Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III Cz 136/15 AI generated

Appeal allowed; district court erred by rejecting fee waiver without family asset declaration under Civil Procedure Code.

Case Number III Cz 136/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The district court rejected the debtor's appeal on the grounds that the filing fee was not paid, despite the debtor having submitted a request for a fee waiver. The appellate court found this decision flawed because the waiver request lacked the mandatory family status and asset declaration required by law. Consequently, the appeal was allowed, the lower ruling was annulled, and the case was remanded for reconsideration of the fee waiver request.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 ust. 2 k.c.k.; Art. 130 § 1 k.p.c.: A request for exemption from court costs requires a declaration of family status, assets, income, and necessary family expenses; failure to submit this declaration renders the request formally defective and the subsequent fee demand premature.

Keywords

AI generated
fee waiver request family status declaration asset disclosure requirement premature fee demand remand for reconsideration civil procedure code court costs exemption

Cited Legislation

AI generated
Art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 28 07 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych skarżąca nie dołączyła - prze­widzianego w art. 102 ust.
Art. 130 § 1 k.p.c.
125, z późniejszymi zmianami) - oświadczenia o jej stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania ko­niecznego jej rodziny i tym samym Przewodniczący Sądu Rejonowego słusznie wezwał ją - w oparciu o regulację art. 130 § 1 k.p.c. - do usunięcia tego braku formalnego wniosku.
Art. 386 § 4 k.p.c.
Reasumując zaskarżone orzeczenie jest wadliwe i dlatego zażalenie dłuż­nika jako uzasadnione uwzględniono orzekając jak w sentencji na mocy regulacji art. 386 § 4 k.p.c. w związku z art.
Art. 397 § 2 zd 1 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 zd 1 k.p.c. i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c. Sprostowania zawartego w części wstępnej zaskarżonego postanowienia oznacze­nia przedmiotu sprawy dokonano w oparciu o regulację art.
Art. 350 § 1, 2 i 3 k.p.c.
Sprostowania zawartego w części wstępnej zaskarżonego postanowienia oznacze­nia przedmiotu sprawy dokonano w oparciu o regulację art. 350 § 1, 2 i 3 k.p.c.
art. 130 § 1 k.p.c
125, z późniejszymi zmianami) - oświadczenia o jej stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania ko­niecznego jej rodziny i tym samym Przewodniczący Sądu Rejonowego słusznie wezwał ją - w oparciu o regulację art. 130 § 1 k.p.c.
art. 386 § 4 k.p.c
Reasumując zaskarżone orzeczenie jest wadliwe i dlatego zażalenie dłuż­nika jako uzasadnione uwzględniono orzekając jak w sentencji na mocy regulacji art. 386 § 4 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
125, z późniejszymi zmianami) - oświadczenia o jej stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania ko­niecznego jej rodziny i tym samym Przewodniczący Sądu Rejonowego słusznie wezwał ją - w oparciu o regulację art. 130 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 136/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Lucyna Morys – Magiera SR (del.) Ewa Buczek – Fidyka po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. przeciwko dłużnikom A. K. i B. K. o świadczenie pieniężne na skutek skargi dłużników A. K. i B. K. na zaniechanie przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Tarnowskich Górach M. Z. zawiadomienia dłużników o wyznaczeniu na dzień 18 lipca 2013 r. licytacji ruchomości w sprawie o sygn. akt Km 2672/13 na skutek zażalenia dłużnika B. K. na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt I Co 2563/13 postanawia:

1. sprostować w części wstępnej zaskarżonego postanowienia oznaczenie przedmiotu sprawy w ten sposób, że są nimi skargi A. K. i B. K. na zaniechanie przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Tarnowskich Górach M. Z. zawiadomienia dłużników o wyznaczeniu na dzień 18 lipca 2013 r. licytacji ruchomości w sprawie o sygn. akt Km 2672/13;

2. uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. SSR (del.) Ewa Buczek – Fidyka SSO Leszek Dąbek SSO Lucyna Morys – Magiera Sygn. akt III Cz 136/15

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach w postanowieniu z dnia 9 04 2014r. odrzucił zażalenie dłużnika B. K. na postanowienie z dnia 13 09 2013r., uzna­jąc, że nie została w terminie uiszczona należna opłata o tego zażalenia. Orzeczenie zaskarżył dłużnik B. K., która wnosił o jego uchylenie, zarzucając, iż uiściła w terminie opłatę od zażalenia.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia umknęło uwadze Sądu Rejonowego, że dłużnik B. K. w skardze na czynności komornika wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych skarżąca nie dołączyła - prze­widzianego w art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 28 07 2005r. o kosztach sądowych w spra­wach cywilnych (tekst jednolity Dz.U. 2015r. poz. 125, z późniejszymi zmianami) - oświadczenia o jej stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania ko­niecznego jej rodziny i tym samym Przewodniczący Sądu Rejonowego słusznie wezwał ją - w oparciu o regulację art. 130 § 1 k.p.c. - do usunięcia tego braku formalnego wniosku. Do chwili obecnej postępowanie w przedmiocie tego wniosku nie zostało formalnie zakończone (brak zarządzenia o zwrocie wniosku lub postanowienia doty­czącego jego merytorycznej zasadności), przez co zarówno zarządzenie Przewodniczą­cego z dnia 13 01 2014r., w którym wezwano skarżąca do uiszczenia opłaty od zażale­nia (k.

22) jak i zaskarżone postanowienie są przedwczesne. Czyni to zażalenie skarżącej uzasadnionym (niezależnie od oceny podniesionych w nim zarzutów), co prowadziło do zmiany zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Reasumując zaskarżone orzeczenie jest wadliwe i dlatego zażalenie dłuż­nika jako uzasadnione uwzględniono orzekając jak w sentencji na mocy regulacji art. 386 § 4 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. Sprostowania zawartego w części wstępnej zaskarżonego postanowienia oznacze­nia przedmiotu sprawy dokonano w oparciu o regulację art. 350 § 1, 2 i 3 k.p.c. Sądu Rejonowy rozpoznając ponownie sprawę uwzględni zawartą powyżej ocenę prawną i zakończy postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącej o zwolnienie jej od kosztów sądowych.

Następnie w zależności od sposobu jego zakończenia: ponownie wezwie skar­żącą do uiszczenia opłaty od jej zażaleniu na postanowienie z dnia 13 09 2013r. (w przypadku formalnego zwrotu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych lub jego odrzuceniu czy oddaleniu), bądź nadana bieg temu zażaleniu (w przypadku uwzględ­nienia wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych).