Legislator Case Law & Legislation
III Cz 103/15 AI generated

Court allows bailiff appeal on fee reduction ruling, rejecting appeal on time extension request.

Case Number III Cz 103/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the bailiff's appeal regarding the request to restore the deadline for filing an objection, ruling it inadmissible as no appeal right exists for that specific decision. However, the court allowed the bailiff's appeal against the lower court's reduction of execution fees, overturning the first-instance rejection. The decision clarifies that while the bailiff is not a party to the execution proceedings, specific statutory provisions grant them standing to appeal rulings on fee reductions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 767 § 4 k.p.c.; Art. 49 ust. 9 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji; Art. 770 ust. 4 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c.: Although a bailiff is not a party to execution proceedings, specific provisions grant them the right to appeal court decisions regarding the reduction of execution fees, but they lack standing to appeal decisions merely extending procedural deadlines.

Keywords

AI generated
bailiff appeal rights execution fee reduction procedural deadline extension standing to appeal execution proceedings status

Cited Legislation

AI generated
Art. 49 ust. 7 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji
Art. 767 § 4 k.p.c.
Art. 370 k.p.c.
Art. 397 § 2 k.p.c.
Art. 171 k.p.c.
Art. 770 ust. 4 k.p.c.
Art. 47 ust. 7 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji
Art. 386 § 1 k.p.c.
Art. 373 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 103/15 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz Pawlik (spr.) Sędziowie: SO Lucyna Morys - Magiera SR (del.) Roman Troll po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela (...) S.A. w Ł. z udziałem dłużnika Wojewódzkiego Szpitala (...) w J. o egzekucję wierzytelności pieniężnych na skutek zażalenia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy M. B. na postanowienie Sądu Rejonowego w Jastrzębiu - Zdroju z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt I Co 2490/13 w części dotyczącej: - pkt 1 co do odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na pkt 2 postanowienia z dnia 17 kwietnia 2014 r. - pkt 2 co do odrzucenia zażalenia na pkt 2 postanowienia z dnia 17 kwietnia 2014 r. postanawia:

1. odrzucić zażalenie na zaskarżoną części pkt 1 zaskarżonego postanowienia, 2. zmienić zaskarżoną część pkt 2 zaskarżonego postanowienia poprzez jej uchylenie . SSR (del.) Roman Troll SSO Tomasz Pawlik SSO Lucyna Morys - Magiera Sygn. akt III Cz 103/15

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2014 r., w pkt 2, Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdroju obniżył należną Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy – M. B. opłatę egzekucyjna za przeprowadzenie postępowania w sprawie Km 7674/13. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał przy tym art.49 ust.7 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Następnie, zaskarżonym postanowieniem, Sąd ten odrzucił, między innymi, zażalenie Komornika na opisane wyżej rozstrzygnięcie, odrzucając jednocześnie wniosek Komornika o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Zdaniem Sądu I instancji komornikowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia postanowienia sądu o obniżeniu opłaty egzekucyjnej, gdyż obowiązujące przepisy nie przewidują takiej możliwości (art.767 4 § 1 k.p.c.). Sąd ten powołał się w tym zakresie na uchwałę Sądu Najwyższego z 27 czerwca 2013 r. sygn. akt III CZP 32/13, z której wynika, że zażalenie w rozpatrywanej sytuacji przysługuje stronom. Zwrócił też uwagę, że brak możliwości zaskarżenia postanowienia sądu obniżającego opłatę jest zgodny z Konstytucją RP w świetle orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 stycznia 2013 r. sygn. akt K 1/11.

Wobec powyższego, wniosek o przywrócenie terminu Sąd Rejonowy uznał za bezprzedmiotowy i niedopuszczalny. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano art.370 w związku z art.397 § 2 k.p.c. oraz art.171 k.p.c.. Od opisanej części postanowienia zażalenie wniósł Komornik. Skarżący kwestionował stanowisko Sądu Rejonowego co do dopuszczalności zażalenia komornika na postanowienie sądu w przedmiocie obniżenia opłaty egzekucyjnej. Powołał się w tym zakresie na poglądy wyrażone w doktrynie prawa i orzecznictwie sądów okręgowych.

