowo braku uprawdopodobnienia w jakiej wysokości otrzymuje dochody rodzina, w której obecnie mieszka powódka, a także brakiem uprawdopodobnienia dokumentami źródłowymi dochodów matki powódki nie ma możliwości uwzględnienia zarzutów zażalenia.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 385 kpc w związku z art. 397 § 1 i 2 kpc i art. 13 § 2 kpc, należało zażalenie oddalić jako bezzasadne. SSR (del.) Roman Troll SSO Magdalena Balion – Hajduk SSO Grażyna Sobczyk