Civil appeal dismissed because plaintiff sued a county office lacking legal capacity without correcting the defendant's name first.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the plaintiff's appeal against the district court's decision to reject the lawsuit due to the defendant's lack of legal capacity. The plaintiff initially sued the County Office, which lacks legal personality, but later attempted to correct the defendant's name to the County in the appeal. The court ruled that because the plaintiff clearly intended to sue the County Office and did not claim it was a clerical error, the defect was irreparable and could not be cured by a name correction.
Legislator headnote
AI generatedArt. 199 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 64 § 1 k.p.c.: A mistake in identifying a defendant who lacks legal capacity does not justify dismissing the claim if the plaintiff clearly intended to sue that specific entity, as the defect is irreparable and cannot be cured by correcting the name.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 15/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Teresa Kołeczko – Wacławik Sędziowie SO Anna Hajda SR (del.) Roman Troll (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa I. P. przeciwko Staroście (...) o zapłatę na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt I C 1930/14 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Roman Troll SSO Teresa Kołeczko – Wacławik SSO Anna Hajda Sygn. akt III Cz 15/15
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 listopada 2014 roku Sąd Rejonowy w Gliwicach odrzucił pozew, albowiem wskazano jako stronę pozwaną Starostę (...), który nie ma zdolności sądowej, a brak ten nie jest możliwy do usunięcia. Orzeczenie oparto na postawie art. 199 § 1 i 2 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie złożyła powódka zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało bezpośredni wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to: art. 199 § 1 i 2 k.p.c. poprzez odrzucenie pozwu z uwagi na brak zdolności sądowej pozwanego bez uprzedniego wezwania powódki do prawidłowego oznaczenia strony pozwanej oraz art. 64 § 1 k.p.c. w związku z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym poprzez uznanie, że Starosta (...) w niniejszej sprawie działa jako organ wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej reprezentujący Skarb Państwa, podczas gdy jak wynika z uzasadnienia pozwu stroną pozwaną jest Powiat (...) jako jednostka samorządu terytorialnego, a zadania wykonywane są w ramach zadań własnych.
Przy tak postawionych zarzutach sprostowała oznaczenie strony pozwanej określonej mylnie w pozwie na Starostę (...), podczas gdy powinno być Powiat (...) i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji przy uwzględnieniu kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu wskazała, że jej zdaniem sąd powinien wezwać do uściślenia oznaczenia strony pozwanej przed dokonaniem odrzucenia pozwu. Doszło do mylnego oznaczenia strony pozwanej, którą powinien być Powiat (...) a nie Starosta (...).
Należy bowiem odróżnić sytuacje, gdy powód niewłaściwie oznaczył stronę, od sytuacji niewłaściwego doboru podmiotów procesu określonej w art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c., która musi skutkować koniecznością odrzucenia pozwu. W pierwszej sytuacji naprawienie wady następuje w drodze sprostowania oznaczenia stron. Zdaniem powódki uściślenie oznaczenia strony pozwanej dokonane w zażaleniu jest wystarczające i nie prowadzi do przekształcenia podmiotowego w procesie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Sprawą bezsporną, na co wskazuje także żaląca się, jest to, że Starosta (...) nie posiada zdolności sądowej, a co za tym idzie nie może być stroną postępowania cywilnego zgodnie z art. 64 § 1 k.p.c. Art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c. wskazuje na potrzebę odrzucenia pozwu, gdy jedna ze stron nie ma zdolności sądowej, przy czym z powodu braku zdolności sądowej uniemożliwiającego działanie sąd odrzuci pozew dopiero wówczas, gdy brak ten nie będzie uzupełniony zgodnie z przepisami kodeksu (art. 199 § 2 k.p.c.), a więc w tym zakresie należy stosować normę art. 70 § 1 k.p.c. Ostatnio powołany przepis umożliwia uzupełnienia braków w zakresie zdolności sądowej wówczas, gdy dają się one uzupełnić, oznacza to, że w sytuacji, gdy braki takie nie dadzą się uzupełnić - stanowią pierwotny brak zdolności sądowej - to wówczas nie należy wzywać o ich uzupełnienie, bo wiadomo, że i tak nie można ich uzupełnić.