Wskazał na możliwość zastosowania art.770 zd.4 k.p.c. poprzez odesłanie z art.767 4 k.p.c. i art.49 ust.9 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Dłużnik wniósł o oddalenie zażalenia, podkreślając, że komornik nie jest stroną. postępowania egzekucyjnego. Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie na rozstrzygnięcie dotyczące wniosku o przywrócenie terminu nie przysługuje, gdyż nie jest to orzeczenie kończące postępowanie w sprawie, ani też nie przewiduje na to orzeczenia zażalenia żaden przepis prawa. Z tego względu zażalenie Komornika na rozstrzygnięcie zawarte w pkt 1 zaskarżonego postanowienia podlegało odrzuceniu na zasadzie art.373 w zw. art.397 § 2 i art.13 § 2 k.p.c..

Zażalenie Komornika w części dotyczącej odrzucenia jego zażalenia na postanowienie sądu w przedmiocie obniżenia opłaty egzekucyjnej jest natomiast zasadne. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 stycznia 2013 r. sygn. akt K 1/11 nie ma decydującego znaczenia dla rozstrzygnięcia kwestii dopuszczalności zażalenia komornika na postanowienie sądu w rozpatrywanym wypadku. Kwestia ta nie była bowiem przedmiotem rozstrzygnięcia Trybunału, który orzekał jedynie czy określona wykładnia art.49 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji jest zgodna z Konstytucją RP.

Oczywistym jest zatem, że ocena dopuszczalności zaskarżenia przez komornika postanowienia sądu w przedmiocie obniżenia opłaty egzekucyjnej należy do sądów powszechnych. Myli się Sąd Rejonowy, a także dłużnik, twierdząc jakoby Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 27 czerwca 2013 r. sygn. akt III CZP 32/13 przesądził, że w omawianym wypadku komornikowi zażalenie nie przysługuje. W powołanej uchwale, co uszło uwadze Sądu I instancji, Sąd Najwyższy odmówił bowiem podjęcia uchwały, co do pytania Sądu Okręgowego w zakresie dotyczącym dopuszczalności zażalenia komornika, gdyż było to zbędne dla załatwienia zażalenia dłużniczki.

W uchwale tej stwierdzono jednak, że na podstawie art.770 zdanie czwarte k.p.c. w związku z art.767-767 4 k.p.c. stronom przysługuje zażalenie na każde postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie kosztów postępowania, w tym na postanowienie wydane po rozpoznaniu wniosku strony postępowania egzekucyjnego o obniżenie opłaty egzekucyjnej. Komornik nie jest istotnie stroną postępowania egzekucyjnego, tym niemniej w szczególnej sytuacji opisanej w art.770 zdanie czwarte k.p.c. ustawodawca zrównał jego pozycję ze stronami w zakresie prawa do zaskarżania postanowienia sądu.

Komornikowi służy zatem także prawo do zaskarżenia postanowienia sądu obniżającego opłatę egzekucyjną (art.47 ust.7 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji). Komornik wniósł w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie sądu obniżającego opłatę egzekucyjną w ustawowym terminie 7 dni liczonym od dnia, gdy o zaskarżonym postanowieniu się dowiedział, gdyż Sąd I instancji błędnie mu tego postanowienia nie doręczył. Z tego też względu, gdy zażalenie Komornikowi przysługiwało, orzeczono jak w pkt 2 postanowienia na zasadzie art.386 § 1 k.p.c. w związku z art.397 § 2 i art.13 § 2 k.p.c..

Zbędne natomiast było rozstrzyganie co do wniosku Komornika o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. SSR(del.) R. T. SSO T. P. (spr.) SSO L. M.