W takiej sytuacji sąd powinien odrzucić pozew bez wzywania o uzupełnienie braków, albowiem braków tych, które są nieusuwalne, nie da się uzupełnić. Przesłanką warunkującą uzupełnienie braków w zakresie zdolności sądowej jest bowiem zachowanie tożsamości strony dotkniętej tym brakiem. W żaden sposób nie można ustalić, że nie dochodzi do zmiany - przekształcenia podmiotowego - w zakresie strony pozwanej w sytuacji oznaczania jej w pozwie jako Starosty (...) i sprostowania tego oznaczenia w zażaleniu na Powiat (...). Nie zachodzi więc tu sytuacja niewłaściwego oznaczenia strony procesu, albowiem powódka w sposób niewłaściwy dobrała podmioty procesu wskazując jako pozwanego Starostę (...) – podmiot nie posiadający zdolności sądowej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2002 r., sygn. akt I CKN 448/01, OSP z 2003 r., nr 7-8, poz. 99, w którym wskazuje się, że konieczną przesłanką uzupełnienia braku zdolności sądowej jest zachowanie tożsamości stron, a więc zachowanie takiego stanu rzeczy, w którym zarówno przed uzupełnieniem, jak i po uzupełnieniu stroną pozostaje ten sam podmiot; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 15 maja 2009 r., sygn. akt II CSK 681/08, LEGALIS nr 265859; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2001 r., sygn. akt III CZP 10/01, OSNC z 2001 r., nr 10, poz. 147).
W postępowaniu może mieć miejsce sprostowanie niezupełnego lub wieloznacznego oznaczenia strony, a mylne oznaczenie strony pozwanej, gdy powód nie orientuje się, kto nią być powinien, nie daje samo przez się podstawy do odrzucenia pozwu. W takim wypadku może dojść do zmiany oznaczenia strony nie może jednak przy tej okazji dojść do przekształceń podmiotowych powództwa (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2009 r., sygn. akt III CZP 45/09, OSNC z 2009, nr 4, poz. 113). Nie budzi wątpliwości Sądu Okręgowego to, że nie doszło do oczywistej omyłki pisarskiej w treści pozwu, albowiem pozwany został wyraźnie wskazany jako Starosta (...), a w treści uzasadnienia pozwu powódka pisze o Staroście (...), do którego wystąpiła o zwrot wydatków koniecznych i który odmówił jej wypłaty przyznanej już wcześniej kwoty.
Dodatkowo w pozwie pojawia się również Skarb Państwa oraz Powiat (...). Wynika jednak z niego niezbicie, że swoje roszczenia powódka kieruje właśnie przeciwko Staroście (...) a nie Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez niego lub też Powiatowi (...), dlatego nie można w żaden sposób uznać, że doszło do oczywistej omyłki pisarskiej w oznaczeniu strony pozwanej. Powódka żądała w pozwie świadczenia od Starosty (...), a nie od jakiegoś innego podmiotu. Starosta (...) nie posiadała zdolności sądowej, brak ten jest pierwotny i nieusuwalny, dlatego też nie można zastosować art. 70 § 1 k.p.c. w związku z art. 199 § 2 k.p.c. Należy także zwrócić uwagę, że powódka jest reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, który sporządził pozew, a także złożył go do sądu właśnie z oznaczeniem strony pozwanej jako Starosty (...).
Zapewne zaś znane są mu przepisy o zdolności sądowej w zakresie organów nie posiadających osobowości prawnej, a takiej osobowości prawnej Starosta (...) nie posiada, albowiem mają Powiat (...) i Skarb Państwa, który może być przez Starostę (...) reprezentowany. Należy także podkreślić, że Sąd Rejonowy nie uznawał, iż Starosta (...) działa jako organ wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej reprezentujący Skarb Państwa, zaś z uzasadnienia pozwu bynajmniej nie wynika że stroną pozwaną jest Powiat (...). Nawet w zażaleniu powódka nie twierdzi, że Starosta (...) i wskazany w zażaleniu jako strona pozwana Powiat (...) to te same podmioty, rozróżnia więc Starostę (...) od Powiatu (...) doskonale zdając sobie sprawę z tego, że są to dwa różne podmioty, a pomimo tego wystąpiła z pozwem przeciwko Staroście (...).
Z powyższych względów zarzuty zażalenia są bezzasadne. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 1 i 2 k.p.c., zażalenie jako bezzasadne należało oddalić. SSR (del.) Roman Troll SSO Teresa Kołeczko – Wacławik SSO Anna Hajda